로그인Eyyy! Magkaka first kiss na si Mitch!
Chandler“Finally! You’re all awake!” bulalas ng isang lalaki, puno ng yabang at tila ba nananadya ang tono, parang matagal niyang hinintay ang eksenang ito at ngayon ay nag-eenjoy na siya sa bawat segundo.Binuhusan nila ako ng malamig na tubig. Tumagos iyon sa buong katawan ko, gumising hindi lang
Chandler“Damn it! When is this bastard going to wake up?” galit na sigaw ng isa sa tatlong lalaking nakatayo sa harapan ko. Ramdam ko ang gigil sa boses niya, ‘yung tipong halatang ilang oras na silang naghihintay at paubos na ang pasensya.Kahit nakapikit ako, alam kong nakatutok ang mga mata nila
Mitch“Mitch, I know this is hard on you,” mahinahong sabi ni Sir Sol habang nakatayo siya sa harap ko, hawak pa ang tablet na gamit niya sa pagre-review ng laro. “Kung hindi mo kayang maglaro, just tell me.”Katatapos lang ng practice namin. Isang buong session na dapat sana ay productive, pero nau
Paano kung may nabago na?Paano kung hindi na sila kasing bilis ng dati, kasing tibay, kasing handa sa biglaang panganib?Hindi sila superhero. Tao pa rin sila. Nasasaktan. Napapagod. Pwedeng magkamali.Si Kuya Lualhati naman ang kabaligtaran nila sa paraan ng pakikipaglaban. Hindi kamao ang sandata
Mitch“Ate Honey…” humihikbi kong tawag habang tuluyan na niya akong niyakap, parang hindi na niya hinintay pang tuluyang bumigay ako bago niya ako saluhin.Sa sandaling iyon, lahat ng pilit kong kinukubli—lahat ng takot, pangamba, at pagod ay parang sabay-sabay na bumuhos palabas.Dama ko ang marah
“Maupo ka muna, Mitch…” mahinang sabi ni Ate Honey habang marahan niya akong inaalalayan palapit sa sofa.Hindi ko na tinutulan. Para akong nawalan ng lakas bigla, kaya hinayaan ko na lang ang sarili kong bumagsak sa upuan na katabi lang din naman ng crib. Magkatabi kaming naupo, pero ramdam kong pa
HoneyNgayon, sa sarili ko lang aaminin, walang filter, walang palusot. Siya ang dahilan kung bakit ni minsan ay hindi ko man lang naisip si Jacob nitong mga huling linggo. Hindi isang araw. Hindi isang sandali. Kundi sunod-sunod na araw na parang kusa na lang siyang nawala sa isip ko.At doon ako b
Honey“Honey, nag-eenjoy ka ba?” tanong ni Ate Nina habang magkatabi kaming nakaupo sa isa sa mga bakanteng mesa sa loob ng bakeshop niya. May hawak siyang tasa ng kape, habang ako naman ay nakatingin sa paligid, sa mga estanteng punong-puno ng tinapay, sa mga empleyadong abala sa pag-aasikaso ng mg
Chanton Tawa ako nang tawa habang pinapanood ko ang reaksyon ni Honey. Hindi niya talaga magustuhan ang idea na ang doktor sa kwadra ang tinawag ko para tingnan ang paa niya. Ang sama ng tingin niya sa akin, yung tipong kung tingin lang ang papatay, baka nakatimbuwang na ako dito mismo sa sala. Per
Unknown POV“Sinasabi mo sa’kin na wala talagang bodyguard si Honey?” ulit ko, this time mas mababa ang boses ko, halos pabulong pero puno ng tensyon.“Wala nga. Pero may driver na siya ngayon. Parang in-assign daw ni Sen. Deguia.” Umangat ang kilay ko sa sinabi ni Jacob. Kita ko rin kung paano siya







