LOGINTiwala ka lang kay Chnadler.
Napalunok ako, ramdam ang bigat ng katotohanan sa sinabi niya.“Sino kang nasa katawan ng Love ko? Ilabas mo siya, ngayon din!” biro kong sabi.Natawa naman siya at ganon din ako. And she looks beautiful.Nakahinga ako ng maluwag dahil alam kong komportable siya sa piling ko and I love that.Dahan-d
ChandlerHindi ako agad nakasagot. Hindi dahil wala akong maisip na isasagot, kundi dahil masyadong marami—at wala ni isa roon ang sapat para tumbasan ang nararamdaman ko ng sandaling iyon. Nakatitig lang ako sa kanya, pilit hinahanap kung may bahid ba ng biro ang mga mata niya, kung may kahit kaunt
Kaya ko naman siyang panagutan—wala akong duda roon. Hindi ako yung tipo ng lalaking tatakbo palayo kapag may responsibilidad na kailangang harapin. Kung tutuusin, mas sanay pa nga ako sa pressure kaysa sa pahinga. Pero sa kabila ng lahat ng iyon, hindi ang sarili ko ang iniisip ko ngayon.Siya.Si
ChandlerHindi ko na alam kung anong mas delikado—yung sitwasyon sa labas, o yung nangyayari sa pagitan namin ngayon.Sa dami ng problema na dapat kong iniisip, sa dami ng kailangang ayusin, dapat malinaw sa akin kung saan dapat nakatutok ang utak ko. Pero sa sandaling magdikit ang mga labi namin, p
“Hindi pa niya sinasabi lahat sa akin,” tugon niya. “Pero base sa tono ni Ryan… hindi iyon simpleng kamustahan lang.”Mas lalo akong kinabahan sa sagot niya.Hindi ko alam kung ano ang mas nakakatakot—yung alam na namin, o yung hindi pa namin alam.Parang unti-unting lumalabas na hindi lang ito tung
Napatingin ako sa kanya, hindi ko maitago ang pagkalito.“Tapos na?” ulit ko, ngunit may bahid ng pagdududa ang boses ko.Hindi ko alam kung maiintindihan ko ba ang desisyon niyang iyon o kukwestyunin ko. Sa isang banda, may punto siya. Ngunit sa kabilang banda, parang may naiwan na puwang—isang bag
GiannaDahil sa dami ng pinamili namin, nauwi talaga sa for delivery ang lahat ng gamit. Pero mas pinili naming ipadeliver ito nang sabay-sabay sa iisang petsa para hindi na kami pabalik-balik at para isang ayusan na lang sa bahay. Mabuti na lang at pumayag ang lahat ng pinamilhan namin kaya naging
Noelle“Ughh…” ungol ko ng dahan dahan kong idilat ang aking mga mata. Nagtaka ako ng makita na wala si Chanden sa tabi ko. Tumihaya ako at tsaka nilibot ang tingin sa aking paligid ngunit biglang parang umikot ang lahat ng nakikita. Agad akong napapikit at kahit na ganon ay parang dama ko pa rin an
GiannaPilit kong kinakalimutan ang mga sumagi sa isip ko nitong nakalipas na tatlong araw. Pinipilit kong paniwalaan ang sarili ko na hindi si Drew ang nakita ko. Dahil kung siya nga, imposible... imposible na ganoon lang ang naging reaksyon niya.Noong nagtagpo ang aming mga mata, wala man lang pa
Dala ng curiosity kung bakit lagi na lang nambabae ang mga lalaki kaya ko naisipang manood ng mga ganong klase ng palabas.Nag-angat ako ng tingin kay Chancy at nakita ko sa mga mata niya ang paghanga, ang init, at ang pagbibigay. Handang ibigay sa akin ang kontrol. Ngayon, ako naman.Bahagya akong







