LOGINPagdating namin sa unit ni Chanton, nadatnan namin si Mitch sa sala. Nakaupo siya sa malaking gray sofa habang kausap si Honey na may hawak namang feeding bottle para sa baby nila. Relaxed lang ang atmosphere, may mahina pang tugtog ng OPM sa background. Pero sa totoo lang, kahit anong aesthetic pa
Chandler “Ano nga pala ang sabi ni Chancy tungkol doon sa issue ng isa sa mga player mo?” tanong ni Chanton na mas seryoso na. “At ano na rin ang plano mo kay Lily?” Tahimik akong napasandal habang nakatingin sa kanya bago nagsalita. “Of course,” malamig kong sagot, “she can’t get away sa ginawa
“Ano ba ‘yan,” reklamo ni Chanton habang napapalatak pa. “Walang thrill.”Napatingin ako sa kanya nang walang emosyon.“Anong gusto mo?” tanong ko. “Magpanggap akong waiter tapos biglang magpapatugtog ng exposed video sa family dinner nila?”Biglang natawa nang malakas si Kuya Lualhati habang si Cha
Chandler“We tried to find anything about Vergara Pharmacy pero wala naman kaming nakita na kahit anong anomaly. Instead, isa pa nga sila sa mga katuwang ni Tita Sarina during medical missions.”Tahimik akong nakatingin kay Kuya Lualhati habang nagsasalita siya. Nakaupo siya sa likod ng malawak niya
Ganito pala iyong pakiramdam kapag nakita mo na talaga iyong taong gusto mong makasama habambuhay.Hindi nakakatakot.Hindi magulo.Parang natural lang.Parang tama lang talaga na siya iyong nasa tabi ko.Isang mabilis na halik muna ang ibinigay ni Mitch sa labi ko bago siya tuluyang tumayo mula sa
ChandlerDama kong bahagya siyang natigilan sa sinabi ko.Hindi man iyon ganoon kahalata sa ibang tao, pero dahil si Mitch ang kaharap ko, agad kong napansin ang mabilis na pagbabago ng ekspresyon niya. Saglit na lumaki ang mga mata niya bago niya iyon pilit tinakpan ng taas-noo niyang tingin at ng
Estella"Ay!!" sigaw ko, halos mapaigtad ako sa gulat nang bigla akong mabuhat mula sa sahig pagkalabas ko ng guest room. “Put me down, Chansen! Ano ba!”“Yeah, sa kwarto natin. Don ka bagay.”“No!” sigaw ko habang pumapalag, pinaghahampas ko siya sa likod pero parang wala lang, parang wala akong gi
ChancyKalahating oras na kaming nakatutok sa kanya-kanyang laptop, pero hindi ko mapigilan ang mapangiti habang pasulyap-sulyap kay Gianna. Nakaipit ang buhok, at seryoso ang mukha habang nagta-type. May mga moments na bigla siyang mapapakunot-noo, tapos isusulat niya ‘yon sa post-it. Minsan tataa
Gianna“Drew!” gulat kong sambit nang biglang bumungad ang pamilyar na mukha niya matapos kong buksan ang pintuan. Napaatras ako ng bahagya sa pagkabigla. “Akala ko mamaya ka pa darating?”Isang maluwag na ngiti ang binigay niya sa akin na nakasanayan ko na ulit na makita simula ng umalis si Chancy.
Chancy“You’re finally good to go, Mr. Lardizabal.”Parang may sumabog na liwanag sa dibdib ko sa narinig kong iyon mula kay Dr. Liem. Sa wakas, matapos ang ilang buwan na pagdurusa, therapy, pag-aalinlangan, at tahimik na dasal, heto na ang kumpirmasyon na hinihintay ko.“Thank you, Doc,” masaya ko







