MasukMitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
MitchParang isang iglap lang ang pagitan ng saya at responsibilidad.Ilang araw lang ang nakaraan, ang iniisip ko lang ay kung paano ko pipigilan ang sarili kong mapatitig kay Chandler habang nasa pool siya. Kung paano ko itatago ang bawat ngiti at kilig sa tuwing magtatagpo ang mga mata namin. Per
MitchTuloy-tuloy lang ang saya sa resort, parang walang gustong matapos ang araw.Pagkatapos ng kwentuhan at inuman kagabi, akala ko medyo hihina na ang energy ng lahat kinabukasan. Pero mali ako.Mas lalo pa ngang naging makulit ang buong team.May pa-games pa sila Ryan sa umaga—kung anu-anong kal
ChandlerPagbalik namin sa sala, agad kaming sinalubong ng ingay at walang tigil na tawanan ng buong team. Para bang walang nagbago—parang wala kaming iniwang sandali sa labas ni Mitch na kami lang ang nakakaalam. Pero sa loob ko, ramdam ko pa rin ang init ng kamay niya at ang marahang halik na halo
ChandlerHindi ko akalain na kahit nasa gitna kami ng ingay, tawanan, at walang katapusang kulitan ng buong team, makakahanap pa rin kami ni Mitch ng sarili naming mundo. Isang espasyo na kahit maraming tao sa paligid, parang kami lang ang nagkakaintindihan. At mas delikado iyon kaysa sa inaakala ko
ChandlerHindi ko akalain na darating ako sa puntong ako mismo ang magpaplano ng outing para sa team.Kung tutuusin, kaya ko namang i-delegate kay Sol ang lahat, mula sa lugar hanggang sa schedule. Pero ewan ko, may parte sa akin na gustong ako mismo ang pumili kung saan sila dadalhin.Siguro dahil
ChancyKinabukasan, maaga akong dumiretso sa SRE kahit alam kong wala roon si Gianna. Gusto kong makausap si Kuya Channing tungkol sa project. Nagkasundo kasi kaming tatlo nila Kuya Chanden at Chansen na magkaroon ng tournament ang first ever online game na na-develop ng aming kumpanya bago matapos
GiannaTahimik lang akong sumunod kay Chancy habang patuloy pa ring nagwawala sa loob ko ang kanina pa hindi mapakaling kaba. Hindi ko alam kung dahil ba ito sa sobrang lapit namin kani-kanina lang… o dahil alam kong wala akong kontrol sa sarili ko kapag siya ang kaharap.Pumasok kami sa isa sa mga
Tila biglang lumiit ang mundo ng babae. Pumatak ang luha niya, hindi ko alam kung dahil sa sampal, kahihiyan, o pagsisisi."Sino ka," patuloy ng ginang, "para pagsalitaan siya ng ganyan?""Mommy, kinakampihan mo siya?" tila hindi makapaniwalang sabi ng babae habang sapo-sapo ang kanyang pisngi."Kun
“Okay, salamat ulit,” sagot ko habang tumatayo. Binigyan niya ako ng tango bilang hudyat ng pagtatapos ng usapan.Diretso akong naglakad papunta sa table ni Gianna. Ngunit natigilan ako nang makita siyang nakangiting nakikipag-usap sa isang lalaking mukhang colleague niya. Pareho silang natatawa sa







