LOGINAno ngayon ang gagawin ni Cha? Paano siya makakaiwas kay Lander na walang kamalay malay sa ginawa ni Melody. Please like and comment at pa-vote na rin po ng gems. See you po sa next chapter, salamat!
Paano kung may nabago na?Paano kung hindi na sila kasing bilis ng dati, kasing tibay, kasing handa sa biglaang panganib?Hindi sila superhero. Tao pa rin sila. Nasasaktan. Napapagod. Pwedeng magkamali.Si Kuya Lualhati naman ang kabaligtaran nila sa paraan ng pakikipaglaban. Hindi kamao ang sandata
Mitch“Ate Honey…” humihikbi kong tawag habang tuluyan na niya akong niyakap, parang hindi na niya hinintay pang tuluyang bumigay ako bago niya ako saluhin.Sa sandaling iyon, lahat ng pilit kong kinukubli—lahat ng takot, pangamba, at pagod ay parang sabay-sabay na bumuhos palabas.Dama ko ang marah
“Maupo ka muna, Mitch…” mahinang sabi ni Ate Honey habang marahan niya akong inaalalayan palapit sa sofa.Hindi ko na tinutulan. Para akong nawalan ng lakas bigla, kaya hinayaan ko na lang ang sarili kong bumagsak sa upuan na katabi lang din naman ng crib. Magkatabi kaming naupo, pero ramdam kong pa
MitchNarinig ko pa lang ang boses niya, parang may kumalabit na agad sa dibdib ko.“Mitch!” bulalas ni Ate Honey nang makita niya ako matapos niyang buksan ang pintuan.Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Halos tumakbo na ako papasok, dala-dala ang dalawang linggong bigat na parang nakapatong dire
Wala pa rin.Isang oras ang lumipas. Dalawa.At sa bawat minutong nadaragdag, mas bumibigat ang pakiramdam ko.Hindi ito selos. Hindi rin duda.Takot lang.Takot na may nangyaring masama sa taong mahal ko.At sa gitna ng katahimikan ng kwarto, isang bagay lang ang malinaw sa akin—Kahit gaano ako ka
MitchNaging successful ang shooting, iyon mismo ang unang sinabi ni Sir Sol makalipas lamang ang dalawang araw. Kita ko sa mukha niya na hindi iyon simpleng reassurance lang.Hindi siya yung taong basta nagbibigay ng papuri para lang gumaan ang pakiramdam mo. Kapag sinabi niyang maayos ang kinalaba
ChantonAng reason kung bakit ko nilagyan ng camera ang loob ng bahay ni Honey ay simple lang, yun ay para mabantayan ko lahat ng kilos ng kahit na sinong bumibisita sa kanya. Para at least, aware ako sa nangyayari kapag nasa loob lang siya ng bahay niya. Pero every time na dumadalaw si Jacob, paran
“I’m here to work, what else?” sagot niya na parang sobrang normal lang ng presence niya sa mismong unit ko. “What are you waiting for?” dagdag pa niya, saka ako nagulat nang bigla niya akong hinila papasok at isinara ang pinto sa likod namin nang may marahang tunog ng pagkaka-lock. Tumama ang mukh
“As in lahat po iyon?" namimilog ang mga matang tanong pa ni Honey. “Opo.” Nagpatuloy kami sa paglakad. Habang palalim nang palalim ang pasok namin sa sagingan, napansin kong mas naging madulas ang lupa. May mga tuyong dahon ng saging na halos ka-kulay na ng putik, kaya hindi agad halata kung alin
HoneyPakiramdam ko ay may kung anong sinabi si Mr. Lualhati kay Chanton kanina. Hindi ko man narinig kung ano iyon, ramdam kong may binago iyon sa aura niya. Kaswal pa rin ang itsura niya, relaxed ang postura, kalmado ang mukha. Pero bilang babae, may instinct ako. At sinisigawan ako ng instinct ko







