ログインNapangiti ako at marahang hinawakan ang kamay niya. "Mom, mahal ko pa rin ang pagpipinta. Hindi naman nawala 'yon." Bahagya akong natawa. "Hobby ko na siya habambuhay. Kapag gusto kong magpahinga o mag-unwind, nagpipinta pa rin ako." Mas lalo siyang ngumiti. "At saka," dagdag ko, "si Tita Cha pa
Riz Seven years. Actually, higit pitong taon na pala ang lumipas mula nang halos tuluyan akong manirahan sa South Korea. Nakakamiss din pala ang Pilipinas kapag matagal kang hindi nakakauwi. Totoo, may mga pagkakataon namang bumabalik ako rito—kapag may importanteng family occasion o espesyal na
Ngayon ay iba na ang paraan namin ng pagpapakita ng pagmamahal. Hindi na kasing-init ng dati ang bawat sandali, pero mas malalim. Mas tahimik. Mas kampante. At mas totoo. Sa edad namin ngayon, sapat na ang isang mahigpit na yakap para maramdaman naming pareho na hindi pa rin nagbabago ang pagma
Mas lalo akong natawa. Talagang wala na akong maililihim sa babaeng ito. Sa tagal naming nagsasama, kabisadong-kabisado na niya ang bawat kilos ko, bawat ekspresyon ko, at maging ang paraan ng pagtingin ko kapag may kabastusan akong naiisip. "Huli na naman ako?" natatawa kong tanong. "Hindi ka n
Natawa lang ako nang mas malakas. "Ano?" "Matanda na tayo!" Mas lalo akong natawa. "Anong matanda?" Tinaasan ko siya ng kilay. "Sa passport lang." "Pero kapag ikaw ang katabi ko..." Mahina akong ngumiti. "...pakiramdam ko hindi naman tumatanda ang nararamdaman ko." Napailing siya. "Hindi
Maximus Hindi ko mapigilang pagmasdan ang asawa kong nakaupo sa tabi ko. Tahimik lang si Sarina habang nakangiting pinagmamasdan ang aming mga anak, mga manugang, at mga apo na nagkukuwentuhan. Paminsan-minsan ay napapailing siya kapag may naririnig na kalokohan mula sa mga anak naming lalaki, pag
Naiiling na lang akong napabuntong-hininga at marahang ibinaba ang cellphone sa ibabaw ng bedside table. Hindi ko alam kung uunahin ko ang pagkapahiya o ang kaba sa magiging reaksyon ni Chancy. Lumingon ako sa kanya na nakatayo pa rin siya sa gilid ng kama, hawak pa ang tuwalya.Mabuti na lang at si
Gianna “Hindi ba masyado nang malayo ang biyahe mo, anak, eh dito ka pa nanggagaling?” tanong ni Mama pagkabukas ko ng pinto at nakaupo siya sa sofa sa sala. Galing ako sa trabaho, pero imbes na dumiretso sa condo, ewan ko ba, napunta ang mga paa ko sa bahay niya. Parang hinatak ako ng damdamin kon
Nagdalawang-isip ako kung sasabihin ko ba sa kanya ang tungkol sa inuupahan namin ng kapatid niya. Pero sa mga sandaling ito, hindi na mahalaga ang hiya. Kailangan kong mapanatag ang sarili ko, at siya lang ang alam kong pwedeng makatulong.“Wala po siya dito sa bahay na tinutuluyan namin. Tinext ko
Gianna“Hahaha!! Tsaka alam mo ba kung gaano kakulit noon si Chancy?” bungad ni Ate Cha habang nangingiti. “Naku, sa sobrang kulit niya, mangunguna 'yan sa paglakad sa amin tapos bigla na lang huhubarin ang salawal niya para ipakita ang pwet!”Napuno ng halakhakan ang buong silid pagkatapos niyang s







