تسجيل الدخول“Am I not allowed to?”“Hindi kita pinagbabawalan.”“Then?”“Wala lang. Weird.”“Why?”“Because you don’t smile.”“I smile.”“Not voluntarily.”Napatingin si Jared sa kanya nang ilang segundo.Hindi alam ni Riz kung gaano katotoo ang sinabi nito.Sa lahat ng taong nakapaligid sa kanya, bihira siyang
Third Person“Dr. Riz.”Mahina lamang ang pagkakabigkas ni Jared sa pangalan niya, ngunit sapat na iyon para mapatingin agad si Riz sa lalaki. Napakunot ang noo niya habang pinag-aaralan ang mukha nito, lalo na ang paraan ng pagkakatingin nito sa kanya na para bang may mabigat itong sasabihin at hin
Jared’s jaw tightened.“You make it sound like I’m running out of time.”“Because you are.”Mabilis ang sagot ni Riz.Maging siya ay bahagyang nagulat sa sarili niyang pagiging blunt, ngunit wala siyang binawi.Hindi ito ang pagkakataon para maging polite doctor na puro everything will be fine kahit
Sa totoo lang, kung sinabi lang sana nito nang maayos ang plano, baka pinagbigyan pa niya. Pero iyong bigla na lamang siyang isinama sa kalokohan nito at hinayaan siyang magmukhang kasabwat sa harap ni Sylvie?No way. Alam niya na pwede siyang pag-initan ng babae.Jared stared at her for several sec
Third PersonNagngingitngit ang kalooban ni Riz habang nakatitig siya kay Jared na ngayon ay nakangiti sa kanya na para bang wala itong ginawang ikinagagalit niya ilang minuto lamang ang nakalipas.Sa totoo lang, hindi niya alam kung alin ang mas nakakainis, ang biglang pagbabago ng ugali ng lalaki
She simply didn’t care. At sa isang banda, iyon ang nakakapukaw ng atensyon.“Anyway,” sabi niya habang muling tumingin sa chart, “you’re stable. But you still need to rest.”“I’ll try.”“Not try. Do it.”Napangiti ako.“Yes, Doctor.”“Good.”Muli siyang tumalikod para ayusin ang chart, at sa pagkak
Chansen “Dad, masyado mo naman akong pinapakaba. May nangyari ba na hindi ko alam?” halos pabulong kong tanong habang pilit kong pinipigilan ang panginginig ng boses ko. Ramdam ko pa ang bahagyang pag-vibrate ng dibdib ko sa kaba na parang may kung anong mabigat na paparating. Tumingin lang siya s
Nanginginig ang kamay ko. Lumuluhang hindi ko alam kung dahil sa hilo o sa takot. Maya-maya, narinig ko ang pinto na bumukas. “Estella!” sigaw ni June, agad akong nilapitan. Kasunod niya si Vivian, may hawak na bote ng tubig. “Girl, what happened? Okay ka lang?” Umiling ako, nanginginig pa rin.
Chansen“Anong problema mo?” tanong ni Estella na nakaupo sa sofa sa living room. Nakalaylay ang isang binti niya habang nakasandal sa armrest, parang super chill lang, samantalang ako galing pa lang sa kitchen para uminom ng tubig. Sabado ng hapon, maghapon kaming nasa bahay, pero simula pa nung su
Pero sa totoo lang? Hindi ko alam kung sino sa aming dalawa ang mas nahihirapang magpigil.Aaminin ko na… gusto ko. Gusto ko ang pakiramdam na napapaloob sa kanyang mga bisig, ‘yung tipong parang wala nang ibang ligtas na lugar kundi doon mismo. Gusto ko ‘yung bigat ng katawan niya sa ibabaw ko haba







