LOGINHala! Bakit may pagdugo?
Wala pa rin.Isang oras ang lumipas. Dalawa.At sa bawat minutong nadaragdag, mas bumibigat ang pakiramdam ko.Hindi ito selos. Hindi rin duda.Takot lang.Takot na may nangyaring masama sa taong mahal ko.At sa gitna ng katahimikan ng kwarto, isang bagay lang ang malinaw sa akin—Kahit gaano ako ka
MitchNaging successful ang shooting, iyon mismo ang unang sinabi ni Sir Sol makalipas lamang ang dalawang araw. Kita ko sa mukha niya na hindi iyon simpleng reassurance lang.Hindi siya yung taong basta nagbibigay ng papuri para lang gumaan ang pakiramdam mo. Kapag sinabi niyang maayos ang kinalaba
Pagdating sa shooting location ay sinamahan na ako ni Sir Sol. Hinatid niya ako sa isang tila lounge.“Wait here,” sabi niya sa akin bago tumingin kay Ezekiel. “Ikaw na muna ang bahala kay Mitch.”“Yes, Sir,” nakangiting tugon ni Ezekiel.Pagkatapos ay naglakad na si Sir Sol papunta sa production st
MitchNakuntento na lang talaga ako sa video call at sa mga chats namin. Hindi man madalas, hindi man mahaba palagi, pero sapat na iyon para sa akin. Masaya na ako roon dahil alam kong busy siya, at ayokong maging isa pang responsibilidad sa listahan ng iniisip niya araw-araw.Alam kong kapag tumata
Lumapit siya sa mesa at bahagyang yumuko bilang respeto. “Mr. Chandler,” bungad niya, maingat ang tono. “These are the list that you asked on our first meeting. Everyone who had something to do with the supplies—respective personnel in charge, vendors, purchase orders, delivery schedules, and discre
ChandlerPagkasara ng elevator doors, para bang sabay ding nagsara ang maliit na mundo na binuo namin ni Mitch kanina. Bumalik ang bigat sa balikat ko, ang pamilyar na pressure ng responsibilidad na hindi puwedeng ipagpaliban o i-delay dahil lang sa personal na emosyon. Tahimik ang elevator habang u
GiannaPagkapasok namin sa bahay, agad na bumungad ang malamig pero maayos na ayos na sala. Ang bawat sulok ay punong-puno ng antigong kagamitan na gawa sa mamahaling kahoy, may mga litrato na naka-frame sa dingding, at ang chandelier sa gitna ng double high ceiling ay tila muling nagpapaalala na hi
Chancy“Makikilala mo na rin siya sa birthday mo, Mommy,” nakangiting sabi ni Ate Cha habang inaabot ang isang baso ng juice sa aming ina. Nasa mansyon ako ngayon dahil pinatawag kaming magkakapatid. Ang mga magulang namin kasi, bagong dating mula sa ilang linggong cruise. Fresh pa ang tan lines nil
GiannaMas naging masigla ang takbo ng trabaho ko matapos kong maipadala kay Chancy ang message ko. Parang gumaan ang dibdib ko sa simpleng bagay na iyon, ang makipag-ugnayan sa kanya kahit sa chat lang. Ngunit sa kabila ng pagsusumikap kong ituon ang pansin sa mga task ko, hindi ko mapigilang silip
Gianna“Mukhang masaya ka, Architect ah,” puna ni Engr. Jaime habang papalapit ako sa aking sasakyan. Ang araw ay unti-unting lumulubog, at ramdam na ang pagod mula sa mahaba naming araw sa site. Tapos na ang oras ng trabaho at handa na akong umuwi sa condo.Kanina lang ay nag-message ako kay Chancy







