تسجيل الدخولAno kaya ang balak gawin ni Sylvie? Magtagumpay kaya siya?
Para sa kanya, si Nick ay dapat maging kanya.At wala nang iba.Muling ngumiti si Ellie nang dahan-dahan niyang iangat ang mukha. Lumabas ang maliliit niyang dimples, dahilan upang lalo siyang magmukhang maamo at harmless.“Wala kayong dapat na alalahanin, Tita,” sabi niya sa malumanay na tono. “Mat
Third Person“I’m sorry about that, Ellie. Alam mo naman ang anak ko na ’yon.” Napailing si Mrs. Castañeda habang nakatingin sa direksiyong tinahak ng kanyang anak. “Hindi ko talaga alam kung bakit ba palagi na lang siyang nakabuntot sa Tessa na ’yon.”Bahagyang yumuko si Ellie, na para bang ayaw ni
“Mom!”Napabaling ang tingin ni Chloe nang marinig ang pamilyar na tinig ni Daniel.Mabilis na lumapit ang lalaki sa kanila, at sa expression pa lamang nito ay alam na agad ni Chloe na narinig nito ang huling sinabi ng ina. Halatang hindi ito natuwa. Nakasimangot ito at mariing nakakunot ang noo hab
Third Person“Ellie, dear, huwag mong masyadong intindihin ang sinabi ni Nick. You know him, right?” mahinahong sabi ni Mrs. Castañeda nang makalabas sila ng Emergency Department.May bahid pa rin ng pag-aalala sa mukha ng matanda, ngunit hindi iyon naging hadlang para mapansin ni Ellie ang pagkakat
During their friendship, nakita ni Chloe kung gaano hinahangaan ng mga tao, lalo na ng mga kalalakihan, ang isang Sylvie Montañez. Kaya kahit na nasa ibang bansa ito ay hindi niya hinayaan na mawalan sila ng komunikasyon at pinanatili ang kanilang close relationship.Mayaman ang mga Elizalde, pero k
Third PersonSinundan ni Sylvie ng tingin ang papalayong si Riz hanggang sa tuluyan itong makalayo sa kanilang kinaroroonan. Hindi niya maipaliwanag kung bakit sa simpleng pagtalikod lamang ng babae ay lalo siyang nakaramdam ng inis. Para bang may kung anong hamon sa paraan ng paglalakad ni Riz—rela
Estella“Look, Estella… wala akong ibang ibig sabihin sa pagpapapwesto ko sa’yo sa harapan.” Bumuntong-hininga siya, halatang hirap magpaliwanag. “Naisip ko lang… madali kitang malalapitan, at… mapapakilala sa pamilya ko kung sakali.”Napakagat ako sa labi, pilit pinipigilan ang pagsabog. “Ipakilala
EstellaGabi na pero ang bigat pa rin ng dibdib ko. Gusto ko nang umuwi, gusto ko nang makalayo. Hindi para hintayin si Chansen na parang ako pa ’yung nagmakaawa sa presensya niya.Hayyy… bakit ba kahit anong gawin ko, bumabalik pa rin siya sa isip ko? Parang suntok sa buwan ang kalimutan siya ng ga
Chansen Hindi ko siya napilit na sabihin kung sino ‘yung lalaking ‘yon… pati na rin kung ano ba talaga ang ibig sabihin ng “sa dati” na binanggit niya. Lalo tuloy akong kinain ng kuryosidad. Naiintriga ako pero kasabay noon, may apoy ng inis na pilit kong pinapatay. Sa totoo lang, buong gabing ‘yo
Nagkatitigan kami pagkatapos. Walang gustong bumitaw. Ramdam ko ang dulo ng kanyang daliri na dumampi sa gilid ng aking labi, mabagal, halos may pagsuyong nakakasakit dahil sa kaalamang hindi ito ang dapat kong maramdaman ngayon mula sa kanya. Napapikit na sana ako, pero pinigilan ko. Hindi ako pw







