تسجيل الدخولPara sa kanya, si Nick ay dapat maging kanya.At wala nang iba.Muling ngumiti si Ellie nang dahan-dahan niyang iangat ang mukha. Lumabas ang maliliit niyang dimples, dahilan upang lalo siyang magmukhang maamo at harmless.“Wala kayong dapat na alalahanin, Tita,” sabi niya sa malumanay na tono. “Mat
Third Person“I’m sorry about that, Ellie. Alam mo naman ang anak ko na ’yon.” Napailing si Mrs. Castañeda habang nakatingin sa direksiyong tinahak ng kanyang anak. “Hindi ko talaga alam kung bakit ba palagi na lang siyang nakabuntot sa Tessa na ’yon.”Bahagyang yumuko si Ellie, na para bang ayaw ni
“Mom!”Napabaling ang tingin ni Chloe nang marinig ang pamilyar na tinig ni Daniel.Mabilis na lumapit ang lalaki sa kanila, at sa expression pa lamang nito ay alam na agad ni Chloe na narinig nito ang huling sinabi ng ina. Halatang hindi ito natuwa. Nakasimangot ito at mariing nakakunot ang noo hab
Third Person“Ellie, dear, huwag mong masyadong intindihin ang sinabi ni Nick. You know him, right?” mahinahong sabi ni Mrs. Castañeda nang makalabas sila ng Emergency Department.May bahid pa rin ng pag-aalala sa mukha ng matanda, ngunit hindi iyon naging hadlang para mapansin ni Ellie ang pagkakat
During their friendship, nakita ni Chloe kung gaano hinahangaan ng mga tao, lalo na ng mga kalalakihan, ang isang Sylvie Montañez. Kaya kahit na nasa ibang bansa ito ay hindi niya hinayaan na mawalan sila ng komunikasyon at pinanatili ang kanilang close relationship.Mayaman ang mga Elizalde, pero k
Third PersonSinundan ni Sylvie ng tingin ang papalayong si Riz hanggang sa tuluyan itong makalayo sa kanilang kinaroroonan. Hindi niya maipaliwanag kung bakit sa simpleng pagtalikod lamang ng babae ay lalo siyang nakaramdam ng inis. Para bang may kung anong hamon sa paraan ng paglalakad ni Riz—rela
“Exactly,” dagdag ni Vivian, tumagilid pa ng upo at tumiklop ng braso. “Ano’ng nagbago?”Humugot ako ng malalim na hininga, saka tiningnan sila nang diretso. “Hindi ko pala kaya mag-isa lang. Kapag ganon kasi, magiging limited lang ang students natin. Parang… binibigyan ko lang ng hangganan ‘yung ka
Pagkatapos naming mag-usap ni Tristan ay nilibot ko siya sa studio. Kahit dalawang taon na rin mula nang itayo namin ni June at Vivian ang lugar na ‘to, hindi pa rin ako nagsasawang pagmasdan ang bawat sulok. Ang mga soundproofed na pader na may nakadikit na acoustic foam, ang makintab na grand pian
EstellaAng “sa dati” na tinutukoy ko ay ang once-a-month date namin noon ni Nash. Bawal ang relasyon namin at kung mahuli kami, siguradong katapusan ko sa eskuwela at ng reputasyon niya bilang guro. Pero pareho naming hindi kayang iwasan ang isa’t isa. Kaya kahit delikado, kahit mali, pilit pa rin
EstellaNawe-weird-uhan talaga ako kay Chansen. Like, hindi ko in-expect na mag-aaksaya siya ng oras para lang dumaan sa akin sa lunch break. Alam naman niya kung gaano kabigat ang traffic kahit na sa ganong oras, tapos bigla siyang magpupumilit dito? Hindi biro ‘yon. Kahit sabihin mong “patay na or







