ログインTapos ay sabay ng lumayo ang dalawang lalaki. Si Jared na pinaandar na ang kanyang wheelchair, at si Jacob na nakasunod sa kanya.Sinundan iyon ng tingin ni Riz.“Sa mother ba niya yon?” biglang narinig niyang sabi ng isang babae mula sa kabilang table.Napalingon si Riz.Nagkatinginan silang magkai
Third Person“Now, our next lot is an 18.23-carat pink diamond bracelet.”Pagkarinig pa lamang ni Jared sa announcement ng auctioneer, agad na nag-angat ang kanyang tingin mula sa booklet na hawak niya. Sa wakas, dumating na rin ang item na kanina pa niya hinihintay.May bahagyang pagbabago sa kanya
Third PersonTahimik lamang si Jared sa tabi ni Riz habang nagpapatuloy ang auction sa harapan. Paminsan-minsan ay naririnig ang boses ng auctioneer na masiglang naglalahad ng detalye tungkol sa bawat item, kasabay ng sunod-sunod na pagtaas ng bidding paddles mula sa mga bisita.Sa kabila ng ingay a
Third PersonSinikap ni Riz na manatiling kalmado kahit ramdam niya ang kakaibang tensiyon na namamagitan sa kanila ni Jared.Sa buong buhay niya, hindi siya naging madaling mataranta. Lumaki siyang confident sa sarili at sanay na humarap sa iba’t ibang klase ng tao. Hindi siya basta-basta nadadala
Alam iyon ni Riz.At honestly, wala siyang problema roon.Ang problema ay kung paano kumilos ang mga ito kanina.Mapangmata.Mapangmaliit.At higit sa lahat, mabilis manghusga.Hindi iyon basta-basta nakakalimutan ni Riz.She holds grudges.At kapag may taong minamaliit ang pamilya niya, lalong hind
“Hi, Dr. Jeanette, Dr. Riz.”Agad na lumiwanag ang mukha ni Jeanette nang makita kung sino ang bumati sa kanila.“Doc Sarina!” magiliw nitong bati habang mabilis na tumayo.Katabi ni Sarina ang kanyang asawang si Maximus. Tulad ng nakasanayan ng lahat, halos hindi talaga naghihiwalay ang mag-asawa.
Honey Wala na rin akong nagawa. Kahit pa pilitin kong magmatigas, heto at nakaupo ako ngayon sa isa sa maraming upuan sa isang malamig at seryosong silid na matatagpuan sa second floor ng isang security agency. Ang mga dingding ay kulay abo, sterile at walang kahit anong warmth, parang eksaktong re
Estella “So, napagdesisyunan niyo na every Tuesday and Thursday ka na lang muna papasok dito, ha? Dahil sa pagbubuntis mo?” Nakangiti akong tumango habang nakatingin kay June na obvious na pilit pinipigilan ang excitement sa mukha niya. Umikot agad ang mga mata nila ni Vivian bago sabay din silan
Estella“Wife?” halos pabulong pero puno ng pagkagulat na tanong ni Nayomi.“Yes, wife,” mariin na sagot ni Chansen, hindi man lang nag-alis ng tingin sa kanya. “Estella is my wife. Don’t tell me may reklamo ka pa rin…”Halata sa mukha ni Nayomi ang pagkabigla. Nanlaki ang mga mata niya, parang hind
ChansenHindi na naalis ang ngiti sa aking mga labi, na para bang hindi ko kailanman naranasan na magkaroon ng problema sa buhay. Para bang sa isang iglap, lahat ng sakit at lahat ng takot ko ay naalis dahil sa doon.Yung simpleng pag-amin niya kanina… iyon ang naging hudyat para tuluyan nang mawala







