FAZER LOGINSiguro ay dahil pareho kaming batang tingnan ni Jeanette kaya ganoon.Sa unang tingin, hindi talaga namin aakalain ng ibang tao na doktor na kami. Lalo na si Jeanette na mas mukhang fresh graduate kaysa isang resident doctor. Ako naman ay madalas ding mapagkamalan na intern kapag hindi ako naka-form
RizNakita namin ang Daddy ni Jeanette kaya agad kaming lumapit sa kinaroroonan niya. Kasalukuyan itong nakatayo malapit sa isa sa mga table habang abala sa pagtingin sa cellphone niya. Nang marinig niya ang papalapit naming mga yabag, bahagya siyang nag-angat ng tingin bago tuluyang ibaba ang hawak
Mas gusto ko pa ring manatili sa tabi ni Jeanette kaysa pilitin ang sarili kong makipag-usap sa mga taong halos hindi ko naman kilala.“Let's go,” sabi ko matapos kong ibalik ang pen sa staff.“Finally,” sagot niya, sabay ayos ng buhok niya habang naglalakad kami. “Akala ko may makikita kang kakilal
Lalo na kapag pera, negosyo, at pangalan ng pamilya ang nakasalalay.Alam ko rin na hindi kayang maimpluwensyahan ng kahit na sino ang aking mga magulang. Pareho silang may sariling prinsipyo at sapat na karanasan para malaman kung sino ang dapat nilang papasukin sa buhay nila at kung sino ang mas m
Riz“Hindi pupunta ang parents mo?” tanong ni Jeanette habang inaayos ang pagkakahawak niya sa manibela.Nasa iisang sasakyan kami at sabay kaming pumunta sa Royal Hotel para sa gaganaping charity ball. Galing pa kami sa salon kung saan halos dalawang oras kaming nagpaganda at nagpaayos, kaya nang m
Unti-unting bumukas ang pintuan.Napaunat ako ng pagkakaupo sa aking wheelchair nang makita ko kung sino ang pumasok.Si Uncle Melchor.Hindi ko inaasahan ang pagdating niya, lalo na't wala naman siyang appointment sa schedule ko. At base sa ekspresyon ng mukha niya, hindi rin ito simpleng social vi
MitchPagkatapos ng practice, pakiramdam ko lutang na lutang na ang utak ko. Tatlong oras na scrim tapos may extra drills pa si Sir Sol na parang may hinahabol kaming world championship.“Break muna tayo, guys,” sabi niya kanina, pero alam naming lahat na ang ibig niyang sabihin: mag-isip kayo kung
HoneyTahimik ang suite dahil nakalabas na ang lahat ng stylist team pati na ang ilang miyembro ng photo and video coverage team. May ilan lang na naiwan sa kanila para sundan ang bawat galaw ko, ang bawat pangyayari habang hindi pa nagsisimula ang pinakamalaking selebrasyon ng buhay ko.Nakatayo ak
Chanton“Are you sure na kaya mo nang mag-isa?” tanong ko kay Honey habang inaayos niya ang bag niya, ready na para umalis. Halata sa boses ko yung concern—not too much, pero sapat para mapansin niya.Aalis daw siya para sa dinner with Sen. Deguia kasama ang pamilya nito. At syempre, hindi ko pa rin
HoneyMas okay na ang mood ko ngayon kumpara nung mga nakaraang araw, lalo na at makakasama na namin si Chanton sa clean-up drive. Lowkey excited ako, kahit ayokong aminin.Sa totoo lang, hindi naman talaga aksidente ang lahat. Sinadya ko talaga na banggain siya noon. Calculated move kumbaga para ma







