LOGINHabang nagsasalita, salitan niyang tinitingnan si Jacob at Jared.“Ang taong mahirap makita ay ang taong ayaw talagang magpakita.”Napatingin si Jared sa kanya.“Since driver siya ng truck, ibig sabihin ay normal at ordinaryong tao lamang siya. Walang sapat na kapangyarihan o malaking pera para prot
Pero bilang isang taong gustong mabuhay nang mahaba, alam ni Jacob na mas mabuting itikom na lang muna niya ang bibig niya.“Now that you're much better, puwede ka na ring ma-discharge anumang araw,” nakangiting dagdag ni Riz.At sa isang iglap, nagbago ang ekspresyon ni Jared.Awtomatikong kumunot
Third Person“Hmm… sa loob ng tatlong linggo matapos ang surgery ay ang laki na agad ng naging improvement mo.”Nakatingin si Riz kay Jared na ngayon ay matuwid at pormal nang nakatayo sa kanyang harapan. May hawak na medical chart ang dalaga habang bahagyang nakatagilid ang ulo, maingat na sinusuri
Lalo na nang sabihin niyang nararapat iyon sa dalaga dahil siya ang kanyang fiancée.Napakalinaw pa rin sa kanyang isip ng reaksyon nito.Ang biglang paglaki ng mga mata.Ang pagtatangkang itago ang pagkabigla.At higit sa lahat, ang mabilis na pamumula ng pisngi nito.Napangiti nang bahagya si Jare
Third Person“Sir, sigurado po ba kayo?”Nag-aalalang tanong ni Jacob habang nakatingin kay Jared, tila anumang oras ay handa siyang sumugod at saluhin ang kanyang amo sakaling mawalan ito ng balanse. Halos hindi niya maalis ang mga mata niya sa bawat galaw ng lalaki, lalo na sa paraan ng pagkakapit
Maingat niyang isinara ang velvet box, ngunit hindi pa rin mawala ang bahagyang pag-aalala sa kanyang mukha.Subalit nang dahan-dahan siyang tumingin sa kanyang tabi, nakita niyang nakangiti lang pala si Jared habang nakatitig sa kanya.Hindi naiwasan ni Riz ang mapakunot ng noo sa reaksyon ng binat
Chansen“Estella…” mahina kong tawag habang mas hinigpitan ko ang hawak sa braso niya. Ramdam ko ang init ng balat niya sa palad ko, at doon ako tuluyang nalugmok sa tensyon.Gusto kong yakapin siya. Gusto kong halikan siya hanggang mawalan ng saysay ang lahat ng biro at asaran. Pero at the back of
Estella“You said, galing ka sa orphanage? Dati ay madalas din ako sa mga ganon, baka nagkita na tayo before.” Walang halong panghuhusga o kung anuman ang reaksyon ni Dra. Sarina. Sa tono pa lang niya, ramdam kong sincere siya. Hindi ko naramdaman na parang minamaliit niya ang pinanggalingan ko.“Ac
EstellaDignified looking si Chansen habang nagsasalita. Tipong kahit hindi mo siya gustuhin, mapapatingin ka talaga. Malalim ang boses niya, buo at kontrolado, parang bawat salita ay tinimbang muna bago bitawan. Kita kong kuha niya ang atensyon ng lahat, parang may invisible na tali na nakakabit sa
Chansen“Ano ang plano mo, hahayaan mo lang na ganyan? Kailan mo siya balak ipakilala sa lahat?” tanong ni Mommy makalipas ang mahabang katahimikan. Kita ko sa mukha niya ang pag-aalala, pero may halong inis na rin.“She… she wanted a divorce,” mahina kong sabi, halos pabulong. Para bang kasalanan k







