Mag-log inBilang “acting fiancée” niya sa harap ng maraming tao, natural lang naman talaga na magkasabay kami sa pagpunta sa venue. In fact, it would probably look more suspicious if we arrived separately.But there was one tiny problem.Hindi niya ako puwedeng sunduin sa aming hacienda dahil doon niya malala
There was simply no way for me to escape it.“Don't even think about making an excuse,” Mom had warned me earlier when I tried to suggest that I might have a hospital duty.“I wasn't going to.”“You were.”“I wasn't!”Dad had laughed. “Your face gave you away, sweetheart.”And now, hours later, I wa
RizThe conversation with Mom, Dad, and Charles went on smoothly, and without me even realizing it, I slowly found myself opening up to them and saying things I had been keeping inside my heart. It was strange how easily the words came out once I was surrounded by the people who had known me for mos
Hindi ako nakasagot agad.“Dear, sa tingin ko rin ay mabuti at matalinong tao naman si Jared,” pagsang-ayon ni Mommy habang nakatitig sa akin nang may pagmamahal.Napatingin ako sa aking ina.“I think so too,” mahinang tugon ko sabay tango.Bahagya kong ibinaba ang tingin ko sa aking pagkain bago mu
Narinig ko ang mahinang pagtawa ni Charles.“Interesting.”“Don't start,” mabilis kong sita sa kanya.“Wala naman akong sinasabi.”“Your face says everything.”Mas lalo siyang ngumisi.“Charles,” warning ko.“Okay, okay. I'm quiet.”Pero hindi nawala ang pilyong ngiti niya.Kaya ko lang naman nabang
RizDahan-dahan akong bumaba patungo sa malawak na dining area ng aming bahay, at bago pa man ako tuluyang makalapit sa mesa ay agad ko nang narinig ang masayang tawanan ng aking pamilya. Parang ang gaan ng atmosphere ngayong umaga, at halatang wala silang anumang pakialam sa oras dahil abala silang
Napakagat ako sa labi. “Paano po kung matagal pa siyang gumising?”“Kung hindi pa rin siya magising sa loob ng 12 hanggang 24 hours post-op, doon pa lang kami magsisimulang mag-order ng additional tests, CT scan o MRI ng utak, kung saka-sakaling may gusto kaming i-rule out,” paliwanag niya. “Pero sa
Gianna“Mukhang masaya ka, Architect ah,” puna ni Engr. Jaime habang papalapit ako sa aking sasakyan. Ang araw ay unti-unting lumulubog, at ramdam na ang pagod mula sa mahaba naming araw sa site. Tapos na ang oras ng trabaho at handa na akong umuwi sa condo.Kanina lang ay nag-message ako kay Chancy
ChancyNakaupo ako sa sulok ng meeting room, hawak ang tablet habang tahimik na nagbabasa ng storyline ng bagong character na ginawa ng narrative designer namin. Maagang binuo ang konsepto nito kahit kakasimula pa lang ng unang season ng HPL. Pero ganito talaga kami, laging may inihahanda dahil alam
Biglang tanong ni Tita, “May nobyo ka na ba ngayon, hija?” Natigilan ako. Bigla kong naisip si Chancy. Ang mga ngiti niya, ang kaswal naming ugnayan. Pero pagkatapos ng ilang segundo, binalikan ko ang katotohanang walang malinaw sa amin. Walang label. Walang katiyakan. Umiling ako. “Wala po.” Ngu







