LOGINNagtapat si Chase.... Kawawa naman..
Ngunit hindi nagtagal ang katahimikan na iyon.May narinig akong pagbukas ng pinto sa katabing cubicle.Napahinto ako.Kasunod nito ay isang boses—malinaw, pamilyar.“Yes, may kasamang girlfriend si Chandler. Kailangan ko pa ngang lumabas para magyosi dahil ayaw ni Chandler na makalanghap ng usok an
MitchDahil sa akin, nag-order si Chandler ng kung anu-anong pagkain—fried chicken, fries, pati kung anong pulutan na hindi ko na maalala ang pangalan. Parang gusto niyang siguraduhin na may mapagkakaabalahan ako, na hindi ako maiilang sa lugar na hindi ko naman talaga nakasanayan.Napangiti ako sa
“At ni Chandler, of course,” singit ni Arnie mula sa upuan niya, may pilyong ngiti.Narinig ko ang bahagyang pag-ubo ni Chandler sa tabi ko, parang gusto niyang pigilan ang usapan bago pa lumalim.Pero hindi ko napigilan ang mapatingin sa kanya.Sandali lang, pero sapat na para makita ko yung itsura
MitchPagkapasok namin sa private room ng club, parang biglang tumahimik ang mundo ko—o baka ako lang ang biglang naging hyper-aware sa lahat. Ang ilaw ay dim, may halong kulay na gumagalaw sa dingding, at kahit wala pang malakas na tugtog, ramdam ko na agad na hindi ito yung mga lugar na nakasanaya
“Sige, mag-ingat sa pagmamaneho, Chandler,” sagot ng papa niya, seryoso pero may halong tiwala na rin sa boses.Tumango ako bilang sagot bago ako napatingin kay Mitch. Nakangiti siya—yung tipong may gustong sabihin pero pinipigilan.“Mukhang sanay ka na tumawag ng Mama at Papa ah,” tukso niya, at hi
ChandlerSa wakas, tapos na rin ang isang linggong bakasyon ni Mitch—at kahit ilang araw lang ‘yon, pakiramdam ko ang daming nagbago sa akin. Hindi sa pagitan namin, kundi sa loob ko mismo. Mas naging klaro. Mas naging buo.Mamaya, susunduin ko siya sa kanila. At pagkatapos noon, diretso kami sa usu
MitchTatlong araw pagbalik ko sa gaming house pagkatapos ng weekend sa amin ay naging normal lang naman ang lahat. Balik kami sa normal routine, practice, livestream, meeting para sa ibang rotation or strat.Pero bigla na lang pakiramdam ko parang may nag-shift sa atmosphere. Hindi na lang kami sim
Walang dagdag na impormasyon.Ngumiti ako nang bahagya nang maalala iyon.Maingat siya.At iyon ang isa sa mga bagay na hinahangaan ko sa kanya.Hindi siya basta-basta nagbibigay ng personal na detalye kahit sa online game.Pero kahit ganoon, nagpatuloy pa rin kami sa pagte-team up kagabi.Hindi ko
MitchHindi nagbago ang takbo ng mga araw sa team. Tuloy pa rin ang scrims sa umaga, livestream sa hapon. Mas lalo pang naging hectic dahil sa nalalapit na promotional shoot para sa Innove Corp. Dumating na rin ang final design ng uniform, at mas lalo kaming ginanahan nang makita namin ang mock-up n
MitchDahil sa pagsisimula ng HLPh ay naging sunod-sunod na ang RG game at scrim ng team. Halos wala na kaming pahinga—parang everyday may laban, may practice, may review. Hindi pa nga tapos ang isa, may kasunod na agad. Grabe, parang rollercoaster na walang preno.Ako naman ay panay din ang nood ng







