LOGINMaraming salamat po sa patuloy na pagsuporta, huwag po sana kayong magsasawa sa pag-like, comment, gem votes at rate. Pati na rin sa mga nagbibigay ng gift coins. God bless!!
MitchSina Kuya Channing, Ate Cha, Kuya Chanden, Kuya Chancy, at Kuya Chansen.Lima sila.Limang magkakapatid na sabay-sabay na nasa iisang lugar at hindi iyon normal. Lalong hindi sa ganitong sitwasyon. Kung may event ay walang imposible. But now?Agad pumasok sa isip ko ang dalawang wala rito. Si
Pero kahit ganoon, iba pa rin ang presensya nina Mommy Sarina at Daddy Maximus. Iba ang pakiramdam kapag ang mga magulang ng taong mahal mo ang mismong nananatili sa tabi mo na parang tahimik nilang sinasabi na kasama ka sa amin, anak ka rin namin.At somehow, gumaan ang kalooban ko habang nakikita
MitchHindi agad naputol ang yakap ni Mommy Sarina. Para bang alam niyang kapag binitawan niya ako, baka tuluyan na akong gumuho. Kaya nanatili siya roon, marahang hinahaplos ang likod ko, paulit-ulit, parang gusto niyang ipasa sa akin ang lakas na pilit niyang hinuhugot mula sa sarili niya.“Hindi
MitchNasa sala ako ng seventh floor, tahimik ngunit mabigat ang hangin, at kaharap sina Mommy Sarina at Daddy Maximus. Kagabi lang ay panalo kami sa match laban sa bagong team na HonoPH—isang clean win, solid plays, walang palya. Dapat masaya ako. Dapat nagce-celebrate pa rin. Kaya nga raw nandito
Chandler“Finally! You’re all awake!” bulalas ng isang lalaki, puno ng yabang at tila ba nananadya ang tono, parang matagal niyang hinintay ang eksenang ito at ngayon ay nag-eenjoy na siya sa bawat segundo.Binuhusan nila ako ng malamig na tubig. Tumagos iyon sa buong katawan ko, gumising hindi lang
Chandler“Damn it! When is this bastard going to wake up?” galit na sigaw ng isa sa tatlong lalaking nakatayo sa harapan ko. Ramdam ko ang gigil sa boses niya, ‘yung tipong halatang ilang oras na silang naghihintay at paubos na ang pasensya.Kahit nakapikit ako, alam kong nakatutok ang mga mata nila
Napasinghap ako. “Invested sa trabaho,” mabilis kong depensa.“Sure ka?” taas-kilay niyang tanong. “O invested sa taong binabantayan mo?”"Kuya, be serious.""I am serious," sagot niya, sabay sandal sa upuan na parang wala lang pinag-uusapan namin. "Bakit, hindi ba pwedeng pagsabayin ang mission at
Chanton“Chanton,” bungad agad ni Kuya Lualhati nang sagutin niya ang tawag ko. Rinig ko pa yung faint na kaluskos sa background, parang nasa office siya. “Nasaan ka ngayon?”“Honey’s condo,” sagot ko habang pinasadahan ko ng tingin ang paligid, sinisigurado kong naka-lock lahat ng pinto.“Are you f
At ngayon, mas lalong dumami ang tanong kaysa sagot. “Nasa probinsya ako,” sagot ko, sinisikap panatilihing steady ang boses ko kahit sabog na ang isip ko. “Hindi ko pwedeng sabihin sa ngayon kung nasaan exactly, but I am planning on creating content out of this trip. Kaya doon nyo na lang malalama
Honey“I understand na gusto mo ulit maging malaya. Yung tipong makagalaw ka nang hindi kinakabahan, yung magawa mo lahat ng gusto mo…” Huminga siya nang malalim, at shit, bakit parang lalong lumalim ang boses niya? Bakit parang may kung anong electricity na tumagos sa ’kin? “But Hon…”Damn. Bakit g







