FAZER LOGINOh nakaisa na ako ngayong araw, mamayang hapon na po ulit ang kasunod o kaya mamayang gabi. Pahingi po ng pampaga na gem votes hehehe... Salamat!!
Paano kung may nabago na?Paano kung hindi na sila kasing bilis ng dati, kasing tibay, kasing handa sa biglaang panganib?Hindi sila superhero. Tao pa rin sila. Nasasaktan. Napapagod. Pwedeng magkamali.Si Kuya Lualhati naman ang kabaligtaran nila sa paraan ng pakikipaglaban. Hindi kamao ang sandata
Mitch“Ate Honey…” humihikbi kong tawag habang tuluyan na niya akong niyakap, parang hindi na niya hinintay pang tuluyang bumigay ako bago niya ako saluhin.Sa sandaling iyon, lahat ng pilit kong kinukubli—lahat ng takot, pangamba, at pagod ay parang sabay-sabay na bumuhos palabas.Dama ko ang marah
“Maupo ka muna, Mitch…” mahinang sabi ni Ate Honey habang marahan niya akong inaalalayan palapit sa sofa.Hindi ko na tinutulan. Para akong nawalan ng lakas bigla, kaya hinayaan ko na lang ang sarili kong bumagsak sa upuan na katabi lang din naman ng crib. Magkatabi kaming naupo, pero ramdam kong pa
MitchNarinig ko pa lang ang boses niya, parang may kumalabit na agad sa dibdib ko.“Mitch!” bulalas ni Ate Honey nang makita niya ako matapos niyang buksan ang pintuan.Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Halos tumakbo na ako papasok, dala-dala ang dalawang linggong bigat na parang nakapatong dire
Wala pa rin.Isang oras ang lumipas. Dalawa.At sa bawat minutong nadaragdag, mas bumibigat ang pakiramdam ko.Hindi ito selos. Hindi rin duda.Takot lang.Takot na may nangyaring masama sa taong mahal ko.At sa gitna ng katahimikan ng kwarto, isang bagay lang ang malinaw sa akin—Kahit gaano ako ka
MitchNaging successful ang shooting, iyon mismo ang unang sinabi ni Sir Sol makalipas lamang ang dalawang araw. Kita ko sa mukha niya na hindi iyon simpleng reassurance lang.Hindi siya yung taong basta nagbibigay ng papuri para lang gumaan ang pakiramdam mo. Kapag sinabi niyang maayos ang kinalaba
EstellaNakahinga na ako ng maluwag at nasabi ko na kay Chansen ang tungkol sa mga adoptive parents ko. Kaya naman, magaan na sa kalooban ko ang magtrabaho. Ito nga at kakatapos lang ng taping ng show, diretso na sana ako palabas papunta sa usual parking space ko nang biglang may pumigil sa braso ko
Chansen Ako na yata ang pinakamasayang lalaki or rather, tao sa mundo. Estella agreed. Pwede ko na siyang ipakilala sa pamilya ko. Pangako ko sa sarili ko: hinding-hindi ko sasayangin ang pagkakataong binigay niya. Wala nang mas mahalaga sa akin ngayon kundi ipakita sa kanya kung gaano siya kahalag
Chansen“Hello,” sagot niya nang tuluyan niyang i-pick up ang tawag ko. Base sa boses niya, kalmado lang, parang walang mabigat na nangyayari. Pero kilala ko si Estella, hindi siya madaling maapektuhan. Kaya hindi ko maiwasang magduda kung nagtatapang-tapangan lang ba siya.“Are you okay?” mabilis k
“Have you checked your social media account?” may diin sa tanong niya.Napakunot noo ako at humugot ng malalim na hininga. “No.”“Then check it now,” madiin niyang sagot.“Ate, sabihin mo na lang. Ano bang meron?” halos mairita na ako sa sobrang kaba.“Chansen, i-check mo na nga. Sa page ng AMS ka p






