LOGINMasaya na kaya sila? Abangan po ang susunod na mga kabanata! Salamat!
Paano kung may nabago na?Paano kung hindi na sila kasing bilis ng dati, kasing tibay, kasing handa sa biglaang panganib?Hindi sila superhero. Tao pa rin sila. Nasasaktan. Napapagod. Pwedeng magkamali.Si Kuya Lualhati naman ang kabaligtaran nila sa paraan ng pakikipaglaban. Hindi kamao ang sandata
Mitch“Ate Honey…” humihikbi kong tawag habang tuluyan na niya akong niyakap, parang hindi na niya hinintay pang tuluyang bumigay ako bago niya ako saluhin.Sa sandaling iyon, lahat ng pilit kong kinukubli—lahat ng takot, pangamba, at pagod ay parang sabay-sabay na bumuhos palabas.Dama ko ang marah
“Maupo ka muna, Mitch…” mahinang sabi ni Ate Honey habang marahan niya akong inaalalayan palapit sa sofa.Hindi ko na tinutulan. Para akong nawalan ng lakas bigla, kaya hinayaan ko na lang ang sarili kong bumagsak sa upuan na katabi lang din naman ng crib. Magkatabi kaming naupo, pero ramdam kong pa
MitchNarinig ko pa lang ang boses niya, parang may kumalabit na agad sa dibdib ko.“Mitch!” bulalas ni Ate Honey nang makita niya ako matapos niyang buksan ang pintuan.Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Halos tumakbo na ako papasok, dala-dala ang dalawang linggong bigat na parang nakapatong dire
Wala pa rin.Isang oras ang lumipas. Dalawa.At sa bawat minutong nadaragdag, mas bumibigat ang pakiramdam ko.Hindi ito selos. Hindi rin duda.Takot lang.Takot na may nangyaring masama sa taong mahal ko.At sa gitna ng katahimikan ng kwarto, isang bagay lang ang malinaw sa akin—Kahit gaano ako ka
MitchNaging successful ang shooting, iyon mismo ang unang sinabi ni Sir Sol makalipas lamang ang dalawang araw. Kita ko sa mukha niya na hindi iyon simpleng reassurance lang.Hindi siya yung taong basta nagbibigay ng papuri para lang gumaan ang pakiramdam mo. Kapag sinabi niyang maayos ang kinalaba
GiannaKung tutuusin, pwede naman ako sa bahay ng nanay ko. Mas matipid, mas may kasama pa ako. Pero maliit lang ang space doon at hindi magkakasya ang mga gamit ko. Ilang beses ko na siyang niyaya na manirahan na lang sa condo ko, pero consistent ang sagot niya, ayaw niya.Ang dahilan?"Paano ka ma
GiannaLakad-takbo ang ginawa ko. Nanginginig ang mga kamay ko habang pilit kong pinapakalma ang kaba sa dibdib. Mabuti na lang at may elevator na agad pagliko ko sa isang corridor kaya mabilis akong sumakay at pinindot ang floor kung nasaan ang aking ama.Magpapatawad na nga lang ako, may ganito pa
Chancy“Kuya, hindi pa nga nag-iisang taon si Eithan, may kasunod na agad?” gulat kong tanong nang ibalita ni Kuya Chanden ang tungkol sa pagbubuntis ni Ate Noelle. Kakakasal lang nila ulit, tapos- boom, buntis agad?“Ano naman ngayon? Paano kami manganganak taon-taon ng ate mo para mahabol ang walo
Gianna“I'm in my room, resting," reply ko.Halos isang segundo lang ang lumipas matapos kong i-send ang reply ay tumunog na agad ang phone ko.Incoming Call: ChancyPinipigilan ko ang ngiti ko habang ina-adjust ang pagkakaupo ko sa kama. Para akong teenager na tinawagan ng crush niya.“Hello?” mahi







