LOGINHmmm... Gusto pala talaga ni Chancy noon si Arnie?
ChandlerHindi ko akalain na darating ako sa puntong ako mismo ang magpaplano ng outing para sa team.Kung tutuusin, kaya ko namang i-delegate kay Sol ang lahat, mula sa lugar hanggang sa schedule. Pero ewan ko, may parte sa akin na gustong ako mismo ang pumili kung saan sila dadalhin.Siguro dahil
ChandlerHindi ko inaasahan na ganon kaganda ang kalalabasan ng scrims nila laban sa Fullpower.Sa totoo lang, ang ibinigay kong kondisyon ay simple lang—kahit umabot man lang sila ng 50% na win rate, sapat na iyon para masabi kong kaya nilang makipagsabayan sa mas malalakas na team. Pero ang nakuha
Isang saglit lang ’yon, isang simpleng pag-angat ng labi ko—pero ramdam ko agad ang epekto nito sa akin. Parang biglang gumaan ang pakiramdam ko kahit katatapos lang ng intense na laban.Hindi ko alam kung gaano na siya katagal na nakatayo doon, kung napanood ba niya ang buong clash o kung dumating
MitchSa pagdaan ng mga araw, pakiramdam ko ay parang lumulutang ako sa alapaap.Hindi ko maipaliwanag kung bakit—pero alam ko kung sino ang dahilan.Sa tuwing naaalala ko yung mga gabi namin sa rooftop, yung mga usapan, yung mga simpleng yakap at halik… kusa na lang akong napapangiti kahit wala nam
Ako naman ay—Teka, nagto-toothbrush naman ako syempre at hindi ako badbreath pero iba pa rin kasi tignan yung sa kanya.Napakunot ang noo niya habang nakatitig sa akin, halatang hindi kumbinsido sa sagot ko.“Wala?” ulit niya, this time mas may diin, parang sinusubukang basahin kung nagsisinungalin
MitchWala na, bumigay na ako.I totally believe him.Hindi ko alam kung dahil ba sa paraan ng pagkakasabi niya, o dahil sa paraan ng pagtitig niya sa akin. Yung tipong wala kang makikitang bakas ng pagsisinungaling. Pero sa sandaling iyon, parang unti-unting naglaho lahat ng takot ko.Yung kaba. Y
ArnieIsang linggo na akong nakalipat ngunit hindi ko pa rin nakikita ang ka-share ko sa bahay. Masyado yata itong busy na hindi talaga ito nananatili sa bahay. Ipinagkibit balikat ko na lang iyon dahil kahit ako ay nasa silid ko na lang after lunch.Pero ngayon ay kailangan kong umalis dahil may re
ArnieNaikuyom ko ang aking kamay sa pagpipigil. Gusto ko ng mangunyapi sa kanya at halikan din siya.“Wala na ba talaga, babe?” tanong niya ng tuluyan na itong tumigil sa paghalik sa akin. Tiim ang kanyang bagang na tila ba pinipigil niya lang ang sarili na magalit. Huminga ako ng malalim bago siya
ArniePaggising ko kinabukasan ay nag-good morning lang ako kay Channing at nagsabi na need kong maaga sa school. Ayaw kong magpakita kila Tita kaya naman hindi na ako sumabay ng breakfast sa kanila. Hindi naman ako mamatay kung hindi ako kakain ng isang araw.Sa school ay naroon na rin si Nikita at
Mature ContentChanningDinaluhan ko siya sa kama at buong puso naman niya akong tinanggap. “I miss you so much, babe.”Hinawakan niya ako ng mukha at tsaka niya ako hinalikan. Masarap sa pakiramdam kapag ganitong siya ang nagsisimulang manghalik.Tinugon ko naman iyon ng buong alab. Yung sigurado k







