로그인Ayan na ang interview.
Ngunit hindi nagtagal ang katahimikan na iyon.May narinig akong pagbukas ng pinto sa katabing cubicle.Napahinto ako.Kasunod nito ay isang boses—malinaw, pamilyar.“Yes, may kasamang girlfriend si Chandler. Kailangan ko pa ngang lumabas para magyosi dahil ayaw ni Chandler na makalanghap ng usok an
MitchDahil sa akin, nag-order si Chandler ng kung anu-anong pagkain—fried chicken, fries, pati kung anong pulutan na hindi ko na maalala ang pangalan. Parang gusto niyang siguraduhin na may mapagkakaabalahan ako, na hindi ako maiilang sa lugar na hindi ko naman talaga nakasanayan.Napangiti ako sa
“At ni Chandler, of course,” singit ni Arnie mula sa upuan niya, may pilyong ngiti.Narinig ko ang bahagyang pag-ubo ni Chandler sa tabi ko, parang gusto niyang pigilan ang usapan bago pa lumalim.Pero hindi ko napigilan ang mapatingin sa kanya.Sandali lang, pero sapat na para makita ko yung itsura
MitchPagkapasok namin sa private room ng club, parang biglang tumahimik ang mundo ko—o baka ako lang ang biglang naging hyper-aware sa lahat. Ang ilaw ay dim, may halong kulay na gumagalaw sa dingding, at kahit wala pang malakas na tugtog, ramdam ko na agad na hindi ito yung mga lugar na nakasanaya
“Sige, mag-ingat sa pagmamaneho, Chandler,” sagot ng papa niya, seryoso pero may halong tiwala na rin sa boses.Tumango ako bilang sagot bago ako napatingin kay Mitch. Nakangiti siya—yung tipong may gustong sabihin pero pinipigilan.“Mukhang sanay ka na tumawag ng Mama at Papa ah,” tukso niya, at hi
ChandlerSa wakas, tapos na rin ang isang linggong bakasyon ni Mitch—at kahit ilang araw lang ‘yon, pakiramdam ko ang daming nagbago sa akin. Hindi sa pagitan namin, kundi sa loob ko mismo. Mas naging klaro. Mas naging buo.Mamaya, susunduin ko siya sa kanila. At pagkatapos noon, diretso kami sa usu
Ngumiti rin ako pero ramdam kong kumakabog pa rin ang dibdib ko. Kahit na may halong biro, totoo ang sinabi ni Doc, isang maling galaw lang, pwedeng mawala ulit ang lahat. At sa sandaling ‘yon, habang pinagmamasdan ko si Estella, napagtanto ko kung gaano siya kalakas... at kung gaano ako kaswerte.
Estella Dumating si Ate Cha na parang whirlwind of energy. Palaging nakangiti, at may dalang mabangong amoy ng floral perfume na agad naghalo sa paligid. Masaya niya akong binati, sabay yakap. “Akala ko hindi mo ako pupuntahan, ha,” sabi niya, medyo may halong biro pero ramdam ko ang sinseridad. “
“Oh, may food ka na pala.” Nanlamig ako sa boses na ‘yon. Hindi ko na kailangang lingunin para malaman kung sino ang nagsalita.Dahan-dahan kong binaling ang tingin ko, at ayun siya, Estella.Nakatayo sa may pintuan, hawak pa ang cellphone niya, habang ‘yung mga mata niya… diretso lang sa amin ni So
Estella Iba talaga ‘yung saya kapag marami kayo. Habang pinagmamasdan ko sina Mommy, pati na sina Ate Cha at mga bilas ko, napapangiti na lang ako. Isama pa ang makukulit na pamangkin ni Chansen na parang walang kapaguran sa kakalaro, parang biglang gumaan ang buong paligid. Ang ingay nila, pero ‘y






