LOGINSusme Noelle, sa tingin mo ay hindi ka pa nahuulog ng lagay na yan?
“Hindi namin siya pinagkaisahan—”“Bullshit.”Putol ko agad sa lalaking nagsalita.Kitang-kita ko kung paano sila nagkatinginan.At halatang umaasang hindi ako gagawa ng eksena.Wrong move.“Do you even know who you’re talking to?” malamig kong tanong.“Love…” mahinang tawag ni Mitch habang bahagyan
ChandlerPaglapit ko sa kanila ay agad kong napansin ang pulang-pula niyang mga pisngi. Hindi iyon dahil sa makeup o sa init ng ilaw sa hallway. Galing iyon sa sampal.Lalong sumikip ang dibdib ko dahil do’n.Dahan-dahan kong hinawakan ang mukha niya gamit ang dalawang kamay ko, marahang hinahaplos
Tahimik ko lang silang pinagmamasdan habang nakasandal sa couch, pero kahit naririnig ko ang ingay at tawanan nila, kalahati lang ng atensyon ko ang nasa mesa.Ang kalahati ay nasa pintuan pa rin.Wala kahit sino sa mga babae ang nagtangkang lumapit o mag-alok ng inumin sa akin. Hindi dahil may sina
ChandlerMaya’t-maya ang tingin ko sa wristwatch ko habang hindi mapakali ang mga daliri kong marahang kumakatok sa ibabaw ng glass table. Kahit medyo malakas ang bass ng music ay hindi pa rin no’n natatabunan ang ingay ng sariling isip ko.Ilang minuto na rin ang lumipas mula nang magpaalam si Mitc
Magkakasama sila, o mas malala ay tinawagan ni Flor ang mga lalaking ito upang harangin ako.Nanatili akong nakatayo sa pwesto ko habang nakaharang sa dadaanan ko ang tatlong lalaki. Hindi ko man sila kilala, sapat na ang mga tinginan nila para maramdaman kong wala silang balak paalisin ako nang maa
MitchHindi ko alam kung saan nanggaling ang bilis ng reflex ko, pero bago pa man tuluyang dumampi sa mukha ko ang kamay ni Flor ay agad ko iyong nasalag. Mahigpit kong nahawakan ang pulsuhan niya at mabilis iyong itinulak palayo sa akin dahilan para mapaatras siya nang bahagya.Halatang hindi niya
HoneyNgayon, sa sarili ko lang aaminin, walang filter, walang palusot. Siya ang dahilan kung bakit ni minsan ay hindi ko man lang naisip si Jacob nitong mga huling linggo. Hindi isang araw. Hindi isang sandali. Kundi sunod-sunod na araw na parang kusa na lang siyang nawala sa isip ko.At doon ako b
Honey“Honey, nag-eenjoy ka ba?” tanong ni Ate Nina habang magkatabi kaming nakaupo sa isa sa mga bakanteng mesa sa loob ng bakeshop niya. May hawak siyang tasa ng kape, habang ako naman ay nakatingin sa paligid, sa mga estanteng punong-puno ng tinapay, sa mga empleyadong abala sa pag-aasikaso ng mg
Chanton Tawa ako nang tawa habang pinapanood ko ang reaksyon ni Honey. Hindi niya talaga magustuhan ang idea na ang doktor sa kwadra ang tinawag ko para tingnan ang paa niya. Ang sama ng tingin niya sa akin, yung tipong kung tingin lang ang papatay, baka nakatimbuwang na ako dito mismo sa sala. Per
Unknown POV“Sinasabi mo sa’kin na wala talagang bodyguard si Honey?” ulit ko, this time mas mababa ang boses ko, halos pabulong pero puno ng tensyon.“Wala nga. Pero may driver na siya ngayon. Parang in-assign daw ni Sen. Deguia.” Umangat ang kilay ko sa sinabi ni Jacob. Kita ko rin kung paano siya







