Mag-log inAyan may lead na...
ChandlerHindi pa tuluyang nawawala ang bigat ng usapan namin, pero napansin ko agad ang pagbabago sa kilos ni Lily.Kanina, mabagal at halos mekanikal ang galaw niya habang inaayos ang mga gamit niya, parang wala siyang ibang iniisip kundi matapos ang ginagawa. Ngayon, mas maingat at hindi nagmamad
ChandlerMasarap ang naging gising ko dahil sa presensya ni Mitch na kinailangan na rin bumaba. Ayaw ko rin naman na pag-usapan siya ng buong HQ.May mga bagay akong dapat asikasuhin sa opisina pati na rin si Lily.Hindi ko ito ginagawa dahil may natitira pa sa pagitan namin. Matagal nang tapos ang
MitchNagising ako sa pakiramdam na parang may nakayakap sa akin nang sobrang higpit—hindi yung nakakainis na sikip, kundi yung klase ng yakap na parang ayaw kang pakawalan kahit saglit. Sa una, hindi ko agad naintindihan kung nasaan ako. Mabigat pa ang talukap ng mga mata ko, at ang katawan ko ay p
Mitch Ramdam ko pa rin ang init ng noo niya na nakadikit sa akin, ang steady niyang paghinga na parang sinasabayan ang akin, at yung paraan ng pagkakahawak niya sa akin—hindi nagmamadali, pero hindi rin bumibitaw. “Love…” mahina niyang ulit, parang tinitikman ang salitang iyon habang nakatitig sa
Mitch Magkalapit kami. Sobrang lapit na halos wala nang espasyo para sa kahit anong pagdududa. Ramdam ko ang init ng hininga niya na marahang tumatama sa balat ko, at sa bawat segundo na lumilipas, mas lalo kong nararamdaman kung gaano ako ka-aware sa presensya niya. Hindi siya gumagalaw, at gano
Mitch Hindi ko maipaliwanag kung kailan eksaktong nagbago ang atmosphere sa pagitan namin, pero malinaw kong naramdaman ang shift. Kanina, puno ng tensyon at inis ang hangin sa paligid namin, parang isang maling salita lang ang kailangan para tuluyan kaming sumabog. Ngayon, ibang klase na. Mas ta
Chansen “Wifey.” Medyo pabulong pero buo ang kumpiyansa kong tawag kay Estella. Natigil siya sa tangka niyang pagsubo ng pagkain, sabay angat ng tingin sa akin. Kita ko agad ang mabilis na pagsimangot niya, yung tipong ayaw niyang ipahalata pero obvious pa rin. At least, hindi siya nag-react nang
Ngayon na parang unti-unting lumalabo ang pagsasama namin ni Estella, na ako mismo, pilit na pilit kong binubuo araw-araw ay hindi ko maiwasan ang takot na baka dumating ang isang umaga na divorce papers na ang sumalubong sa akin sa mesa. Para bang mas nakakatakot pa ‘yon kaysa sa kahit anong bangun
Napapikit ako. Oo nga pala… that meeting.Ang photoshoot na 'yon ay para sa banko. Kakilala niya ang photographer at siya ang stylist ko.“Wait…” dagdag pa niya, may halong biro pero may diin. “Don’t tell me nakalimutan mo talaga?”“Of course not,” mabilis kong tanggi, parang automatic reflex. “Kaya
EstellaAko na lang ang pagpunta sa Y Channel para pormal na makilala ang apat pa na mga hurado sa singing competition. Hindi ko na hinayaan na sumama pa ang dalawa kong kaibigan dahil baka kung saan pa nila ako yayain pagkatapos eh gusto kong bumalik pa sa studio right after ng meeting namin.Pagpa







