MasukAyan na, nagsumbong na si Chanden.. wahahaha
Kung kailangan kong maghintay, kahit gaano katagal, pipiliin ko pa rin iyon kung iyon ang paraan para hindi siya masaktan o mapigilan.Siguro ganoon din ang nasa isip niya.Siguro pareho kaming nagtatago ng parehong tanong, parehong takot, at parehong pag-asa.At sa tahimik na sandaling iyon, doon k
Chandler“Alam mo, kahit hindi mo sabihin, halata naman sa itsura mo,” wika ni Kuya Lualhati habang marahang tumatayo mula sa kanyang swivel chair. May halong biro at pag-unawa ang tono niya, na para bang matagal na niyang binabasa ang mga bagay na hindi ko kayang sabihin nang direkta.Inaayos niya
Meron pa akong kailangang harapin at ayusin.Hindi naman sa nagmamadali pero gusto ko na maging maluwag palagi ang schedule ko para kung sakaling kailanganin ako ni Mitch ay palagi akong available.Pagdating ko sa agency, hindi na ako nag-aksaya pa ng oras. Deretso agad ako sa opisina ni Kuya Lualha
ChandlerHangga’t maaari, gusto kong manatili lang sa HQ. Hindi dahil wala akong ibang kailangang gawin, kundi dahil mas komportable ako roon lalo na kung nangangahulugan iyon na anumang oras na gustuhin kong makita si Mitch ay puwede.Isang elevator ride lang, isang lakad pababa, at nandiyan na siy
Habang pinagmamasdan ko sila, may kung anong kumirot sa puso ko—hindi sakit, kundi paghanga. Ganun pala ang itsura ng pagmamahal na tumagal ng maraming taon.Well, nakikita ko rin naman ang pagmamahalan ng aking mga magulang. Ngunit sa tingin ko, kumpara sa mag-asawang Lardizabal ay mahiyain sina Ma
Hindi ko agad alam kung ano ang mararamdaman ko.Hanggang sa—“AYIEEEEE!” sabay-sabay na reaksyon ng buong mesa.Biglang sumabog ang tawanan, kulitan, at sunod-sunod na komento mula sa kung saan-saan.“Maraming pwedeng flower girls at abay!” excited na sabi ni Ate Nina, halos hindi na mapakali sa ki
Chanton “What about this fake relationship that Honey is talking about?” diretso at malamig na tanong ni Senator Deguia. Nasa briefing room kami, formal ang paligid, pero ramdam ko ang bigat ng usapan. Kasama namin si Kuya Lualhati na tahimik lang, pero halatang alerto sa bawat salitang lumalabas s
Honey“Hindi mo pa ba talaga sasabihin sa akin kung ano exactly ang napag-usapan nyo nila Dad?” iritado kong tanong kay Chanton habang magkatabi kaming nakaupo sa paborito naming tambayan sa harap ng bahay niya.Sa rooftop ng fifteen-storey building kami. Yun tipong kapag hapon, automatic na nagso-s
ChantonSumakit talaga nang todo ang ulo ko pagkatapos ng pag-uusap namin ni Sen. Deguia. Para akong binuhusan ng malamig na tubig habang binabanatan ng limang magkakasabay na problema. Hindi pa alam ni Honey na nagpunta ang ama niya rito. At kung nalaman niya? Siguradong kinulit na naman niya ako n
Sen. Deguia“Siya nga pala,” biglang sabi ni Marie, parang kaswal lang pero ramdam ko ang interes sa boses niya, “kamusta si Honey? Nakabalik na ba siya mula sa pagbabakasyon niya?”Saglit akong natigilan. Ilang segundo lang, pero sapat na para kumabog ang dibdib ko. Agad kong naalala ang bilin nina







