로그인Basta talaga pera naku...
At sa simpleng palitan ng mga salitang iyon, pakiramdam ko ay gumaan ang lahat.Hindi ko man alam kung ano ang eksaktong nangyari sa dinner nila, pero base sa tono niya, wala namang mali. Wala akong naramdamang bigat mula sa kanya, sapat na iyon para sa ngayon.Mas magaan ang pakiramdam ko habang na
Isipin mo, halos kasing edad lang ni Mitch si Honey tapos tatawagin kong ate.“Nasa ikapitong buwan na,” sagot ni Chanton, may halong ngiti habang sinisiguradong maayos ang pagkakalagay ng pagkain sa harap ng asawa niya. “Malapit na.”“Magkakaroon na kami ng baby dito!!” biglang sabat ni Amber, halo
Walang paligoy-ligoy.Walang pagtatago.“Hindi lang naman ako basta lalaki sa buhay niya,” dagdag ko, mas mabagal ang tono. “Boss niya ako. Mas matanda ako. At… alam niyo naman kung anong klaseng pamilya ang meron ako.”Tahimik ulit.Ramdam ko na iniintindi nila.Hindi nila ako pinuputol. Hindi nila
ChandlerDahil wala si Mitch, nagdesisyon akong pumunta sa agency ni Chanton.Hindi ko rin maipaliwanag kung bakit doon agad ang punta ko, pero siguro dahil iyon ang lugar na alam kong may kakayahang pakalmahin ako o kahit paano, ilihis ang isip ko sa bagay na hindi ko makontrol.Sa totoo lang, kina
MitchParang biglang bumagal ang oras matapos kong bitawan ang mga salitang iyon.“May boyfriend na po ako.”Hindi ko na iyon binawi. Wala na ring dahilan para palambutin pa. Sa mismong sandaling iyon, alam kong wala nang atrasan—kahit gaano pa kabigat ang maaaring kasunod.Tahimik.Iyon ang unang s
Dahil si Chandler… hindi lang basta lalaki sa buhay ko.Amo ko siya.Ipinagkatiwala ako ng mga magulang ko sa kanya—yung taong inaasahan nilang gagabay at mag-aalaga sa akin sa mundong pinasok ko.At ngayon, siya rin yung taong minahal ko.Doon ako natakot.Huminga ako nang malalim, pilit kinakalma
HoneyIlang araw na ang lumipas, pero kahit anong pilit kong i-divert ang isip ko, ang fake relationship pa rin namin ni Chanton ang paulit-ulit na bumabalik sa utak ko. Parang sirang plaka. Lalo na kapag naaalala ko yung mga salitang binitawan niya noong mag-sprain ang paa ko. Yung tono ng boses ni
Chanton Dahil weekdays, tahimik ang umaga sa hacienda. Walang mga batang naglalaro, walang ingay ng tawanan kaya madalas, kami ni Honey ang laging magkasama. Parang may sarili kaming mundo sa mga oras na ’yon. Iniikot talaga namin ang buong hacienda, at sa bawat lugar na puntahan namin, hindi matat
Napahinto rin ako, automatic. Hindi ako ang tipo ng babae na super selosa dahil talagang madali akong magbigay ng tiwala. Pero hindi ibig sabihin non ay hindi na ako marunong magtaka.Ang sabi ni Jacob sa akin, pupuntahan daw niya ang nanay niya.So… anong ginagawa niya dito?Masakit para sa akin, s
“Jacob… tell me,” halos pakiusap ko na. “If you love me, bakit mo ako kailangang saktan? Yun lang sana, masagot!" Halos pasigaw na ang salita ko.Napapikit siya ng mariin na parang sinusuntok ng emosyon ang loob niya. Pero huminga siya ng malalim na tila ba desisdido na siya sa kanyang sasabihin.“I







