로그인Uy, excited yarn?
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Mitch Sa sandaling bumagsak ang huling depensa ng Toplist at tuluyang nag-flash sa screen ang salitang Honorable, saka ko lang naramdaman ang bigat ng hiningang matagal ko palang pinipigilan. Hindi ako agad gumalaw. Nakatitig lang ako sa monitor, pinapanood ang aftermath ng laban—ang mga hero na
MitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
MitchParang isang iglap lang ang pagitan ng saya at responsibilidad.Ilang araw lang ang nakaraan, ang iniisip ko lang ay kung paano ko pipigilan ang sarili kong mapatitig kay Chandler habang nasa pool siya. Kung paano ko itatago ang bawat ngiti at kilig sa tuwing magtatagpo ang mga mata namin. Per
MitchTuloy-tuloy lang ang saya sa resort, parang walang gustong matapos ang araw.Pagkatapos ng kwentuhan at inuman kagabi, akala ko medyo hihina na ang energy ng lahat kinabukasan. Pero mali ako.Mas lalo pa ngang naging makulit ang buong team.May pa-games pa sila Ryan sa umaga—kung anu-anong kal
ChandlerPagbalik namin sa sala, agad kaming sinalubong ng ingay at walang tigil na tawanan ng buong team. Para bang walang nagbago—parang wala kaming iniwang sandali sa labas ni Mitch na kami lang ang nakakaalam. Pero sa loob ko, ramdam ko pa rin ang init ng kamay niya at ang marahang halik na halo
LanderTarantang taranta ako at hindi ko malaman ang gagawin. Binuhat ko si Cha at tsaka ako nalito kung nasaan ba ang exit. “Dito, Lander!” sigaw ni Channing. Nilingon ko siya at tsaka sinundan.Sila Loren at ang isa pa nilang kaibigan na hindi ko alam ang pangalan dahil hindi nga ipinakilala ni Ch
ChastityDalawang araw na akong hindi mapakali simula ng ma-received ko ang text message na iyon. During lunch ay sinikap kong pakalmahin ang sarili ko para hindi mahalata nila Dad ang pagkabahala ko at baka mag-alala rin sila.Sino ang nagpadala sa akin ng message na iyon at paano niyang nakuha ang
Chastity“Kailangan mo ba talagang umalis?” tanong ni Lander matapos kong lumabas ng bathroom. Kakatapos ko lang maligo at hindi ko maintindihan sa taong ito kung bakit nandito pa rin siya imbes na nasa kanyang opisina. Alam kong nasa ibaba lamang iyon at any time ay pwede naman siyang pumunta kung
LanderAng hirap tanggapin. Nasa ICU ako ngayon at nakatingin sa asawa kong wala pa ring malay. Hindi ako kuntento sa mga oras na nakalaan para ko lang siya makita. Halos ibigay na rin nila Tito Maximus at Tita Sarina yung oras ng dalaw nila sa akin para lang mas mahaba pa ang maging pagsasama namin







