LOGINUy, magho-honeymoon na talaga sila. Bukas po baka late na muna ulit ang update dahil may practice po ng graduation sa umaga ulit. Maraming salamat, God bless!
Chandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
Mitch“Gilbert?” ulit ko, mas malinaw na ngayon ang pagkakabigkas ko, pero mas halata rin ang pagkalito sa boses ko. Lahat kasi sila ay parang natulala na lang, na para bang may biglang bumalik na alaala na hindi nila inaasahan.Walang sumagot sa akin agad.Sa halip, si Cecilio ang unang nagsalita,
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Chansen“Anong problema mo? Bakit mo ako bigla na lang hinila? May pinag-uusapan pa kami ng mga kaibigan ko, for your information.” Napairap siya habang sinasabi iyon, halatang nairita.Pagkagaling sa Y Channel ay diretso ko siyang inuwi sa bahay. Ang sa pagkakaalam ko, kapag ganitong araw ay nasa b
Chansen“Maupo ka,” sabi ni Mommy nang pumasok ako sa office ni Dad. Nakaupo silang dalawa sa executive sofa, parang may closed-door meeting na ako pala ang agenda. Kita ko sa mukha nila na kanina pa nila ako hinihintay.Medyo kabado pa rin ako, pero sinikap kong wag ipahalata. Come on, Chansen. Hin
Estella “Kaninong sasakyan ang nasa garahe?” tanong agad ni Chansen pagpasok sa kwarto namin. Halos kakarating ko lang din, at papunta na sana sa bathroom para maligo. Sa labas pa kasi kami kumain nila June, Vivian, at Tristan para sa hapunan. “Sa akin.” Simple kong sagot habang nagpatuloy sa pagl
EstellaSa office pa rin ako natulog kagabi. Kahit papaano, na-gets ko rin ang point ng mga kaibigan ko. Sabi nila, huwag ko raw agad isara ang pinto kay Chansen. And later on, napa-oo rin ako. May point naman sila… pero ang tanong: sincere ba talaga si Chansen? O baka laro lang ulit?Kinabukasan, h







