Mag-log inGrabe, Chanden, scary ka naman...
ChandlerHindi pa tuluyang nawawala ang bigat ng usapan namin, pero napansin ko agad ang pagbabago sa kilos ni Lily.Kanina, mabagal at halos mekanikal ang galaw niya habang inaayos ang mga gamit niya, parang wala siyang ibang iniisip kundi matapos ang ginagawa. Ngayon, mas maingat at hindi nagmamad
ChandlerMasarap ang naging gising ko dahil sa presensya ni Mitch na kinailangan na rin bumaba. Ayaw ko rin naman na pag-usapan siya ng buong HQ.May mga bagay akong dapat asikasuhin sa opisina pati na rin si Lily.Hindi ko ito ginagawa dahil may natitira pa sa pagitan namin. Matagal nang tapos ang
MitchNagising ako sa pakiramdam na parang may nakayakap sa akin nang sobrang higpit—hindi yung nakakainis na sikip, kundi yung klase ng yakap na parang ayaw kang pakawalan kahit saglit. Sa una, hindi ko agad naintindihan kung nasaan ako. Mabigat pa ang talukap ng mga mata ko, at ang katawan ko ay p
Mitch Ramdam ko pa rin ang init ng noo niya na nakadikit sa akin, ang steady niyang paghinga na parang sinasabayan ang akin, at yung paraan ng pagkakahawak niya sa akin—hindi nagmamadali, pero hindi rin bumibitaw. “Love…” mahina niyang ulit, parang tinitikman ang salitang iyon habang nakatitig sa
Mitch Magkalapit kami. Sobrang lapit na halos wala nang espasyo para sa kahit anong pagdududa. Ramdam ko ang init ng hininga niya na marahang tumatama sa balat ko, at sa bawat segundo na lumilipas, mas lalo kong nararamdaman kung gaano ako ka-aware sa presensya niya. Hindi siya gumagalaw, at gano
Mitch Hindi ko maipaliwanag kung kailan eksaktong nagbago ang atmosphere sa pagitan namin, pero malinaw kong naramdaman ang shift. Kanina, puno ng tensyon at inis ang hangin sa paligid namin, parang isang maling salita lang ang kailangan para tuluyan kaming sumabog. Ngayon, ibang klase na. Mas ta
NoellePagkatapos ng lunch, hindi pa rin kami nagkahiwalay nila Marcus. Para bang hindi sapat ang oras ng tanghalian para sa dami ng gusto naming pagkwentuhan. Sabi niya, mag-happy-happy naman daw kami, lalo na’t ngayon lang ulit sila nagkita ni Chanden matapos ang matagal na panahon.Ramdam ko ang
ChandenSa totoo lang, ayoko talagang iwan si Noelle sa condo nang mag-isa. Oo, alam kong ligtas siya roon. Alam kong secured ang buong lugar at wala namang nakaambang panganib. Pero iba pa rin ang kapayapaang nararamdaman ko kapag nandiyan ako sa tabi niya.Wala eh, gusto ko na ako ang una niyang m
Chanden“Kung gano’n… ibig mo bang sabihin, wala talagang kinalaman si Scarlet sa lahat ng ito?” tanong ko habang bahagyang kumunot ang noo ko. Hindi ko maialis sa sarili ko ang duda. Para kasing imposibleng nagkataon lang ang lahat.“I’ll look into that,” sagot ni Kuya Lualhati. “Sa ngayon, wala pa
ChandenPaglabas ko ng bahay nila Mang Vergel, dama ko pa rin ang bigat ng tensyon sa loob. Kahit tapos na ang pag-uusap namin, hindi ko maiwasang maramdaman ang inis at matinding pagnanais na ilayo si Noelle sa gulong ito.Agad kong tinungo ang sasakyan, at pagpasok ko, ang nag-aalalang mukha ng ak







