LOGINFocus nga ba ang Chancy? Hehehe...
Chandler Sumunod na ipinakita ng lalaki ang iba pang mga video—isa-isa, parang sinasadya niyang pahabain ang sakit. Ang mga mukha sa screen ay pamilyar sa tatlo pa naming kasama: mga magulang, kapatid, asawa. Iba-iba ang eksena, pero iisa ang tema—takot, pagkakagapos, at kawalan ng kalaban-laban. R
ChandlerApat na lalaki ang pumasok sa silid, mabibigat ang mga yabag na parang sinasadya nilang iparamdam ang presensya nila. Isa sa kanila ang agad naming tinignan—ang tindig, ang kumpiyansa, at ang ngising hindi mawala sa mukha niya ay sapat na para maghinala kami na siya ang leader. May aura siy
Chandler“If they wanted us to get their boss out of a private maximum-security prison, then the first thing we need to figure out is which boss they’re talking about,” sabi ko, kontrolado ang tono pero ramdam ang bigat ng bawat salita. “Our entire escape plan will depend on who the target is.”Tahi
ChandlerHindi ko na matandaan kung ilang araw na akong nawawala. Ang oras ay tila naging malabnaw na walang malinaw na simula, walang malinaw na pagtatapos. Sa bawat pagmulat ng aking mga mata, pareho lang ang tanawin: pader na walang palatandaan ng lugar, sahig na malamig sa balat, at katahimikang
MitchSina Kuya Channing, Ate Cha, Kuya Chanden, Kuya Chancy, at Kuya Chansen.Lima sila.Limang magkakapatid na sabay-sabay na nasa iisang lugar at hindi iyon normal. Lalong hindi sa ganitong sitwasyon. Kung may event ay walang imposible. But now?Agad pumasok sa isip ko ang dalawang wala rito. Si
Pero kahit ganoon, iba pa rin ang presensya nina Mommy Sarina at Daddy Maximus. Iba ang pakiramdam kapag ang mga magulang ng taong mahal mo ang mismong nananatili sa tabi mo na parang tahimik nilang sinasabi na kasama ka sa amin, anak ka rin namin.At somehow, gumaan ang kalooban ko habang nakikita
BOXERS! Tapos cotton pa. Ginoo, anong kasalanan ko?Sinundan ko siya ng tingin ng lumapit ito sa maliit na ref at kumuha ng isang bote ng tubig bago umupo sa tabi ko sa sofa. Agad akong sumiksik sa kabilang dulo, parang may invisible wall sa pagitan namin na gawa sa purong hiya at libog.“Okay ka la
Gusto ko pa ng higit sa ginagawa niya ngayon sa akin.Mainit ang hininga ko, sabay ng bawat haplos niya sa gitna ng aking hita. Ang bawat dampi ay tila apoy na gumagapang sa aking balat. Hindi ito basta pagnanasa lang, ito’y isang pag-angkin na may halong paggalang."Chancy..."Matapos ang ungol ko
Chancy“Excuse me?” tugon niyang kunot na kunot ang noo. Bahagya siyang gumilid kaya napagilid din ako at mapaharap sa entrance. Doon nagsimulang manlaki ang kanyang mga mata at halatang nakilala na niya ako ngunit saglit lang ang reaksyon niya na ‘yon.“Anong ginagawa mo dito? Don’t tell me, tangha
GiannaNapatingin siya sa layout ng seating arrangement. “Dito sa bandang kaliwa,” sabay turo niya sa blueprint, “gusto kong gawing retractable ‘yung bleachers. Para kung may mas malaking event, mas flexible ang space.”Tumango ako habang pinagmamasdan ang bahagi ng plano na tinutukoy niya. “Pwede ‘







