LOGINMitchParang biglang bumagal ang oras matapos kong bitawan ang mga salitang iyon.“May boyfriend na po ako.”Hindi ko na iyon binawi. Wala na ring dahilan para palambutin pa. Sa mismong sandaling iyon, alam kong wala nang atrasan—kahit gaano pa kabigat ang maaaring kasunod.Tahimik.Iyon ang unang s
Dahil si Chandler… hindi lang basta lalaki sa buhay ko.Amo ko siya.Ipinagkatiwala ako ng mga magulang ko sa kanya—yung taong inaasahan nilang gagabay at mag-aalaga sa akin sa mundong pinasok ko.At ngayon, siya rin yung taong minahal ko.Doon ako natakot.Huminga ako nang malalim, pilit kinakalma
Mitch“Anak, ano ba ang nakain mo at naisipan mo kaming yayain ngayon?”Napatingin ako kay Mama at ngumiti, kahit sa loob-loob ko ay parang may kumakatok na kaba sa dibdib ko—malakas, paulit-ulit, at hindi ko mapatahimik.“May sasabihin po kasi ako,” tugon ko, pilit pinapanatiling steady ang boses k
MitchMalakas ang pagkabog ng dibdib ko nang buksan ko ang pintuan, at agad na bumungad sa akin ang pamilyar na eksena sa sala—si Papa na nakaupo nang maayos habang may hawak na dyaryo, at si Mama na abala sa pag-aayos ng kung anu-anong gamit sa mesa. Katabi niya si Papa, gaya ng nakasanayan nila tu
MitchLumipas ang mga araw na naging maayos naman ang lahat kahit na itong si Lily ay nasa likod pa rin ng HQ. Pagkatapos ng naging pag-uusap namin ni Chandler ay sinikap kong balewalain na ang presensya ng babae dahil kita ko ang sincerity ng aking boyfriend.Sa tuwing gabi ay umaakyat ako sa unit
Chandler“Kumain ka ng kumain dyan,” sabi ni Mitch habang nilagyan ng sausage ang pinggan ko.“Kumakain naman ah,” tugon ko habang nakangisi.“Kanina ka pa nakatingin dyan. Tapos kung makangiti ka akala mo ay nakakaloko,” sabi pa niya.Umaga at kagaya ng unang beses na natulog siya sa kwarto ko ay a
Napatingin siya sa akin at bahagyang ngumiti. Hindi ko alam kung dahil ba sa presensya ko o dahil may sasabihin siyang magaan sa loob. Pero anuman iyon, tiniyak kong naroon ako para marinig."Kamusta ka na, anak? Mas magaan na ba ang pakiramdam mo?" tanong ni Mommy Sarina habang lumapit din sa tabi
"Hindi ko ginusto na kamuhian mo ako," patuloy niya, tinig niyang garalgal pero totoo. "Natatakot ako na baka kapag nalaman mong alam ko ang lahat pero pinili kong manahimik, masaktan ka lalo. Ayokong isipin mo na hindi kita pinanindigan. I didn’t want that, not from you. You mean too much to me."H
ChancyNapapikit ako para i-clear ang utak ko. Pwede na akong lumabas kahit ngayon pero ninais ko na bukas na lang dahil nga gusto kong makausap si Gianna.Ayaw kong tumira kasama siya dahil ayaw kong mahirapan siya sa pag-aalaga sa akin. Ayaw kong maapektuhan ang pang-araw-araw niyang gawain at tra
Tumango siya habang unti-unting pumikit, tila ba sinasabing 'Sige na, ikaw na ang bahala.'Pagbalik ko mula kusina, dahan-dahan ko ulit inilapat ang bimpo sa kanyang noo habang maingat na inaalalayan ang kanyang ulo. Umupo ako sa ulunan niya at marahang hinaplos ang buhok niya. Ilang saglit pa ay um







