MY TITO'S GOVERNOR IS MY LOVER

“Celeste! Nasaan na ‘yung draft ng press release para sa housing project sa South District? Kanina pa naghihintay si Senator!”Napapikit nang madiin si Celeste De La Vega bago dahan-dahang ibinaba ang hawak niyang ballpen. Huminga siya nang malalim, inayos ang pagkakatupi ng kanyang dress shirt, at humarap sa bumukas na pinto ng kanyang maliit na opisina sa loob ng De La Vega Headquarters.Si Marissa—ang head secretary ng kanyang Tito Rodel—ay nakatayo sa may pintuan habang nakapamaywang at salubong ang mga kilay.“Matatapos na, Marissa. Inaayos ko lang ‘yung computation sa budget allocation,” mahinahong sagot ni Celeste. “Gusto kasi ni Tito Rodel na mukhang transparent ang report kahit alam naman nating pareho na lahat doon ay overstated.”“Diyos mio, Celeste! Huwag mo nga akong idadamay sa mga pinagsasasabi mo,” pabulong pero mabilis na saway ni Marissa habang nakatingin sa hallway. “Ayusin mo na ‘yan at dalhin mo sa main office. Mainit ang ulo ng Senator ngayon. Bwisit na bwisit sa

Pagkapasok na pagkapasok ni Celeste sa loob ng kanyang kotse matapos siyang ihatid ng driver ng pamilya mula sa Kapitolyo, doon pa lang siya nakahinga nang maluwag. Nanginginig ang dalawa niyang kamay habang nakahawak sa kanyang silver clutch bag.“Tell me to stop… and I swear to God, I’ll ruin us both anyway.”Paulit-ulit na umalingawngaw sa utak niya ang bawat salitang binitiwan ni Governor Jace Matteo Adriano sa balcony. Hawak pa rin niya ang sariling mga labi—ramdam pa rin niya ang init at matinding diin ng halik ng lalaki. It wasn’t just a threat. It was a promise of destruction.“Ma’am Celeste, deretso na po ba tayo sa condo niyo?” tanong ng driver mula sa front seat.“Y-Yes, Kuya,” basag ang boses na sagot ni Celeste. “Sa condo na lang.”Habang nagbibiyahe pabalik, nakatitig lang si Celeste sa labas ng bintana. Ang mga ilaw ng kapitolyo na unti-unting lumalayo ay parang paalala na nakatali na siya sa isang gintong kadena. Hindi na lang si Tito Rodel ang kailangan niyang takasan

Ang bawat hakbang ni Celeste paakyat sa malawak na hagdanan ng mansyon ay parang paglakad patungo sa sarili niyang impyerno. Sa likod niya, nararamdaman niya ang titig ni Jace na sumunod pala sa kanya. Napahilamos siya sa sarili niyang mukha sa isiping hindi pala siya lulubayan ng lalaki. Nang marating nila ang dulo ng ikalawang palapag, huminto sila sa harap ng isang napakalaking pintuan na gawa sa maitim na narra at may nakakabit na biometric scanner. Inilagay ni Jace ang kanyang thumb sa scanner. Isang maikling tunog ng beep at pag-click ng mekanismo ang umalingawngaw sa tahimik na hallway bago dahan-dahang bumukas ang pinto.Pumasok si Celeste sa loob. Napahinto siya nang makita ang kabuuan ng master’s suite. Napakalawak ng silid. Ang dingding sa kabila ay gawa sa floor-to-ceiling glass panel na nakatutok sa kaakit-akit na ilaw ng siyudad sa malayo. Sa gitna ng kwarto ay nakatayo ang isang napakalaking king-sized bed na may itim na silk sheets. Sa gilid naman ay may malawak na wa

Eksaktong alas-syete singkwenta ng umaga. Ang Grand Press Hall ng Kapitolyo ay parang isang nag-aalburotong bulkan. Puno ang buong silid ng higit limampung mamamahayag mula sa malalaking TV networks, pahayagan, at online news agencies mula sa buong lalawigan at Maynila. Ang patuloy na pagkislap ng mga camera flash, ang kalansing ng mga tripod, at ang maingay na bulungan ng mga newscaster ay nagpapabigat ng matinding tensyon sa hangin.Lahat sila ay narito para sa iisang dahilan: ang biglaang pagbagsak ni Senator Rodolfo De La Vega at ang misteryosong paglitaw ng kanyang paboritong pamangkin—si Celeste De La Vega—sa piling ng kanyang pinakamatinding kalaban sa pulitika, si Governor Jace Matteo Adriano.Sa likod ng pinto ng VIP Holding Room, nakatayo si Celeste sa harap ng salamin. Suot niya ang isang tailored ivory white blazer set na may itim na inner silk top. Maayos ang kanyang buhok sa isang sleek low bun, at ang kanyang labi ay nakapinta ng bold nude red. Mukha siyang isang elite