Beranda / Romance / Contracted to my twin's rival CEO / chapter 4: one week left "pov.ellie*

Share

chapter 4: one week left "pov.ellie*

Penulis: Gracias
last update Tanggal publikasi: 2026-05-24 14:47:10

*[Smith Corp. 35th floor. 6:00 AM.]*

“Ellie.. at my office Now.”

Boses iyon ni Luke sa phone. Walang hello. Walang kamusta. Parang robot lang talaga.

“Ser, 6AM pa lang. Tao po ako ,hindi machine,” sagot ko, bago ko pa mapatay yung call, pinatay na niya.

Shit!.

Pumasok ako sa office niya. Naka-suit na naman siya. Nakaupo, hawak yung resignation letter ko na hindi ko pa pinipirmahan kahapon.

“You didn’t quit,” sabi niya. Parang nagtataka.  

“Hindi pa,” sagot ko. “May 6 days pa ako. Sabi mo diba? One week trial.”

Umupo siya. Tumitig sakin.  

“Then sit. We talk.”

Umupo ako. Medyo kinakabahan.  Lagi nalang akong nakakaraamdan nito kapag kami lang dalawa sa kwarto na to.

“About yesterday,” simula niya. “I shouldn’t have told you like that. In public.”  

“So ngayon magso-sorry ka?”  

“No.”  

“Edi wala.”

Tumawa siya ng maikli. Parang hindi sanay.  

“I’m offering you this contract. 1 year. 800k. For your father’s surgery.” sabay abot sa akin ng papel .

Nanlamig ako ng mabasa ko kung ani ang nakasulat sa papel na binigay nya sa akin.

“Contract marriage?”  

“Yes.”

Nagkatayo ako bigla. “Hindi ako pumipirma ng ganun, Ser. hindi ko binebenta ang sarili ko!"

“You’re not being sold. You’re being paid. You work, I pay. Legal. Clean.”  

“Clean? Pumatay ka sa tatay ko, Luke!”  

“I never said I didn’t owe you.”

Tumahimik kaming dalawa.Hanggang sa magsalita ulit siya.

“If you sign, surgery is scheduled next week. If you don’t, I can’t guarantee the hospital will hold the slot.”

Ang gago nya. Ginagamit niya tatay ko laban sakin.  

Pero tama siya. Wala akong choice.

“Fine,” sabi ko. “Pero may kondisyon.”  

“Name it.”  

“Wala kang hawak sa akin outside work. Walang hawak kamay, walang halik, walang—”  

“No kissing,” putol niya. “Noted. Anything else?”  

“Huwag mo sabihin kay Gab. At huwag mo sabihin kay Mama.”  

“Done.”

Inabot niya sakin yung papel.  

Pumirma ako. Mabilis. Bago pa ako magbago ang isip ko.

“Good,” sabi niya. “We start tonight. Dinner with my parents.”  

“Ano?! Ngayon?!”  

“Yes. Now.”

---

*[Smith Mansion. 7:30 PM.]*

Ang laki. Parang hotel.  

Naka dress lang ako, na binili ni Luke kahapon. 20k daw yun. 20k! Pambili ko na yun ng isang buwang gamot ni Tatay.

“Smile,” bulong ni Luke sakin bago pumasok.  

“Hindi ako clown.”  

“Then don’t look like you want to kill someone.” he said at pumasok na kami.  

“Luke!”  

Isang babae ang  tumayo.Siguro ay nasa late 50s na sya, maganda pa rin. Si Mrs. Regina Smith siguro yun dahil kahawig nya sina luke at gab. 

“My son. You’re finally home for dinner.”batu nya sabay tingin sa akin.

“And who is this?”

“Ellie Joson,” sagot ni Luke. Hinawakan niya ang  kamay ko ng mahigpit. “My wife.”

Wife...? Ang bigat ng salitang  yun.

“Wife?” gulat si Mrs. Smith. “Since when?”  

“Since last night,” sagot ni Luke. “We got married in Baguio. Private.”

Siniko ko siya ng mahina. Wala namang Baguio!  

Pero ngumiti lang siya. Parang wala lang.

“Welcome to the family, dear,” sabi ni Mrs. Smith. Hinawakan niya kamay ko. “Luke never brings anyone home. You must be special.”

Hindi naman ako special. Ako yung napilitan lang. bulong ko sa isip ko.

Sa dinner, tahimik lang ako. Lahat sila nag-uusap ng business. Hanggang sa magsalita yung lalaki sa dulo ng mesa.

“Mr. Smith,” sabi niya. “Your father, Richard Smith, wants to see you tomorrow.”

Natigilan si Luke.  

“What for?”  

“He didn’t say. But he mentioned the Joson case.”

Joson..? Tatay ko yun ah!.. 

Tiningnan ko si Luke at nanigas ang mukha niya.  

“Understood,” sabi niya lang.

Pagkatapos ng dinner, hinila na niya ako palabas.  

“Don’t talk to my father alone,” sabi niya.  

“Bakit? Ano ba ginawa niya kay Tatay?”  

“Nothing you need to know yet.”

Laging ganyan.Parang  Lagi syang may tinatago.

---

*[Kinabukasan. 3:00 PM. Café sa likod ng Smith Corp.]*

“Late ka,” sabi nung babae sa harap ko.  

“Carla?” tanong ko. Senior PA ni Luke. Yung laging nakasimangot sakin.

. “Ikaw yung nag-text sakin?”  Sabay upo ko.

“Yes,” sagot niya at inilapag niya yung folder sa harap ko.  

“Bakit mo ko pinapunta dito?”  

“Kasi kailangan mo malaman to bago ka malunod.”

Binuksan ko folder. Pictures. Documents.  

Picture ni Tatay sa hospital bed 10 years ago.  

Police report. Name ni Luke nakalagay as driver.  

Medical report. Internal bleeding. Negligence.

“Anong gusto mo?” tanong ko.  

“Gusto ko umalis ka,” sabi niya. “Si Luke, ginagamit ka lang. Kapag wala ka nang silbi, itatapon ka na niya.”  

“At bakit ko paniniwalaan ang mga sinasabi mo”  

“Kasi ako yung PA niya for 5 years. Alam ko lahat ng ginagawa niya.”

Tumayo ako bigla. “Salamat sa info. Pero hindi ako aalis.”  

“Matigas ka,” sabi niya. “Sige. Pero wag ka magsisisi.”

Paglabas ko ng café, nakita ko si Gab. Nakatayo sa kabila ng kalsada.  

“Ellie,” tawag niya. Tumakbo siya palapit.  

“Anong ginagawa mo dito?”  

“Nag-aalala ako sayo. Nakita ko si Carla na pumasok dito.”  

“Anong ginawa niya?”  

“Binigay niya sayo yung file diba?”

Tumango lang ako.  

“Wag mo paniwalaan lahat yun,” sabi ni Gab. “May mga kulang pa.”  

“Anong kulang?”  

“The truth is my dad ,ang nag-utos kay Luke na mag-drive kahit lasing na.”

Nanlamig ang buing katawan ko. 

“Ano?”  tanong ko.

“Hindi lang si Luke may kasalanan, Ellie ,pati  buong pamilya ko may kasalanan.”

Hindi ko na ang alam sasabihin ko.  Bago pa ako makasagot,ay  may tumawag na sakin.

“Ellie!”  sigaw ni luke. Nasa kabilang kalsada. Galit na naman ang awra ng mukha nya.

“Get in the car. Now!.”may diin sa kanyang mga salita.

Lumapit  naman ako. “Bakit?”  

“Because my father wants to see you.”

---

*[Smith Mansion. 5:00 PM.]*

Si Mr. Richard Smith , nasa harapan ko. Matangkad. Malamig ang mga  mata. Parang mas  masungit pa kay Luke.

“So you’re the Joson girl,” sabi niya.  

“Opo,” sagot ko. Tumayo ako ng matuwid syempre hindi ako magpapatalo.  

“You look like your father.”  

“Salamat po.”  

“Don’t thank me." at umupo sya. 

“Luke told me you signed the contract.”  

“Opo.”  

“Good. Then you’ll do as I say.”  

“Excuse me?”  

“Tomorrow, you’ll sign another paper. Giving up all rights to sue my family.”  

“Hindi ako pipirma nun.”  

“Then your father dies.”

Tumayo ako bigla sa sobrang galit.

“Hindi mo pwedeng gawin yan!”  napataas na yung boses ko.

“Watch me,” sabi niya. “I own the hospital, Ellie. I own the doctors. I own you.”

Bago pa ako makasagot, pumasok si Luke.  

“Get out, Father.”  

“Luke, this is business.”  

“She’s not business. She’s my wife.”

Tumawa si Mr. Smith.  

“Wife? You married her for the inheritance clause, don’t lie.”  

“Even if that’s true,” sabi ni Luke. “She stays.”

Umalis si Mr. Smith. Bago umalis, tumingin siya sakin.  

“Think carefully, Ellie. 800k is nothing to me. I can take it back anytime.”

Pag-alis niya, tumingin sakin si Luke.  

“Are you okay?”  

“Hindi,” sagot ko. “Gusto ko na umuwi sa Batangas.”  

“Then don’t.”  

“Bakit?”  

“Kasi kung umalis ka, wala nang pipigil sa kanya na galawin tatay mo.”

Tumango ako.  

“Anong gagawin natin?”  

“We fight,” sabi niya. “But not today. Today, you rest.”

---

*[11:00 PM. Condo ni Luke.]*

Hindi ako makatulog. Nasa guest room ako. Malaki ito at malamig rin parang hotel.

Nasa kalagitnaan ako ng pag iisip ng may kumatok.

“Ellie?”  Tawag ni Luke. Naka-pajama. Walang suit. Parang tao na siya ngayon.

“Can I come in?”  

“Okay,” sagot ko.

Umupo siya sa dulo ng kama. Hindi malapit at hindu rin malayo  

“Sorry,” sabi niya.  

“Bakit?”  

“Kasi lahat ng to nangyari dahil sakin.”  

“Hindi lang ikaw may kasalanan, Luke. Sabi ni Gab, utos daw ng tatay mo.”  

“Oo,” sabi niya. Tumango siya. “Pero ako yung nagmaneho. Ako yung tumakas.”

Tumayo ako. Lumapit ako sa kanya.  

“Bakit mo ko pinakasalan, Luke? Totoo ba yung sinabi ng tatay mo? Para sa inheritance?”  

“Hindi lang yun,” sagot niya.  

“Ano pa?”  

“Kasi kapag kasal kita, wala nang makakagalaw sayo. Legal na kita. Protektado ka.”

Tumitig ako sa mga mata niya.  

“Bakit mo ko kailangan protektahan?”  

“Kasi kung mamatay tatay mo, wala ka nang dahilan para manatili.”  

“At ayaw mo nun?”  

“No,” sabi niya. “Ayoko.”

Hindi ko alam anong ibig sabihin nun.  

Pero bago pa ako makatanong, tumayo siya.

“Sleep. Tomorrow is gonna be worse.”

Umalis siya. Iniwan ako na gising pa rin.

---

*[Text message. 12:00 AM. Unknown number.]*

_“Ellie, bukas. 9AM. Court. Dalhin mo to.”_  

May picture. Picture ni Tatay sa hospital bed, may pirma ni Mr. Smith sa baba.  

Evidence.  

Ebidensya na si Mr. Smith ang nag-utos.

Sino nag-send nito?  

Si Gab?  

O may iba pa? Hindi na naman tuloy ako makatulog ulit sa mga pumapasok sa isip ko.

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • Contracted to my twin's rival CEO   Book 2: chapter 22

    **Kabanata 22: Family Date**Kinabukasan, maagang nagising si Gab. Amoy kape at toasted bread ang buong bahay. Pagbukas ko ng pinto, naka-apron na siya habang nagluluto. “Good morning, Mrs. Smith,” bati niya, kinindatan pa ako. “Good morning, Mr. Smith,” ganti ko, tapos ngumiti. “May lakad tayo ngayon,” sabi niya habang inaabot sakin kape. “Lakad? Saan?” tanong ko, kumakape. “Family date,” sagot niya, simple lang pero kinilig ako. Pagkatapos ng breakfast, nagbihis kami. White t-shirt at jeans lang suot ko. Siya naman, gray shirt at cap. “Casual lang, Ellie. Gusto ko chill lang tayo ngayon,” sabi niya habang inaayos buhok ko. “Okay, as long as kasama kita,” sagot ko, ngumiti. Unang stop namin, park. May dala siyang picnic mat at basket ng pagkain. “Naalala mo pa ba nung una tayong nag-picnic dito?” tanong niya habang inilalatag yung mat. “Oo. Kinakabahan ka pa nun. Ngayon, clingy ka na,” sagot ko, natawa. Umupo kami, kumain ng sandwich at fruits. Hina

  • Contracted to my twin's rival CEO   Book 2: Chapter 21

    **Kabanata 21: Umaga ng Mrs. Smith** *POV: Ellie* ---“Luke, umaga na.” Tinapik ko balikat niya pero walang reaction. Nakaakbay pa rin braso niya sakin, parang takot akong mawala kahit kasal na kami. “Mr. Smith, duty ka na bilang asawa. Breakfast.” “Mmm… five minutes pa, Mrs. Smith.” Boses niya paos, baritono pa rin kahit inaantok. “Wala nang five minutes. Si Gab at Lucas, gising na. Kanina pa naglalaro sa sala.” Dumilat siya dahan-dahan. “Good morning, asawa ko.” “Good morning, asawa ko rin.” Hinalikan niya noo ko. “Alam mo ba, unang beses kong magising na hindi takot. Kasi nandito ka.” “At ako, unang beses kong magising na hindi nagdadalawang isip. Kasi ikaw.” Tumayo siya, inunat katawan. “Sige, breakfast. Ano gusto mo? Pancake? Omelette? O… ako?” “Luke!” Tumawa siya. “Biro lang. Pancake ulit. Paborito mo.” ---Sa kusina, amoy kape at mantikilya. Si Gab, nakaupo na, nagdo-drawing. Si Lucas, kumakanta habang naglalaro ng kotse. “Good morn

  • Contracted to my twin's rival CEO   Book 2: Chapter 20

    **Kabanata 20: Sa Harap ng Diyos** *POV: Ellie* ---“Ellie, huminga ka.” Hinawakan ni Mama kamay ko habang inaayos veil ko. “Nay, kinakabahan ako,” sabi ko. “Nakasal na kayo sa civil, anak. Ngayon sa Diyos na lang. Wala nang dapat ikatakot.” “Paano kung madapa ako pagpasok?” “Edi tutulungan ka ni Luke. Asawa mo na siya, diba?” Ngumiti ako. “Oo nga pala.” Sa labas ng simbahan, may konting tao lang. Pamilya, close friends, at mga bata. Walang press. Walang camera. Gusto namin tahimik lang. “Ready ka na, Mommy?” tanong ni Gab, naka-mini suit siya. “Ready na, anak. Excited na ko.” “Si Daddy din excited. Kanina pa siya tingin ng tingin sa pinto.” Napangiti ako. “Sana pogi pa rin siya pag nakita ko.” “Pogi na pogi yun, Mommy!” sabi ni Lucas, inaayos bowtie niya. Tumugtog na yung walk. Huminga ako malalim. “Isa, dalawa, tatlo… go.” Dahan-dahan akong naglakad kasama si Mama. At nandun siya. Si Luke. Nakatayo sa altar. Naka-black suit, white tie.

  • Contracted to my twin's rival CEO   Book 2: Chapter 19

    **Kabanata 19: Honeymoon sa Bahay Lang** *POV: Ellie* ---“Luke, gising na.” Hinila ko yung kumot pababa sa mukha niya. Nakangiti lang siya, nakapikit pa rin. “Five minutes pa, Mrs. Smith.” “Mrs. Smith? Kanina lang yun. Miss Smith na ulit ako pag hindi ka bumangon.” Dumilat siya. Natawa. “Wala ka nang kawala sakin, Ellie. Kasal na tayo. Legal na. Church pa next month.” Umupo ako sa gilid ng kama. “Legal na, pero ang tamad mo pa rin.” Umikot siya, niyakap ako sa bewang. “Tamad ako kasi gusto kitang yakapin buong araw. Honeymoon natin ‘to, diba?” “Honeymoon sa bahay lang? Kasi may mga bata?” “Oo. At masaya ‘to. Walang camera, walang press, walang Vanessa.” Napaawang bibig ko. “Huwag mo na banggitin pangalan niya. Tapos na yun.” “Tama ka. Tapos na.” Hinalikan niya ako sa noo. “Breakfast muna. Pancake? Omelette? O ikaw?” “Luke!” Napahagalpak siya ng tawa. “Biro lang. Pancake. Ako magluluto. Ikaw magkape.” ---Sa kusina, amoy mantikilya at kape

  • Contracted to my twin's rival CEO   Book 2: Chapter 18

    **Kabanata 18: Sa Harap ng Korte** *POV ni Ellie - ---Maaga kaming gumising. “Ellie, handa ka na?” tanong ni Luke habang inaayos ko butones ng blazer ko. “Hindi,” sagot ko. “Pero lalaban pa rin ako.” “Mommy, bakit naka-formal ka?” tanong ni Gab habang kumakain ng cereal. “May hearing kami ni Daddy,” sagot ko. “Pero huwag kayo mag-alala. Babalik kami agad. May ice cream pa rin mamaya.” Ngumiti si Lucas. “Mananalo kayo, ‘no?” “Mananalo tayo,” sagot ni Luke, ginulo buhok niya. Sa kotse, tahimik lang kami. Hinawakan ni Luke kamay ko. “Kabado ka?” tanong niya. “Hindi,” sagot ko. “Nagsisinungaling ka,” bulong niya. “Oo,” amin ko. “Kasi pag natalo tayo… anong sasabihin ng mga tao sa mga bata?” “Eh kung manalo tayo?” sagot niya. “Edi wala nang makakaapekto sa atin ulit. Si Vanessa lang mag-isa sa gulo niya.” Pagdating namin sa korte, punuan na. Reporters. Vloggers. “Mrs. Smith, statement kayo?” “Mr. Smith, totoo ba inabuso niyo si Vanessa?” Hu

  • Contracted to my twin's rival CEO   Book 2: Chapter 17

    **Kabanata 17: Mrs. Smith Uli** *POV ni Ellie - Nagising ako sa halik sa noo. “Good morning, bride,” bulong ni Luke. Nagmulat ako. Naka-black suit na siya. Walang tuxedo. Simple lang. “Maaga ka,” sabi ko habang inaayos ang buhok ko. “Excited ako,” sagot niya. “At kabado. Paano kung tumakbo ka?” Tinapik ko ang dibdib niya. “Hindi ako tatakbo. Ikaw kaya yung tumakas dati.” Ngumisi siya. “Lesson learned. Hindi na kita iiwan sa altar. Literal.” Pumasok si Gab, dala si Lucas. “Mommy, maganda ka!” sigaw ni Gab. Naka-white dress lang ako. Walang veil. Walang entourage. “Court lang tayo, anak,” sabi ko. “Okay lang yun,” sagot ni Lucas. “Basta may cake.” Tumawa kami ni Luke. “May cake,” pangako niya. “At may ice cream pagkatapos,” dagdag ni Gab. ---Sa City Hall, tatlo lang kami. Ako, si Luke, at ang mga bata. Si Mom nasa labas, umiiyak na. “Anak, ang bilis,” sabi niya habang inaabot sakin ang bouquet. “Mom, pagod na kami maghintay,” sagot ko.

  • Contracted to my twin's rival CEO   Chapter 1: "Hindi ako yaya ser" POV.Ellie

    *[Manila, 7:00 AM. Terminal ng bus.]*“Ellie! Ellie!”Pagtalikod ko, si Ate Minda na. May dala siyang plastic na may pandesal at itlog, tapos basang-basa pa sa pawis. Halatang galing trabaho.“Kain ka na muna. Mahigit 12 oras ka sa byahe, mukha ka nang zombie,” pabirong sabi niya habang sinasalpak

  • Contracted to my twin's rival CEO   chapter 5: court date "pov.ellie"

    *[Quezon City Hall of Justice. 8:45 AM.]*“Ellie, breathe.” Hinawakan ni Luke ang balikat ko. Malamig ang mga kamay niya. Mas malamig pa sa AC ng hallway.“Hindi ako makahinga,” bulong ko. “Paano kung fake yung ebidensya? Paano kung makulong ako sa perjury?” “Then I’ll be with you in jail,” sag

  • Contracted to my twin's rival CEO   Chapter 3: The hospital call "POV Ellie"

    *[Ospital ng Maynila. ER. 6:42 PM.]*Takbo. Hingal. Iyakan. Yun lang ang nasa isip ko habang tumatakbo ako sa hallway ng ER. Paa ko sumasakit sa tsinelas, pero hindi ko alintana. “Tatay! Tatay!”Nakita ko si Mama. Nakaupo sa labas ng ICU, nakahawak sa rosaryo, umiiyak. Mukha niyang 10 taon tuma

  • Contracted to my twin's rival CEO   Chapter 2: "The first day from hell" POV. Ellie

    *[Smith Corp. 35th floor. 6:00 AM.]*“Ellie. Copy these 200 files. All double-sided. Deadline: 7:30AM.”Binigay sakin ni Luke yung stack ng papel na mas makapal pa sa mukha ko. Walang good morning. Walang “kumusta tulog mo”. Wala.“Ser, 200 files? Sa isang oras?”“Make it 45 minutes,” sabi niya. “M

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status