Chapter 2: "The first day from hell" POV. Ellie

*[Smith Corp. 35th floor. 6:00 AM.]*

“Ellie. Copy these 200 files. All double-sided. Deadline: 7:30AM.”

Binigay sakin ni Luke yung stack ng papel na mas makapal pa sa mukha ko. Walang good morning. Walang “kumusta tulog mo”. Wala.

“Ser, 200 files? Sa isang oras?”

“Make it 45 minutes,” sabi niya. “Meeting starts 8AM.”

Lumunok ako. “Yes, Sir Robot.”

Tiningnan niya ako ng masama. “Don’t call me that.”

“Bakit? Tama naman.”

“Because I said so.”

Pagtalikod niya, bumuntong hininga ako. Ang hirap pala maging PA ng demonyo.

Pumasok ako sa printing room. Maliit. Mainit. Amoy toner. 

Sinubukan ko i-on yung printer. Ayaw gumana. 

“Anak ng—” mura ko.

“Problem?”

Si Gab. Nasa pinto. Naka-smile na parang walang ginagawa buong araw.

“Gab? Anonh ginagawa mo dito? 6AM na ah.”

“Wala. Boring lang sa bahay. Gusto ko makita kung buhay ka pa ba.”ngumiti sya ng nakakainis.

“Buhay pa. Pero kung hindi gumana printer na to, mamamatay agad ako.”

Lumapit siya. “Ganyan ba lagi trato sayo ni Kuya?”

“Worse. 200 files in 45 minutes. Impossible.”

“Hindi impossible,” sabi niya. Tapos inabot sakin yung USB niya. “Dito na lahat. Naka-scan na. Print mo na lang.”

Tiningnan ko siya. “Bakit mo ginagawa to?”

“Kasi ayokong makita kang umiiyak sa first day mo.”

“Hindi ako iiyak,” sabi ko. “Magmumura lang ako.”

Tumawa siya. “Sige. Magmura ka. Pero wag sa harap ni Kuya. Masama ugali nun pag ginigising.”

Bago siya umalis, sinabi niya, “Dinner pa rin tayo ah. May kailangan akong sabihin.”

“Hindi ako pwede.”

“Bakit?”

“Kasi kapag nakipag dinner ako sayo, baka tanggalin ako ni Luke.”

“Edi wag mo sabihin sa kanya.”

Ang galing. Parang ang dali lang.

---

*[7:45 AM. Board Room.]*

“Ellie, serve coffee. Then stand at the back. Don’t speak unless spoken to.”

15 board members. Lahat matatanda. Lahat nakatingin sakin parang inspect ng manok sa palengke.

“Good morning, board,” bati ni Luke. “We’ll discuss Q3 budget.”

Nag-serve ako ng kape. Dahan-dahan. Baka matapon. 

Pagdating ko kay Sir Manuel, bigla niyang hinawakan kamay ko.

“Ang bata mo pa. Ilang taon ka na?”

“24 po, Sir,” sagot ko. Pinisil ko ng mahina kamay ko para makawala.

“Ganda mo. Gusto mo maging secretary ko?”

“Excuse me?”

Tumawa yung buong room. 

Si Luke, tumayo agad.

“Sir Manuel, she’s my PA. Not yours.”

“Ay, selos ka ba?”

“She’s under probation. Focus on the meeting.”

Napahiya ako. Pero mas naiinis ako kay Luke. Bakit parang pag-aari niya ako?

Pagkatapos ng meeting, hinila niya ako sa hallway.

“What was that?”

“Ano po?”

“You smiled at him.”

“Hindi ako ngumiti! Natakot ako!”

“Don’t smile at other men,” sabi niya. “Especially not in meetings.”

“Ser, PA lang ako. Hindi ako aso mo.”

“Then act like a professional.”

Umalis siya. Iniwan ako na pulang-pula sa galit.

---

*[12:00 NN. Pantry.]*

“Ellie, kain ka na,” sabi ni Ate Liza. “May dala akong adobo.”

“Ate, hindi ako gutom. Nahihiya ako.”

“Bakit?”

“Pinahiya ako ni Sir kanina. Sa harap ng lahat.”

“Ganyan talaga siya. Pero hindi ibig sabihin galit siya sayo.”

Umupo ako. “Paano niyo nasabi?”

“Kasi kung galit siya, tanggal ka na. Pero nandito ka pa.”

Makatuwiran. 

Habang kumakain, dumating si Gab. May dalang milktea.

“Para sayo,” sabi niya. “Brown sugar. Favorite mo diba?”

“Paano mo nalaman?”

“Stalker ako,” biro niya. “Joke. Nakita ko order mo kahapon.”

“Gab, wag mo ko sanayin. Baka isipin ni Luke may something tayo.”

“Wala naman talaga,” sabi niya. “Pero gusto ko meron.”

Nilapitan niya ako. Sobrang lapit. 

“Ellie, seryoso. Kilala kita. Kahit hindi mo alam.”

“Paano mo ko makikilala? First time natin nagkita kahapon.”

“Hindi,” sabi niya. “Sa Batangas. 10 years ago.”

Nanlamig ako. 

“Batangas?”

“Oo. May girl ako noon. Kamukha mo. Name niya rin Ellie. Pero hindi Joson ang apelyido niya.”

“Gab, maraming Ellie sa mundo.”

“Oo. Pero wala nang ganyang mata.”

Hindi ko alam sasabihin ko. Mabuti na lang tumunog phone ko.

“Ellie? Dito ka ba?”

Si Luke. Nasa labas ng pantry.

“Gab. Umalis ka.”

“Why? Nagugutom din ako.”

“Get out.”

Umalis si Gab. Bago umalis, bumulong siya sakin, “Mag-ingat ka sa kanya.”

Pag-alis ni Gab, pumasok si Luke. 

“Why are you with him?”

“Hindi ako kasama niya! Nagdala lang siya ng milktea!”

“I don’t care. Stay away from him.”

“Bakit? Selos ka?”

“No. Policy. No dating employees.”

Tumayo ako. “Ser, hindi ako nagde-date! Nagpapahinga lang ako!”

“Then go back to work. 200 more files to scan.”

Ano?! Hindi pa tapos yung kanina?!

---

*[3:00 PM. Luke’s Office.]*

“Sign this,” sabi ni Luke. Inilapag niya yung contract sa harap ko.

Binasa ko. 

*Contract Assistant Agreement*  

*Duration: 1 week trial*  

*Salary: 0 PHP if failed*  

*Clause 4.2: Employee must not engage in personal relationship with any Smith family member.*

“Ser, bakit may clause na to? Hindi naman ako nagpaplano makipagrelasyon sa inyo.”

“Just sign.”

“Hindi ako pipirma kung hindi mo sasabihin bakit.”

“Because Gab is reckless. And you’re vulnerable. I don’t want complications.”

“Complications? Para kanino?”

“For the company,” sabi niya. “And for you.”

Tumayo ako. “Ser, kung ayaw mo ng complications, wag mo ko kunin bilang PA. Simple.”

“You’re good at your job,” sabi niya. “When you’re not talking back.”

“Eh paano kung ayoko maging mabait?”

“Then you’ll be unemployed by 5PM.”

Napaisip ako yung 50k na binayad niya kahapon para sa Tatay ko. Wala akong choice.

Pumirma ako.

“Good,” sabi niya. “Now, about tonight.”

“Ano na naman?”

“Dinner with the board. You’re coming.”

“Ako? Bakit?”

“Because you need to learn how to handle them. And they need to see you’re not a liability.”

“Ser, wala akong pang-gown.”

“I’ll send one. 6PM. Be ready.”

Umalis siya. Iniwan ako na hawak yung pen.

---

*[6:00 PM. Hotel Lobby.]*

Ang ganda ng gown. Red. Backless. Hindi ko alam kung paano ako maglakad dito.

“Ellie!”

Si Gab. Naka-suit din. Pero nakangiti lang sakin.

“Ang ganda mo,” sabi niya. “Kaso bawal ka sakin.”

“Gab, wag mo ko binobola.”

“Hindi ako nagbobola. Seryoso ako.”

Bago pa ako makasagot, dumating si Luke. Naka-black suit. Mas pogi pa sa TV.

“Gab. Step back.”

“Chill, Kuya. Kaibigan ko siya.”

“She’s my PA. Not your friend.”

Tumayo ako sa gitna nila. “Pwede ba wag na kayo mag-away? Nakakahiya.”

“Then choose,” sabi ni Luke. “Him or me.”

“Anong choose? Work lang to!”

“Then act like it,” sabi niya. “Smile. Be quiet. Don’t flirt.”

Pumasok kami sa ballroom. 

15 minutes later, may lumapit sakin. Si Sir Manuel ulit.

“Miss Ellie, can I get your number?”

“Sorry po, Sir. May trabaho po ako.”

“Give it to me. I’ll make it worth your while.”

Hinawakan niya braso ko. Mahigpit.

“Let go,” sabi ni Luke. Bigla na lang nasa likod ko siya.

“Mr. Smith, she’s a guest.”

“She’s my employee. And you’re harassing her.”

Nagkakagulo na.

Bago pa lumala, hinila ako ni Luke palabas.

---

*[Car Park. 9:00 PM.]*

“Are you okay?” tanong ni Luke. Parang nag iba yung boses niya. Hindi sya galit. Parang Concerned.

“Oo,” sagot ko. “Pero bakit mo ko sinigawan kanina?”

“Because he crossed the line.”

“And you didn’t?”

“I protected you.”

“Protection o control?”

Tumahimik siya. 

Tapos bigla niyang hinawakan ang braso ko.

“Ellie, listen. This job is dangerous. Not because of work. Because of my family.”

“Ano ibig sabihin mo?”

“Gab is not what he seems. And my father… he’s worse.”

“Bakit mo sakin  sinasabi to ngayon?”

“i dont want to see you crying again”

Hindi ko alam isasagot ko. 

Kaya tumango na lang ako.

“Hatid na kita,” sabi niya. 

“Hindi na. Kaya ko na.”

“Ellie.”

“Ano?”

“Salamat.”

Huh? Salamat?

“Bakit?”

“Kasi hindi ka umalis kanina. Kahit gusto mo na.”

Umalis siya. Iniwan ako na hawak yung gown ko.

---

*[Text message. 11:30 PM. Unknown number.]*

_“Ellie, kung gusto mo malaman kung bakit galit sayo si Luke, puntahan mo ko bukas. 3PM. Café sa likod ng Smith Corp. Wag mo sabihin sa kanya.”_

Sino to? 

Si Gab? 

Si Carla? 

O may iba pa?

Hindi na ako makatulog ulit sa kaiisip.