LOGINShare
CHAPTER 45: Lines We Choose to Cross
Last Updated:
2026-01-10 09:08:22
Latest chapter
DESTINED TO BE HIS BRIDE CHAPTER 49: What the Silence Reveals
Tahimik ang bahay. Hindi ‘yung klaseng katahimikan na payapa—kundi ‘yung mabigat, parang may mga salitang gustong kumawala pero walang gustong mauna. Nakatayo si Ayesha sa harap ng bintana ng sala, nakatanaw sa labas pero hindi talaga tumitingin. Nasa isip pa rin niya ang mukha ni Rowan sa café—ang paraan ng pagsasalita niya, ang kontroladong emosyon sa likod ng mga mata nito. Hindi siya galit. Hindi rin siya desperado. Mas delikado iyon. Sa likod niya, nakaupo si Rohan sa sofa. Hindi siya gumagalaw. Hindi rin siya nagsasalita. Pero ramdam ni Ayesha ang tensyon sa bawat segundo. “She met you alone,” biglang sabi ni Rohan, mababa ang boses. Hindi tanong—isang pahayag. Lumingon si Ayesha. “Yes.” Tumango siya nang dahan-dahan. “You should’ve told me.” “I know,” sagot niya. “But if I did, you would’ve stopped me.” “Because it was dangerous,” mariing sabi ni Rohan. “Because you’re trying to protect me,” balik niya. “And I understand that. But protection without trust be
DESTINED TO BE HIS BRIDE CHAPTER 48: The Moment Before the Fall
May mga umaga na parang normal lang. At may mga umaga na ramdam mong may mali—kahit wala pang nangyayari. Ganito ang pakiramdam ni Ayesha nang magising siya kinabukasan. Nakatagilid si Rohan sa tabi niya, mahimbing ang tulog, isang braso ay nakapatong sa bewang niya na parang natural na doon ito nararapat. Tahimik ang kwarto, pero hindi payapa ang loob niya. She stared at the ceiling. Hindi nawala sa isip niya ang litrato. Ang mensahe. Ang pakiramdam na may matang nakamasid. Dahan-dahan siyang kumilos para hindi magising si Rohan. Tumayo siya, sinuot ang robe, at lumabas sa balcony. Ang hangin ng umaga ay malamig, pero malinaw—parang pinapaalala sa kanya na gising na ang mundo, kahit gusto niyang manatili sa sandaling tahimik. Hindi pa siya nakakatagal nang tumunog ang phone niya. Unknown number. Tumitig siya sandali bago sagutin. “Hello?” May ilang segundong katahimikan. Then— “You look calm,” sabi ng boses sa kabilang linya. Mababa. Kontrolado. Hindi na
DESTINED TO BE HIS BRIDE CHAPTER 47: The Space Between Truth and Fear
May mga gabi na hindi kailangan ng bagyo para maramdaman ang bigat ng hangin. Ganitong-ganito ang gabi ngayon. Nakatayo si Ayesha sa harap ng salamin ng guest room sa Villarreal residence—hindi na mansion, hindi na kulungan, kundi isang lugar na pilit nilang ginagawang ligtas. Nakasuot siya ng simpleng damit pantulog, buhok nakalugay, mukha walang bahid ng makeup. Ngunit sa mga mata niya, may pagod na hindi kayang itago ng kahit anong ayos. Sa likod niya, nakaupo si Rohan sa gilid ng kama, hawak ang phone, pero malinaw na wala siyang binabasa. Ilang minuto na siyang tahimik—masyadong tahimik. “Ano?” tanong ni Ayesha, hindi lumilingon. Umangat ang tingin ni Rohan. “Nothing.” Huminga siya nang malalim. “That’s not ‘nothing.’ That’s you thinking too much.” Isang maikling ngiti ang sumilay sa labi ni Rohan, pero mabilis din itong nawala. “I’m just… recalculating.” “About Rowan?” tanong niya. Tumango siya. Tumalikod si Ayesha at umupo sa tabi niya. Hindi sila nagdikit, pero sapat
DESTINED TO BE HIS BRIDE CHAPTER 46: The Name They Buried
Hindi agad nakatulog si Ayesha. Nakatalikod si Rohan sa kanya, pero ramdam niya ang bawat galaw ng balikat nito, ang bawat hinga na parang may bigat. Hindi ito ang unang gabi na pareho silang gising kahit nakapikit, pero ito ang unang gabi na pareho nilang alam—may paparating. Tahimik ang kwarto. Walang drama. Walang takot na sumisigaw. Pero may tensyon. Dahan-dahang iniangat ni Ayesha ang kamay niya at ipinatong sa likod ni Rohan. Ramdam niya ang paninigas ng mga kalamnan nito, parang laging handang tumayo at lumaban. “Rohan,” mahina niyang tawag. Hindi agad ito lumingon. “Hmm?” “Hindi mo kailangang akuin lahat mag-isa.” Huminga nang malalim ang lalaki bago humarap sa kanya. Sa dilim, kita niya ang mga mata nitong gising na gising—hindi dahil sa kaba, kundi dahil sa pag-iisip. “I spent my whole life believing everything I had was earned,” sabi niya. “Turns out… half of it might’ve been stolen.” Hinawakan ni Ayesha ang pisngi niya, banayad pero may diin. “You didn’t steal an
DESTINED TO BE HIS BRIDE CHAPTER 45: Lines We Choose to Cross
Hindi agad sila nagsalita matapos makita ang pangalan sa dokumento. Rowan Villarreal. Isang pangalang matagal nang nakabaon—hindi sa alaala, kundi sa mismong istruktura ng pamilya Villarreal. Tahimik ang study room. Ang tanging maririnig ay ang mahinang ugong ng aircon at ang mabagal na paghinga nilang dalawa. Nakapako ang mga mata ni Ayesha sa screen, pero ang dibdib niya’y parang may unti-unting bumibigat. “Rohan…” maingat niyang tawag. Hindi agad sumagot ang lalaki. Nakaupo ito sa gilid ng mesa, magkapatong ang kamay, nakayuko. Hindi ito mukhang galit. Hindi rin shocked. Mukha itong… nasaktan. “I spent my whole life being told I was an only child,” mababa niyang sabi. “Every medical record. Every school file. Every legal document—iisa lang ang pangalan.” Tumingin siya kay Ayesha. “Mine.” Lumapit si Ayesha at naupo sa tabi niya. Hindi niya agad hinawakan ang kamay nito—hinayaan muna niyang magsalita. “But this?” tinuro ni Rohan ang screen. “This is sealed by my grandfather
DESTINED TO BE HIS BRIDE CHAPTER 44: The Morning After Truths
Hindi agad nagising si Ayesha. Hindi dahil sa pagod—kundi dahil sa kakaibang kapayapaang matagal na niyang hindi naramdaman. May init sa likod niya. Isang presensyang hindi niya kailangang hulaan kung sino. Isang hinga na pamilyar, mabagal, steady. At isang kamay na nakapulupot sa baywang niya—hindi mahigpit, hindi mapang-angkin, kundi parang simpleng paalala lang na nandito ako. Dahan-dahan siyang dumilat. Umagang-umaga pa lang. Ang liwanag ng araw ay dumadaan sa pagitan ng kurtina, tumatama sa puting kisame, sa sahig, sa kama kung saan sila magkatabi. Rohan was still asleep. For a moment, she just watched him. Hindi siya sanay makita ang lalaking ito na ganito—walang armor, walang pader, walang kontrol. Relaxed ang mukha, bahagyang magulo ang buhok, at ang dibdib na dahan-dahang umaangat sa bawat paghinga. So this is him, naisip niya. Not the Villarreal heir. Not the man everyone fears. Just… Rohan. She shifted slightly. Agad gumalaw ang kamay ni Rohan sa bewang niya, inst
You may also like
Babies with Wulfric
pariahrei459.7K viewsSeducing My Hot Ninong Everett
LiaCollargaSiyosa345.4K viewsWild feelings SPG
Aileen Bautista508.6K viewsInsensitive SPG
Nelia869.0K viewsDIVORCING THE BILLIONAIRE WHO NEVER LOVED ME
dyowanabi4.0K viewsHis Heir, His Sin, His Obsession (SPG)
Mariel299 viewsBeneath His Shadow
Anoushka691 viewsBillionaire's Queen
Ms. JN90 views
