CHAPTER 3

Nang matunton na nito ang hiwa niya ay dahan-dahan nitong ipinasok ang isang daliri na ikinasinghap niya.

“Shit, ang sarappppp…” Ungol niya sa kanyang utak. First time niyang hinawakan ni Xavier doon. Nagse-sex naman sila dati pero mabilisan lang, hindi tulad ngayon na may foreplay.

Patuloy si Xavier sa pagkalikot sa kanyang hiyas habang ang mukha nito ay nasa pagitan ng kanyang leeg at balikat… inaamoy-amoy siya nito roon. Lalo iyong nagpalibog sa kanya, naramdaman nya ang mainit nitong hininga.

Maya-maya ay umalis ito sa ibabaw niya. Nagulat siya, akala niya ay nawala na ang pagkalasing nito at natauhan sa ginagawa.

Pero sa kanyang pagkagulat ay pumuwesto ito nang nakaupo habang nakasandal sa headboard ng kama.

“Suck my dick,” utos nito.

Noong una ay nag-alinlangan pa siya, pero pagkakataon na niya iyon. Hindi siya marunong, pero baka mabilis naman niyang matutunan.

Pumuwesto siya sa pagitan ng mga hita nito at dinilaan ang dulo ng nakatayo na nitong pagkala**ki.

“Like this?” tanong niya.

“Y-yeah, that’s it… suck me more…”

Sumunod siya… sinubo niya ang kahabaan ng asawa. Nakita niyang nasarapan si Xavier. Lihim siyang napangiti, marahil ay tama ang kanyang ginagawa.

Pinagpatuloy niya ang pagsubo pataas at pababa sabay supsop sa dulo nito. Napahawak ito sa kanyang buhok at sinusubsob sya sa garboso nitong ari.

Gusto niyang magreklamo… naluluha na siya, sumasagad ang kahabaan nito sa bibig niya. Pinigilan niya ang sariling maduwal, ayaw niyang ma-offend si Xavier. Tiniis niya ang lahat hanggang sa hinatak siya nito paupo sa kanyang kandungan.

“Ride me.” muling utos ni Xavier.

Muli, sumunod siya… dahan-dahan siyang umupo sa kanyang kandungan. Napapikit si Xavier nang hawakan niya ang ari nito at itinuon sa kanyang butas, saka niya dahan-dahang ibinaba ang katawan.

“Aaahhh!…” sabay na ungol nila…

Shit, ang sarappp… gusto niyang isambit ang mga katagang iyon pero natatakot siyang iwan ni Xavier sa kalagitnaan. Kinagat nalang niya ang labi para pigilin ang pag-ungol.

Napupunit ang kanyang kalamnan ng tuluyang napuno ng sandata ng kanyang asawa. Pinagpala si Xavier sa aspetong iyon.

“Ohhh… ahhh…” ungol niyang hindi napigilan. Tinatanggap ang bawat ulos ni Xavier sa kaibuturan niya. Hawak siya nito sa bewang at ginigiya ang paglabas-masok niya. Pabilis ng pabilis siya nitong inaakyat-baba. Wala na siyang kontrol sa kanyang sarili.

Muli nitong sinupsop ang dalawa niyang bundok.Napahawak siya sa balikat na parang humihiram ng lakas doon.

“Shiiit.. Hindi ko na kaya.. Ang sarapppp!”

“Aahh… fuck! Bitch, I’m cumming…” ungol ni Xavier. Lalo siyang  inakyat-baba sa kandungan nito. Pabilis nang pabilis ang paggalaw niya. Sinabayan pa iyon ng giling hanggang sa hindi nagtagal ay nabalutan ng puting likido ang kanyang pagkaba**e.

Naramdaman niya ang pagbuhos ng katas nito sa loob niya. Napasinghap siya sa sarap… Sabay silang nilabasan.

Nang matapos ang kanilang p********k ay bumaba siya sa kama at dumiretso sa banyo para maglinis. Pagbalik niya ay tulog na si Xavier. Wala siyang nagawa kundi tumabi rito. Hindi niya alam kung alam nito ang nangyari sa kanila. Nagkibit-balikat na lang siya at natulog na rin.

Nagising siya kinabukasan na nagbibihis na si Xavier para pumunta sa opisina. Nakatalikod ito sa kanya. He is cold once again. Duda tuloy siya kung si Xavier nga ang nakaniig niya kagabi.

Hindi ito nagsasalita. Marahil alam na rin nito na gising na siya. Akmang lalabas na ito ng pinto nang biglang huminto.

“Don’t forget to take your pills.” wika nito saka lumabas na.

Nalungkot siya. Akala niya iyon na ang simula ng pagmamabutihan nilang mag-asawa. Hindi pa rin pala. Marahil ay hindi na talaga magbabago ang pagtingin ni Xavier sa kanya.

Dahan-dahan siyang tumayo at kinuha ang kanyang pills, pero ubos na pala iyon.

“’Di bale, bibili na lang ako mamaya.” sambit sa kanyang sarili.

Pero dahil sa sobrang pagkaabala ay tuluyan niya iyong nakalimutan, hanggang sa ito na nga… nabuo ang mainit na gabing pinagsaluhan nila.

Halos tatlong buwan siyang nabubuhay sa takot at tinatago ang katotohanan. Nang mapagdesisyunan niyang sabihin na ang lahat kay Xavier, baka sakaling, dahil doon ay lalambot na ang puso nito sa kanya… Pero sa kasamaang-palad ay doon naman nangyari ang aksidente.

Lihim siyang naiyak sa mga kamalasang nangyari sa kanyang buhay. Maagang pumanaw ang kanyang mga magulang, at simula nang ikasal sila ni Xavier ay hindi siya kailanman tinanggap ng pamilya nito.

Bago ang operasyon, tinatawagan ng doctor si Xavier gamit ang kanyang cellphone. Nagpadala rin ito ng mensahe upang ipaalam ang tungkol sa aksidente, pero hindi ito sumasagot. Sa katunayan ay pinatay pa nito ang telepono… marahil ay nakukulitan na.

Matagal na niyang alam na wala itong puso, pero hindi niya akalain na ganito ito kalupit.

Habang nakatitig sa puting kisame ng ospital, pakiramdam niya ay nasayang lang ang kanyang limang taon sa piling ni Xavier.

Ipinilig nya ang ulo ng maramdamang nanlalagkit siya. Napagdesisyunan niya pumunta sa banyo para maghilamos, pero abala ang lahat at walang tumutulong sa kanya. Napilitan siyang hilahin ang kanyang IV stand at dahan-dahang pumunta sa CR.

Mabuti naman at walang mga butones ang suot niyang hospital gown. Pero dahil limitado pa rin ang kanyang galaw ay natagalan pa rin siya roon.

Paglabas ng banyo, may narinig siyang boses ng isang babae mula sa isang private room… her voice is very familiar.

“Xav, konti lang ’tong injury ko sa paa. Hindi mo na kailangang mag-alala nang sobra.”

Napatigil siya… It was Ysabel, Xavier’s first love and his untouchable angel.

Aaminin niyang naiinsecure siya sa kagandahan ni Ysabel… isang uri ng kagandahang kahit kapwa babae ay gugustuhin ang mukha nito.

Hindi niya alam kung totoong hindi siya nakita ni Xavier noong nangyari ang aksidente, o nakita din pero sadyang wala lang talaga itong pakialam sa kanya.

“But what’s the point? It didn’t matter to me anymore.” sambit nya sa sarili.

Now I understand… hindi siya kailanman mamahalin ni Xavier dahil kay Ysabel.