LOGINPinakasalan siya para sa posisyon. Iniwan para sa ibang babae. At ngayon, gusto siyang balikan. Buong pusong minahal ni Selene ang asawang si Lucien Alcantara kahit malamig ang pakikitungo nito at laging inuuna ang trabaho. Akala niya ay sapat na ang pagmamahal niya para maging masaya ang kanilang pagsasama. Hanggang sa isang gabi, nalaman niya ang totoo. Ginamit lang pala siya ni Lucien para makuha ang gusto nito sa pamilya. Sa loob ng limang taon, tahimik na tiniis ni Selene ang sakit habang mag-isang itinago at pinalaki ang anak nilang si Alessia. Pero sa pagbabalik ni Lucien mula New York, muling magugulo ang kanyang buhay. Dahil hindi lang ito bastang bumalik—may kasama itong babaeng buntis at balak pang patirahin sa kanilang tahanan. Habang unti-unting nabubunyag ang mga sikreto at kasinungalingan, mapoprotektahan pa kaya ni Selene ang anak? O darating ang araw na maaagaw ni Lucien ang tanging dahilan kung bakit siya patuloy na lumalaban?
View MoreKALAHATING oras nang naghihintay si Selene sa asawa, naka-set na lahat ang pagdating na lang nito ang kulang.
Sa gabing iyon, naghanda siya ng candlelit dinner dahil sa makalawa na ang alis ng asawa papunta sa New York para i-manage ang bagong branch ng kompanya.
Sa pagkakaalam niya ay magtatagal ito ng anim na buwan doon, masyadong matagal—tiyak na mangungulila siya sa pag-alis nito.
Habang nasa malalim na pag-iisip ay narinig niyang tumunog ang smart lock ng condo. Mabilis siyang tumayo at sinalubong ng may ngiti ang asawa.
"Welcome back!" Hindi na niya ito hinintay na makalapit at nagkusa na siya saka ito niyakap nang mahigpit.
Haplos sa buhok ang itinugon ni Lucien, saka kinapa-kapa ang pader sa gilid ng pinto. "Ba't madilim?"
"Don't!" Pigil agad ni Selene. "M-May surprise ako sa'yo," dagdag niya pa at nautal sa hiya.
Unang beses na gagawin niya ito sa loob ng dalawang taon nilang pagsasama.
Napahilot si Lucien sa sintido, wala siyang panahon para sa surprise na iyan dahil pagod siya sa trabaho. "Sa susunod na lang 'yan, gusto kong magpahinga—"
Biglang tumingkayad si Selene at hinalikan ang asawa sa labi, niyakap niya pa ang batok nito upang madama nito ang kanyang nararamdaman.
Tila may kung anong switch ang biglang nabuhay kay Lucien, mula sa pagod na katawan at isip ay bigla siyang nabuhayan. Binitawan ang hawak na briefcase bag sabay buhat sa asawa upang dalhin sa kwarto.
"Wait, wait!" natatawang sabi ni Selene. "Mag-dinner muna tayo."
Lumamlam ang tingin ni Lucien, kahit malinaw naman niyang narinig ang sinabi nito ay wala nang ibang kumukontrol sa isip niya ng mga sandaling iyon kundi ang makamundong pagnanasa.
Nagpatuloy siya papasok sa kwarto at dinala sa banyo ang asawa. Nilapag niya ito sa sink saka niya mabilisang tinanggal ang necktie, sunod ang pagkakabutones ng damit.
Nasa kalahati pa lang siya nang angkinin niya ang malambot nitong labi. Pumulupot ang braso nito sa kanyang batok kaya mas ramdam niya ang katawan nito sa kabila ng suot na robe.
Inalis niya ang strap sa pagkakabuhol hanggang sa tumambad sa kanya ang suot nito sa ilalim—red lingerie, na halos wala na ngang tinatakpan.
Kitang-kita niya ang magandang hubog ng katawan nito maging ang pribadong parte. Mas lalong tumaas ang libido niya sa nakikita.
Hinawakan niya ang tuhod ni Selene, marahang hinahaplos-haplos paakyat hanggang sa lumapat ang daliri niya sa sensitibo nitong pagkababae. "Ito na ba 'yung surprise mo sa'kin?" tanong niya dahil unang beses niyang makitang magsuot ng ganito ang asawa.
"Sort of?" hindi tiyak na sagot ni Selene, hindi na siya makapag-isip ng maayos dahil sa sensasyong nararamdaman. Para na siyang mababaliw sa haplos pa lang nito.
Ngumisi si Lucien, natutuwa na kahit hindi pa siya nag-uumpisa ay ganito na ang epektong naibibigay niya sa asawa. Kaya nanggigigil na siya ng mga sandaling iyon, hinalikan muli ang labi ni Selene habang ang kamay ay abala na sa pagkababae nito.
"L-Lucien…"
Ang libre niyang kamay ay inaalis na ang sinturon at hinagis kung saan. Pagkatapos ay lumuhod siya, nilawakan ang pagkakabuka ng hita nito upang hindi siya mahirapan.
Napasinghap si Selene dahil ang pinili niyang lingerie ay open-bottom, kitang-kita ang kanyang pagkababae. Tinangka pa nga niyang takpan ngunit naunahan na siya ng asawa.
Tinikman ni Lucien na parang pagkain, hindi siya tumigil hanggang sa hindi niya naririnig ang ung*l nito.
Napapaarko ang katawan ni Selene, hindi niya malaman kung saan kakapit. May pagkakataong nasasabunutan na niya ang asawa. Habol at kinakapos na siya ng hininga. "Lucien…" humahalinghing niyang sambit sa pangalan nito.
Nang bigla na lang itong tumigil, na ikinadismaya niya dahil malapit na siya sa climax. Tiningnan niya ito nang masama nang bigla ulit siyang buhatin at dinala sa may shower.
Pinihit ni Lucien ang faucet na ikinabigla niya. Napasinghap siya sa lamig ng tubig, inaapula ang nagbabagang init ng katawan. Pagkatapos ay sinandal siya nito sa pader, maayos na pinosisyon at inangkin.
Bagama't marahas at walang ingat ang galaw ni Lucien ay hindi niya iyon alintana. Sa dalawang taon nilang pagsasama, nakasanayan na niya ang pagiging malamig at kawalang lambing nito.
Bago niya pakasalan ang asawa, ay malinaw na sa kanya ang kawalang emosyon nito. Basta ang mahalaga lang sa kanya ay mahal niya ito at tanging trabaho lang ang inaatupag. Hindi ito gaya ng ibang lalake na kaliwa't kanan ang babae.
Matapos ang mainit na pagtatal*k ay nagkusa naman si Lucien na paliguan ang asawa matapos niyang mapansin ang panghihina nito. Siya na rin mismo ang nagpunas ng basa nitong katawan at nagbihis.
"Thank you," bulong ni Selene nang ilapag niya ito sa kama.
Tumango lang siya at binigay ang towel. "Magpunas ka bago matulog," utos niya sabay talikod para bumalik sa banyo nang hilahin siya nito at halikan sa pisngi.
"I love you, honey."
Tipid na pagngiti ang tinugon ni Lucien at saka bumalik sa banyo para maligo nang mabilisan.
Nang maiwan si Selene habang nagpupunas ng basang buhok ay naalala niya ang candlelit dinner nila. Tiyak na malamig na ang pagkaing hinanda niya.
Kaya lumabas muna siya para balikan ang mga pagkain. Presentable pa rin tingnan ngunit gaya ng inaasahan, malamig na kaya ininit niya muna sa microwave at habang naghihintay ay binalikan niya ang asawa.
"Lucien—"
"I know what I'm doing!"
Napaigtad si Selene sa gulat ng marinig niya ang asawa na sumigaw. Nasa banyo pa rin ito pero may kausap na sa cellphone nang silipin niya.
Nakatalikod ito, hawak ang noo kaya hindi siya nito napapansin. Sa halip na tawagin ay naghintay lang siya sa hamba ng pinto, hinihintay itong humarap para maaya na niyang kumain.
"I won't okay?! Aalis na 'ko sa makalawa at magsi-stay sa New York ng limang taon. Hindi ako uuwi until the contract expires…"
Nabigla si Selene sa narinig, hindi niya alam na iyon ang plano ng asawa. Ang sabi ay ilang buwan lang itong mamamalagi sa ibang bansa at babalik din naman.
Akmang papasok na siya sa loob ng muling magsalita si Lucien, "Seven years lang, okay? After that, makikipaghiwalay na 'ko. Maniwala ka naman sa'kin, ikaw lang ang mahal ko… Pinakasalan ko lang naman si Selene to secure my position dahil siya ang gusto ni Lola."
Natigilan at hindi na makuhang gumalaw ni Selene sa kinatatayuan. Para siyang nabingi sa mga narinig.
Hindi maproseso ng isip niya ang mga binitawang salita ni Lucien.
Gulong-gulo ang isip niya sa mga sinasabi nito.
Ginamit lang siya ni Lucien para sa pansarili nitong interes?
Seven years? Iyon lang ba ang itatagal ng pagsasama nila?
At sinong babae ang kausap nito?
NAGLAKAD si Lucien pabalik sa kotse, kung saan ay naabutan niya si Athena na umiiyak, namumula ang mga mata at hindi matigil sa paghikbi.Sumakay siya sa driver seat at nag-abot ng tissue sa dalaga. "Tumahan ka na, narinig mo ang sinabi ni Selene. Hindi makakabuti sa bata kung ganito ka."Matalim na tingin ang pinukol ni Athena. "You think, ako lang ang may kasalanan? Anong ginagawa mo rito sa ospital? Ano, makikipagbalikan ka sa kanya, pa'no naman ako?"Bumuntong-hininga si Lucien. "Hindi naman kami naghiwalay—""I hate you!"Hindi na lamang niya pinansin ang sinabi ng dalaga at nagmaneho patungo sa condominium na nilipatan nito.Nang mapansin ni Athena na hindi sa bahay nito ang tinatahak nilang direksyon ay bigla siyang nabahala. "No! Ayokong tumira ro'n, Lucien! Sa tabi mo lang ako, please. Kung gusto mo, magtatago ako sa kwarto para walang ibang makakita—""Hindi maganda ang kondisyon ni Mommy, kaya 'wag mo nang ipagpilitan pa."Nilunok ni Athena ang sama ng loob na nararamdaman.
PAGSAKAY sa kotse ay agad tinawagan ni Lucien ang asawa. Ilang beses iyong nag-ring ngunit walang sumasagot. Sumubok siyang muli pero ganoon pa rin.Napabuntong-hininga na lang siya at hindi na nagbalak pang tumawag saka binaba ang cellphone. Matapos ay nagmaneho na siya papunta sa ospital, nagbabaka-sakaling naroon pa si Selene.Pagdating doon ay agad siyang nagtungo sa nurse station. "Excuse me." Napatingin siya sa dalawang nurse na abala sa computer. "On duty pa rin ba si Dr. Selene?"Nagkatinginan sa isa't isa ang dalawang nurse ngunit walang sumagot. Tinitik-tik ang daliri sa counter ngunit tila wala talagang balak magsalita sa mga ito kaya muli siyang nagtanong, "Pwedeng malaman kung nasa'n siya ngayon?"Tahimik pa rin ang dalawang nurse, dahil nakukulitan na sa paulit-ulit na pagpunta ni Lucien sa ospital para hanapin ang asawa. Kahit walang sinasabi si Doctor Selene ay napapansin at nakikita naman ng mga staff doon na may nangyayaring hindi tama.Kaya upang maipagtanggol naman
PAGDATING ni Lucien sa bahay ng mga magulang ay tinanong niya ang isang katulong sa malapit, "Si Mommy?""Nasa kwarto niya po, Sir… Ahm, mukhang hindi po maganda ang pakiramdam kaya nasa room lang po matapos lumabas kanina."Napakunot-noo siya, nakaramdam ng pag-aalala. "Lumabas siya? Sa'n galing?""Hindi ko rin po alam, Sir."Bumuntong-hininga si Lucien at pagkatapos ay umakyat sa ikalawang palapag ng bahay. Pagdating sa tapat ng master bedroom ay kumatok siya at nang walang sumagot ay doon na niya tinawag ang ina, "Mommy? Are you awake?"Nang wala pa ring respose ay pinihit na niya ang doorknob saka dahan-dahang binuksan ang pinto. Pagsilip ay nakita niyang nakahiga ito sa kama, pikit ang mga mata at tila natutulog.Nag-alangan siyang pumasok, kkmang isasara ang pinto nang mapansin niyang nagmulat ito ng mata.Kaya nilakihan niya ang pagkakabukas ng pinto saka lumapit. "Masama raw po ang pakiramdam mo?" Hahawakan niya sana ang noo nito nang mabilis na tinabig.Bumangon sa kama si Ca
ILANG ARAW nang pabalik-balik si Lucien sa ospital para kausapin at kumbinsihin ang asawa na bumalik na sa bahay.Hindi naman ito pinapansin ni Selene, masyado siyang abala para sa ibang bagay at sa nalalapit na paglipat.Mga bandang alas-tres ng hapon ay may naghahanap na naman sa kanya, tapos abala siya sa paggawa ng resignation letter kaya nainis na naman siya. "Sabihin mo, wala ako rito," utos niya sa assistant matapos maisip na si Lucien na naman ang naghahanap sa kanya."Pero, Dok… Matandang babae po ang naghahanap sa inyo. Hindi po 'yung asawa niyo."Nag-angat ng tingin si Selene, napaisip kung sino ang tinutukoy nito. "Sinabi pa ang pangalan?""Carmela Montiverde po, Dok."Biglang napatayo si Selene matapos marinig ang pangalan ng biyenan. Mabilis niyang iniwan ang ginagawa saka naglakad patungo sa nurse station.Wala roon ang biyenan niya kaya tinanong niya pa ang naka-assign na nurse kung nasaan ang naghahanap sa kanya.Sasagot pa lang ito nang marinig na niya ang boses ng b
SERYOSO at nanunuot ang tingin ni Lucien sa kanya kaya kahit mukha man siyang kalmado ay hindi niya pa rin maiwasang maapektuhan."Umalis ka ng bahay."Naglakad si Selene patungo sa desk habang nakapamulsa, itinatago ang nanginginig na kamay sa bulsa ng lab coat. "There's someone occupying my bed."
HINGANG malalim ang ginawa ni Selene, kailangan niyang maging kalmado dahil kung magpapadaig siya sa galit ay baka kung ano pang magawa niyang hindi dapat.Kahit nakalabas na ang dalawa ay paulit-ulit na nag-e-echo sa pandinig niya ang sinabi ni Lara. Alam naman na niya iyon, matagal na pero masaki
PASADO alas-diyes ng gabi, pero nasa office pa rin si Selene. Maya't maya ang tunog ng cellphone pero hindi niya pinapansin kapag si Lucien lang naman.Alam na niya kung anong kailangan nito kaya binabalewala lang niya. Ilang sandali pa ay nagpasiya na siyang magpahinga sa gabing iyon.Papunta na s
KATOK sa pinto ang nagpaangat ng tingin ni Selene, pumasok ang assistant nurse na may dalang clipboard. "Doktora, hindi pa po dumarating si Mrs. Cruz."Tukoy nito sa patient niyang regular na nagpapa-consult. "Gano'n ba? Baka na-traffic lang or pakitawagan kung makakarating ba at baka nakalimutan n
Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.