My Husband, You'll Never Get Us Back

KALAHATING oras nang naghihintay si Selene sa asawa, naka-set na lahat ang pagdating na lang nito ang kulang.Sa gabing iyon, naghanda siya ng candlelit dinner dahil sa makalawa na ang alis ng asawa papunta sa New York para i-manage ang bagong branch ng kompanya.Sa pagkakaalam niya ay magtatagal ito ng anim na buwan doon, masyadong matagal—tiyak na mangungulila siya sa pag-alis nito.Habang nasa malalim na pag-iisip ay narinig niyang tumunog ang smart lock ng condo. Mabilis siyang tumayo at sinalubong ng may ngiti ang asawa."Welcome back!" Hindi na niya ito hinintay na makalapit at nagkusa na siya saka ito niyakap nang mahigpit.Haplos sa buhok ang itinugon ni Lucien, saka kinapa-kapa ang pader sa gilid ng pinto. "Ba't madilim?""Don't!" Pigil agad ni Selene. "M-May surprise ako sa'yo," dagdag niya pa at nautal sa hiya.Unang beses na gagawin niya ito sa loob ng dalawang taon nilang pagsasama.Napahilot si Lucien sa sintido, wala siyang panahon para sa surprise na iyan dahil pagod s

KATOK sa pinto ang nagpaangat ng tingin ni Selene, pumasok ang assistant nurse na may dalang clipboard. "Doktora, hindi pa po dumarating si Mrs. Cruz."Tukoy nito sa patient niyang regular na nagpapa-consult. "Gano'n ba? Baka na-traffic lang or pakitawagan kung makakarating ba at baka nakalimutan na naman nitong may follow-up check up siya ngayon," utos niya.Tumango ang nurse at tinawagan si Mrs. Cruz habang siya naman ay niligpit ang ibang record ng mga pasiyenteng natingnan na niya kanina.Hindi bababa sa sampu ang sabay-sabay niyang inasikaso sa umaga lang na iyon kaya medyo nangangalalay na siya. "Lalabas muna ako," pahayag niya sa assistant matapos mag-inat ng katawan.Lumabas siya ng opisina at naglakad patungo sa nurse station. Kapag, stress o pagod ang trabaho ay sumasagap siya ng tsismis, pampawala ng bagot."Good morning, Dok Selene," bati agad ng naka-assign na nurse.Tipid na pagngiti ang tinugon niya, ipinatong ang dalawang braso sa counter sabay bulong, "May bago ba?"N

HINGANG malalim ang ginawa ni Selene, kailangan niyang maging kalmado dahil kung magpapadaig siya sa galit ay baka kung ano pang magawa niyang hindi dapat.Kahit nakalabas na ang dalawa ay paulit-ulit na nag-e-echo sa pandinig niya ang sinabi ni Lara. Alam naman na niya iyon, matagal na pero masakit pa rin pala talaga kung ipapamukha sa kanya.Ilang sandali siyang tumulala, bago tuluyang kumilos. Sa halip na bag ay kumuha siya ng maleta, ilalagay niya lahat ang mahahalagang gamit dahil hindi siya uuwi ng ilang araw.Ayaw niyang makita si Lucien at makasama sa iisang bubong si Athena. Nang matapos sa ginagawa ay napaisip naman siya ngayon kung saan pansamantalang pupunta.Hindi siya maaaring magtungo sa condo ng anak, dahil baka matuklasan pa ni Lucien ang totoo. Mas doble ingat ang kailangan niyang gawin ngayon.Sumagi sa isip niya ang kaibigan na si Kyla, ito lang ang pinakamalapit niyang mahihingan ng tulong. Iyon nga lang ay apat na oras ang gugugulin niya marating lang ang tirahan

ILANG ARAW nang pabalik-balik si Lucien sa ospital para kausapin at kumbinsihin ang asawa na bumalik na sa bahay.Hindi naman ito pinapansin ni Selene, masyado siyang abala para sa ibang bagay at sa nalalapit na paglipat.Mga bandang alas-tres ng hapon ay may naghahanap na naman sa kanya, tapos abala siya sa paggawa ng resignation letter kaya nainis na naman siya. "Sabihin mo, wala ako rito," utos niya sa assistant matapos maisip na si Lucien na naman ang naghahanap sa kanya."Pero, Dok… Matandang babae po ang naghahanap sa inyo. Hindi po 'yung asawa niyo."Nag-angat ng tingin si Selene, napaisip kung sino ang tinutukoy nito. "Sinabi pa ang pangalan?""Carmela Montiverde po, Dok."Biglang napatayo si Selene matapos marinig ang pangalan ng biyenan. Mabilis niyang iniwan ang ginagawa saka naglakad patungo sa nurse station.Wala roon ang biyenan niya kaya tinanong niya pa ang naka-assign na nurse kung nasaan ang naghahanap sa kanya.Sasagot pa lang ito nang marinig na niya ang boses ng b

PAGSAKAY sa kotse ay agad tinawagan ni Lucien ang asawa. Ilang beses iyong nag-ring ngunit walang sumasagot. Sumubok siyang muli pero ganoon pa rin.Napabuntong-hininga na lang siya at hindi na nagbalak pang tumawag saka binaba ang cellphone. Matapos ay nagmaneho na siya papunta sa ospital, nagbabaka-sakaling naroon pa si Selene.Pagdating doon ay agad siyang nagtungo sa nurse station. "Excuse me." Napatingin siya sa dalawang nurse na abala sa computer. "On duty pa rin ba si Dr. Selene?"Nagkatinginan sa isa't isa ang dalawang nurse ngunit walang sumagot. Tinitik-tik ang daliri sa counter ngunit tila wala talagang balak magsalita sa mga ito kaya muli siyang nagtanong, "Pwedeng malaman kung nasa'n siya ngayon?"Tahimik pa rin ang dalawang nurse, dahil nakukulitan na sa paulit-ulit na pagpunta ni Lucien sa ospital para hanapin ang asawa. Kahit walang sinasabi si Doctor Selene ay napapansin at nakikita naman ng mga staff doon na may nangyayaring hindi tama.Kaya upang maipagtanggol naman