LOGIN"Sayang naman, huli na siyang nakarating sa ospital. Matagumpay ang operasyon ng ina, pero hindi nailigtas ang sanggol."
"Nasaan ang mga kapamilya ng buntis?"
"Wala rito ang mga kapamilya. Ang buntis mismo ang pumirma sa consent form." Matapos mawala ang anesthesia, narinig ni Mayumi na binalot pa rin ng takot na makatakas sa kamatayan, ang mga boses ng mga doktor at nars sa tabi niya.
Kusang gumalaw ang kanyang kamay papunta sa kanyang tiyan at dinama iyon. Tulad ng sinabi ng doctor… wala na ang kanyang anak. Ang tiyan niyang dati ay may umbok ngayon ay patag na. Ang munting sangol na dahan-dahang lumalaki sa kanyang sinapupunan at maingat niyang inaalagaan ay tuluyan nang nawala.
I know I should be crying… dapat pinagluluksa niya ang pagkawala ng kanyang anak, pero bakit ni isang luha ay wala siyang mailabas? Hindi kaya dahil wala na siyang mailuluha? Buong buhay ay sobra-sobra na ang kanyang pag-iyak.
Agad siyang dinaluhan ng doctor nang makitang gising na siya. “Kamusta ang iyong pakiramdam Misis?”
Hindi siya sumagot, nananatili lang siyang nakatulala na nakatingin sa kisame.
“It’s okay, Misis. Baka hindi pa talaga para sa’yo ang baby mo. Baka may plano ang Diyos para sa’yo. Dapat magpahinga ka nang mabuti. Malay mo, sa hinaharap magkakaroon ka ulit ng anak.” pag-aalo sa kanya ng doctor.
Tumango lamang siya. Hindi niya masabi sa doctor na wala nang kasunod. Ang pagbubuntis niya ay aksidente lang, hindi plinano… tulad ng pagpapakasal niya kay Xavier.
Nang pakasalan niya si Xavier Luis Valerio, ang nag-iisang tagapagmana ng makapangyarihang pamilyang Valerio, inakala niyang sa wakas ay nakuha na niya ang matagal niyang inaasam. Ngunit naniniwala si Xavier na isiniksik lamang niya ang kanyang sarili sa buhay nito sa pamamagitan ng panlilinlang… at dahil doon ay kinamuhian siya.
Sa gabi ng kanilang kasal, imbes na sa honeymoon ay sinadya ni Xavier na magpunta sa isang bar, lantaran siyang ipinahiya. At nang malaman iyon ng lahat, naging katatawanan siya ng buong lungsod.
Sa limang taong lumipas mula noon, ay hindi man lang nagbago ang pakikitungo ni Xavier sa kanya. May pagkakataon din namang pinagtatanggol siya nito kapag sobra na ang panunuya sa kanya, pero mabibilang lang iyon sa daliri ng kamay.
May isang patakaran pa itong malinaw na itinakda… ang kama lamang nito ang maaari nilang pagsaluhan, hindi ang puso. At hinding-hindi sila pwedeng magkaroon ng anak, palagi itong nag-iingat.
May isang pagkakataon na umuwi ito ng lasing at may nangyari sa kanila...
Kasalukuyan siyang nasa kwarto noon at nagbabasa ng magazine nang pumasok si Xavier nang pagewang-gewang. Agad siyang tumayo para tulungan ang asawa, pero winaksi nito ang kamay nya.
“Let go of me, bitch!”
Nasaktan siya sa pagtawag nito sa kanya ng ‘bitch’, pero hindi niya iyon pinansin. Lasing lang ito at hindi alam ang mga sinasabi. Patuloy nya itong tinulungan at maingat na inihiga sa kama. Napangiwi sya sa bigat ng asawa, 6-footer ito at malaking tao.
Nang maayos na niya ang pwesto nito, ay mabilis siyang pumunta sa banyo para kumuha ng bimpo at tubig, pupunasan nya ang asawa.
Habang ginagawa nya iyon ay nagkaroon siya ng pagkakataong pagmasdan ito… Gwapo ang kanyang asawa, at hindi lang basta gwapo… He had a high-bridged nose, a sharp jawline, and well-defined features. His eyes were deep and cold. With just one look, it was clear he was no ordinary man.
Natigil ang kanyang pag-iisip nang bigla siyang hatakin ni Xavier at hinalikan ng mariin. Nagulat siya pero hindi niya pinigilan. Minsan lang ang mga ganitong pagkakataon na maingat si Xavier sa kanya… kahit ngayong gabi lang, maramdaman man lang niya iyon.
Sa lakas nito ay hindi niya namalayan na nahiga na siya nito sa kama at pumatong sa kanya.
“Ahhh…” ungol nya nang ang labi nito ay nasa leeg nya at hinahalikan siya roon. Kinagat niya ang kanyang labi para hindi gumawa ng anumang ungol. Kapag narinig ni Xavier na nagugustuhan niya ang ginagawa nito ay baka magising ito sa pagkalasing at tumigil.
Naging malikot na ang kamay nito at isa-isa nang hinuhubad ang kanyang mga saplot sa katawan. Hindi niya alam kung alam ni Xavier ang ginagawa nito, pero bahala na. May pangangailangan din naman siya bilang babae at hindi iyon naibibigay ni Xavier sa kanya.
“Ohhh, shittt…” ungol nito nang wala na siyang bra at isa-isa nitong minasahe ang kanyang dalawang bundok.
“Xavier…” hindi niya napigilang sambitin ang pangalan nito. Agad niyang kinagat muli ang kanyang labi, pero mukhang hindi iyon pinansin ni Xavier. He is busy with her boobs… sinusupsop nito na parang uhaw na uhaw na baby.
Mula sa kanyang dibdib ay umakyat na naman ang labi nito papunta sa kanyang balikat… papunta sa leeg…. at sa kanyang mga labi.
Muli siyang hinalikan nang mariin.Nalasahan niya ang alak na ininom nito pero hindi niya iyon pinansin. Para na rin siyang nalalasing sa sarap… he is kissing her all over her face.
Lumaki ang kanyang mga mata nang maramdamang ang kamay nito ay bumababa papunta sa kanyang pagkaba**e. Gusto niyang ikipot ang dalawang binti, pero curious siya kung ano ang gagawin ni Xavier sa kanya
Pagdating nila sa tapat ng apartment ni Mayumi, bahagya niyang binagalan ang takbo bago tuluyang iparada ang sasakyan.Hindi niya agad pinatay ang makina. Napalingon muna siya sa katabi. Nakapikit pa rin ito, mukhang tuluyan nang nakatulog. Dahan-dahan siyang lumapit at marahang tinapik ang pisngi nito."Yumi... we're here."Ilang sandali pa bago gumalaw si Mayumi. Unti-unti nitong iminulat ang mga mata at nagtatakang nagpalinga-linga sa paligid."S-sorry. Nakatulog ako," aniya habang inaayos ang buhok. "Andito na pala tayo.""It's okay.""Thank you sa paghatid."Akmang bubuksan na nito ang pinto nang bigla itong natigilan, para bang may naalala."Wait..." Napalingon ito sa kaniya. "Ikaw nga pala... paano ka uuwi? Kotse ko itong ginamit natin."Napakamot siya sa ulo at bahagyang ngumiti. "Actually, can I stay in your apartment for a while? Hintayin ko lang si Alden. Nagpasundo na ako sa kaniya."Muli siyang tiningnan ni Mayumi. Kitang-kita niya ang pag-aalinlangan sa mukha nito. Tila
Oras na ng kanilang pag-alis kaya nagpaalam na siya kay Grandma. Kahit paano ay naging magaan ang pakiramdam niya matapos ang naging pag-uusap nila ni Andra. Hindi man lubusang naibalik ang dati nilang samahan, masaya siyang kahit paano ay nagkaroon sila ng pagkakataong magkaayos."Promise me you'll visit me again, Mayumi. I don't want you to become a stranger in this house. Kung hindi ka pupunta rito, ako na mismo ang pupunta sa tinutuluyan mo," nakangiting saad ng matanda."O-okay, Grandma," nag-aalangan niyang sagot.Napangiti siya. Hindi naman siguro seryosong gagawin ni Grandma ang huling sinabi nito. Isa pa, hindi niya alam kung paano niya tatanggihan ang matanda kung sakaling bigla na lang itong sumulpot sa kaniyang apartment."Take care of yourself, Mayumi."Bago pa siya makasagot ay niyakap na siya ni Grandma nang mahigpit. Gumanti rin siya ng yakap at bahagyang napapikit."I will, Grandma. You take care, too."Matapos magpaalam, magkasabay na silang naglakad ni Xavier patung
"Kaya nga humihingi ako ng tawad. I'm really sorry, Ate Mayumi." Sandaling tumigil ito bago muling nagpatuloy. "Pwede bang ibalik natin ang dati nating relasyon? Maayos naman tayo noon, di ba? Noong hindi pa bumabalik si Ysabel sa buhay namin."Bahagya siyang napangiti, pero hindi iyon umabot sa kaniyang mga mata."Ngayong wala na siya, ako naman ang kakaibiganin mo?" pang-aasar niyang tanong habang nakataas ang isang kilay."Hindi sa gano'n, Ate!" mabilis na pagtutol ni Andra. "Sadyang nabulag lang talaga ako ni Ysabel. Pero I promise, hindi na mauulit. Nakita ko na kung ano ang totoong kulay niya at kung sino talaga ang taong tunay na nagmamahal sa pamilya namin."Sandaling tumigil ito at mas hinigpitan ang pagkakahawak sa kaniyang kamay. "Ikaw iyon, Ate Mayumi. Kahit maraming beses ka naming nasaktan, you were always there for us, pero hindi namin iyon nakita dahil mas pinili naming paniwalaan ang mga kasinungalingan ni Ysabel."Hindi siya agad nakasagot. Sa totoo lang, matagal na
MAYUMI’S POV:Pagkababa nila sa dining area, napansin ni Xavier na sila na lang pala ang hinihintay ni Andra. Naroon na si Grandma, at katabi nito si Mayumi na tila masayang-masaya sa pinagkukuwentuhan.Nang mapansin sila ni Mayumi, agad itong napalingon sa kanilang direksiyon. Ngumiti siya nang makita ang dating asawa.Nakakatuwa talaga si Mayumi. Kahit ilang beses na silang nagkaroon ng hindi pagkakaunawaan, hindi pa rin niya maiwasang mapangiti sa tuwing nakikita ito."My dear grandchildren! Mabuti naman at nandito na kayo. Kanina pa namin kayo hinihintay. Halika na, maupo na kayo. Let's have breakfast," masayang bati ni Grandma."Sorry, Grandma. Si Kuya kasi ang tagal magbihis. Parang nagpapa-cute pa!" natatawang sumbong ni Andra."Stop it, Andra," saway niya sa kapatid.Nakita niyang bahagyang namula si Mayumi sa narinig. Hindi tuloy niya napigilang mapangiti nang palihim bago hilahin ang isang upuan at umupo sa tabi nito."Dapat nauna na kayong kumain. Hindi n'yo na sana ako hin
Unti-unting bumaba ang kaniyang kamay sa kaniyang katawan. Hindi niya maiwasang alalahanin ang init ng katawan ni Mayumi sa ilalim ng kaniyang mga palad at ang bawat sandaling magkasama sila kagabi.Dahan-dahan niyang minamasahe pababa at pataas ang kanyang alaga, inaalala kung gaano kainit ang naging pakiramdam sa loob ni Mayumi.“Ohhh… fuck, babe…” ungol niya habang pabilis ng pabilis ang kanyang pagsasarili. Kung paano siya kabilis maglabas-masok sa butas ni Mayumi kagabi ay ganoon din kabilis ang galaw ng kanyang kamay ngayon.Napapikit siya at napabuntong-hininga. Nakakatawa. Si Xavier Valerio, isang lalaking kayang makuha ang atensyon ng kahit sinong babae sa isang iglap, ay narito ngayon, nag-iisa sa shower at pinapantasya ang kanyang dating asawa.Kung may makaaalam lang sa kalagayan niya ngayon, malamang na pagtatawanan siya ng mga ito.Pero nawalan na siya ng gana sa ibang babae simula nang maghiwalay sila ni Mayumi. Hindi niya rin namalayang unti-unting wala na siyang sex l
XAVIER’S POV:Pagkapasok ni Xavier sa loob ng banyo ay doon lamang siya nakahinga nang maluwag. Agad niyang isinara ang pinto at sumandal doon habang mariing nakapikit.“Fuck!” mahina niyang bulalas.Napahawak siya sa dibdib nang maramdaman ang walang habas na pagtibok ng kaniyang puso. Sobrang lakas niyon na para bang anumang oras ay maaari itong kumawala sa kinalalagyan nito. Ilang beses siyang huminga nang malalim, pilit na pinapakalma ang sarili, pero tila walang epekto iyon.Damn! Ano ba ang nangyayari sa kaniya?Hindi niya maintindihan kung bakit ganoon na lang kabilis ang tibok ng kaniyang puso sa simpleng presensya ni Mayumi. Isang tingin lang nito, isang haplos o kahit ang simpleng paglapit nito sa kaniya ay sapat na para guluhin ang kaniyang buong pagkatao.Napailing siya at napahawak sa batok. “For God's sake, Xavier!”Napatingin siya sa salamin. Magulo ang kaniyang buhok at halatang hindi pa tuluyang nawawala ang antok sa kaniyang mukha. Napabuntong-hininga siya bago binuk







