LOGIN"Sayang naman, huli na siyang nakarating sa ospital. Matagumpay ang operasyon ng ina, pero hindi nailigtas ang sanggol."
"Nasaan ang mga kapamilya ng buntis?"
"Wala rito ang mga kapamilya. Ang buntis mismo ang pumirma sa consent form." Matapos mawala ang anesthesia, narinig ni Mayumi na binalot pa rin ng takot na makatakas sa kamatayan, ang mga boses ng mga doktor at nars sa tabi niya.
Kusang gumalaw ang kanyang kamay papunta sa kanyang tiyan at dinama iyon. Tulad ng sinabi ng doctor… wala na ang kanyang anak. Ang tiyan niyang dati ay may umbok ngayon ay patag na. Ang munting sangol na dahan-dahang lumalaki sa kanyang sinapupunan at maingat niyang inaalagaan ay tuluyan nang nawala.
I know I should be crying… dapat pinagluluksa niya ang pagkawala ng kanyang anak, pero bakit ni isang luha ay wala siyang mailabas? Hindi kaya dahil wala na siyang mailuluha? Buong buhay ay sobra-sobra na ang kanyang pag-iyak.
Agad siyang dinaluhan ng doctor nang makitang gising na siya. “Kamusta ang iyong pakiramdam Misis?”
Hindi siya sumagot, nananatili lang siyang nakatulala na nakatingin sa kisame.
“It’s okay, Misis. Baka hindi pa talaga para sa’yo ang baby mo. Baka may plano ang Diyos para sa’yo. Dapat magpahinga ka nang mabuti. Malay mo, sa hinaharap magkakaroon ka ulit ng anak.” pag-aalo sa kanya ng doctor.
Tumango lamang siya. Hindi niya masabi sa doctor na wala nang kasunod. Ang pagbubuntis niya ay aksidente lang, hindi plinano… tulad ng pagpapakasal niya kay Xavier.
Nang pakasalan niya si Xavier Luis Valerio, ang nag-iisang tagapagmana ng makapangyarihang pamilyang Valerio, inakala niyang sa wakas ay nakuha na niya ang matagal niyang inaasam. Ngunit naniniwala si Xavier na isiniksik lamang niya ang kanyang sarili sa buhay nito sa pamamagitan ng panlilinlang… at dahil doon ay kinamuhian siya.
Sa gabi ng kanilang kasal, imbes na sa honeymoon ay sinadya ni Xavier na magpunta sa isang bar, lantaran siyang ipinahiya. At nang malaman iyon ng lahat, naging katatawanan siya ng buong lungsod.
Sa limang taong lumipas mula noon, ay hindi man lang nagbago ang pakikitungo ni Xavier sa kanya. May pagkakataon din namang pinagtatanggol siya nito kapag sobra na ang panunuya sa kanya, pero mabibilang lang iyon sa daliri ng kamay.
May isang patakaran pa itong malinaw na itinakda… ang kama lamang nito ang maaari nilang pagsaluhan, hindi ang puso. At hinding-hindi sila pwedeng magkaroon ng anak, palagi itong nag-iingat.
May isang pagkakataon na umuwi ito ng lasing at may nangyari sa kanila...
Kasalukuyan siyang nasa kwarto noon at nagbabasa ng magazine nang pumasok si Xavier nang pagewang-gewang. Agad siyang tumayo para tulungan ang asawa, pero winaksi nito ang kamay nya.
“Let go of me, bitch!”
Nasaktan siya sa pagtawag nito sa kanya ng ‘bitch’, pero hindi niya iyon pinansin. Lasing lang ito at hindi alam ang mga sinasabi. Patuloy nya itong tinulungan at maingat na inihiga sa kama. Napangiwi sya sa bigat ng asawa, 6-footer ito at malaking tao.
Nang maayos na niya ang pwesto nito, ay mabilis siyang pumunta sa banyo para kumuha ng bimpo at tubig, pupunasan nya ang asawa.
Habang ginagawa nya iyon ay nagkaroon siya ng pagkakataong pagmasdan ito… Gwapo ang kanyang asawa, at hindi lang basta gwapo… He had a high-bridged nose, a sharp jawline, and well-defined features. His eyes were deep and cold. With just one look, it was clear he was no ordinary man.
Natigil ang kanyang pag-iisip nang bigla siyang hatakin ni Xavier at hinalikan ng mariin. Nagulat siya pero hindi niya pinigilan. Minsan lang ang mga ganitong pagkakataon na maingat si Xavier sa kanya… kahit ngayong gabi lang, maramdaman man lang niya iyon.
Sa lakas nito ay hindi niya namalayan na nahiga na siya nito sa kama at pumatong sa kanya.
“Ahhh…” ungol nya nang ang labi nito ay nasa leeg nya at hinahalikan siya roon. Kinagat niya ang kanyang labi para hindi gumawa ng anumang ungol. Kapag narinig ni Xavier na nagugustuhan niya ang ginagawa nito ay baka magising ito sa pagkalasing at tumigil.
Naging malikot na ang kamay nito at isa-isa nang hinuhubad ang kanyang mga saplot sa katawan. Hindi niya alam kung alam ni Xavier ang ginagawa nito, pero bahala na. May pangangailangan din naman siya bilang babae at hindi iyon naibibigay ni Xavier sa kanya.
“Ohhh, shittt…” ungol nito nang wala na siyang bra at isa-isa nitong minasahe ang kanyang dalawang bundok.
“Xavier…” hindi niya napigilang sambitin ang pangalan nito. Agad niyang kinagat muli ang kanyang labi, pero mukhang hindi iyon pinansin ni Xavier. He is busy with her boobs… sinusupsop nito na parang uhaw na uhaw na baby.
Mula sa kanyang dibdib ay umakyat na naman ang labi nito papunta sa kanyang balikat… papunta sa leeg…. at sa kanyang mga labi.
Muli siyang hinalikan nang mariin.Nalasahan niya ang alak na ininom nito pero hindi niya iyon pinansin. Para na rin siyang nalalasing sa sarap… he is kissing her all over her face.
Lumaki ang kanyang mga mata nang maramdamang ang kamay nito ay bumababa papunta sa kanyang pagkaba**e. Gusto niyang ikipot ang dalawang binti, pero curious siya kung ano ang gagawin ni Xavier sa kanya
STEPHANIE’S POV:Hindi niya inaasahan na sasagot si Mayumi sa kanya kaya namula siya sa pagkapahiya, pero hindi siya pwedeng magpatalo sa bruhang si Mayumi!“Sino naman ang gugustuhing maging kapareho ang dugo mo, aber?” nakangising sabi niya at naghalukipkip pa. Hindi siya pwedeng mapahiya sa harap ng kanyang kaibigan.“Right…,” tipid na sagot ni Mayumi sabay tango. “Magkaiba nga naman ang dugo natin. Yung iba kasi d’yan, dugo ng ama ko at ng kabit niya.”Nanlamig siya sa sinabi ni Mayumi. “How dare you, Mayumi! How dare you say that about my mother?! Are you crazy?!”Akmang sasampalin niya ito nang mabilis nitong hinawakan ang kamay niya at winaksi iyon palayo. Muntik pa siyang matumba sa lakas ng pagwaksi ni Mayumi.“Ano bang sinabi ko? May sinabi ba akong kabit ang nanay mo?” ngumisi ito nang nakakaloko. “Hindi ba’t ikaw mismo ang umamin?” dagdag pa nitong kalmado ang tono.Hindi siya makapagsalita. Nakita niyang nagulat din ang kaibigan niya at nag-iba ang tingin sa kanya. Ang al
Noong una, naunawaan pa niya ang muling pag-aasawa ng kanyang ama. Para din daw naman yun sa kanyang kapakanan. Pero sa kalaunan ay nagiging target na siya ng pambubully ni Stephanie, madalas nitong kunin ang mga laruan at damit niya. Ang kanyang ama ay palaging kampi kay Stephanie, sinasabi pa nitong ibigay na lang niya ang mga iyon.Kahit hindi siya masaya, at labag sa kanyang kalooban ay inintindi at tinatanggap pa rin niya. Umaasa siyang sa kanyang pagpapakumbaba ay magdadala sa pamilya ng pagkakaisa.Limang taon ang nakakalipas, nang madulas si Stephanie sa isang pag-aaway nila, nalaman niya ang totoo… hindi pangalawang asawa ng kanyang ama si Amalia, kundi kabit ito. Ang babaeng matagal nang tinatago sa kanyang ina.At si Stephanie, hindi anak ni Amalia sa ibang lalaki, kundi illegitimate child ng kanyang ama at totoong kapatid niya. Nang malaman niya ang katotohanan, labis siyang nagalit at nagwala. Histerikal niyang ipinagsisigawan na paalisin ng ama ang kabit at anak nito s
Kinuha niya ang kanyang cellphone at nakita ang pangalan ni Xavier sa screen. Sandali siyang nag-atubiling sagutin, iniisip nya kung ano na naman ang sasabihin nito sa kanya.Akmang sasagutin na niya nang tumigil ang pag-ring. Mabilis niyang tinawagan pabalik, pero dalawang segundo pa lang ay bigla na itong namatay. Ilang sandali pa, may natanggap siyang message.“Sorry, Mayumi, it’s me, Ysabel. Ako ang tumawag kanina. Hihiram sana ako ng pajama mo, pero hindi na kailangan. Pinahiram na ako ni Xavier ng pajama niya.”Tiningnan niya nang maigi ang message ni Ysabel. Tila para itong inosenteng mensahe pero alam niyang iba ang motibo nito kung bakit siya minessage ng ganoon… para i-provoke.Hindi siya nakahuma ng ilang minuto. Sa huli ay napangiti na lang siya ng pait. Maraming beses ng nagpadala si Ysabel ng mga mensahe sa kanya noon, lahat may pare-parehong tono. Mukhang normal, pero ang totoo ay ginagalit lang siya , na parang nang-iinggit.Minsan nang niyang sinubukang kausapin si Xa
Lalo pang ikinagulat Xavier nang makita niyang pumapayag talaga si Mayumi.Naalala niyang matapos pumanaw ang ina ni Mayumi, nag-asawa muli ang ama nito, at kailanman ay hindi naging mabuti ang ama at madrasta nito kay Mayumi.Nang mapansin nitong nag-iisip siya, hindi na nagbigay ng paliwanag si Mayumi... tumango lang ito.“Napagdesisyunan na, kaya hindi na kailangang patagalin pa.” malamig na sagot ni MayumiMuli siyang napaisip... tapos na ang usapin nila tungkol sa divorce at hindi na siya muling kinukulit ni Mayumi tungkol doon. Marahil ay nakapag-isip-isip na rin ito at napagdesisyunang tigilan na ang kahibangan.Kaya ba lahat ng ginagawa nito lately… dahil dito? Naalala niya ang kakaibang kilos ni Mayumi nitong mga nakaraang araw. Kaya pala nagplano ito ng kung ano-anong playing hard-to-get. Nagkunyari pa itong magfile ng divorce... yun pala natatakot ito na baka tanggihan niya ang hiling na puhunan para sa negosyo ng mga Santillan?Napatawa siya, tila naaliw.*****Sandaling h
Sa loob ng library… nakatayo nang tuwid si Alden, ang kanyang executive assistant, at magalang na nag-uulat ng sitwasyon.“Sir Xavier, as you predicted, the Wellington Group, which was bidding against our company, has failed and declared bankruptcy. An hour ago, I proposed an acquisition strategy to them as you had instructed in advance. But their CEO said they want you to increase the acquisition price by an extra hundred million.”Nakasandal siya sa kanyang swivel chair, tamad na naglilipat ng mga pahina ng dokumento. Halatang inasahan na niya ang ganitong demand.“Hindi ako magtataas,” malamig niyang tugon. “Hayaan n’yo silang maghintay pa nang dalawang araw. Sila rin mismo ang lalapit sa atin para humingi ng approval.”*****Tumango si Alden habang pinanood ang kanyang boss na si Xavier Valerio, kaedad niya ngunit nag-uumapaw sa lakas ng presensya at awtoridad. Wala siyang naramdaman ni katiting na pagdududa rito.Simula nang magtapos siya ng pag-aaral, personal siyang kinuha ni X
“Magluto ka ng sabaw para sa hangover at dalhin mo rito.” Utos ni Xavier sa kanya habang nilalapag nito si Ysabel sa ibabaw ng kama nila.Ang sakit mula sa pagkakabangga niya kanina ay humupa na at naging manhid, kaya’t hindi na gaanong masakit. Pero ang nakita niyang pag-aalaga nito ng sobra kay Ysabel ay mas masakit. akala nya ay sanay na siya, hindi pa din pala. Hindi siya nagsalita at tumungo sa kusina. Pagkatapos ihanda ang sabaw para sa hangover ay bumalik siya sa kwarto.Pagpihit pa lang niya sa doorknob ay narinig niya ang boses ng babae mula sa loob… gising na si Ysabel.Pagkatapos magdalawang-isip ng limang segundo, inilapag niya ang sabaw sa labas ng pinto at kumatok nang marahan.“Iniwan ko ang sabaw sa pinto.” sambit niya.“Hmm.” sagot lang ni Xavier sa kanya. Walang mababasa sa tono nito.*****Sa loob ng kwarto…Nakita ni Xavier na gising na si Ysabel. Nilibot nito ang tingin sa paligid na tila naguguluhan.“Andito ka sa bahay ko. Dinala muna kita dito dahil tinapon mo







