LOGIN"Sayang naman, huli na siyang nakarating sa ospital. Matagumpay ang operasyon ng ina, pero hindi nailigtas ang sanggol."
"Nasaan ang mga kapamilya ng buntis?"
"Wala rito ang mga kapamilya. Ang buntis mismo ang pumirma sa consent form." Matapos mawala ang anesthesia, narinig ni Mayumi na binalot pa rin ng takot na makatakas sa kamatayan, ang mga boses ng mga doktor at nars sa tabi niya.
Kusang gumalaw ang kanyang kamay papunta sa kanyang tiyan at dinama iyon. Tulad ng sinabi ng doctor… wala na ang kanyang anak. Ang tiyan niyang dati ay may umbok ngayon ay patag na. Ang munting sangol na dahan-dahang lumalaki sa kanyang sinapupunan at maingat niyang inaalagaan ay tuluyan nang nawala.
I know I should be crying… dapat pinagluluksa niya ang pagkawala ng kanyang anak, pero bakit ni isang luha ay wala siyang mailabas? Hindi kaya dahil wala na siyang mailuluha? Buong buhay ay sobra-sobra na ang kanyang pag-iyak.
Agad siyang dinaluhan ng doctor nang makitang gising na siya. “Kamusta ang iyong pakiramdam Misis?”
Hindi siya sumagot, nananatili lang siyang nakatulala na nakatingin sa kisame.
“It’s okay, Misis. Baka hindi pa talaga para sa’yo ang baby mo. Baka may plano ang Diyos para sa’yo. Dapat magpahinga ka nang mabuti. Malay mo, sa hinaharap magkakaroon ka ulit ng anak.” pag-aalo sa kanya ng doctor.
Tumango lamang siya. Hindi niya masabi sa doctor na wala nang kasunod. Ang pagbubuntis niya ay aksidente lang, hindi plinano… tulad ng pagpapakasal niya kay Xavier.
Nang pakasalan niya si Xavier Luis Valerio, ang nag-iisang tagapagmana ng makapangyarihang pamilyang Valerio, inakala niyang sa wakas ay nakuha na niya ang matagal niyang inaasam. Ngunit naniniwala si Xavier na isiniksik lamang niya ang kanyang sarili sa buhay nito sa pamamagitan ng panlilinlang… at dahil doon ay kinamuhian siya.
Sa gabi ng kanilang kasal, imbes na sa honeymoon ay sinadya ni Xavier na magpunta sa isang bar, lantaran siyang ipinahiya. At nang malaman iyon ng lahat, naging katatawanan siya ng buong lungsod.
Sa limang taong lumipas mula noon, ay hindi man lang nagbago ang pakikitungo ni Xavier sa kanya. May pagkakataon din namang pinagtatanggol siya nito kapag sobra na ang panunuya sa kanya, pero mabibilang lang iyon sa daliri ng kamay.
May isang patakaran pa itong malinaw na itinakda… ang kama lamang nito ang maaari nilang pagsaluhan, hindi ang puso. At hinding-hindi sila pwedeng magkaroon ng anak, palagi itong nag-iingat.
May isang pagkakataon na umuwi ito ng lasing at may nangyari sa kanila...
Kasalukuyan siyang nasa kwarto noon at nagbabasa ng magazine nang pumasok si Xavier nang pagewang-gewang. Agad siyang tumayo para tulungan ang asawa, pero winaksi nito ang kamay nya.
“Let go of me, bitch!”
Nasaktan siya sa pagtawag nito sa kanya ng ‘bitch’, pero hindi niya iyon pinansin. Lasing lang ito at hindi alam ang mga sinasabi. Patuloy nya itong tinulungan at maingat na inihiga sa kama. Napangiwi sya sa bigat ng asawa, 6-footer ito at malaking tao.
Nang maayos na niya ang pwesto nito, ay mabilis siyang pumunta sa banyo para kumuha ng bimpo at tubig, pupunasan nya ang asawa.
Habang ginagawa nya iyon ay nagkaroon siya ng pagkakataong pagmasdan ito… Gwapo ang kanyang asawa, at hindi lang basta gwapo… He had a high-bridged nose, a sharp jawline, and well-defined features. His eyes were deep and cold. With just one look, it was clear he was no ordinary man.
Natigil ang kanyang pag-iisip nang bigla siyang hatakin ni Xavier at hinalikan ng mariin. Nagulat siya pero hindi niya pinigilan. Minsan lang ang mga ganitong pagkakataon na maingat si Xavier sa kanya… kahit ngayong gabi lang, maramdaman man lang niya iyon.
Sa lakas nito ay hindi niya namalayan na nahiga na siya nito sa kama at pumatong sa kanya.
“Ahhh…” ungol nya nang ang labi nito ay nasa leeg nya at hinahalikan siya roon. Kinagat niya ang kanyang labi para hindi gumawa ng anumang ungol. Kapag narinig ni Xavier na nagugustuhan niya ang ginagawa nito ay baka magising ito sa pagkalasing at tumigil.
Naging malikot na ang kamay nito at isa-isa nang hinuhubad ang kanyang mga saplot sa katawan. Hindi niya alam kung alam ni Xavier ang ginagawa nito, pero bahala na. May pangangailangan din naman siya bilang babae at hindi iyon naibibigay ni Xavier sa kanya.
“Ohhh, shittt…” ungol nito nang wala na siyang bra at isa-isa nitong minasahe ang kanyang dalawang bundok.
“Xavier…” hindi niya napigilang sambitin ang pangalan nito. Agad niyang kinagat muli ang kanyang labi, pero mukhang hindi iyon pinansin ni Xavier. He is busy with her boobs… sinusupsop nito na parang uhaw na uhaw na baby.
Mula sa kanyang dibdib ay umakyat na naman ang labi nito papunta sa kanyang balikat… papunta sa leeg…. at sa kanyang mga labi.
Muli siyang hinalikan nang mariin.Nalasahan niya ang alak na ininom nito pero hindi niya iyon pinansin. Para na rin siyang nalalasing sa sarap… he is kissing her all over her face.
Lumaki ang kanyang mga mata nang maramdamang ang kamay nito ay bumababa papunta sa kanyang pagkaba**e. Gusto niyang ikipot ang dalawang binti, pero curious siya kung ano ang gagawin ni Xavier sa kanya
Mula nang magtalo sila sa telepono dahil sa pagtatanggol niya kay Ysabel, tila tuluyan na siyang isinara ni Kiel sa kanyang mundo. Pakiramdam niya ay para siyang isang estranghero. Nakakainis!Mariing ibinagsak ni Andra ang cellphone sa kama. "Maging ikaw..." mahina niyang bulong. "Pumanig ka na rin kay Mayumi..."Napailing siya. "Talagang baligtad na ang mundong ito." Hindi niya matanggap na maging si Kiel... ang lalaking pinaniniwalaan niyang laging patas at matalino ay tila unti-unti nang kumakampi kay Mayumi.Habang lalo siyang nilalamon ng inis, bigla siyang tumayo. Hindi!... hindi niya hahayaang matapos ang gabing ito nang walang nagsasabi ng katotohanan kay Xavier. Kailangan niyang kausapin ang kanyang kapatid, kailangan niyang ipaalala rito na hindi sapat ang pagkakaroon ng damdamin para kay Mayumi upang yurakan ang dignidad ni Ysabel.Alam niyang may nararamdaman pa rin si Xavier para kay Mayumi. Bulag na lang ang hindi makakakita roon. Pero hindi iyon sapat na dahilan para t
Bahagyang ngumiti si Grandma, may kakaibang lungkot sa kanyang mga mata."Siguro..." marahan niyang sabi. "Sa wakas ay nakita na rin niya na ang matagal niyang pinanghahawakang pantasya ay isa lamang ilusyon."Napatingin si Clara sa kanya. Tahimik na nagpatuloy ang matanda."Ang mga damdaming pinilit nating putulin ay kadalasang nag-iiwan ng pinakamalalalim na sugat. Kaya nang maghiwalay si Xavier at Ysabel noon, ang natira lang sa alaala ni Xavier ay ang konsensiyang nasaktan niya ang babaeng iyon. Iyon ang dahilan kung bakit ginugol niya ang maraming taon sa pagsisisi... sa paniniwalang may utang siyang dapat bayaran."Napabuntong-hininga si Grandma. "Pero ang hindi niya napagtanto... hindi naman niya tunay na nakilala ang taong iyon. Sa bawat pagkakataong magkasama sila, ang bersyon lang ng sarili nito ang ipinakita sa kanya... at ang mga bahaging hindi niya nakita..."Si Xavier mismo ang pumuno gamit ang sarili niyang imahinasyon. Kaya ang minahal niya ay hindi ang totoong tao...
"Nakalipas na ang nangyari. Kung gusto ni Mayumi ng kabayaran, kayang ibigay iyon ng Pamilya Valerio. Walang dahilan para idaan pa ito sa ganitong paraan." Huminga siya nang malalim. "Higit sa lahat... kapag humingi ng tawad si Ysabel sa publiko, hindi lang ang pangalan niya ang masisira... damay rin ang pangalan ng Pamilya Valerio."Dahan-dahan niyang nilingon si Ysabel. Hindi siya galit, hindi rin siya naaawa. Sa totoo lang... wala siyang pakialam kung ano talaga ang nangyari noon sa pagitan nina Mayumi at Ysabel. Hindi rin mahalaga sa kanya kung gaano kalaki ang naging kasalanan ni Ysabel. Ang tunay niyang iniisip ay ang magiging epekto nito sa kanilang pamilya.Kung aaminin ni Ysabel sa harap ng buong media na siya ang naging dahilan ng pagdurusa ni Mayumi at pagkatapos noon ay tatanggapin pa rin siya ng Pamilya Valerio bilang manugang... paano na lang sila huhusgahan ng buong Maynila? Paano nila mapapanatili ang respeto at impluwensiyang matagal nilang iningatan?Naintindihan aga
Nagdaan ang ilang araw, at sa panahong iyon ay tuluyan nang nagbago ang takbo ng mga usapan sa buong Maynila.Halos lahat ng pahayagan, online news portal, at social media ay iisa lang ang laman... ang biglaang paglapit nina Mayumi at Christian Sager sa isa't isa.Hindi na lingid sa publiko na magkasama na ang dalawa. Lalo pang lumaki ang kontrobersiya matapos ang kasong isinampa ni Mayumi laban kay Ysabel. Muling nabuhay ang lahat ng lumang isyu... ang aksidente, ang pagkawala ng sanggol, at ang matagal nang alitan ng dalawang babae.Ngunit sa kabila ng lahat, iisa ang naging paninindigan ng Pamilya Valerio... mahigpit nilang pinrotektahan si Ysabel. Sa mata ng publiko, malinaw na malinaw na kung sino ang pinili ng pinakamakapangyarihang pamilya sa lungsod. At dahil dito, tuluyan nang nawala ang anumang pag-asang magkabalikan pa sina Mayumi at Xavier.Para kay Estrella Valerio, sapat na ang lahat ng nangyari upang isipin na tuluyan nang isinara ni Grandma ang pintuan para kay Mayumi.
Nanatiling tahimik si Steven. Tinitigan lang niya ito. Hindi kumurap, hindi umiwas. Parang tinatanggap ang bawat salitang ibinabato sa kanya.Bahagyang ngumiti si Monica. “Ano? Paparusahan mo ba ulit ako? O ikukulong? O baka babantaan mo na naman akong papatayin ang mga taong mahal ko?”Napakakalmado ng kanyang tono. Parang hindi niya pinag-uusapan ang sariling trahedya. Parang ordinaryong alaala lang ang lahat.Ngunit ang bawat salitang lumalabas sa kanyang bibig ay tila matutulis na punyal na isa-isang tumatagos sa dibdib ni Steven. Habang mas kalmado si Monica... mas lalo namang nagkakagulo ang isip ni Steven.Sa buong buhay niya, simula nang pamunuan niya ang Pamilyang Sager, wala pang taong nangahas na suwayin siya. Kapag may gusto siya, nakukuha niya. Kapag may ayaw siya, nawawala iyon. Walang sinuman ang kayang pumigil sa kanya.Ngunit ngayon, sa unang pagkakataon, nararamdaman niya ang isang bagay na noon ay hindi niya kailanman inakalang mararanasan.Takot... takot na mawalan.
Umalingawngaw ang kanyang boses sa buong pasilyo.“Hindi... hindi po ako nagsisinungaling...”Halos mawalan ng hininga ang doktor habang nagpupumiglas.“Lahat po ng resulta ay pare-pareho... Kung ayaw ninyo pong maniwala sa akin... maaari ninyo pong tanungin ang iba.”Isa-isang tumango ang lahat ng doktor, walang sinuman ang tumutol, walang sinumang nangahas magsinungaling.Tumayo si Cole sa gilid at mabigat ang loob na nagsalita. “Boss... totoo po ang sinasabi nila.”Tahimik ang kanyang boses ngunit sapat upang marinig ng lahat.“Limang taon na ang nakalipas, nagsimula nang bumagsak ang kalusugan ni MIss Monica. Hindi lang dahil sa sakit... kundi dahil sa sobrang pighati at pagdurusang pinagdaanan niya.” Bahagyang yumuko si Cole. “Ang katotohanang nabuhay pa siya hanggang ngayon... isa na pong himala.”Nagpatuloy ang isa pang doktor. “Kung mabibigyan siya ng payapang kapaligiran at maiiwasan ang anumang emosyonal na dagok, posible pang humaba nang kaunti ang kanyang buhay. Pero... ku
“Nabalitaan mong magbabakasyon kami at sinundan mo kami rito nang sadya, hindi ba?” inis na sabi ni Stephanie sa kanya. Maaaring wala na itong maisip na dahilan kung bakit naroon rin siya sa airport.Sa loob ng maraming taong nanirahan siya sa bahay ng Valerio na parang ibong nakakulong sa hawla. W
Ang pagsasalita sa isang malaking product launch at mapansin ng industriya ay pangarap ng maraming designer. Ngunit karamihan sa kanila ay hindi kailanman nabibigyan ng ganoong pagkakataon.At kung sakaling may dumating na ganitong oportunidad, halos walang sinuman ang tatanggi. Kaya nang sabihin n
Bahagyang ipinikit ni Xavier ang kanyang mga mata at naglabas ng mahinang “hm,” tila walang interes sa kung ano man ang nangyayari sa labas ng sasakyan.Sa harap, walang nagawa si Alden kundi muling itaas ang mga bintana ng kotse. Bahagya siyang sumulyap sa rearview mirror, nag-aalinlangan kung dah
Sa Valerio Mansion...Nagmadaling bumalik si Xavier sa mansyon. Mabigat ang kanyang hakbang habang binubuksan ang pinto, tila may kung anong gumugulo sa kanyang isipan mula pa kanina.Ngunit pagpasok pa lamang niya sa sala ay agad siyang napahinto. Sa mahabang sofa malapit sa fireplace, nakita niya







