Se connecter“Paano ko hindi nalaman na nakatira ka rito?” Tumingin siya sa paligid habang papasok kami, at pinagmamasdan ko ang bawat galaw niya.Si Jasmine ang nasa isip ko palagi noong pinaplano ko ito, pero hindi ako sigurado hanggang ngayon kung magugustuhan niya ito. Mukhang nagustuhan niya ang naibalik na mga tile sa sahig at ang antigong barandilya sa hagdan. Karamihan sa mga gawaing kahoy ay ako mismo ang gumawa, pero tinulungan ako ni Mace sa halos lahat ng iba pa.Bumili kaming dalawa ng isang pares ng makasaysayang brownstones na nangangailangan ng maraming trabaho at restorasyon. Pagkatapos ng kolehiyo, alam naming kailangan namin ng isang bagay para maging abala kami, at ang paglikha ng lugar na ito para kay Jasmine ang aking huling layunin. Hindi lang ito isang lugar para sa akin na matuluyan, kundi isang tahanan para sa amin na magpalaki ng isang pamilya. Nakikita niya iyon ngayon kay Jazzy kapag tinitingnan niya ang silid kung saan unang hahakbang ang aming mga anak? Kakaiba ba na
“Hindi ako sigurado kung magandang ideya ito.” Kinagat ko ang ibabang labi ko habang nakatayo si Taylor sa dulo ng kama ko karga ang isang kuting.Hindi ko inakala na ganito ang mangyayari ngayon. Handa na akong umuwi at sabihin sa kapatid ko ang lahat ng detalye, o kahit ilan lang, pero itinapon iyon ni Taylor sa bintana. Una, sinabi niya sa akin na sasama ako sa kanya pauwi, pero tumutol ako, sinasabing nasa apartment ko lahat ng gamit ko. Pagkatapos, pumayag siyang ihatid ako pauwi, kung saan ko na lang ako ihahatid. Sa halip, hinatid niya ako sa pinto, at dapat sana ay senyales iyon. Pagkabukas ko pa lang ng pinto, pumasok na agad siya.“Bakit?” Binaliktad ni Taylor ang kuting at kinarga ito na parang sanggol. Sumabog ang mga obaryo ko, at napagtanto kong hindi nakakatulong ang nakikita kong ito.“Kakasimula pa lang natin gawin kung ano man ang nangyayari sa pagitan natin limang minuto na ang nakalipas. Hindi ako dapat pumunta sa bahay mo para magpalipas ng gabi. Hindi ko nga alam
Hindi pa ako naging ganito kahirap sa buong buhay ko, pero sa isang banda, hindi ito ang pinakamasamang bagay na naramdaman ko. Mas malala ang pagiging wala si Jasmine, kaya tinatanggap ko ang sakit ng pagnanais sa kanya. Pagkatapos siyang sampalin, kumain kami ng tanghalian at pagkatapos ay pinilit ko ang sarili kong huwag hawakan ang kamay niya para matapos niya ang trabaho sa natitirang bahagi ng araw.Hindi nakatulong na nagpasya akong magtrabaho rin sa conference room para mapanood ko ang bawat galaw niya. Nang dumampi ang mga daliri niya sa labi niya at tumitig siya sa bintana, alam kong naaalala niya ang mukha ko sa pagitan ng kanyang mga binti. Parang gusto kong gumapang sa ilalim ng mesa at kainin ulit ang puke niya, pero kailangan kong kontrolin ang sarili ko.Ang pagiging malapit ni Jasmine ngunit napakalayo pa rin sa loob ng maraming taon ay nagtulak sa akin sa bingit ng kabaliwan, at ngayong natikman ko na, adik na ako. Mabubuhay ba ang isang lalaki sa puke lang? Sigurado
Sinubukan kong agawin ang telepono mula sa kamay ni Taylor, pero wala itong saysay. Ano ba ang problema sa pagnanakaw ng telepono ko palagi?"Base sa ekspresyon mo, hula ko hindi si Alexa o Alexandra 'yan.""Wala ka talagang pakialam doon." Iniisip ba niya dahil sa wakas ay ibinibigay na niya sa akin ang atensyon niya na kontrolado niya ang buhay ko? Matagal na rin naman siyang hindi naging bahagi nito kahit na matagal na siyang walang pakialam. Dahil sa mga magulang namin kaya kami nagkakasundo, pero hindi iyon nagbibigay sa kanya ng karapatang diktahan kung sino ang kakausapin ko."Lahat ng tungkol sa iyo ay akin.""Kung lahat ng tungkol sa akin ay iyo, malalaman mo kung sino si Alex." Okay, baka nagloloko lang ako. Hindi ako sigurado kung alam ng mga magulang ko ang dati kong propesor."Matagal na ba siyang nasa buhay mo?"Nakakalasing ang selos na nagmumula sa kanya. Alam kong nakakahiya para sa akin na mag-enjoy dito, pero hindi ko mapigilan ang sarili ko. Ilang taon ko na bang n
Nang maghiwalay ang mga tuhod niya, nakita ko ang tatsulok ng panty niya at isang piraso na basang-basa. Iba ang pakiramdam na malaman na basa siya, pero ang makita ito ay nakakakiliti sa titi ko. "Tingnan mo ang ganda nito," sabi ko, sabay hila ng daliri ko sa ibabaw ng parte. Namilipit siya, at napangiti ako sa kanya. "Tumahimik ka para ma-enjoy ko ito."Hinila ko siya papunta sa gilid ng kahoy kaya halos nakalaylay na ang puwet niya at napilitan siyang ipatong ang mga paa niya sa balikat ko."Higa ka, Doe," sabi ko, at natigilan siya matapos marinig ang palayaw na ibinigay ko sa kanya noong bata pa siya. "Ako na ang bahala sa'yo."Dahan-dahan siyang humiga, at idiniin ko ang malambot niyang hita. Bago pa niya ito masyadong maisip at makaisip ng daan-daang dahilan kung bakit dapat akong tumigil, ikinabit ko ang daliri ko sa panty niya at idinikit ito sa gilid. Tumili siya, at naramdaman kong tensyonado siya, pero naipit na ako sa pagitan ng mga binti niya kaya hindi niya maisara ang
“A…ah…” Hindi ako makahanap ng sasabihin. Buong gabi akong naiinis dahil may girlfriend na siya, pero ngayon wala na. Mas mabuti pa, hindi na niya ginawa. Magbabago ba iyon ng mga bagay? Bago kahapon, sinabi ko sa sarili ko na hindi ko na ulit tatahakin ang landas na ito. Tapos isang araw kasama ko si Taylor at narito na ako.“Hindi 'yan pagtanggi, at hindi kita hahayaang mag-isip ng isang milyong dahilan para bigyan ako ng isa,” sabi niya at pagkatapos ay hinalikan niya ako at inalis ang pagpipilian.Itutulak ko sana siya pabalik, pero sa halip ay hinawakan ko ang harap ng kanyang damit. Dumausdos ang kanyang kamay sa aking buhok, hinila ang aking ulo paatras para palalimin ang halik. Bumukas ang aking mga labi nang dumausdos ang kanyang dila sa tahi, at napaungol ako.“Naku, ang sarap mo.”“Toaster strudel. Ang icing.” Ngumiti siya sa aking walang kabuluhang tugon. Naku, hindi ko ba basta-basta tinanggap ang papuri?“Ikaw pala. Natumba ako kagabi kakaisip sa bibig mo.”“Taylor!”“Ta







