LOGINHindi ka dapat nandito, naisip ko habang papasok ako sa kwarto ni Roman.Hindi mo kailangang maging masugid na manonood ng CSI o NYPD Blue para malaman na hindi pinapapasok ng mga mobster ang mga estranghero sa kanilang inner circle, lalo na ang kanilang kwarto. Pero narito ako, hawak ang kamay ng pinakakilalang crime boss ng Boston habang tinitingnan niya ako na parang ako lang ang babae sa mundo.At ano nga ba ang nangyari doon sa club? Hindi ba't dapat ang lalaking ito ay isang uri ng napakalaking scumbag murderer? Kaya bakit mas ligtas at panatag ang pakiramdam ko kapag kasama ko siya kaysa kapag kasama ko si Dante o ang ibang mga babae?Bakit parang natangay ako ng isang ganap na ginoo, sa halip na parang binili lang ako na parang sex slave?“Puti o itim?” tanong ni Roman. Napagtanto kong masyado akong naliligaw sa sarili kong mga iniisip kaya hindi ko napansin na dinala ako ni Roman sa kabilang kwarto patungo sa isang napakalaking banyo na mukhang bagay sa isang emperador.“Pase
"Naku, dahan-dahan lang, Roman!" sigaw ni Dante. Iyan lang ang pangalan niya sa entablado — ""Tumahimik ka, pusa!" singhal ko, habang malakas siyang pinapaalis sa daan.Lumapit ako sa kanya, ang aking anghel, na parang isang bilanggo sa lungga ng basurang ito, at tinitigan ang magagandang matang tumagos sa akin kagabi sa hagdan ng museo.Ang kanyang kasuotan ay bastos, isang bagay na seksing ginawa para makaakit sa pinakasimpleng kalikasan ng mga lalaki.Parang paglalagay ng ketchup sa isang New York strip steak, at kinilabutan ako nang makita siyang nakasuot nito.Amoy niya tulad ng naaalala ko, at agad na nabuhay ang katawan ko para sa kanya. Ngunit sa pagkakataong ito ay hindi ko lang siya gustong kunin at angkinin; gusto ko siyang iligtas."Ayos ka lang ba, anghel?" tanong ko.Hindi siya sumagot ngunit hindi niya kailangan; nakita ko ang lungkot sa kanyang mga mata, ang kahihiyan. Alam ko agad ang sitwasyon — napipilitan siyang gawin ito."Anong ginagawa ng babaeng ito dito, Dant
Hinayaan ko sana siyang iligtas ako... Ang bilis ng lahat ng ito ay natakot ako.Natakot ako sa aking nararamdaman.Hindi, Felicity, sabi ko sa sarili ko. Walang darating para iligtas ka. Ito na ang buhay mo ngayon.Kaya tumayo ako roon, nagsiksikan sa sulok ng locker room na amoy katawan, pawis, at malagkit na pabango, habang ang mga babae ay naglalabas-masok sa club, hanggang sa wakas ay bumalik si Dante para sa akin, pinagpapawisan na parang may... ginagawa.Pinitik niya ang kanyang mga daliri at sinenyasan ako.“Ikaw. Tara na.”Sumunod ako sa kanya na parang isang masunuring tuta sa pasilyo patungo sa pangunahing silid ng club. Lumalakas ang malakas na tunog ng bass habang naglalakad kami. Alam kong musika lang iyon, ngunit para sa akin ito ay tunog ng isang kakila-kilabot na halimaw na handang lamunin ako nang buo."Kaya, magandang balita," sabi niya sa akin. "Hindi ka aakyat sa pangunahing entablado ngayong gabi.""Hindi?" tanong ko. Kahit papaano ay nagduda ako kung ang kahulug
"Umalis ka nga rito, puta!" sigaw ni Dante. "At huwag kang mag-aabang pa dahil pagsisisihan mo!"Muling bumilis ang tibok ng puso ko, at kumikirot ang tiyan ko habang patuloy ang pagkatok sa pintuan. Si Dante iyon, ang talagang nakakasuklam na may-ari at tagapamahala ng Cherry Sweet's Gentlemen's Club sa Dorchester.Kung may Academy Awards para sa Pinakamalaking Asshole sa Mundo, mananalo siya taon-taon.At hindi aalis si Dante kahit saan — hindi kung wala ako."Tara na!" sigaw niya, sabay hampas muli ng kamao. "Kung kailangan kong sipain si Tyrel ang pinto, gagawin ko! At idadagdag ko ang gastos sa pagkukumpuni sa utang mo na sa akin!"Kinuha ko ang unan ko, itinakip ito sa mukha ko, at sumigaw hanggang sa maubos lahat ng hininga ko at parang kinuskos ang lalamunan ko gamit ang papel de liha.May utang ako kay Dante.Sa totoo lang, may utang sa kanya ang mga magulang ko, pero ngayong patay na sila, sa akin na napunta ang utang na iyon. At paano napagdesisyunan ni Dante na mangolekta?
Felicity Hopkins, une jeune femme malchanceuse, se retrouve dans une impasse. Ses parents décèdent avant même qu'elle n'ait dix-huit ans, la laissant crouler sous les dettes et se retrouve asservie à Dante, le propriétaire sordide d'un club de strip-tease. Impitoyable, il l'oblige à se déshabiller et à danser tous les jours pour rembourser sa dette. Felicity souffre terriblement et, chaque jour qui passe, elle sent une part essentielle d'elle-même s'évanouir.L'arrivée de Roman Reigns, un caïd notoire, au club, qui lui propose de la racheter, la plonge dans le désespoir. Elle pense alors que sa vie est définitivement finie.Roman est vicieux. Terrifiant, et il est prêt à tout pour obtenir ce qu'il veut. Du moins, c'est ce que racontent les tabloïds. Sa réputation le précède.Alors pourquoi est-il furieux contre Dante ?Pourquoi la regarde-t-il comme si elle lui appartenait ? Qu'il devait la protéger ? La garder ? Se battre pour elle ?Pourquoi ?------------------------1 : Roman.Les
Anim na taon ang lumipas…“Halika rito, munting bulaklak.”Sumilip si Rosie sa kwarto, at pagkatapos ay nagliwanag ang kanyang mga mata. Isinara niya ang pinto sa likuran niya at saka nagmadaling lumapit sa kinauupuan ko.“Tulog na ba ang kambal?”Tumango ako habang inaabot ang kanyang binti at hinila siya patayo sa tabi ng aking upuan. “Binasahan ko sila ng kwento bago matulog at agad silang natulog.” Naglakbay ang aking kamay sa kanyang hubad na binti at sa ilalim ng kanyang damit. “Ngayon, ikaw na.”“Anong klaseng kwento ang kukunin ko ngayong gabi?” Ibinuka niya ang kanyang mga tuhod para mahawakan ko ang bulak na bumabalot sa kanyang puke.“Isang kwento tungkol sa isang prinsesa na nangangailangan ng atensyon.” Itinulak ko ang kanyang panty sa gilid at pagkatapos ay isinuot ang aking mga daliri sa pagitan ng kanyang basang mga labi. “Paborito ko ito.”“Akin din,” ungol niya, habang itinutulak ang kanyang balakang pasulong.Ibinaba ang kanyang panty, tinulungan ko siyang umakyat s







