Pustaka
Cari
Beranda / มาเฟีย / Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ / 50 จบก็จบ(2)

Share

50 จบก็จบ(2)

Penulis: Tiwa
last update Terakhir Diperbarui: 2026-01-12 10:53:19

ผมไม่ได้สนถึงสาเหตุที่มันทำแบบนั้น ก็เลยไม่เคยได้ถาม กระทั่งเลิกคบกันเป็นเพื่อน และกลับมาเจอบัวลอยไข่หวานของมันอีกครั้งตอนที่คุยกับนุ่มนิ่มผ่านการวีดีโอคอลแล้วนุ่มนิ่มมันถ่ายให้ผมดู ทำให้ผมได้รู้ว่าสองตัวนี้คือตัวใหม่ ไม่ใช่ตัวที่ผมเคยเห็นก่อนจะเลิกเป็นเพื่อนกับมัน และไม่รู้ว่าระหว่างที่เลิกเป็นเพื่อน มันเปลี่ยนแมวมากี่คู่แล้ว

เวลา 16.56 น.

“ทีหลังกินร้านแถวบ้านพอนะ กินแบบนี้จะอ้วน” เดินออกจากร้านมาได้มันก็เอ่ยปากบ่นเลยครับ

“อ้วนอะดี ขี้เกียจตามหึง”

“จะหึงทำไม นิ่มไม่ได้รักใครง่าย ๆ ขนาดนั้น”

“แต่มึงมักแพ้คนที่ทำดีด้วย มึงมันคนอ่อนไหวง่าย”

“นิ่มแอ๊บรึเปล่า แบบแรดเงียบอะไรประมาณนั้น ถึงได้มีผัวถึงสองคนในเวลาไล่เลี่ยกัน แล้วก็ยังไม่เลิกกับอีกคนด้วยซ้ำ ไม่แรดไม่ร่านทำแบบนี้นะจ๊ะ”

“แต่ตอนนี้ก็มีแค่กูไง แล้วกูก็จะไม่ให้มึงมีใครอีก รักแค่กูคนเดียวก็พอ”

เพราะมันโดนคนทั้งมอว่ามาหลายอย่าง มันถึงได้พูดแบบนี้

‘แรดเงียบเนอะ ซุ่มคบหนุ่มฮอตอย่างชอปเปอร์’

‘นิสัยแรดเงียบไง เลยไม่รู้ว่าผู้ชายแอบไปทำผู้หญิงท้อง’

‘สมน้ำหน้า งานหมั้นล่ม’

มีอะไรอีกหลาย ๆ ประโยคที่พวกมีปมมักกดให้คนอื่นดูต่ำนั้นพ่นออกมา

นี่
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab sebelumnya Bab selanjutnya
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ   56 กังวล(2)

    “เออ เอาแค่หมั้นก่อนนะ”“เดี๋ยวพี่มานะ” ไอ้พี่บอกกับฉันและลุกเดินออกไป คงจะไปโทรหาพ่อกับแม่ของเขามั้ง เดินยิ้มไปเชียวแล้วนี่ฉันจะได้เข้าสู่คำว่าหมั้นหมายแต่งงานอีกแล้วเหรอหวังว่าคงไม่พลาดแบบคราวก่อนอีกนะ“ไงเรา”“ไงอะไรจ๊ะยาย”“ไม่ต้องมาทำหน้าซื่อ บอกไว้เลยว่าคนนี้ยังไงก็หมั้น พ่อแม่ไอ้หมามาถึงวันรุ่งขึ้นก็จัดงานเลย หมั้นกันไว้ให้เรียบร้อย จะได้ไม่เป็นขี้ปากใครซ้ำซาก”“จ้ะ” ฉันจะพูดอะไรได้ นอกจากคำนี้“รักเขาใช่ไหม อยู่กันมาปีกว่าคงไม่ใช่แค่เอามาไว้เพื่อลืมใคร” เป็นพ่อที่นั่งเงียบอยู่นานที่เอ่ยปากถามขึ้นมา“รักจ้ะ นิ่มรักเขา” ฉันตอบอย่างฉะฉาน ซึ่งคำนี้ของฉัน พี่เคลิ้มไม่เคยถาม และฉันไม่เคยพูดให้เขาได้ยิน มีเพียงเขาที่บอกว่ารักฉันอยู่เสมอและที่ฉันไม่พูด เพราะยังไม่มั่นใจในตัวเอง กระทั่งเราอยู่ด้วยกันทุกวัน ความรู้สึกของฉันมันก็เริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ เนื่องจากไอ้พี่มันก็พยายามปรับตัว และใส่ใจฉันทุกอย่างหนึ่งปีที่ผ่านมา ทำให้ฉันรู้ตัวเองว่าฉันรักเขาแล้ว“ก็ดีแล้ว ยายจะพยายามลืมแล้วกัน ว่ามันเคยทำเรื่องแบบนั้น ในเมื่อที่ผ่านมามันก็ดูเป็นคนขึ้นมาเยอะ” ยายพูดแล้วทำหน้าเชิดเล็กน้อยค่ะ“

  • Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ   56 กังวล

    หนึ่งปีต่อมา…จังหวัดอุดรธานี“ตื่นเต้นว่ะ”“ตื่นเต้นอะไรของพี่”“ที่จะเจอยายมึงไง กูเคยมากับพวกไอ้แฝดด้วยนะ แล้วก็ก่อวีรกรรมเอาไว้ ยายมึงอย่างเหม็นหน้ากู” เรื่องนี้ฉันพอจะจำได้อยู่ ตอนนั้นพี่ตั้มพี่ตามเล่าให้ฉันฟังมั้ง“แต่นี่มันหลายปีแล้วพี่ จะตื่นเต้นอะไร ป่านนี้ยายลืมหมดแล้ว” ลืมที่ไหนกันล่ะ ยายของฉันความจำดีจะตายไป“ถ้าไม่ให้กูคบมึงต่อ กูจะทำยังไงดีวะ กูแม่งรักมึงฉิบหาย” ยื่นมือมากุมมือฉัน มืออีกข้างก็จับพวงมาลัยรถ“ยายไม่ใจร้ายขนาดนั้นหรอก ก็ตอนนั้นใครบอกให้พี่แรดล่ะ”“ถ้ารู้ว่ากูจะรักมึงขนาดนี้นะ กูไม่ทำเรื่องแบบนั้นให้ยายมึงเห็นหรอก ไม่น่าพลาดเลยกู”“ไม่เครียดสิจ๊ะพี่จ๋า มันคงไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้นหรอกมั้ง เราคบกันปีกว่าแล้วนะ แล้วพี่ก็เป็นคนดีขึ้นมาตั้งเยอะ” ฉันจับมือของไอ้พี่ขึ้นมาหอมก็หนึ่งปีที่ผ่านมา ไอ้พี่เคลิ้มพยายามเปลี่ยนนิสัยของตัวเอง เขาเปลี่ยนไปในทางที่ดี มีเรื่องชกต่อยก็น้อยลงและตอนนี้เราสองคนกำลังเดินทางมาหาตายาย และพ่อกับแม่ของฉัน ตามคำสั่งของยาย ไอ้พี่เคลิ้มเลือกที่จะขับรถมาเอง เพื่อยื้อเวลาทำใจให้กับตัวเอง“ความดีมันลบล้างความผิดได้ที่ไหนกันล่ะอ้วน เฮ้อ…คิดแล้

  • Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ   55 สมควรโดน(2)

    “นิ่มไม่ดูนะ พี่ดูไปเลย แล้วถ้าอยากเก็บไว้ก็ส่งเข้าไลน์พี่ แล้วก็ลบที่พี่เป้งส่งมาออกจากเครื่องนิ่มให้ด้วย” ฉันบอกพร้อมกับจับช้อนตักข้าวใส่ปากรายที่ 10 หมายถึงผู้หญิงที่ทำร้ายฉัน คนที่ 10 กำลังโดนเอาคืน ด้วยการโดนรุมตบเหมือนที่ฉันโดนแต่ต่างกันตรงที่เธอพวกนั้นโดนตบด้วยฝีมือของสาวสอง ที่เป็นเพื่อนอีกกลุ่มหนึ่งของพี่เป้งฉันเคยดูคลิปแรก ๆ คือมันโหดร้ายมาก โดน 1 ต่อ 10 หรือคงมากกว่านั้น และกลุ่มสาวสองทั้งตบทั้งกระทืบจนสลบ ไม่สลบคือไม่เลิกฉันห้ามพี่เป้ง บอกให้เขาปล่อยผ่าน แต่เขาทำหูทวนลม และพูดกับฉันมาว่า…‘ไม่ฆ่าก็บุญหัวพวกมันแล้ว ให้มันโดนแบบนี้แหละ มันจะได้รู้ว่านิ่มรู้สึกยังไง’พี่เป้งรั้นไม่ฟังฉัน ยังดีที่ฉันห้ามไอ้พี่ไว้ได้ ไม่งั้นฉันคงจะบาปมาก ๆ ซึ่งไอ้พี่ก็ไม่พอใจที่ฉันยอมคน แต่ที่เขายอมฟังฉัน เพราะฉันขู่ว่าจะโกรธเขา ไม่คุยกับเขา นั่นจึงเป็นสาเหตุที่ไอ้พี่ยอมฟังฉัน แบบฉันเรียกว่ายอมคนไหมไม่รู้ แต่ฉันคิดแค่ว่าไม่อยากจองเวรเขาทำเรา เราทำเขา วกวนอยู่แบบนี้ไม่จบไม่สิ้น“โดนขนาดนี้มึงยังเป็นคนดีได้อีกเนอะ” เสียงว่าเหน็บของไอ้พี่เขาล่ะ“ถ้านิ่มเป็นคนดี นิ่มคงไม่โดนแบบนั้น อย่าหาเรื่อ

  • Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ   55 สมควรโดน

    -โรงพยาบาล×××-เวลา 15.30 น.NUMNIM TALKฉันกำลังนอนมองไอ้พี่เคลิ้มที่กำลังนั่งร้องไห้อยู่ข้างเตียง เนื่องจากสภาพของฉันมันสะบักสะบอมจึงต้องนอนพักฟื้นที่โรงพยาบาลจากอาการคร่าว ๆ ที่ได้ฟังจากหมอก็ปากฉีก ดั้งแตก เหล็กดัดฟันหลุด หนังหัวมีรอยจิกจนเกิดแผล ตามแขนก็มีรอยเล็บฝังเอาไว้ และใบหน้าบวมเห่อเพราะการตบตีส่วนพี่ชายของฉันทั้งสองและพี่เป้ง ก็นั่งอยู่หน้าทีวี นั่งกินและกิน กินอะไรกันนักก็ไม่รู้ หลังจากที่พากันเดือดอยู่นานมากฉันบอกพี่ชายก่อนที่จะเข้าห้องฉุกเฉินว่าอย่าบอกเรื่องนี้กับพ่อแม่ ฉันไม่อยากให้พวกท่านเป็นห่วง และโทษคนที่เป็นต้นเหตุให้ฉันเจอแบบนี้ถ้าจะถามหาต้นเหตุจริง ๆ ก็คงเป็นฉันนี่แหละที่ไปยุ่งกับผู้ชายคนดังทั้งสองคนถ้าฉันไม่ไปยุ่งก็คงไม่โดนและถ้าจำไม่ผิดผู้หญิงที่ชื่อทราย คือคนที่ทำให้ฉันกับพี่ชอปเปอร์ทะเลาะกัน คนที่พี่ชอปเปอร์บอกว่าเธอแอบชอบพี่ชอป แต่พี่ชอปไม่เล่นด้วยสรุปฉันโดนทั้งผู้หญิงของพี่ชอป และผู้หญิงของไอ้พี่เคลิ้มก็ไม่สมควรจะโกรธใคร นอกจากโกรธเกลียดตัวเองที่ทำให้คนเกลียดมากขนาดนั้นฉันคงแรด คงร่าน อย่างที่ผู้หญิงพวกนั้นบอกจริง ๆสมควรแล้วล่ะที่โดนแบบนี้“อย่าร้

  • Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ   54 ใครทำเมียกู!(2)

    เวลา 12.35 น.“รถติดฉิบหายเลยไอ้เหี้ย ป่านนี้แม่งลงมายืนบ่นกูแล้วมั้ง” ผมบ่นขณะที่เลี้ยวรถเข้ามหาวิทยาลัย แค่แยกก่อนถึงมอ ผมติดไฟแดง 2 รอบ ไม่รู้จะเยอะไปไหนรถอะ“อย่างมึงกลัวเมียด่า” ไอ้เป้งเงยหน้าจากเกมมือถือแล้วมองหน้าผม“มันชอบโกรธแล้วเอากูไปปล่อยบ้าน ห้ามกูมาหาจนกว่าจะครบวันที่มันกำหนด”“ดีละที่กูตัดใจ ไม่งั้นกูคงอยู่สภาพเดียวกับมึง”“มึงตัดได้จริง”“ยังไม่สนิท แต่ก็ดีขึ้น กูยังไม่ผูกพันแบบพวกมึงด้วยมั้ง”“ขอบใจนะที่ช่วยมันแล้วก็ยังไปหาไอ้เปอร์ทุกวัน”“อย่ามาพูดแบบนี้กับกู กูขนลุกไอ้สัส”“เอ้าไอ้เหี้ย!... เออ มึงเอาโทรศัพท์กูกดโทรหานิ่มดิ๊ ทำไมกูยังไม่เห็นมันวะ” ผมมองไปที่ตึกก่อนที่รถจะไปถึงทำไมไม่เห็นนุ่มนิ่มมันยืนรอ“ไม่รับว่ะ เป็นไรเปล่าวะ” ไอ้เป้งว่าและกดโทรซ้ำ ๆ ขณะที่ผมเริ่มรู้สึกห่วงมันขึ้นมา“เห็นนุ่มนิ่มไหม ที่มันเคยอ้วนอะ” ผมลงจากรถ แล้วรีบปรี่ไปถามนักศึกษาที่อยู่บริเวณนั้น ไอ้เป้งลงตามมาพร้อมกับโทรศัพท์ในมือก็กดโทรหานุ่มนิ่มไปด้วย“ไม่เห็นนะ” นักศึกษาที่ผมถามให้คำตอบ“เฮ้ย จริงดิ โหดว่ะ” อีกกลุ่มของนักศึกษาพูดแล้วก็เดินผ่านพวกผมไป“หือ แต่ก็น่าสงสารนะ 1 ต่อ 20 หรือมากก

  • Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ   54 ใครทำเมียกู!

    -เรือนจำกลาง×××-เวลา 09.09 น.KLOEM TALK“ดีนะเราทันรอบเช้า” ผมหันไปพูดกับไอ้เป้ง“กูล็อกไว้… นู่นมันมานู่นแล้ว” ไอ้เป้งพูดพร้อมพยักเพยิดหน้าไปทางขวา ผมเห็นเหล่านักโทษเดินเรียงแถวออกมาหาญาติวันนี้มีเยี่ยมใกล้ชิดครับ และผมกับไอ้เป้งไอ้ตั้มไอ้ตามก็นัดกันมาหาไอ้เปอร์ ผมมาเพราะห่วง และมาเพราะจะเกลี้ยกล่อมให้มันยอมออกจากเรือนจำ“ขนกันมาทำเหี้ยอะไรเยอะแยะ” คำเอ่ยทักของไอ้เปอร์เมื่อมันหย่อนตัวนั่งลงข้างไอ้เป้ง“มาดูบ้านใหม่มึงไง เป็นไงวะ ได้เป็นเมียหรือเป็นผัวใครยัง” ไอ้ตามเอ่ยปากแซว“รอมึงมาเป็นเมียอยู่ไอ้สัส”“ไอ้เวร กวนตีนนะมึง”“แล้วเป็นไง” ไอ้ตั้มเอ่ยถามบ้าง“ก็ปกติดี มีเรียนทำนั่นทำนี่แก้เครียด แล้วพวกมึงว่างหรือไงถึงมารวมตัวกันได้”“ไม่ว่าง แต่ทำให้ว่างได้ นาน ๆ เปิดเยี่ยมใกล้ชิด ขอตบกระบาลสักทีได้ไหมวะ หัวมึงน่าตบ” ไอ้ตั้มพูดกวน ๆ“กวนตีน แล้วนี่ยังไง 2 ชั่วโมงนี่คุยแหลกไหมไอ้สัส ลำพังไอ้เป้งมาหากูทุกวันกูก็เบื่อหน้ามันละ”“เบื่อเหี้ยอะไรกู ก็กูบอกแล้วว่าจะมาทุกวัน นี่กูมาจนผู้คุมจำหน้ากูได้ เดี๋ยวนี้แค่ไปโผล่หน้าตู้คีย์ชื่อเรียบร้อยแล้วเถอะ” ไอ้เป้งมันทำตามที่มันพูดจริง ๆ ครับ มัน

Bab Lainnya

Anda juga akan menyukai

Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status