จำเลยลับเด็กคนโปรด

จำเลยลับเด็กคนโปรด

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-10-19
โดย:  โซลสตาร์ seoulstarจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 คะแนน. 1 ทบทวน
85บท
3.0Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

ชีวิตของเธอเปลี่ยนไปเพียงเพราะตามหาเพื่อนสาวคนสนิทที่หายไป เขาเข้ามาในชีวิตเธอ และทำร้ายเธออย่างเลือดเย็นเพียงเพราะเธอต้องการรู้ความจริง ชีวิตที่มีความสุขของเธอหายไป เหลือแต่คราบน้ำตา ร่างกายที่แสนจะบริสุทธิ์ ถูกเขาพรากไปอย่างเลือดเย็น เขาบีบบังคับเธอทุกทาง จนเธอหมดหนทางที่จะต่อสู้ ชีวิตที่เคยสดใสหมองหม่นไปในพริบตา รอยยิ้มที่เคยประดับอยู่บนใบหน้าหวาน...ตอนนี้ไม่มีอีกแล้ว ______________ เพราะเธอแส่หาเรื่อง ทำให้เขาต้องจัดการเธอให้หลาบจำ ความจุ้นจ้านของเธอทำให้เขาต้องลงมือด้วยตัวเอง เลือดบริสุทธิ์มันชั่งหอมหวาน... ไม่มีแม้แต่ความสงสาร ต่อให้เธอร้องขออ้อนวอนด้วยน้ำตา

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

บทนำ

「悠真社長、現場はまだ危ないです!中に入らないでください!」

「救助隊にはすでに連絡済みです。救急車も間もなく到着します!」

「社長……」

「どけ!ここで時間を無駄にして、彼女に何かあったら、お前ら全員、道連れにするからな!」騒然とする声の中で――怒りに満ちたその声が、篠宮 星乃(しのみや ほしの)の意識を深い闇の底からゆっくりと引き戻していく。

ぼんやりと視線を上げると、すぐそばに見慣れた大きな背中があった。神々しく凛とした姿が、まっすぐこちらへ駆け寄ってくる。

――冬川 悠真(ふゆかわ ゆうま)だ。

星乃は思わず涙をこぼした。

何時間もひっくり返った車の中に閉じ込められ、もう助かる見込みはないと諦めていたのに。

まさか、彼が駆けつけてくれるなんて。

事故の直前、二人は激しい言い争いをしていた。

昨夜会社で会う約束をしたはずなのに、悠真は朝の一本の電話で約束を破棄し、それっきり連絡が途絶えていた。その後彼女は事故に遭い、最後のバッテリーを使って、彼の秘書に自分の居場所を知らせたのだ。

また無視されるだろうと思っていた。何度もそうだったから。

だけど……

「赤ちゃん……助かるかもしれない……パパが来てくれたよ……」

星乃は止まらない腹部の出血を見つめながら、かすかな希望にすがりついた。

めまいと吐き気を必死にこらえ、わずかに口を開き名前を呼ぼうとした。しかし声は出ず、喉が焼け付くように痛み、かすれた息だけが漏れた。

――それでも、もう大丈夫。悠真が見つけてくれたのだから。そう信じて力の入らない腕を震えながら持ち上げて手を振ろうとした。

だが次の瞬間。悠真は星乃の前で立ち止まることなく、そのまま彼女の前を通り過ぎていった。

え?星乃は呆然とした。

――見間違いかと思った。

今日、彼女が乗っていた車はいつもと違う。冬川家の車ではなく、母が贈ってくれたものだ。普段はほとんど使わないため、悠真が知らなくても不思議ではない。

「悠真……」星乃はこれ以上、考える余裕もなく必死に声を絞り出そうとした。

しかし出血のせいで体にもう力は残っておらず、その声はかすかなものだった。

悠真はその声に気づかず、さらに歩みを進め、数メートル先の白い車の前で立ち止まった。

そしてドアを開け、中から震えるように身をすくめた女性を抱き上げた。

長いコートに包まれた、細くしなやかな体つき。儚げで上品な雰囲気は、まるで誰もが守ってあげたくなるほどの弱々しさを漂わせている。

その顔を見た瞬間、星乃の体から、一気に血の気が引いていった。

――葉山 結衣(はやま ゆい)。悠真が長年、胸の奥に封じ込めてきた特別な女性。

さっき、あの車が蛇行しながら追いかけてきた光景が頭をよぎる。彼女の車はまるで正気を失ったかのように後方から激しくぶつかってきたのだ――

今はまるで何もなかったかのように静かに路肩に停まっている。まるで傷ついた小動物のように。

そして、その「飼い主」は今――自分の夫の腕の中で、しっかりと抱きかかえられていた。

結衣がなぜ突然、海外から帰国したのか。なぜこのタイミングで自分の車にぶつかったのか――星乃にはもう考える余裕すら残っていなかった。

彼女がその瞬間に願ったのは、ただひとつ。赤ちゃんを守ることだけだった。

「社長!あの車の中にも、まだ人がいます!」

星乃が必死に窓を叩こうとしたその時、悠真の護衛が先に気づいた。車内でかすかに揺れる人影と、その車にどこか見覚えがあったため、思わず声を上げた。

その声に、悠真はようやく星乃のほうを振り返った。

血まみれの顔。服もシートも血で染まり見るも無惨な様子だが、それでもその下から、かすかに女性本来の美しい顔立ちが透けて見えた。

どこかで……見たことがある。

悠真が足を止め、何か言おうとしたそのとき、腕の中の結衣が小さくうめいた。

「……結衣が怪我をしている。病院までのルートを、すぐ確保しろ」

彼はそれ以上、何も確かめようとはしなかった。

「で、でも社長……」

護衛の声は途中で途切れ、悠真の冷たい視線を受けると、思わず言葉を飲み込んだ。「は、はい」

星乃はじっと見つめていた。悠真の視線が、ほんの一瞬だけ自分に向けられたあと、彼は結衣を抱き上げ、まっすぐ車へと戻っていった。

「悠真……お願い……助けて……赤ちゃんを……」声を絞り出そうとした瞬間、口の中に熱い血がこみ上げた。息が詰まり、声にならなかった。

誰も彼女のことなど、もう見ていない。

悠真の車は音を立てて遠ざかっていく。

星乃はただそれを見送るしかなかった。視界がぼやけ、意識は遠のいていく。一瞬にして、身体を貫く激痛が波のように押し寄せ、すべてが暗闇に沈んでいった――

彼女は再び意識を失った。
แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

ความคิดเห็น

Phakhaphon Kuacharoen
Phakhaphon Kuacharoen
ชอบม๊ากๆๆๆๆๆๆๆค่ะ
2025-11-04 15:15:25
0
0
85
บทนำ
บทนำปริ้นนนน....ตุบ!“อ๊ายยย ขับรถอะไรของแกเนี่ย” เสียงกรีดร้องของเด็กสาวในชุดนักศึกษาดังลั่นจนทำให้คนที่อยู่บริเวณนั้นหันมามองคนที่ล้มลงกับพื้น ใบหน้าหวานรูปไข่แสดงอาการตกใจออกมาอย่างเปิดเผยเมื่อเธอกำลังจะข้ามถนนแต่ดันถูกรถสปอร์ตคันหรูบีบแตรเสียงดังลั่นจนเธอตกใจทั้งที่มีสัญญาณไฟสีเขียวให้ผู้คนสามารถข้ามถนนได้แล้ว เอี๊ยดดดในจังหวะเดียวกันกับที่หญิงสาวตะโกนด่า เสียงของล้อยางเสียดสีกับพื้นถนนส่งเสียงดังลั่น รถสปอร์ตคันหรูสีดำจอดนิ่งสนิทห่างออกไปไม่ไกลจากจุดที่มีคนล้มลงสายตาคมกริบปรายตามองกระจกมองหลังทำให้เห็นหญิงสาวตัวเล็กในชุดนักศึกษาที่หันมองมาทางรถด้วยอารมณ์โกรธเคือง ปากเล็กๆกำลังขมุบขมิบคล้ายกับด่าทอมือหนาเปิดประตูลงจากรถสปอร์ตคันหรูคู่ใจในจังหวะต่อมา เท้าแกร่งที่สวมรองเท้าหนังสีดำเงาวับแตะพื้นด้วยท่าทางมั่นใจก่อนจะเดินตรงไปหาเด็กสาวที่กำลังลุกขึ้นยืนอยู่ไม่ไกล ต่อให้เด็กผู้หญิงคนนั้นจะมีท่าทางไม่พอใจแต่ใบหน้าคมคายยังเรียบนิ่งไร้ความรู้สึก ไม่ได้สะทกสะท้านกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้แม้แต่นิดเดียว ตึก ตึก“เจโฮปเพื่อนของโรมันงั้นเหรอ?” ขนมผิงพึมพำกับตัวเองเมื่อเห็นชาย
อ่านเพิ่มเติม
EP 1 : หงุดหงิด
ตอนที่ 1 : หงุดหงิดผู้คนมากมายมองเห็นเหตุการณ์แต่ไม่มีใครเข้ามาช่วย บางคนคิดว่าผัวเมียทะเลาะกันเพราะดูเหมือนรู้จักกัน แต่บางคนก็แอบสงสารเด็กสาวในชุดนักศึกษา แต่ด้วยบุคลิกที่น่าเกรงขามและน่ากลัวของชายหนุ่มร่างสูงจนไม่มีใครกล้าเข้ามายุ่ง ทุกคนได้สัมผัสสายตาเกรี้ยวกราดและรู้สึกถึงรังสีอำมหิตที่แผ่ซ่านรอบตัวของชายหนุ่มคนนั้นขนมผิงดันตัวเองลุกขึ้นแต่แล้วใบหน้าหวานเหยเกเมื่อรู้สึกเจ็บแป๊บไปทั่วทั้งตัวโดยเฉพาะบริเวณสะโพกที่กระแทกกับพื้นปูนเต็มแรง จนต้องค่อยๆกัดฟันฝืนร่างกายให้กลับมายืนเต็มความสูง กระโปรงทรงเอสีดำเลอะไปด้วยฝุ่นและคราบสีขาวทำให้เธอใช้มือเรียวเล็กปัดออกอย่างลวกๆ เมื่อได้สติทำให้เธอหยิบโทรศัพท์เครื่องหรูออกจากกระเป๋าเพื่อต่อสายหาเพื่อนสาวคนสนิททันที ‘หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ขณะนี้....’“เอ้า ติดต่อไม่ได้อีก...” ขนมผิงสบถออกมาเมื่อติดต่อปลายสายไม่ได้ แต่ก็นึกขึ้นได้ว่าโทรศัพท์ของเพื่อนมีปัญหาตั้งแต่เกิดอุบัติเหตุ “สมองกลับแล้วขนมผิงเอ๊ย เจอคนบ้าจนลืมไปซะทุกอย่าง แล้วแบบนี้จะติดต่อพริกหวานยังไง เบอร์ผู้ชายที่ชื่อโรมันก็ไม่มี แล้วเพื่อนฉันหายไปไหนก็ไม่รู้” ขนมผิง
อ่านเพิ่มเติม
EP 2 : จัดการหมา
ตอนที่ 2 : จัดการหมาหนึ่งชั่วโมงต่อมา... ปึก ปึก ปึก“อ๊ะ อ่า อ๊า” เสียงกระแทกหยาบโลนดังกึกก้องประสานกับเสียงร้องครางระงมโหยหวน หญิงสาวร่างสวยร่างกายเปลือยเปล่านอนแผ่หลาอยู่บนเตียงนอนขนาดมาตรฐานอ้าขาให้ท่อนเอ็นขนาดใหญ่กระแทกเข้าออกรัวๆ ต่อให้ผ่านผู้ชายมาแล้วแต่ยอมรับเลยว่าผู้ชายคนนี้ทั้งเด็ดทั้งใหญ่จนเธอต้านทานไม่อยู่ความหงุดหงิดและอารมณ์โมโหระบายออกตามแรงกระแทก สายตาคมกริบมองร่างสวยที่เขยื้อนตามแรงกระแทกแต่ไม่ได้รู้สึกพิศวาสแต่อย่างใด แค่อยากระบายความ(เงี่ย ) ก็เท่านั้น ร่างกายผู้หญิงคนนี้เป็นไปตามที่เจโฮปคิดตั้งแต่แรก โชกโชนใช่เล่น แต่น่าจะเป็นครั้งแรกที่เธอโดนของใหญ่ขนาดนี้ กลีบกุหลาบสีคล้ำเหมือนกุหลาบเหี่ยวเฉาบ่งบอกถึงการใช้งานมาขนานหนัก ไม่ได้ดึงดูดสายตาเลยแม้แต่นิดเดียวมือหนาบีบเต้าอวบซิลิโคนเพื่อเป็นพิธี ไม่ได้มันมือหรือมันเขี้ยว แค่ไม่อยากให้มือมันว่างเปล่าก็เท่านั้น ปึก ปึก ปึก“คุณ เจโฮป อ่า พิมพ์เสียวค่ะ” ปึก ปึก ปึกไร้ซึ่งเสียงครวญครางจากชายหนุ่มมีแต่เพิ่มแรงกระแทกให้หนักขึ้นเรื่อยเมื่อใกล้จะถึงจุดหมายปลายทาง สะโพกสอบเร่งจังหวะถี่ๆ ระรัวสะโพกหนา มือที่เคยบีบหน้า
อ่านเพิ่มเติม
EP 3 : เหยื่อติดกับดัก
ตอนที่ 3 : เหยื่อติดกับดักทางด้านขนมผิงหลังเลิกเรียนหญิงสาวร่างอรชรเดินมาหารุ่นพี่คนสนิทเพราะมีเรื่องไม่สบายใจ ดวงกลมโตจับจ้องไปที่รุ่นพี่และอมยิ้มบางๆเมื่อสายตาของรุ่นพี่หันมาสบกับสายตาเธอพอดี“ได้เรื่องบ้างไหมขนมผิง”“ไม่ได้เรื่องอะไรเลยค่ะแล้วพี่นักรบได้ข้อมูลอะไรบ้างไหมคะ” เธอตอบด้วยน้ำเสียงหมดหวัง ไปโรงพยาบาลที่เพื่อนสาวเคยนอนรักษาก็ไม่ได้ข้อมูล และใกล้เวลาเข้าเรียนช่วงบ่ายทำให้เธอกลับมาที่มหา’ลัย และพยายามหาทางติดต่อเพื่อนสาวแต่ไม่มีหนทางสว่างเลย “พี่ก็ไม่ได้ข่าวอะไรเลย ขอดูกล้องวงจรปิดเขาก็ไม่ให้ดู แล้วต้องรอครบยี่สิบสี่ชั่วโมงถึงแจ้งคนหายได้ แล้วค่อยเอาใบแจ้งความไปขอดูกล้องวงจรปิด ซึ่งพี่ก็ไม่รู้ว่าจะได้หรือเปล่าเท่าที่สัมผัสผู้ชายที่ชื่อโรมัน ค่อนข้างมีอิทธิพล กลัวว่าตำรวจจะเป็นใจให้พวกมัน”“ก็จริง แค่ตอนยัยพริกนอนโรงพยาบาลยังมีคนรักษาความปลอดภัยอย่างแน่นหนา เข้าเยี่ยมไม่ใช่ง่าย” ขนมผิงเห็นด้วยกับคำพูดของพี่นักรบและถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่ สายตามองใบหน้าคมคายของรุ่นพี่ที่สนิท ได้แต่คิดว่าถ้าวันหนึ่งเธอหายไปพี่นักรบจะกังวลแบบนี้หรือเปล่า“พี่ไปก่อนนะมีทำโปรเจคต่อที่ห้องสมุด ถ
อ่านเพิ่มเติม
EP 4 : หวาดผวา
ตอนที่ 4 : หวาดผวามือเรียวเล็กเปลี่ยนเป็นเกียร์เดินหน้าทันทีเมื่อร่างสูงที่น่ากลัวนั้นจงใจเดินเข้ามาหารถของเธอ แต่เมื่อเหยียบคันเร่งรถของเธอไม่สามารถเคลื่อนตัวออกไปได้บรื้นนนนนล้อของรถเก๋งเสียดสีกับพื้นถนนลูกรังแต่รถยังอยู่กับที่จนเกิดควันสีขาวคลุ้งจากท่อไอเสียและฝุ่นละอองจากดินลูกรังไปทั่วบริเวณ กลิ่นเหม็นไหม้จากแรงเสียดสีของล้อลอยตลบอบอวล เสียงเร่งเครื่องยนต์ดังกังวานท่ามกลางซอยเปลี่ยวในช่วงค่ำมืด “นี่มันบ้าอะไรกัน ทำไมรถไม่ขยับ”ขนมผิงสติแตกใบหน้าหวานเต็มไปด้วยอาการตื่นตระหนกและมองผ่านกระจกมองหลังเห็นชายร่างสูงใกล้จะถึงรถของเธอเต็มที พยายามเหยียบคันเร่งหวังให้รถพุ่งไปด้านหน้าแต่รถไม่มีทีท่าจะขยับ ยิ่งเห็นเงาดำนั้นใกล้เข้ามายิ่งทำให้เธอหวาดผวา เงานั้นเดินเข้ามาอย่างช้า ๆ และใจเย็นเหมือนทุกอย่างเตรียมการไว้ล่วงหน้าหมดแล้ว ดูเหมือนมั่นใจว่ายังไงเธอก็หนีไม่พ้น “เดินหน้าสิ ฉันเหยียบคันเร่งแล้วนะ ควรพุ่งไปข้างหน้าสิ” สายตาคมกริบปรายตามองโซ่เส้นหนาที่ถูกคล้องไว้กับล้อรถยนต์ของเธอและยึดไว้กับรถของตัวเอง ไม่มีทางที่รถแบรนด์ญี่ปุ่นของเธอจะมีกำลังลากรถสปอร์ตเหล็กทั้งคันไปไหวแน่ ในระหว่า
อ่านเพิ่มเติม
EP 5 : คำสัญญา
ตอนที่ 5 : คำสัญญา“แล้วฉันจะมั่นใจได้ยังไงว่าพริกหวานปลอดภัย แม้แต่คุณยังทำฉันแบบนี้ เพื่อนของฉันไม่เจ็บปางตายไปแล้วเหรอ”“หึ ก็ไม่แน่”“เจโฮป” ขนมผิงแผดเสียงเรียกชื่อชายหนุ่มสั้นๆ “ดูสนิทกันเร็วดีนิ่” ริมฝีปากหนาพ่นควันขาวคลุ้งไปทั่ว และควันนั้นถูกพ่นไปตรงหน้าหญิงสาว ต่อให้เธอหันหน้าหนียังไงก็ไม่มีทางพ้น“ต้องการอะไรจากฉัน” ขนมผิงพยายามรวบรวมสติอีกครั้งและพยายามใจเย็นเพื่อต่อรองกับคนตรงหน้า โทรศัพท์เครื่องหรูของขนมผิงถูกยื่นมาตรงหน้า เธอไม่รู้ว่าเขาหยิบออกมาด้วยตอนไหน แต่ตอนนี้โทรศัพท์ของเธอไปอยู่ในมือของเขา และเธอพยายามจะใช้มือที่ถูกมัดจับแต่เขาดึงมันกลับไป“รหัส”“ไม่” ขนมผิงตอบกลับเสียงดังลั่น“มั่นใจว่านี่คือคำตอบ” คิ้วหนาเลิกขึ้นเมื่อได้รับคำปฏิเสธจากปากเธอทั้งที่ตัวเองกำลังจะตาย “ฉันจะบอกอะไรให้นะ ที่นี่ไม่ต่างจากหลุมฝังศพ รอบๆบริเวณนี้เต็มไปด้วยศพที่ถูกฆ่า”คำขู่ของเขาทำให้ขนมผิงรอบกลืนน้ำลายลงคอและหันไปมองรอบตึกร้าง ลมเย็นลอดผ่านมาจากช่องหน้าต่าง ทันทีที่เขาพูดรู้สึกเสียวสันหลังวาบจนไรขนอ่อนลุกชูชัน และถ้าให้คาดเดาศพที่ถูกฆ่าและฝังไว้ที่นี่ คนที่อยู่ตรงหน้าเธอคงมีส่วนในการ
อ่านเพิ่มเติม
EP 6 : จงใจปล่อยเหยื่อ
ตอนที่ 6 : จงใจปล่อยเหยื่อร่างกายกำยำถอยออกมาและก้มหยิบเสื้อเชิ้ตกลับมาสวมใส่อย่างลวกๆตามเดิม นิ้วแกร่งกดหยุดอัดวิดีโอและเก็บโทรศัพท์เครื่องหรูของเธอใส่กระเป๋ากางเกง ขนมผิงเงยหน้าขึ้นมาในจังหวะที่เขาเก็บโทรศัพท์ของเธอไปพอดี เธอได้แต่มอง เพราะไม่สามารถเอาโทรศัพท์ของตัวเองกลับมาได้ แต่พอได้เห็นว่าเขากลับไปสวมเสื้อตามเดิมทำให้เธอค่อนข้างมั่นใจว่าเขายอมรับในสัญญาของเธอ“ปล่อยฉันแล้วใช่ไหม”“อย่าคิดว่าต่อจากนี้ชีวิตเธอจะเป็นอิสระ ทุกย่างก้าวของเธอฉันรู้หมด ทันทีที่ปริปากบอกเพื่อนของเธอ ชีวิตเธอจะได้ทุกข์ทรมานก่อนตาย” เจโฮปพูดด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก ไม่ได้บอกว่าปล่อยหรือไม่ปล่อยเธอ แต่ก่อนที่ร่างสูงจะเดินออกจากที่นี่ได้พ่นคำขู่ให้คนที่สะอื้นไห้หวาดกลัว“ถ้ามีปัญญาก็แกะเอาเอง แต่ถ้าแกะไม่ได้ก็อยู่ที่นี่ นอนกับผีในหลุมฝังศพ ศพใหม่พึ่งฝังเมื่อวาน” เจโฮปหมุนตัวเดินออกไปทันทีหลังจากพูดจบ ใบหน้าคมคายเรียบนิ่งไม่แสดงออกถึงความเห็นใจแต่อย่างใดถ้าบอกแล้วเข้าใจตั้งแต่เมื่อเช้า คงไม่ต้องลงมือให้เสียเหงื่อแบบนี้ บรรยากาศกลับมาเงียบสงัดจนน่าขนลุก เธอเห็นลูกน้องของเขาทยอยเดินออกไปหลังจากเจ้านายออกจาก
อ่านเพิ่มเติม
EP 7 : ปั่นประสาท
ตอนที่ 7 : ปั่นประสาทแกร่ก...มือเรียวเล็กบิดที่จับประตูเพื่อให้ประตูเปิดออก เท้าเรียวเล็กก้าวเข้ามาในห้องและจัดการปิดประตูล็อกอย่างแน่นหนาก่อนจะทรุดตัวลงนั่งกับพื้นด้วยสภาพที่ไร้เรี่ยวแรง“แค่ฉันอยากรู้ว่าเพื่อนหายไปไหนต้องทำขนาดนี้เลยเหรอ คุณมันไม่ใช่คน” นึกถึงใบหน้าคมคายทำให้ขนมผิงหวาดผวา การกระทำที่แสนอุกอาจทำให้เธอจำฝังใจ กริ๊ง กริ๊ง...เสียงโทรศัพท์บ้านที่ติดตั้งไว้ในห้องนอนดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ ทำให้ใบหน้าหวานหันไปตามเสียง คิ้วเรียวสวยขมวดเป็นปมเพราะเบอร์ของโทรศัพท์เครื่องนั้นเธอไม่เคยให้ใคร เป็นโทรศัพท์ที่ติดมาให้ตอนซื้อคอนโดและเธอก็ไม่ได้ใช้งานตั้งแต่เข้ามาอยู่คอนโดนี้ กริ๊ง กริ๊ง...ร่างเล็กลุกขึ้นเมื่อเสียงโทรศัพท์ยังดังต่อเนื่อง ดังไม่มีทีท่าว่าจะหยุด เธอเดินเข้ามาในห้องมองโทรศัพท์ข้างหัวเตียงที่กำลังแผดเสียงดัง มือที่สั่นเทาค่อยๆยกหูมาฟังคนที่โทรเข้ามา(อย่าคิดปริปากบอกเพื่อนเธอ)“.....” ดวงตากลมโตเบิกตาโพลงเมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นหู เสียงของผู้ชายที่ทำให้เธออยู่ในสภาพนี้(ทุกสิ่งเกี่ยวกับตัวเธอ ฉันรู้ทุกอย่าง)ปั่ก!ขนมผิงรีบวางหูโทรศัพท์ทันทีไม่ตอบโต้และไม่รอฟัง
อ่านเพิ่มเติม
EP 8 : ตัดสินใจตามหา
ตอนที่ 8 : ตัดสินใจตามหามหา’ลัยขนมผิงลงจากรถแท็กซี่หลังจากจ่ายเงินแล้ว อย่างน้อยก็ยังมีคนดีๆให้เธอได้สบายใจ คนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนแถมยังพูดให้เธอสบายใจจนหายหวาดระแวง เท้าเรียวเล็กภายใต้รองเท้าผ้าใบต้องฝืนเดินทั้งที่ยังมีอาการเจ็บ พยายามทำตัวให้ปกติที่สุด และไม่ได้รู้สึกว่ามีใครตามเหมือนกับตอนที่ออกจากคอนโด ดวงตากลมโตมองไปทางขึ้นตึกเรียนเห็นรุ่นพี่คนสนิทนั่งเหมือนกำลังรอใครอยู่ และเมื่อใบหน้าคมคายของรุ่นพี่คนสนิทหันมา มือหนาโบกมือและส่งยิ้มให้ นั่นแปลว่าเขากำลังรอเธออยู่ หัวใจที่เคยห่อเหี่ยวรู้สึกดีขึ้นมานิดที่ได้เห็นรอยยิ้มของรุ่นพี่คนสนิท ถึงแม้จะรู้อยู่แล้วว่าที่รุ่นพี่คนสนิทมารอเพราะต้องการรอถามเรื่องของเพื่อนสาวคนสนิท“เมื่อคืนที่เราบอกพี่คือเรื่องจริงใช่ไหม ไม่ใช่ไม่เชื่อนะแต่พี่แค่รู้สึกว่าเสียงเราแปลกๆ พอพี่โทรกลับหาเราก็ปิดเครื่องไปแล้ว”“พอดีโทรศัพท์ผิงเสียค่ะ อยู่ ๆ ก็ดับ ตอนนี้ก็เลยไม่มีโทรศัพท์ใช้ ส่วนเรื่องยัยพริกคือเรื่องจริงค่ะ” ทั้งที่ปากอยากบอกว่าเรื่องทั้งหมดไม่ใช่เรื่องจริงแต่ดันต้องโกหกให้อีกคนสบายใจในหัวกำลังตีกันวุ่น เขาคงไม่ได้อยู่แถวนี้เธอก็อาจบอกความจ
อ่านเพิ่มเติม
EP 9 : ไม่หลาบจำ รนหาเรื่อง
ตอนที่ 9 : ไม่หลาบจำ…รนหาเรื่องขนมผิงมาที่โรงพยาบาลเอกชนที่เพื่อนสาวคนสนิทเคยพักรักษาตัวอีกครั้งและจัดการยื่นใบแจ้งความให้กับเจ้าหน้าที่ที่นี่ คราวนี้เธอได้ความร่วมมือเป็นอย่างดีจากเจ้าหน้าที่ของโรงพยาบาลให้เธอดูกล้องวงจรปิด“อีกนิดฉันจะได้รู้ว่าแกอยู่ไหนแล้ว” ริมฝีปากบางอมยิ้มเมื่อทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่วางไว้ ไม่คิดว่ามันจะง่ายขนาดนี้ ใบหน้าหวานเริ่มมีความหวังขึ้นมาบ้าง“อันนี้เป็นวิดีโอย้อนหลังวันที่คุณแจ้งครับ เชิญดูได้เลย” เจ้าหน้าที่ผายมือให้เด็กสาวเข้าไปนั่งที่โต๊ะที่กำลังฉายภาพเคลื่อนไหวที่ได้จากการบันทึกจากกล้องวงจรปิดของโรงพยาบาลทันทีที่ได้คำเชิญไม่รอช้าที่ขนมผิงจะเข้าไปนั่ง ดวงตากลมโตมุ่งมั่นและมองภาพเคลื่อนไหวหลายภาพที่แสดงเหตุการณ์ในวันนั้น “นั่นไง” เสียงหวานอุทานออกมาเมื่อเห็นเจ้าหน้าที่เข็นเตียงของเพื่อนสาวคนสนิทออกจากห้องพักฟื้นวีไอพี สภาพของเพื่อนนอนหลับสนิทบ่งบอกว่าตอนออกจากห้องคงไม่รู้เรื่องว่าจะถูกย้ายออก และภาพถัดมาเป็นภาพจากล็อบบี้ของโรงพยาบาลที่เห็นได้ชัดว่าเจ้าหน้าที่กำลังเข็นเตียงออกนอกโรงพยาบาล ตัดภาพไปที่กล้องหน้าโรงพยาบาลเห็นเป็นภาพเตียงกำลังถูกเข็นใส่รถ
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status