เข้าสู่ระบบชีวิตของเธอเปลี่ยนไปเพียงเพราะตามหาเพื่อนสาวคนสนิทที่หายไป เขาเข้ามาในชีวิตเธอ และทำร้ายเธออย่างเลือดเย็นเพียงเพราะเธอต้องการรู้ความจริง ชีวิตที่มีความสุขของเธอหายไป เหลือแต่คราบน้ำตา ร่างกายที่แสนจะบริสุทธิ์ ถูกเขาพรากไปอย่างเลือดเย็น เขาบีบบังคับเธอทุกทาง จนเธอหมดหนทางที่จะต่อสู้ ชีวิตที่เคยสดใสหมองหม่นไปในพริบตา รอยยิ้มที่เคยประดับอยู่บนใบหน้าหวาน...ตอนนี้ไม่มีอีกแล้ว ______________ เพราะเธอแส่หาเรื่อง ทำให้เขาต้องจัดการเธอให้หลาบจำ ความจุ้นจ้านของเธอทำให้เขาต้องลงมือด้วยตัวเอง เลือดบริสุทธิ์มันชั่งหอมหวาน... ไม่มีแม้แต่ความสงสาร ต่อให้เธอร้องขออ้อนวอนด้วยน้ำตา
ดูเพิ่มเติมตอนที่ 84 : ชีวิตแบบที่ต้องการ (ตอนจบ)หนึ่งชั่วโมงต่อมา...หญิงสาวร่างเล็กแทบล้มลงกับพื้นเมื่อกิจกรรมบรรเลงรักจบลง โชคดีที่ยังมีท่อนแขนแกร่งรั้งตัวเธอไว้ เพราะขาเรียวยาวสั่นพั่บ ๆ และไม่สามารถหุบได้ ถ้าจะให้เดินตอนนี้เธอไม่สามารถเดินได้แน่ ริมฝีปากบางเบะราวกับเด็กน้อยและจ้องมองใบหน้าแฟนหนุ่มด้วยแววตาอ้อนวอน"เจ็บ""แล้วจำไหม""จำแล้ว ไม่พูดแล้ว ไม่หนีผัวไปไหนทั้งนั้น""ดี! แล้วจะโกหกผัวอีกไหมว่าประจำเดือนมา""ไม่แล้ว" ขนมผิงส่ายหน้าเป็นพัลวัน ก็แค่จะแกล้งสนุก ๆ แต่พอโดนกระหน่ำกระแทกแบบนี้ไม่สนุกเลย มันเสียวและมีอารมณ์ตอนเขาทำก็จริง แต่พอเสร็จกิจกรรมแล้วอาการระบมก็ถามหาเจโฮประบายยิ้มกับความงอแงเหมือนเด็กน้อยของเธอ มือหนาโยกหัวเธอเบา ๆ ด้วยความมันเขี้ยว เด็กสาวคนนี้ช่างน่ารักสำหรับเขาซะเหลือเกิน ไม่ว่าจะทำอะไรก็น่ารักไปซะหมด เขาไม่ได้คิดจะใช้เซ็กส์ทำร้ายร่างกายเธอ ต่อให้เขาใช้แรงที่หนักหน่วงแต่ก็ยังห่วงความปลอดภัยของเธออยู่เสมอ ไม่งั้นถ้าเขาทำเหมือนเมื่อก่อนเธอจะไม่ได้ยืนมองเขาอยู่แบบนี้ ป่านนี้สลบคาเตียงไปแล้ว"ป่อกั๊บ...แม่กั๊บ"เสียงลูกน้อยดังเล็ดลอดเข้ามาทำให้ทั้งคู่หันไปมองทางประ
ตอนที่ 83 : กระหน่ำไม่ยั้ง NC20+02.00 น. (ตีสอง)หญิงสาวร่างเล็กสองคนโอบกอดกันหน้าประตูของเพ้นท์เฮ้าส์ สภาพที่โอนเอนไปตามกันของทั้งคู่บ่งบอกว่าฤทธิ์แอลกอฮอล์ได้ทำงานเต็มที่ ขนมผิงค่อย ๆ ผละออกและระบายยิ้มให้กับเพื่อนรักด้วยแววตาหยาดเยิ้ม เช่นเดียวกับพริกหวานที่ส่งตาหวานเยิ้มให้เพื่อนรัก"กลับบ้านดี ๆ นะ ค่อยนัดสังสรรค์กันใหม่หลังลูกหลับ" ขนมผิงพูดด้วยน้ำเสียงอ้อแอ้ตามประสาคนเมา"ได้เลย แต่ถ้าผัวหลับก็นัดเจอได้เสมอ""ฝากเอาอะไรยัดปากเมียมึงด้วยนะ" เจโฮปบอกโรมันเพราะเป็นคำพูดที่ไม่น่าไว้วางใจ ดูท่าทางถ้าสองคนนี้เมาคงลืมผัวไปชั่วขณะ จะปล่อยให้ดื่มกันสองคนไม่ได้เด็ดขาด"ดีเลย…ผัวเผลอแล้วเจอกัน" ขนมผิงตอบรับคำชวนของพริกหวานแบบที่สติไม่ค่อยเต็มร้อยทั้งคู่เลยกล้าพูดต่อหน้าผัวทั้งสองคนหน้าตาเฉย"กูว่ามึงก็ควรหาอะไรยัดปากเมียและล่ามไว้ด้วยล่ะ ดูท่าจะติดสัดทั้งคู่" โรมันกระตุกยิ้มมุมปาก"ยัดทั้งคืนแน่นอน" เจโฮปปรายตามองคนตัวเล็กที่ทำหน้าใสซื่อตาปริบ ๆ เหมือนไม่เข้าใจความหมาย เวลาเมียเมานี่มันน่า เย เหลือเกิน"ไว้เจอกัน อย่าจัดก่อนถึงบ้านล่ะ""หึ" โรมันหัวเราะในลำคอกับคำพูดของเจโฮปไม่นานเจโฮปป
ตอนที่ 82 : อะไรที่ไม่ดีก็ไม่ควรจดจำภายในเพ้นท์เฮ้าส์สุดหรูของเจโฮปหญิงสาวร่างเล็กตักไข่เจียวโปะข้าวร้อน ๆ ทั้งสามจานที่ขนาดของจานและปริมาณแตกต่างกันออกไปตามลักษณะของรูปร่างภายในเพ้นท์เฮ้าส์หอมกรุ่นไปด้วยไข่เจียวทอดจนชวนพ่อลูกน้ำลายไหล มือเรียวเล็กบีบซอสเป็นรูปรอยยิ้มบนหน้าไข่ก่อนจะยกเสิร์ฟพ่อกับลูกที่ตั้งหน้าตั้งตารอตาเป็นมัน"จากอาหารหรูสู่ไข่เจียวฝีมือแม่" ขนมผิงวางจานของลูกชายลงตรงหน้า"อาหารระดับมิชลินหรือจะสู้ไข่เจียวของเมีย" เจโฮปพูดแซวเมื่อได้รับข้าวไข่เจียวจากขนมผิง"อร่อยกว่าไข่ปลาคาเวียร์แน่นอนค่ะ" ขนมผิงยักคิ้วมั่นใจกับเมนูข้าวไข่เจียวที่เธอทำ ดินเนอร์หรูถูกดับฝันและกลายเป็นภาพอีกความทรงจำที่ไม่ดีของเธอ แต่สุดท้ายเธอกับเจโฮปก็จับมือกันเดินหน้าต่อ ถึงแม้ตอนนี้จะยังสะเทือนใจอยู่บ้างแต่เชื่อว่าความสุขจะช่วยลบล้างเรื่องที่บั่นทอนจิตใจไปได้"อร่อยกว่าร้อยเท่าใช่ไหมครับเจ้าขุน""กั๊บ(ครับ)"เราทั้งคู่นั่งโอบกอดกันมาตลอดทางที่กลับมาเพ้นท์เฮ้าส์ด้วยท่ีอีกคนยังไม่รู้ว่าคนที่เข้ามาพูดจากระทบกระเทือนต่อความรู้สึกพ่อและแม่ขนาดไหน ยังคงหัวเราะและมีความสุขได้ตลอดเวลาแต่เธอก็ไม่อยากให
ตอนที่ 81 : เลือกลูกกับเมียใบหน้าหวานระบายยิ้มพร้อมกับน้ำตาที่คลอเบ้า มือหนาเอื้อมมากุมไว้หลวม ๆ ทำให้ใบหน้าหวานหันไปมองคนที่นั่งอยู่เคียงข้างก่อนจะซบลงที่ท่อนแขนแกร่ง"ผิงมีความสุขมากเลยค่ะ""พี่มีความสุขเหมือนกัน ดีใจที่พ่อตายอมรับเป็นลูกเขย" ริมฝีปากหนาเผยรอยยิ้มออกมาและก้มมองคนตัวเล็กที่ซบอยู่ที่ท่อนแขนแกร่ง และไม่ลืมชำเลืองมองลูกน้อยที่หลับปุ๋ยอยู่ในคาร์ซีทสำหรับเด็ก"เชื่อว่าถ้าลูกพูดได้คล่องและรับรู้มากกว่านี้คงบอกว่ามีความสุขเหมือนพวกเราสองคน"เจโฮปยกแขนขึ้นเพื่อเปลี่ยนมาโอบกอดคนตัวเล็กไว้แทน ริมฝีปากหนาระบายยิ้มอย่างมีความสุขที่มีครอบครัวที่อบอุ่นแบบนี้"วันนี้มื้อเย็นไปดินเนอร์กันไหม ตอนนั้นพี่โยนบาสแพ้ติดเลี้ยงข้าวเด็กแถวนี้ไว้""จริงสิ...ลืมเลย" ขนมผิงผงกหัวขึ้นและจ้องมองเจโฮป "ขอถามให้เคลียร์หน่อยได้ไหมคะว่าตอนนั้นพี่ออมมือให้ผิงหรือเปล่า ผิงเห็นนะว่าตอนแรก ๆ พี่คะแนนนำโด่งเลย""คิดว่าไง""อยากเลี้ยงผิงอะดิ่ เลยยอม" คนตัวเล็กกระแทกไหล่แกร่งเบา ๆ เป็นเชิงหยอกล้อ เหมือนกับว่าเขาหลงเสน่ห์เธอตั้งแต่ตอนนั้นเลยยอมแพ้เองเจโฮปไหวไหล่ก่อนจะพยักหน้าเป็นคำตอบ "ตอนนั้นพี่ไม่รู้เหมื
ตอนที่ 76 : เริ่มต้นสร้างครอบครัว"ขออนุญาตนะคะ พาน้องมาหาคุณแม่ค่ะ" พยาบาลส่งสัญญาณให้คนที่อยู่ในห้องรับรู้พร้อมกับเข็นรถที่มีเด็กทารกนอนหลับตาพริ้มเข้ามาเจโฮปและขนมผิงผละออกจากอ้อมกอดของกันและกันก่อนจะมองลูกชายตัวน้อยหน้าตาน่าเอ็นดู ทำให้ใบหน้าของทั้งคู่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้มที่มาพร้อมกับน้ำตาแห่งค
ตอนที่ 75 : อยู่เคียงข้างโรงพยาบาลเอกชนในตัวเมืองขนมผิงถูกเข็นเข้าห้องฉุกเฉินเพื่อเตรียมตัวคลอดทันที ด้วยที่ระยะทางจากบ้านมาถึงโรงพยาบาลนานเป็นชั่วโมงทำให้มดลูกเปิดพร้อมคลอดแล้ว ไม่มีช่วงเวลาให้ทำใจ ทุกอย่างดูรวดเร็วจนตั้งรับไม่ทัน โดยเฉพาะเจโฮปที่ทำตัวไม่ถูก ปกติเขาไม่ใช่คนลนลานและล่กแบบนี้ แต่ด
ตอนที่ 74 : ต้องการ…เรียกหาขนมผิงเดินออกมาจากห้องตรวจหลังจากพูดคุยกับหมอนานเป็นชั่วโมง ได้เห็นลูกน้อยผ่านเครื่องอัลตราซาวด์และรู้ว่าตอนนี้อายุครรภ์ของเธอได้สามเดือนแล้ว ถ้านับจากวันนั้นจนถึงวันนี้ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าใครคือพ่อของลูก แต่เธอยังไม่มั่นใจในตัวเจโฮปเลยยังไม่ยอมให้อภัยง่าย ๆ ถ้าเกิดเขากลับ
ตอนที่ 73 : พยายามทำทุกอย่างเพื่อเมียเช้าตรู่ของวันใหม่"คั้นแบบนั้นแหละ อย่าบีบแรงเดี๋ยวมันจะขม" มือหนาค่อย ๆ คั้นน้ำส้มตามคำสอนของป้าพร ไม่มีอุปกรณ์ไฟฟ้าแต่อย่างใด ใช้เพียงมือหนากับที่คั้นผลไม้ธรรมดาอันละไม่กี่สิบบาทเท่าที่หาได้ในตลาดตอนเช้า สายตาคมมุ่งมั่นและตั้งใจทำเพื่อเมีย ต่อให้เธอไม่ได้ร้อ
ความคิดเห็น