Share

04 บทบาท

Penulis: Tiwa
last update Tanggal publikasi: 2026-07-20 21:49:55

สามวันต่อมา…

-ร้านสัก-

-JINLA TALK-

“พี่จิวโทรมาบอกน้าว่าจีนถามซื้อตึกด้านหลังตลาดซอยวิเวก” เมื่อเดินเข้ามาในร้านสักของน้าจา น้าจาก็ตั้งคำถามขึ้นมาทันที

“แม่บอกน้าจาว่ายังไงบ้างคะ” ฉันถามด้วยท่าทีสบาย ๆ ไม่ได้สนว่าน้าจาจะทำหน้าเครียดมากแค่ไหน

“เราจะไปเปิดร้านสัก”

“ใช่ค่ะ น้าจาช่วยหาอุปกรณ์ให้จีนด้วยน้า…” ฉันทำเสียงอ้อนพลางส่งยิ้มหวานให้

“มันเร็วไปจีน ไม่ใช่เรื่องง่ายนะที่จะเปิดร้านสัก แล้วจีนก็ต้องไปเรียน” น้ำเสียงยังคงตึงเครียดเช่นเดิมค่ะ

“จีนก็ไม่ได้ยุ่งเรื่องเรียนขนาดนั้นนะคะน้าจา แล้วน้าจาเก่งขนาดนี้ ยังไงก็ดูแลร้านสองร้านควบคู่กันได้อยู่แล้ว ไม่รู้อะ พี่ทิวกับพี่เคลิ้มออกตังค์กันซื้อตึกเป็นของขวัญวันเกิดให้จีนแล้ว ยังไงจีนก็จะเปิดร้านสัก” ฉันเริ่มใช้นิสัยงี่เง่าเอาแต่ใจ ด้านน้าจาก็ถอนลมหายใจอย่างเอือมระอาในตัวฉัน

“ไปเตรียมสักที่หลังต่อเถอะ” น้าจาเปลี่ยนเรื่องพูด ซึ่งฉันเชื่อว่าฉันจะได้เปิดร้านสักอย่างที่ฉันต้องการ

ถ้าจะถามว่าอยากเปิดร้านสักเพราะมันคือความฝันเหรอ

ขอตอบเลยว่า ‘ไม่’

ฉันก็แค่ชื่นชอบ ณ ตอนนี้ ก็เลยอยากลองเปิด อยากลองวาดลวดลายบนตัวคนสักครั้ง ก็แค่นั้น

คนอย่างฉันไม่กล้าคิดจะมีความฝันหรอก คนอย่างฉันต้องอยู่กับความจริงในทุกวัน ทุกวันเท่านั้น

ชื่นชอบก็ตัดสินใจทำ อันไหนไม่ชอบก็ไม่ทำ แต่มีสิ่งหนึ่งที่ฉันยังแยกไม่ออกว่า ‘ชอบ’ หรือ ‘ไม่ชอบ’

สิ่งที่หมายถึงก็คือ ‘คู่หมั้น’ ของฉัน เมื่อก่อนฉันมั่นใจมากว่า ‘ฉันรักเขา’ แต่ตอนนี้ฉันไม่มั่นใจว่า ‘ฉันเกลียดเขา’ หรือเปล่า

เมื่อไม่กี่วันก่อนเพิ่งจะโผล่โทรมาหาฉันในรอบสามเดือนโทรมาหนึ่งครั้ง น่าดีใจที่สุด

ถ้าเป็นก่อนหน้านี้ ฉันจะไขว่คว้าโทรหาเขา ส่งข้อความให้กำลังใจเขา บอกกับเขาว่า ‘สู้ ๆ นะคะ จีนเป็นกำลังใจให้’

เป็นการกระทำที่แสนปัญญาอ่อน

ส่วนตอนนี้น่ะเหรอ ไม่โทรก็ไม่ต้องโทรมาสิ เรื่องของคุณเลย จะอ้างว่าไม่ว่างก็เรื่องของคุณ

หนีได้ หนีไป หนีเท่าไหร่ก็หนีฉันไม่พ้น เพราะกรงที่ฉันสร้างให้เขามันใหญ่มาก

เขาเปรียบเสมือนหนูแฮมเตอร์ที่วิ่งอยู่บนลู่วิ่ง วิ่งเท่าไหร่ก็ยังอยู่ที่เดิม ไม่มีทางถึงจุดหมายที่พยายามแทบตาย

แต่ก็นะ หนูแฮมเตอร์มันก็แค่วิ่งออกกำลังกายเป็นกิจวัตรประจำวัน ต่างจากพี่หมอคีย์ที่พยายามหนีคู่หมั้นที่แสนดีอย่างฉัน

“วันหยุดนี้ได้ข่าวว่าคีย์จะกลับมา” น้าจาถามขณะที่ฉันกำลังจะหลับ ทั้งที่แผ่นหลังกำลังโดนเข็มทิ่มแทง

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • Dangerous Fiancee เขตรักอันตราย ยัยคู่หมั้น   39 เรียบง่าย (จบ)

    หลายชั่วโมงต่อมา...“อุตส่าห์เรียนทันตะ สุดท้ายก็ได้มาทำงานบริหารควบคู่อยู่ดี เหนื่อยคูณ 2” ตอนนี้เรากำลังนอนอยู่บนเตียงนุ่ม ๆ พี่หมอคีย์นอนหนุนที่ตักของฉันพร้อมอ่านศึกษาเอกสารที่จะต้องเข้าประชุมพรุ่งนี้ตอนบ่าย“ไม่บ่นสิคะ สู้ ๆ นะ พี่หมอคีย์ของหนูเก่งอยู่แล้ว น่ารักมาก ๆ ด้วย”“ก็พี่เหนื่อย ไม่อยากทำแล้ว ไม่คิดว่าลุงกล้าจะทำแบบนี้ อุตส่าห์ยกให้ ยังมาคืนให้อีก แค่ทำคลินิกอย่างเดียวก็พอแล้ว” ได้ทีบ่นยกใหญ่เลยค่ะ แล้วก็บ่นแบบนี้แทบทุกวันตั้งแต่เริ่มทำงานที่บริษัท“งื้ม เพื่ออนาคตของบริษัทไงคะ อดทนน้า สงสารคุณปู่ไง” ฉันเอาสองมือบดบี้ที่สองแก้มของพี่หมอคีย์ อยากให้กำลังใจ แต่ไม่รู้ว่าจะทำยังไงให้เขารู้สึกดีกว่านี้ เพราะฉันก็รู้นั่นแหละว่าเขาเหนื่อยมาก ๆ“พี่ไม่ค่อยมีเวลาให้หนูเลย”“ไม่มีเวลาที่ไหน เราก็ได้อยู่ด้วยตลอดไงคะ” ฉันก้มลงไปจูบที่กลีบปาก “ไม่งอแงนะคะ โตแล้วคนเก่ง”“รู้แล้วครับ พี่ก็แค่อยากอ้อนเมียแค่นั้นเอง” พี่หมอคีย์ดีดตัวลุกขึ้นนั่ง ดึงฉันลงไปนอนกอด“อ้อนอะไรดีคะ แค่นี้ก็รักมาก ๆ แล้วน้า”“รู้ครับ หนูน่ะรักพี่ที่สุดแล้ว ขอโทษ และขอบคุณนะครับที่รักพี่ พี่น่ะรักหนูที่สุดเลย” ระห

  • Dangerous Fiancee เขตรักอันตราย ยัยคู่หมั้น   39 เรียบง่าย

    งานแต่งงานของฉันผ่านพ้นไปด้วยดีค่ะ นี่ผ่านมาเดือนกว่าแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างเข้าที่เข้าทาง ในวันงานแต่งมีเพื่อนฉันมากันครบ ปลื้มก็มา นั่งรถเข็นมาเพราะยังเดินไม่สะดวก แต่ก็ฝืนสังขารมาเพื่อฉัน คนในครอบครัวมาเยอะเลยค่ะ มีคุณย่าไลลาคุณปู่คงคาที่ต้องออกงานร่วมกัน คุณย่าเก่ง วางตัวดี เหมาะสมแก่การเป็นนายหญิงใหญ่ของตระกูลศิวะวานนท์น่าเสียดายที่ความรักไม่ใช่สิ่งที่หยุดคุณปู่ได้ จากที่แม่ชอบแอบคุยกับยายเวลามาที่นี่ ฉันก็พอจะเข้าใจว่าคุณปู่อยู่ตัวคนเดียวมานานจึงไม่สามารถหยุดอยู่ที่ผู้หญิงคนเดียวงานแต่งงานในวันนั้นเป็นภาพความทรงจำที่ดีมากค่ะ แต่ญาติของพี่หมอคีย์มีแค่คุณปู่และลุงกล้านะคะ ที่เหลือหายหมดเลย ไม่ได้ฆ่านะคะ แต่พี่ทิวจัดการหาหลักฐานมาเอาผิดส่งตัวให้ตำรวจจัดการ ดำเนินการตามกฎหมายไปค่ะ เรื่องนี้คุณปู่ของพี่หมอคีย์ต้องรู้ค่ะ ความจริงไม่อยากให้รู้แต่เมื่อกลายเป็นเรื่องใหญ่คุณปู่จึงต้องรู้จากที่คาดการณ์ว่าคุณปู่จะตกใจ แต่กลับกลายเป็นว่าคุณปู่เฉย เหมือนท่านจะรู้อยู่แล้ว หลังจากงานแต่งจึงจัดการดำเนินคดีกับญาติของพี่หมอคีย์ค่ะทุกอย่างเรียบร้อยดี“มาแล้วค่า” ฉันเดินเข้ามาในห้องพักของพี่หมอคีย์

  • Dangerous Fiancee เขตรักอันตราย ยัยคู่หมั้น   38 เชื่อ(2)

    “อยากให้ไปจริงอะ” เปรยพูดแหย่ฉัน พอเห็นว่าฉันเขินเมื่อพูดออกไปก็ได้ทีล้อเลียน“ไม่อยากจะพูดไหม” ฉันชักสีหน้า “ก็เพื่อนกันไหม หรือพวกมึงไม่คิดว่ากูเป็นเพื่อนแล้ว” นี่เริ่มเข้าข่ายน้อยใจเพื่อนแล้วนะคะ“อะไรกันไอ้จีน เดี๋ยวนี้มึงขี้น้อยใจเหรอวะ มึงรู้ไหมว่าพวกกูคิดถึงมึงมาก แต่โดนเฮียสั่งห้ามมาเจอมึง ถ้าไอ้ปลื้มยังไม่บริสุทธิ์ใจ พวกกูยังเป็นเพื่อนมึงเสมอ และจะคอยอยู่ข้าง ๆ มึงตลอดเหมือนเดิม มึงอะยังอยากเป็นเพื่อนกับคนอย่างพวกกูอยู่ไหม” ปิงอธิบาย“อ้าว พี่ทิวไม่ได้ทำร้ายพวกมึงเหรอ”“ทำร้ายอะไร เฮียรู้ว่ามึงรักพวกกู เฮียไม่ทำร้ายคนที่น้องสาวรักหรอก แต่ให้พวกกูสำนึกตัวเอง ให้พวกกูคิดว่าที่ได้มาอยู่ข้างมึงเพื่ออะไร ถ้าคิดไม่ได้ก็ไม่ต้องมาเจอมึง ความจริงพวกกูคิดได้ตั้งนานแล้ว แต่รอไอ้ปลื้มมันพร้อม เพราะเฮียบอกว่า ถ้าคนใดคนหนึ่งไม่พร้อมก็ไม่ต้องไปเจอสักคน” อันนี้เปรยว่าเสริมค่ะ“ขอกอดเพื่อนได้ไหมคะ” ฉันเงยหน้าขึ้นถามพี่หมอคีย์ เขาคือว่าที่สามี การที่ฉันจะไปแตะตัวผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่เขา และไม่ใช่บรรดาญาติของฉัน ฉันก็อยากจะขออนุญาตก่อน แบบอยากให้เกียรติ“ครับ” พี่หมอคีย์ยิ้มให้ฉัน เหมือนจะพอใจท

  • Dangerous Fiancee เขตรักอันตราย ยัยคู่หมั้น   38 เชื่อ

    “สรุปแล้วมันอะไรกันคะพี่คีย์ ทำไมมีคนมา…”“คนของป้าที่ลอบยิงเรา คนของลุงกล้าโดนคนของลุงเอกจัดการ มันฉุกละหุกหลายฝ่ายลุงกล้าจัดการไม่ทัน” สีหน้าของพี่หมอคีย์เครียดมาก ตอนนี้ปลื้มปลอดภัยแล้วค่ะ ส่วนพี่หมอคีย์รับสายไม่หยุด และได้คนของพี่ทิวมาช่วยคุ้มกันเพิ่มมันน่าหนักใจยิ่งกว่าเดิมที่จะต้องห้ามให้คุณปู่ที่อายุเยอะแล้วรับรู้เรื่องนี้เด็ดขาด เนื่องด้วยพี่หมอคีย์กลัวคุณปู่ตกใจจนอาการทรุดคิดแล้วก็เครียด คือมันเกินไปไหมอะ ฉันแค่จะแต่งงานเองนะ ทำไมต้องทำกันขนาดนี้ อำนาจเงินทำคนใจกล้าขนาดนี้เชียวเหรอ“เป็นแบบนี้แล้วไม่อยากแต่งเลย” ฉันพูดออกมาตามที่ใจคิด นั่นทำให้พี่หมอคีย์ชะงัก ตอนนี้เราอยู่ที่ห้องพักฟื้น ซึ่งมีปลื้มนอนอยู่บนเตียง ปลื้มโดนยิงสองจุด แต่ไม่ใช่จุดที่สำคัญนัก อาจจะเป็นความโชคดีมั้งคะคิดภาพไม่ออกเลยว่าถ้าปลื้มไม่มาผลักพี่หมอคีย์ออก ป่านนี้ฉันกับพี่หมอคีย์จะเป็นยังไง“ไม่เอาสิ ไม่พูดแบบนี้ ลุงกล้ากำลังจัดการ ทุกอย่างจะเรียบร้อย” พี่หมอคีย์เขาเครียดมาก เครียดจนฉันรู้สึกสงสาร ทั้งที่ไม่เหลือพ่อแม่แล้ว แต่ยังโดนคนที่เป็นญาติแท้ ๆ คิดเอาชีวิตของเขาและชีวิตฉันด้วยน่าสลดใจที่สุดน่าสงส

  • Dangerous Fiancee เขตรักอันตราย ยัยคู่หมั้น   37 อะไรกัน(2)

    ปัง ปัง!สองครั้งพร้อมร่างของฉันและพี่หมอคีย์ที่ล้มลงกับพื้นนี่เราโดนยิงเหรอ?แล้วต่อจากนั้นเสียงปืนก็ดังสนั่นไปหมด ผู้คนพากันแตกตื่น เสียงร้องดังลั่น พี่หมอคีย์ยังกอดฉันไว้แน่น แม้ว่าเราจะล้มลงมาแล้ว ฉันอยู่ด้านล่างของพี่หมอคีย์ โดนพี่หมอคีย์ทับไว้สักพักเสียงปืนสงบลง เหมือนกับฝั่งนั้นจะหนีไปได้“พะ พี่คีย์...” ฉันเรียกเสียงสั่น น้ำตาเอ่อคลอ พี่หมอคีย์จะทิ้งฉันไม่ได้นะ ไม่ได้ ไม่ได้เด็ดขาด“หนู เจ็บตรงไหมจีน หนูเจ็บตรงไหนรึเปล่า” พี่หมอคีย์ยังคงห่วงฉัน แทนที่จะห่วงตัวเอง เอาตัวมาบังกระสุนแทน บาดเจ็บรึเปล่าก็ไม่รู้ พี่หมอคีย์ค่อย ๆ พยุงตัวของฉันขึ้น“ไม่ ไม่เจ็บ จีนไม่ได้โดนยิง ละ...แล้วพี่คีย์อะ พี่คีย์โดนยิงใช่ไหม” ฉันเริ่มสำรวจพี่หมอคีย์ แต่ไม่มี ไม่มีแผลที่โดนยิง“ไม่ พี่ไม่ได้โดน หนูไม่เจ็บแน่นะจีน” พี่หมอคีย์ดูเหมือนจะกลัวว่าฉันจะเป็นอะไรไปมาก ๆ เมื่อฉันพยักหน้าว่าไม่เจ็บ พี่หมอคีย์ก็ดึงฉันเข้าสู่อ้อมกอดในระหว่างที่ฉันโดนพี่หมอคีย์กอดอยู่นั้น สายตาของฉันเหลือบเห็นใครคนหนึ่งกำลังนอนคว่ำหน้าอยู่ที่พื้น ที่แผ่นหลังของเขามีเลือดไหลออกมา“พิ...พี่คีย์ พี่คีย์คะ ปล่อยจีนก่อน” เสียงข

  • Dangerous Fiancee เขตรักอันตราย ยัยคู่หมั้น   37 อะไรกัน

    หลายวันต่อมา…การอยู่แบบคนไร้เพื่อนไม่ใช่เรื่องง่ายเอาซะเลย ฉันที่เคยมีเพื่อนรายล้อมตอนนี้เหลือตัวคนเดียวจริงอยู่ว่ามีพี่หมอคีย์ มีพี่ชายที่คอยเป็นห่วง และมีคนในครอบครัว แต่คนเคยมีเพื่อน เคยผูกพันยังไงก็ต้องคิดถึงกันอยู่แล้วถูกไหมคะฉันเชื่อว่าคุณเคยสูญเสียเพื่อน และถ้าเลือกได้คุณก็ไม่อยากสูญเสียใช่ไหมล่ะ“ยิ้มหน่อยสิหนู มะรืนก็งานแต่งของเราแล้วนะ” ฉันกับพี่หมอคีย์ออกมาทานข้าวเที่ยงที่ร้านอาหารข้าง ๆ คลินิกค่ะ และแน่นอนว่าอีก 2 วันจะถึงงานแต่งงานของฉัน“หนูหน้าบึ้งเหรอคะ” ฉันรู้แหละว่าตัวเองหน้าบึ้ง เพราะวูบหนึ่งคิดถึงเพื่อนทั้ง 5 คนที่หายไปจากฉัน ก็แค่คิดว่างานแต่งงานของฉันความจริงแล้วต้องมี 5 คนนั้นร่วมด้วยพอมาคิดถึงหลักความจริงว่าจะไม่มีพวกนั้นมา ฉันก็เกิดอาการเศร้าใจไงคะ“ก็นิดหน่อยครับ”“ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงนะคะพี่คีย์” ฉันมองหน้าพี่หมอคีย์ด้วยความสำนึกผิด เพราะได้บอกไว้แล้วว่าจะไม่เอามาใส่ใจให้มากนัก แต่สุดท้ายก็ทำไม่ได้“พี่เข้าใจ พี่อยู่ตรงนี้นะ ไม่ไปไหนหรอก อยู่ข้าง ๆ หนู เดี๋ยวเรื่องนี้มันก็ผ่านไป เราจะผ่านมันไปด้วยกัน” พี่หมอคีย์กอบกุมมือของฉันไว้ เราสองคนส่งยิ้มให้กัน “

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status