تسجيل الدخولเธอเคยมั่นใจว่าเขา(เพชรนิล) รักเธอ เหมือนอย่างที่เธอ(ลูกปลา) รักเขา มาโดยตลอด แต่แล้วความคิดนั้นก็พังทลายลงจนหมดสิ้น เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมา จริงๆแล้วทั้งเขาและพี่สาวบุญธรรมของเธอ ต่างก็คอยทรยศและหลัง
عرض المزيدตอนที่ 1
ภายในห้องเรียนที่เงียบสงัดของมหาวิทยาลัย KT เพชรนิลกำลังขอสาวน้อยที่เขาคอยตามตื้ออยู่เป็นเเฟนด้วยใบหน้ายิ้มเเย้ม
" ลูกปลาพี่ชอบเราอ่ะ เป็นเเฟนกันนะ "น้ำเสียงอ่อนโยนของคนตรงหน้าทำให้เด็กสาวที่อยู่เพียงชั้นมัธยมศึกษาปีที่หกถึงกับหน้าเเดงซ่านด้วยความเขินอาย
ลูกปลาเงยหน้ามองรุ่นพี่ที่อยู่ในชุดนักศึกษาเรียบร้อยด้วยใบหน้าเขินๆ ก่อนจะพยักหน้าให้เขาเพราะเธอเองก็เเอบชอบเขามานานเเล้วเหมือนกัน
" งั้นเราเป็นเเฟนกันเเล้วนะครับ^^ "เขาจับใบหน้าเธอให้เงยขึ้นมาสบตาเขาอีกครั้งเเต่ใครจะรู้ว่าภายใต้ใบหน้ายิ้มเเย้มของเขามันมีเล่ห์เหลี่ยมเเพรวพราวขนาดไหน
1 เดือนต่อมา
ลูกปลาเดินเข้ามาในบ้านด้วยใบหน้ายิ้มเเย้มสดใสเพราะวันนี้เพชรนิลบอกว่าจะมารับเธอไปทานข้าวที่ห้างเเถวบ้าน
เเละพอโรงเรียนเธอเลิกปุ๊ปลูกปลาก็รีบให้คนขับรถมารับกลับบ้านทันทีวันนี้เธอเลิกเรียนครึ่งวันเลยอยากรีบกลับมาเเต่งตัวสวยๆ รอเขา
เเต่ยังไม่ทันที่เธอจะก้าวขาขึ้นไปยังชั้นบนของบ้านเเม่นมของเธอก็เดินเข้ามาหาด้วยสีหน้าเคร่งเครียดเเล้วอยู่ๆ เเม่นมของเธอก็ยิ้มออกมาจนเธอมองท่านด้วยความงงงวย
" อ่อ คุณหนูคะ อย่าพึ่งขึ้นไปดีกว่านะพอดีป้าทำขนมไว้ให้ทานเล่นคุณหนูไปทานก่อนดีกว่าค่ะ "น้ำเสียงอ่อนโยนของท่านทำให้เธอหลุดยิ้มออกมาเเล้วถามความจริงท่านออกไปเพราะเธอจับสังเกตุได้ว่าเเม่นมของเธอกำลังปิดบังอะไรอยู่
" มีอะไรกันเเน่คะนม บอกปลามาเถอะค่ะไม่ต้องมาปิดบังกันเลยนร้า^0^ "เธอถามท่านออกไปด้วยน้ำเสียงร่าเริงสดใสตามสไตล์ของสาวน้อยผู้ร่าเริงผู้ที่เป็นรอยยิ้มของบ้าน
เเต่ใครจะรู้ว่าภายใต้ใบหน้าร่าเริงของเธอกลับซ่อนความเย็นชาเอาไว้เธอพยายามปกปิดมันด้วยท่าทางที่ร่าเริงเเละเลือกจะเย็นชาใส่คนที่ร้ายใส่เธอก่อนอย่างเช่นยัยพี่สาวนอกใส้ที่เป็นลูกบุญธรรมของพ่อเเละเเม่ของเธอ
" คือ คุณดาด้าพาผู้ชายมานอนที่บ้านอีกเเล้วค่ะ "ม่านบอกเธอด้วยน้ำเสียงเป็นกังวลเพราะวันนี้พ่อเเม่ของเธอไปต่างประเทศยัยนั่นเลยกล้าเอาผู้ชายมานอนที่บ้านเเบบนี้หนอยขอดูหน่อยเถอะไอ้ความใจกล้าหน้าด้านของยัยนี่
" เดี๋ยวปลาจัดการเองค่ะ เเม่นมไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ "
" ตะ เเต่ว่าผู้ชายคะ.... "เเม่นมยังพูดไม่ทันจบลูกปลาก็วิ่งขึ้นไปยังชั้นบนของบ้านด้วยความรวดเร็วเธอวิ่งไปจุดสุดทางเดินของบ้านเเล้วหยุดอยู่ที่ประตูห้องนอนของพี่สาวนอกใส้อย่างดาด้า
ผวั๊ะ!!
เธอเปิดประตูเข้าไปจนสุดเเรงก่อนจะชะงักเมื่อเห็นว่ายัยพี่สาวนอกใส้กำลังโดนร่างสูงของผู้ชายคนนึงขย่มอยู่ไม่ยั้ง
ผู้ชายคนนั้นจับยึดสะโพกของยัยดาด้าเอาไว้เเน่นเเล้วกระเเทกสะโพกเข้าออกไม่หยุดเเล้วเธอมายืนดูยัยนี่ทำไมเนี่ยเธอต้องจัดการหล่อนสิ
ปั่ก!! ปั่ก!! ปั่ก!!
" ซี้ดดดดด อ๊าาาาาา มันส์มาค่ะ อ๊าาาา ระ เเรงอีกค่ะที่รัก อ๊าาาาา "
" อื้ออออ อ๊าาาา "
" อ๊าาาาา ขย่มด้าเเรงๆ เลยค่ะ อ๊าาา กระเเทกเข้ามาเลย "เสียงพี่สาวนอกใส้ของเธอควรครางออกมาเสียงดังลั่นห้องก่อนที่เธอจะเหลือบมาเห็นฉันเเล้วกระตุกยิ้มมุมปากเหมือนกำลังรอฉันอยู่
เเต่เสียงครางของคนที่กำลังขย่มยัยนี่อยู่นี่สิ
มันเหมือนกับ...
" อื้ออออ เธอยังเอามันส์เหมือนเดิมเลยนะดาด้า อ๊าาาา ไม่เสียเเรงที่ฉันเลือกเธอ หึ "
' พี่เพชรนิลของเธอ '
ตอนที่ 10แอดดดด!! พรึบบ!!พอเฮียไม้เมืองพูดจบเสียงประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดเข้ามาจนพวกเราทั้งหมดพากันชะงักเเละหันไปมองที่มาของเสียงกันเป็นจุดเดียวก่อนที่ฉันจะกระตุกยิ้มมุมปากออกมาเมื่อเห็นว่าเพื่อนรักอย่างยัยเพียงขวัญกำลังยืนพิงกรอบประตูห้องอยู่ไม่ได้เจอกันนานดูมันเปลี่ยนไปเยอะเหมือนกัน รวมถึงตัวฉันเองด้วย.." ยังไม่ได้ลงไป? "หลังจากที่พวกเราเงียบกันไปพักนึงเฮียสายเหยี่ยวก็เป็นคนเอ่ยทักทายยัยนั่นก่อนเเละคำตอบของมันก็ทำให้พวกเราทุกคนเผลอยิ้มออกมา" ลงเเล้วจะเห็นไหมละ -_-^ "เรียบนิ่งเเต่จุกใช่เล่น" ไง. ไม่เจอกันนานนะมึงอะ "" เออ เเล้วยัยไหมอยู่ไหน "ฉันถามมันออกไปด้วยน้ำเสียงราบเรียบปกติก่อนที่มันจะเบี่ยงตัวให้ยัยสายไหมที่ยืนอยู่ด้านหลังมันโผล่หัวออกมา" ไหม! "เเต่ยังไม่ทันที่ฉันจะทักทายเพื่อนสาวอีกคนเฮียฟ้าครามก็ร้องเรียกมันซะก่อนเเถมยังลุกเดินเข้าไปหามันอีกด้วย" หยุด! อย่าเข้ามา ฉันมาหาเพื่อนไม่ได้มาหานาย "มันร้องห้ามเฮียฟ้าครามด้วยน้ำเสียงเย็นจนเฮยฟ้าครามถึงกั
ตอนที่ 94 ปีต่อมาฉันยืนมองเป้านิ่งตรงหน้าด้วยสีหน้าเรียบเฉยเหมือนคนไร้ความรู้สึกสายตาก็จับจ้องจุดวงกลมตรงกลางด้วยสายตาเเน่วเเน่เเละจังหวะต่อมาก็...ปัง!! ปัง!!! ปัง!!!ฉันเหนี่ยวไกลออกไปไม่ยั้งตามความรู้สึกของตัวเองที่กำลังหงุดหงิดเเละใช่ฉันกำลังหงุดหงิดเพราะเมื่อคืนฉันฝันถึงเรื่องนั้นอีกเเล้วเรื่องที่ผู้ชายสารเลวคนนั้นทำไว้เเละเรื่องที่ป๊ากับม๊าของฉันตายเมื่อเจ็ดปีก่อนทั้งๆ ที่ฉันลืมมันไปได้ตั้งนานเเต่อยู่ๆ เมื่อคืนมันก็ย้อนกลับเข้ามาในความฝันอีกครั้งราวกับเป็นลางบอกเหตุปัง!! ปัง!! ปัง!!ฉันยืนเหนี่ยวไกลไม่ยั้งจนกระสุนหมดเเม็กเเต่มันก็ยังไม่หาย
ตอนที่ 8วันต่อมาผมลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดเมื่อยไปทั้งตัวก็ไม่ใช่อะไรหรอกเมื่อวานผมจัดหนักกับลูกปลาเยอะไปหน่อยเเต่เเม่งก็เสียดายที่ผมไม่ได้เปิดซิงเธอเเต่พอเจอลีลาเมื่อวานเเล้วโห่โครตเด็ดนึกเเล้วก็อยากต่ออีกชะมัด" อื้มมมม "ผมครางออกมาด้วยความเมื่อยขบหลังจากที่หลับตาเเล้วพลิกตัวมาหาร่างบางเเต่เเล้วผมก็ต้องขมวดคิ้วเเน่นเเล้วลืมตาขึ้นมาอีกครั้งเมื่อข้างกายของผมตอนนี้มันว่างเปล่าไม่มีร่างบางของเธอนอนอยู่เเม่งหายไปไหนว่ะพรึบ!ผมลุกขึ้นมานั่งบนเตียงด้วยความหงุดหงิดที่อยู่ๆ ก็เหมือนตัวเองถูกฟันเเล้วทิ้งเเม่งยัยนั่น..." สัส! หายไปไหนว่ะ "ผมสบถออกมาเเล้วเดินลงจากเตียงเพื่อเดินไปดูว่าเธออยู่ในห้องน้ำหรือเปล่าเเต่พอเดินไปเปิดดูก็เห็นว่ามันว่างเปล่าไร้ร่องรอยของยัย
ตอนที่ 7 NC25+| ตัวปลอม |3 ปีต่อมาTATTOO PUB" ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะพี่เพชรนิล "น้ำเสียงหวานใสอันคุ้นเคยทำให้ร่างสูงที่กำลังนั่งกระดกเหล้าอย่างเอาเป็นเอาตายค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมามองเจ้าของเสียงด้วยสีหน้าเรียบเฉยเเต่ใครจะรู้ว่าตอนนี้หัวใจของฉันมันกำลังเต้นระรัวราวกับจะหลุดออกมาข้างนอกอยู่เเล้ว" ...ลูกปลา "เขาพึมพำออกมาราวกับคนละเมอเมื่อเห็นว่าคนที่เขาไม่ได้เจอมานานถึงสามปีกำลังยืนส่งยิ้มหวานให้เขาอยู่ตรงหน้าเเถมการเเต่งตัวของเธอยังดูวาบหวิวจนเขารู้สึกไม่พอใจขึ้นมา" คือปลาขอนั่งด้วยคนได้ไหมคะ^^ "เธอพยายามทำตัวให้ดูอ่อนหวานเเละดูอ่อนต่อโลกมากที่สุดเพื่อให้คนตรงหน้าตายใจยอมให้เธอนั่งด้วย" อื้อ เอาสิ "เขาพยักหน้าให้เธอเเล้วหันไปมองหน้าการ์ดคนสนิทให้ออกไปรอข้างนอกเพราะต้องการความเป็นส่วนตัวมากขึ้นเเละเเมทก็รู้หน้าที่ดีเขายอมถอยออกไปจากห้องกระจกทึบชั้นสองเเล้วเลือกที่จะยืนเฝ้าเจ้านายอยู่หน้าห้องเเทนเเต่ที่บอดี้การ์ดหนุ่มเเปลกใจก็คือเธอคนนี้ทำไมดูเสเเสร้งเเปลกๆ" ขอบคุณค่ะ งั้นปลาขอนั่งข้างพี่เพชรนิลเเล้วกันนะคะ^^ "พรึบ!"......"เพชรนิลถึงกับชะงักเมื่ออยู่ๆ เธอก็เดินมานั่งลงข้างๆ เข้าเ





