เล่ห์รักวิศวะจอมโหด

“อุ๊บ! โอ้ก! แหวะ!”

เสียงอาเจียนดังลั่นอยู่หน้าร้านซ่อมมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์ของสายฟ้า ซึ่งก็ไม่ใช่ใครที่ไหน ก็คือขนมจีนเพื่อนผู้หญิงในกลุ่มเดียวกันกับเขานั่นเอง ส่วนผู้หญิงที่กำลังทำหน้าที่ลูบหลังขนมจีนอยู่นั้นคือมินตา เพื่อนสนิทอีกคนในกลุ่ม ขนาบข้างด้วยเพื่อนผู้ชายอีกสองคนคือไคโรและมังกร ทั้งห้าคนคือนักศึกษาคณะวิศวะคอมปีสอง

“เหม็นฉิบหาย กูบอกแล้วอย่าแดกเยอะ”ไคโรยกมือขึ้นปิดจมูก ส่ายหน้าด้วยความระอา ขนมจีนเป็นผู้หญิงสายลุยถึงไหนถึงกัน ยิ่งดื่มเหล้ายิ่งชอบ แต่ทว่าขนาดดื่มบ่อยเกือบทุกวัน ก็ยังอาเจียนแบบนี้เสมอ จนเพื่อนทุกคนเอือมระอา

“เอาไงว่ะ กูว่าไม่ไหวแล้วว่ะ แดกเป็นน้ำเปล่าขนาดนั้น”มังกรที่กำลังพ่นควันบุหรี่ขาวคลุ้งไปทั่วเอ่ยออกมา ก่อนหันมาขอความเห็นจากเพื่อนทุกคน

“เอ่อ ฉันว่าให้มังกรไปส่งฉันกับจีนกลับก่อนดีไหม เดี๋ยวฉันไปนอนเป็นเพื่อนจีนเอง”

“ไม่เอา คอนโดยัยนี่ไกลจะตาย ฉันเองก็ไม่ไหวแล้วเหมือนกัน เอาไงไอ้สาย เอาแต่ยืนเก๊กหล่ออยู่ได้”

สายฟ้าปลายตามองเพื่อนผู้หญิงสองคนในกลุ่ม คนหนึ่งเมามายไม่ได้สติ อีกคนก็ยืนทำหน้าซื่อตาใสแบบที่เขาเห็นเป็นประจำ

“ก็นอนนี่แหละ กูก็ไม่ไหวเหมือนกันว่ะ เดี๋ยวให้พวกเธอสองคนนอนบนเตียงล่ะกัน”

เจ้าของร้านอย่างสายฟ้าเอ่ยออกมาอย่างใจดี ทว่าดูเหมือนจะไม่ค่อยถูกใจมินตา เพราะที่เธออยากให้มังกรไปส่ง ก็เพราะไม่อยากนอนค้างที่ร้านของเขาอีก แม้ว่าทุกครั้งที่ทุกคนเมากลับมาจากผับ ก็จะมาแวะนอนกันที่นี่เป็นเรื่องปกติ

“ทำไมเธอทำหน้าแบบนั้นว่ะมิน”ไคโรหันมาเลิกคิ้วถามเพื่อนด้วยความสงสัย เห็นสายตาของเพื่อนเหมือนกำลังลำบากใจกับเรื่องอะไรสักอย่าง

“หรือหนักยัยนี่ใช่ไหม งั้นเอามา...เดี๋ยวฉันอุ้มเอง”

ไคโรเดินมาดึงตัวโงนเงนไปมาของขนมจีน ยกตัวขึ้นอุ้มเดินเข้าไปในร้านซ่อมรถของสายฟ้า ที่นี่เป็นสถานที่ประจำการของกลุ่มพวกเขา ด้านบนเป็นชั้นโล่ง ๆ ที่มีเตียงนอนขนาดหกฟุต เอาไว้เวลาสายฟ้าเจ้าของร้านไม่อยากกลับคอนโด ก็จะนอนพักที่นี่ แต่ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นที่สิงสถิตของพวกเขามากกว่า

“จะยืนอีกนานไหม เป็นอะไร? หรือว่าเมาเหมือนกัน”

สายฟ้าหันไปเลิกคิ้วถามมินตา เห็นเธอยืนนิ่งไม่ไหวติง เหมือนคนวิญญาณหลุดออกจากร่าง จนเขาต้องเดินไปจับไหล่บางของเธอเอาไว้ แต่ทว่าเจ้าตัวกลับตกใจ ขยับตัวถอยหนีห่างเขาทันที ราวกับคนถูกไฟช็อต

“ปะ เปล่า ฉันดื่มไปนิดเดียวเอง นายก็เห็น”

“ก็นั่นนะสิ แล้วยืนนิ่งทำห่าอะไร ไม่เข้าไปนอน”

มินตาพ่นลมหายใจออกมา ก่อนจะเดินตามเพื่อนคนอื่นเข้าไปในร้าน ถึงจะดื่มไปไม่เยอะเท่าเพื่อนคนอื่น แต่คนคออ่อนแบบเธอ ก็มีอาการปวดหัวไม่น้อย ยิ่งต้องมาเจอสภาพเมาจนอ้วกแตกของขนมจีน บางครั้งก็รู้สึกอยากเมาจนหลับไปเหมือนกัน

“ยัยนี่เหม็นอ้วกฉิบหาย กูว่าให้มินเปลี่ยนเสื้อผ้าให้มันหน่อยดีกว่าว่ะ”

ไคโรทำท่ายกมือปิดจมูกอีกครั้ง ก่อนจะก้มลงดมตามเสื้อของตัวเอง ก็ได้กลิ่นอ้วกของขนมจีนตีขึ้นจมูก จนต้องรีบถอดเสื้อทิ้งทันที

เพราะความสนิทสนมกัน และอยู่ในพื้นที่ส่วนตัวกันบ่อยครั้ง ทำให้การที่ผู้ชายทั้งสามคนจะถอดเสื้อเปลือยท่อนบนนั้นเป็นเรื่องปกติ บางครั้งก็ถึงขั้นเหลือแค่กางเกงบ็อกเซอร์ขาสั้นด้วยซ้ำไป

“เอานี่ เธอเปลี่ยนให้จีนทีนะ เดี๋ยวเราสามคนลงไปรอด้านล่าง”

มังกรหยิบเสื้อยืดตัวใหญ่ที่อยู่ในชั้นวางมายื่นให้เธอ ก่อนทั้งสามคนจะเดินลงไปข้างล่างตามที่บอก ส่วนเธอก็ยืนมองขนมจีนที่กำลังพึมพำอะไรบางอย่างออกมา

“อาว เหล้า มา”

“เมาขนาดนี้ ยังจะเรียกหาเหล้าอีก เหนื่อยใจกับแกว่ะจีน”มินตาบ่นไม่หยุด เธอยกตัวคนเมาขึ้นเปลี่ยนเสื้อด้วยความทุลักทุเล กว่าจะเสร็จก็เล่นเอาเหงื่อตก เพราะคนเมาเอาแต่ดิ้นไม่ยอมหยุด

พอเปลี่ยนเสร็จ เธอก็จัดแจงห่มผ้าให้เพื่อน ก่อนจะเดินลงไปหาเพื่อนผู้ชายสามคนด้านล่าง เห็นกำลังนั่งสูบบุหรี่พูดคุยกันอยู่ที่เก้าอี้

“ขึ้นไปนอนกันเถอะ”

“เออ ง่วงจะตายห่าอยู่แล้ว”

มังกรลุกขึ้นก่อนใคร ตามด้วยไคโรที่ดับบุหรี่ ก็เดินเข้าไปกอดคอเพื่อน เดินขึ้นข้างบน เหลือเพียงสายฟ้าที่ยังนั่งพ่นควันบุหรี่ออกมา เขาเหลือบตามองคนตัวเล็กที่ยืนจ้องเขาไม่วางตา

“เป็นอะไร?”

“นายสูบบุหรี่จัดไปหรือเปล่า เมื่อกี้หน้าร้านก็สูบ ยังไม่ถึงครึ่งชั่วโมงเลยนะ”

“ปกติ”เขายักไหล่ ดับก้นบุหรี่ หยัดตัวลุกขึ้นเดินมาหยุดตรงหน้าเธอ“เมาแล้วมันเสี้ยน เข้าใจไหม”

ร่างสูงพูดจบก็เดินขึ้นข้างบนไปทันที ทิ้งให้เธอยืนนิ่งอยู่ที่เดิมด้วยความไม่เข้าใจ คำว่าเมาแล้วเสี้ยนมันหมายความว่าอย่างไร เพราะถึงแม้เธอจะเรียนคณะวิศวะที่ส่วนใหญ่เป็นผู้ชาย เธอก็มักได้รับการปกป้องจากเพื่อนผู้ชายสามคนเสมอ พวกเขาไม่เคยพูดคำหยาบให้เธอได้ยินบ่อยนัก นับว่าเป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ ที่เธอได้ยินคำนี้

มินตาเก็บความสงสัยไว้ในใจ เธอเดินขึ้นไปชั้นบน เห็นผู้ชายตัวโตสามคนนอนเรียงกันอยู่บนพื้นด้านล่างข้างเตียง มีเพียงผ้าห่มผืนเล็กคนละผืนเท่านั้น ส่วนเธอกับขนมจีน ได้รับสิทธิพิเศษเหมือนทุกครั้ง ได้ห่มผ้านวมผืนใหญ่ ได้นอนเตียงนอนนุ่ม ๆ ทำให้พอเธอหัวถึงหมอน ก็หลับสนิทเป็นตายทันที

วันต่อมา

“ไอ้สัดมังกร ไอ้เหี้ย!!! มึงรีบไปใส่กางเกงก่อนที่ไอ้มินกับไอ้จีนจะตื่นก่อนเลยนะ”

เสียงของไคโรดังขึ้น ทำให้มินตาลืมตาตื่นขึ้นมา แต่ทว่าเธอก็ไม่ได้ขยับตัว ส่วนคนข้างกายเธออย่างขนมจีนก็ยังคงหลับเป็นตายไม่รู้สึกตัว

“ไหนกูดูสิ ของพวกมึง แม่ง!!! ก็แข็งไม่ต่างจากกู ฮ่า! ฮ่า!”

“สัด!!”

“ยิ่งไอ้สาย เมื่อคืนมันสูบบุหรี่เป็นซองเลยว่ะ กูรู้มันเสี้ยน แต่แม่ง!! ต้องพาไอ้จีนที่เมาเละกลับไง สัดเลยไม่ได้ไปปลดปล่อย”มังกรเอ่ยออกมาอย่างรู้ทันนิสัยเพื่อนสนิทคนนี้ดี เวลาเมาแล้วไม่มีที่ลง ก็จะสูบบุหรี่จัดเป็นพิเศษ

“พูดเสียงดังไรกันว่ะ กูจะนอน”

สายฟ้าตะโกนออกมาด้วยความหงุดหงิด ดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดหน้า เพิ่งจะนอนไปได้ไม่กี่ชั่วโมง ต้องมานอนฟังเสียงพวกมันสองคนพูดเรื่องไม่เป็นเรื่อง ทำให้เพื่อนสองคนหัวเราะออกมา แต่ทว่าคนที่นอนลืมตาอยู่บนเตียงกลับตัวแข็งทื่อ ร่างกายทุกส่วนมันไม่สามารถขยับได้ ทั้งที่ก่อนหน้าเธอรู้สึกปวดฉี่ เลยอยากจะลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำ

“สัด!!! ทำเป็นอยากนอนกลบเกลื่อน เมื่อคืนกูเห็นนะ ที่มึงแลกไลน์กับน้องเจ้าขา ดาวนิเทศฯ ที่หน้าห้องน้ำผับ”