Dangerous Love 2

Dangerous Love 2

พรึ่บ!

"เอ่อ...งานที่อาจารย์สั่งเราจะนัดกันทำวันไหนดีเหรอ?"

"......." เงียบ

ทุกคนนั่งเงียบโดยที่ไม่มีใครตอบคำถามของข้าวหอม หลังจากที่เลิกเรียนเสร็จ อาจารย์ก็สั่งงานทันทีและงานที่ให้ทำนั้นเป็นงานกลุ่ม ซึ่งอาจารย์เป็นคนจับกลุ่มให้กับนักศึกษา และนั่นจึงเป็นเหตุผลให้ต้องมาพูดคุยกันก่อนที่จะเริ่มทำ

"เลิฟ ช่วยหน่อยสิ" ข้าวหอมกระซิบที่ข้างหูเลิฟเบาๆ เมื่อเห็นว่าเลิฟเอาแต่ก้มหน้าเล่นโทรศัพท์

"เสาร์นี้เลยมั้ย รีบช่วยกันหาเนื้อหาก่อนแล้วค่อยแบ่งงานกันอีกที นายว่าไงดีเคย์"

"......" ดีเคย์ไม่ได้ตอบแต่กลับพยักหน้าแทน นั่นทำให้ข้าวหอมและธาราต่างโล่งใจ

"เสาร์นี้เธอว่างมั้ยเลิฟ"

กลุ่มที่ผู้หญิงหลายๆ คนต้องการที่จะอยากอยู่กลุ่มเดียวกับเขา ดีเคย์ ที่ทั้งเก่งและฉลาดมาก ส่วนกลุ่มที่ผู้ชายต้องการอยากที่จะอยู่ด้วยก็คงไม่พ้น เลิฟ นางแบบสาวสุดฮอต ที่ทั้งสวยและมีเสน่ห์ เมื่อทั้งสองคนที่เป็นที่ต้องการของใครหลายๆ คนมาอยู่รวมกลุ่มกัน ทุกคนต่างมองอย่างอิจฉา

"พรุ่งนี้เหรอ..." เลิฟพึมพำเบาๆ พลางก้มมองที่โทรศัพท์ของตัวเองเพื่อดูเรื่องตารางงาน แต่เมื่อถูกกำลังจะตอบกลับไปนั้นดีเคย์ก็พูดแทรกขึ้นมาก่อนทันที

"ตกลงตามนี้"

"......"

ร่างบางเงยหน้าขึ้นมามองคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามเธอด้วยสายตาไม่พอใจ เพราะเธอยังไม่ได้พูดเลยแต่เขากลับพูดแทรกขึ้นมาหน้าตาเฉย

"เดี๋ยวสิดีเคย์ เลิฟยังไม่ได้ตอบเราเลยนะ"

"เห็นว่าเธอไม่ได้ฟังที่เราพูดฉันก็เลยคิดว่าคงตกลงตามนั้นเหมือนกัน" ดีเคย์พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่คนฟังถึงกับหงุดหงิดขึ้นมาทันที

"นี่นาย!"

"เลิฟ" เพื่อนของเลิฟรีบจับแขนเธอไว้ทันที

"หรือที่ผมพูดไม่จริง?"

"ดีเคย์"

"......" เธอจ้องหน้าเขาด้วยความไม่พอใจ ใครกันที่ให้ฉายาหมอนี่ว่าคุณชาย

เหอะ! คุณชายอันตรายน่ะสิ!

"เอ่อ...แล้วเลิฟล่ะว่าไง"

"ขอเป็นตอนเย็นได้มั้ย" ฉันบอกทั้งสองคน แต่ไม่ได้มองคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามเลย

"ตอนเย็นก็ได้นะ แล้วสถานที่ล่ะ" ธาราเอ่ยถาม

"ห้องสมุดคงไม่ได้ เพราะตอนนี้ยังปิดปรับปรุงอยู่ คาเฟ่ดีมั้ย?"

"อื้ม! เอางั้นก็ได้ งั้นตกลงตามนี้นะ เดี๋ยวช่วงเวลาเราค่อยคุยกันอีกที"

"ตกลงตามนี้แล้วกัน ฉันขอตัวก่อนนะ" เลิฟพูดเสร็จก็ลุกขึ้นยืนทันที

"จะกลับแล้วเหรอเลิฟ"

"อืม พอดีมีงานต่อน่ะ"

"งั้นก็แยกย้ายกันเถอะ เดี๋ยวยังไงฉันจะเชิญทุกคนเข้ากลุ่ทแชทนะ จะได้พูดคุยกันสะดวก"

"โอเคจ้า"

"ไปกันเถอะดีเคย์"

เมื่อคุยงานกันเสร็จหลังจากนั้นทั้งสี่คนก็แยกย้ายกันกลับทันที โดยที่ส่วนมากคนที่เริ่มชวนพูดคุยก็จะเป็นข้าวหอมกับธารา และคนที่ไม่ได้แสดงความคิดเห็นอะไรเลยก็คือดีเคย์และเลิฟ

__________________

เอี๊ยดดดด...

"ถึงแล้วครับ"

พรึ่บ!

"กลับดีๆ ล่ะ"

"เดี๋ยวเลิฟ"

"หืม?"

"เธอมีนัดคุยงานที่นี่เหรอ?"

"อืม งานถ่ายแบบเซตหน้าน่ะ ก็เลยจะพูดคุยกันก่อน" เลิฟบอกธาราพลางทำท่าจะลงจากรถแท็กซี่

"งั้นให้ฉันไปเป็นเพื่อนด้วยมั้ย"

"ไม่ต้องหรอก เธอกลับไปทำงานต่อเถอะ ปกติฉันก็คุยงานด้วยตัวเองแบบนี้อยู่แล้ว"

เลิฟรู้ว่าธาราคงเป็นห่วงเธอ เพราะสถานที่นัดคุยงานมันคือโรงแรมแห่งหนึ่งที่เธอมักจะมาคุยงานกับพี่ที่ช่วยรับคิวงานให้เธอเป็นประจำ

"แต่วันนี้ฉันหยุดน่ะ เดี๋ยวฉันจะทำหน้าที่เป็นผู้จัดการเธอเอง ^⁠_⁠^"

พรึ่บ!

"เข้าไปกันเถอะ"

"งั้นก็ตามใจ แต่ถ้าคุยนานจะมาว่าฉันไม่ได้นะ" ฉันบอกธาราแล้วจึงลงจากรถทันที

หญิงสาวทั้งสองคนเดินเข้าไปในโรงแรมสุดหรู และดูเหมือนว่าคนที่ตื่นเต้นคงจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากเพื่อนของเธอ

"นี่ธาราหยุดทำหน้าแบบนั้นได้แล้ว"

"ก็ฉันเพิ่งเคยเข้าโรงแรมแบบนี้เป็นครั้งแรกนี่นา ใหญ่มากเลยอ่ะเลิฟ"

เลิฟได้แต่ส่ายหน้าไปมา แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยิ้มให้กับความน่ารักของเพื่อนคนนี้ของเธอ

ธาราเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเลิฟตั้งแต่ประถม มัธยมจวบจนมาจนถึงมหาลัย ทุกคนมักจะพูดถึงเสมอว่าถ้าหาเลิฟไม่เจอให้มองหาธารา ซึ่งมันก็จริง

"นี่เลิฟ"

"หืม?"

"ไม่คิดว่าพวกเราจะได้อยู่กลุ่มเดียวกับดีเคย์เลยเนอะ นานเท่าไหร่แล้วนะที่พวกเราไม่ได้คุยกัน"

"อย่าพูดถึงหมอนั่นได้มั้ย แค่นึกถึงหน้าก็หงุดหงิดขึ้นมาแล้ว"

"แต่ตอนนั้นไม่ใช่แบบนั้นนี่นา เธอรู้มั้ยว่าตัวเองเปลี่ยนไปมากเลยนะเลิฟ"

"เปลี่ยนงั้นเหรอ..."

"อื้ม! ตอนนั้นฉันชอบรอยยิ้มของเธอมากเลยนะ แต่ตอนนี้รอยยิ้มนั้นฉันแทบจะไม่เคย..."

"นี่ไงฉันยิ้มแล้ว ^⁠_⁠^"

"คิคิคิ อย่ามาทำตัวตลกตรงนี้นะเลิฟ"

"ก็เธออยากให้ฉันยิ้มฉันก็ยิ้มแล้วนี่ไง เป็นไงบ้างคะเพื่อน ^⁠_⁠^"

"ขอให้เป็นแบบนี้ตลอดเลยนะ!"

เฮ้ออออ...ฉันก็อยากกลับมายิ้มแบบมีความสุขจริงๆ ได้อีกครั้งเหมือนกัน แต่ทำไมมันยากจังเลย....

_______________

แกร๊ก!

"มาแล้วเหรอคะน้องเลิฟ อ้าว! แล้วสาวสวยคนนี้ใครกันจ๊ะ"

"เพื่อนเลิฟเองค่ะ ธารา"

"สวัสดีค่ะพี่มอลลี่"

"สวัสดีจ้ะธารา ชื่อเพราะนะเรา"

"ขอบคุณค่ะ พี่มอลลี่ก็ชื่อเพราะเหมือนกันนะคะ"

"ฮ่าฮ่าฮ่า ธรรมดาจ๊ะ"

"พี่มอลลี่คะเราจะเริ่มคุยงานกันได้หรือยังคะ" เพราะเห็นว่าทั้งพี่มอลลี่และเพื่อนของเธอกำลังจะคุยกันต่อ ทำให้เธอเอ่ยแทรกขึ้นมาทันที เพราะเธออยากให้มันเสร็จเร็วๆ และจะได้กลับไปพักผ่อนที่ห้องสักที

"โอเคจ๊ะ งั้นเรามาเริ่มคุยงานกันเลยดีกว่าเนอะ ธาราเอาไว้เราค่อยคุยกันทีหลังนะจ๊ะ"

"ค่ะ พี่คุยงานกับเลิฟเถอะค่ะ ดูเหมือนว่าวันนี้เพื่อนหนูจะเหนื่อยมาก ^⁠_⁠^"

หลังจากนั้นมอลลี่ก็เริ่มพูดถึงรายละเอียดของงานให้เลิฟฟัง และเพียงแค่พูดรอบเดียวเธอก็จำได้ทั้งหมด และเมื่อไล่ไปดูผู้ว่าจ้างก็ทำให้เธอถึงกับนิ่งไปและแววตาก็เปลี่ยนไปด้วยเหมือนกัน แต่ไม่มีใครสังเกตเห็น

"เห็นว่าเขาอยากได้เราไปถ่ายแบบกับสินค้าของเขามากๆ เลยนะเลิฟ เงินดีด้วยนะ"

"นี่บริษัทใหญ่เลยไม่ใช่เหรอคะ รู้สึกว่าลูกชายก็เรียนที่เดียวกับเราด้วยนะเลิฟ ชื่ออะไรน๊าาา"

"เลิฟขอปฏิเสธนะคะพี่มอลลี่"

"อ้าว!/อ้าว!"

"ทำไมล่ะเลิฟ"

"นั่นสิจ๊ะ บริษัทนี้เป็นบริษัทใหญ่เลยนะเลิฟ พี่ว่าเรารับงานนี้เถอะนะ อีกอย่างผู้ใหญ่เขาก็อยากได้เรามากๆ ด้วยนะจ๊ะ"

"ตะ...แต่ว่าเลิฟไม่อยากทำงานนี้ค่ะ พี่ปฏิเสธงานนี้ได้เลยค่ะ"

"เฮ้อออ...ถ้าเป็นความต้องการของน้องสาวคนโปรดของพี่แล้วล่ะก็ พี่ก็จะบอกผู้ใหญ่เขาให้ก็แล้วกัน แต่ว่าปฏิเสธจริงๆ อ่ะ"

"ค่ะ!"

ถึงแม้เธอจะอยากหาเงินให้ได้เยอะมากแค่ไหน แต่ถ้าทำงานให้บริษัทนั้นเธอคงยอมที่จะเสียเงินก้อนนั้นไปเสียดีกว่าและอยู่ๆ เหตุการณ์ในอดีตก็ผุดขึ้นมา ทำให้แววตาของเธอสั่นระริกขึ้นจนต้องรีบสลัดเหตุการณ์นั้นออกไปทันที

หมับ!

"เป็นอะไรหรือเปล่าเลิฟ"

"ปะ...เปล่า ฉันไม่ได้เป็นอะไร" ฉันพยายามปรับอารมณ์ของตัวเองทันที ก่อนที่จะยิ้มให้กับธาราและพี่มอลลี่

หลังจากที่คุยงานกันเสร็จ ร่างบางก็ขอตัวกลับทันที โดยระหว่างทางก็ได้แยกทางกับเพื่อนของเธอ

วันนี้เป็นวันที่เหนื่อยมากสำหรับเธอ เพราะตื่นเช้ามาก็ถ่ายแบบและพอเสร็จก็ไปเรียนทั้งวัน ไหนจะมาคุยงานอีก กว่าจะได้กลับที่พักของเธอเล่นเอาเธอเหนื่อยมากเหมือนกัน....

🔶🔶🔶🔶🔶

📍มาต่ออีก 1 ตอนง๊าบบ

เป็นไงกันบ้างเอ่ย 🤔

คอมเมนต์ติชมกันมาได้น๊าาา🥰😍