BAD ENG' วิศวะลวงใจ (Set Zenesaint Ⅰ ตะวัน x ใบชา)

BAD ENG' วิศวะลวงใจ (Set Zenesaint Ⅰ ตะวัน x ใบชา)

last updateLast Updated : 2025-09-21
By:  ฮวายอนOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
19Chapters
735views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากความลับ…มันก็ต้องเป็นความลับตลอดไป! It’s complicated relationship เป็นความสัมพันธ์ที่ค่อนข้างซับซ้อน ไม่มีความชัดเจน ไม่แน่ใจว่าเป็นความรักหรือเราคิดไปเอง เขารักเราไหม แล้วเรารักเขาจริงๆรึเปล่า ทุกอย่างมันดูเลือนลาง ล่องลอยไม่มีจุดยืนและพร้อมที่สลายหายไปได้ทุกเมื่อ แต่สำหรับเขาและเธอ มันยิ่งกว่านั้น…

View More

Chapter 1

ก๊อก! ก๊อก!...แวะคุยกันก่อนฮะ

Me llamo Lisandro Montiel. Soy cirujano.

Llevo muchos años casado con Violeta y cada noche que nos acostamos es como estacionar un vocho en un hangar: cero roce, cero sensación.

Estoy en plena madurez, con toda la sangre ardiendo y sin dónde desahogarme. Todos los días termino con todo azul, incómodo.

En la cabeza me aparece constantemente la hija de mi amigo Rogelio, y termino resolviéndolo a mano.

Solo así logro sentirme hombre de verdad.

La hija de Rogelio se llama Briseida. Acaba de cumplir dieciocho. El cuerpo que tiene es una maravilla.

Pechos grandes, nalgas firmes, piernas largas y cintura de avispa. Maldigo haber nacido veinte años antes; si no, habría hecho lo que fuera por conquistarla y probarla.

Este sábado Rogelio me invitó al Club Deportivo y dijo que llevaría a su hija.

Solo de imaginar a Briseida en traje de baño ya sentía que no iba a poder controlarme.

Rogelio notó que dudaba y me dijo:

—Oye, Montiel, ¿qué te pasa? Ella es prácticamente tu ahijada. No te pongas extraño.

Sonreí sin contestar. Él pensó que me daba pena por ser hombre y mujer, y que por eso me negaba.

Claro que no le podía decir lo que realmente me pasaba por la cabeza, así que asentí.

—Está bien, no te preocupes. De hecho nado bastante bien, así que le puedo enseñar unas cuantas cosas a Briseida.

Llegamos al club. Ella apareció con un bikini de tres piezas.

Me saludó toda contenta:

—¡Padrino! ¡Hola! Es mi primera vez en una piscina, así que tienes que enseñarme bien, ¿eh?

Vi su piel blanquísima, las piernas delineadas y estrechas, y sobre todo esos pechos enormes, casi sin nada que los cubriera, justo frente a mis ojos.

¡Y a tan corta distancia!

Solo quería ponerme sus piernas en los hombros y darle con todo.

Me obligué a no mirar hacia allá y me repetí en la mente:

“Rogelio está parado aquí al lado. No puedes permitirte ni un pensamiento sucio”.

—Espérenme un momento, voy a cambiarme el traje.

Entré al vestidor, me puse el bañador ajustado y, al bajar la vista, vi que ya tenía el bulto bien armado.

Volteé y ahí estaban las prendas que Briseida acababa de quitarse.

Se me detuvo el corazón.

El vestidor estaba vacío.

Agarré las copas del bikini, las acerqué a la nariz y aspiré con fuerza.

—Ah… —solté el aire largo—. El olor de una chica de dieciocho años es otra cosa.

Después de darme el gustito, las regresé rápido a su lugar.

Entonces vi que abajo había unas medias de red.

Quién iba a pensar que Briseida, con esa carita de niña buena, usara algo tan provocador.

Las tomé, les di una probadita. El sabor estaba perfecto: saladito.

Con solo eso, el deseo me explotó como volcán.

Pero no podía hacer nada. Me sentía a punto de reventar como globo.

Salí del vestidor. El club no estaba muy lleno; la gente estaba bien repartida.

Briseida me vio y clavó la mirada directo en mi bañador. Sus ojos brillaban de emoción.

Bajé la vista y comprobé que la carpa seguía armada.

Bien parado, bien marcado. Impresionante.

Me dio vergüenza. La cara me ardía, se me puso la piel chinita por todo el cuerpo.

Me acomodé rápido el bañador y caminé hacia Rogelio y Briseida.

Rogelio se rio y me dijo:

—Oye, Montiel, ni modo de disimular, ¿eh? Con Bri aquí presente… qué falta de decoro.

Él y yo siempre hemos sido muy relajados, así que no se enojó; al contrario, lo tomó a broma para sacarme del apuro.

Yo sonreí apenado e iba a explicar algo cuando, de pronto, Briseida se lanzó al agua.

Rogelio se tiró primero. Nadaba rápido y en un segundo ya estaba del otro lado.

Yo apenas iba a entrar cuando Briseida me agarró del brazo.

Tenía la mano suavecita, resbalosa sobre mi piel.

Volteé a verla. Ella puso voz de capricho:

—Padrino… ¿me enseñas a nadar, por favor? No sé.

Vi ese cuerpo rico y suave, escuché esa voz melosa que me erizaba los huesos… ¿cómo le iba a decir que no?

—Claro, te enseño cómo entrar al agua. Inclínate, levanta las pompis, estira los brazos hacia adelante. Recuerda, no te tenses, relájate.

Briseida hizo exactamente lo que le dije. Se dobló, empinó el trasero.

El bikini que traía era diminuto; al agacharse, me dejó ver casi todo.

Sobre todo las nalguitas… la separación del medio quedaba clarita.

Me puso la sangre a mil. Tragué saliva una y otra vez para calmar a la bestia que llevaba dentro.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
19 Chapters
ก๊อก! ก๊อก!...แวะคุยกันก่อนฮะ
Top 5 of Zenesaintเป็นเรื่องราวในรั่วมหาลัย' ของเหล่าทวยเทพทั้ง 5 คณะที่มารวมตัวอยู่แก๊งเดียวกัน จนใครๆ ต่างขนานนามพวกเขาว่า"แก๊ง Disaster (ภัยพิบัติ) รวมตัวกันที่ไหน...ฉิบหายที่นั่น!!!"มาพบกับความสัมพันธ์ 5 รูปแบบจากหนุ่มฮอตทั้ง 5 คณะเริ่มด้วย1. BAD ENG' วิศวะลวงใจ [ตะวัน x ใบชา] มาพร้อมกับความสัมพันธ์แบบ It’s complicated relationship------------------✄┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈ตะวัน ภูตะวัน เดชาพิพักษ์วิศวกรรมซอฟต์แวร์ ปี 4วันเกิด : 11 พฤศจิกายน ราศีตุลย์น้ำหนัก : 75 กม. / ส่วนสูง : 182 ซม. /กรุปเลือด : Oคติ : เน้นหาเงิน แต่ยืมน้องใช้ตลอด (เงินตัวเองเก็บไว้เปย์เด็กนิติฯคนสวย)[ ลูกชายพ่อดินกับแม่หนูดา ในเรื่อง My Sister พี่สาวคนนี้ของผม เรื่องแรกของเราเลย ^^ ]✄┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈ใบชา ฌาริดา กิจวัฒนานิติศาสตร์ ปี 3วันเกิด : 05 กุมภาพันธ์ ราศีกุมภ์น้ำหนัก : 47 กม. / ส่วนสูง : 160 ซม. / กรุปเลือด : ABคติ : ไม่ชอบรับของใครฟรีๆ[ แต่มีหนุ่มวิศวะแอบเปย์อยู่ตลอด ]***เฮียตะวัน แฝดคนพี่ของพ่อดินกับแม่หนูดา ใครยังไม่ได้อ่านรุ่นพ่อแม่ไปตามได้ที่ My Sister พี่สาวคนนี้ของผมแก๊ง Disaster (ภัยพิบัติ)
Read more
BAD ENG’ : INTRO
“อยากให้ช่วยไหม”แคว่ก…!ชายเสื้อเชิ้ตสีเข้มตัวยาวบนเรือนร่างอรชรที่ยืนหันหน้าเข้ากำแพงห้องน้ำโดยใช้สองแขนค้ำยันเอาไว้ในอาการหอบถี่ถูกฉีกแบบลวกๆ จนได้เศษผ้ายาวตามความต้องการของชายลึกลับผู้ซึ่งสวมแมสดำสนิทและปิดคลุมอำพรางด้วยฮู้ดตัวหนาสีเดียวกัน“คะ…คุณ” เสียงผะแผ่วติดสั่นไหวทักท้วงในตอนที่สิ่งนั้นกลาย เป็นอุปกรณ์บดบังทัศนียภาพทั้งหมดของเธอ เดิมทีฤทธิ์ยาก็ทำลายการมองเห็นลดลงไปหลายระดับแล้ว มาบัดนี้มืดมิดราวกับคนตาบอด!“อย่าดึงออก!”ฝ่ามือเรียวเล็กถึงกับชะงักกึก! หลังได้รับคำสั่งเด็ดขาดที่ดักขึ้นอย่างรู้ทัน ก่อนจะลดลงไปนาบผนังเย็นเฉียบไว้ตามเดิม แล้วแอบตัดพ้ออยู่ในใจลึกๆในเวลาปกติมีแค่สิทธิ์ได้เห็นแค่ดวงตาฉายแววดุดันเท่านั้น แต่นี่จะไม่ให้เห็นแม้แต่เงา…ใจร้ายเกินไปหน่อยไหม“แต่ใบอยากเห็นคุณ…” เจ้าของบ้านเอื้อนเอ่ยอย่างคนละเมอขณะเหลียวกลับมาหาร่างกำยำที่เข้าช้อนแผ่นหลังในระยะประชิด ท่อนแขนแกร่งข้างหนึ่งโอบรอบเอวบางไว้หลวมๆ“เธอไม่อยากเห็นหน้าฉันหรอก เชื่อสิ!” เขาโน้มใบหน้าลงกระซิบข้างใบหูด้วยเสียงแหบพร่าชวนให้ขนลุกซู่ เมื่อดวงตาคู่สวยถูกปิด แมสก็ไม่จำเป็นอีกต่อไป มันร่อนกลางอากาศแล้วตกล
Read more
BAD ENG’ : 01 (1/1)
[ เคยไหม...? รู้สึกอยากเอาชนะใครบางคนจนแทบเป็นบ้า ][-พาร์ทอดีต-]สองปีก่อน...ฮึ้มมมม…! ฮึ้ม!!!เฟอร์รารี่สีดำทมิฬเครื่องวีหกเทอร์โบส่งเสียงทรงพลัง ราวเสือร้ายคำรามร้องขู่เมื่อเจอคู่ต่อสู้สมน้ำสมเนื้อ อยู่กลางสนามแข่งอันเลื่องชื่อใจกลางเมืองเชียงใหม่ซึ่งสร้างมาแล้วหลากหลายตำนานจากรุ่นสู่รุ่น และออดี้เทาเข้มแต่งเต็มลูกสูบที่เพิ่งเคลื่อนเข้ามาจอดขนาบข้างก็โต้ตอบกลับไปแบบไม่มีใครยอมใคร“ไอ้กระจอก!” ตะวัน หนุ่มวิศวะปากร้ายพ่นคำดูแคลนผ่านกระจกที่เปิดไว้ไปยังคนในรถอีกคัน ตามด้วยส่งนิ้วกลางทักทาย พร้อมใช้ลิ้นดุนดันกระพุ้งแก้มแล้วกระตุกคิ้วเข้มด้วยท่าทางยียวนกวนบาทาเบื้องล่างขั้นสุดทว่าฝ่ายตรงข้ามไม่มีท่าทีบันดาลโทสะหรืออยากยั่วยุอารมณ์เขาเฉกเช่นแต่ก่อน เหมือนเด็กอาชีวะต่างสถาบันผู้นั้นจะจมอยู่กับอาการมึนงงหนัก อาจเพราะแรกเริ่มเดิมทีคู่ดวลในแมตช์นี้ไม่ใช่ตะวันก็เป็นได้ ดังนั้นความมั่นใจเกินร้อยที่จะคว้าเงินเดิมพันในตอนแรกลดฮวบเกือบถึงขีดต่ำสุดก่อนจะพากันเบนไปสนใจเรซคิงกิตติมศักดิ์ในค่ำคืนนี้หู้วววว…หู้วว์“เอาละ…เอาละ” เจ้าของน้ำเสียงทุ้มต่ำยกสองมือขึ้นเหนือศีรษะเพื่อหยุดกองเชียร์ เขาคื
Read more
BAD ENG’ : 02 (1/2)
[ เคยไหม...? รู้สึกไม่ถูกชะตากับคนคนหนึ่งตั้งแต่แรกเจอ ]@โรงพยาบาลหลังใบชาได้รับสายจากพยาบาลเวรโทรมาแจ้งว่าแม่ฟื้นแล้ว พี่ชายคนเดียวของเธอก็บึ่ง...ไม่สิ ใช้คำว่าเหาะน่าจะเหมาะกว่า จากสนาม แข่งรถมาถึงจุดหมายปลายทางอย่างปลอดภัยโดยใช้เวลาไปเพียงสิบนาทีเศษเท่านั้นเอง ซึ่งมันเร็วกว่าปกติเกือบเท่าหนึ่งเลยดวงหน้าสวยบ่งบอกชัดเจนว่ารู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอกที่ได้มีโอกาสก้าวขาลงจากมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์คู่ใจของคนเป็นพี่ซึ่งได้มาเพราะชนะศึกดวลความเร็วครั้งก่อนฟู่ว์...ลมหายใจถูกผ่อนออกยาวขณะเร่งฝีเท้าเล็กไปยังตึกผู้ป่วยในทางปีกซ้าย วิญญาณและจิตใจเธอล่องลอยไปหาผู้ให้กำเนิดเรียบร้อย เหลือแค่กายหยาบที่ยังวิ่งอยู่ ส่วนเจ้าของรถก็คงจะเอามันไปจอดตามระเบียบไม่นานใบชาก็มาหยุดเปลี่ยนรองเท้าด้วยความรีบเร่งหน้าห้องผู้ป่วยหญิง แล้วผลักดันประตูกระจกเข้าไปอย่างไม่ลังเล สายตาโฟกัสเป้าหมายที่อยู่เตียงริมสุดของแถวสามก่อนเท้าจะเดินไปถึงเสียอีก“แม่...” ลูกสาวฉีกยิ้มกว้างพลางโน้มลงไปซบอ้อมอกอบอุ่นด้วยความระแวดระวัง เพราะกังวลว่าความเซ่อซ่าทำให้คนป่วยที่เพิ่งฟื้นตัวได้รับบาดเจ็บเพิ่ม“ไง เด็กดื้อ” น้ำเสียงแหบแ
Read more
BAD ENG’ : 02 (2/2)
“ทำไมแม่ มองพี่เขาแบบนั้นอะ”แววตาของผู้ให้กำเนิดที่มองพี่ชายช่างแตกต่างจากมองเธอโดยสิ้นเชิง“ไม่รู้สิ กลับมารอบนี้เหมือนพี่ของลูกเขาเปลี่ยนไปมาก” พูดดั่งความคิดในหัวโดยไม่ละสายตาจากลูกชายถึงแม้เขาจะออกประตูไปแล้วก็ตามความจริงเมื่อแปดปีก่อนพวกเขาถูกจับแยก พ่อพาบีมไปอยู่ภูเก็ตบ้านเกิดของท่านหลังตัดสินใจแยกทางไปใช้ชีวิตใหม่ การเจอกันของพี่น้องก็ค่อยๆ เลือนหายไปตามกาลเวลา จนกระทั่งพ่อล้มป่วยและจากโลกนี้ไปเมื่อตอนต้นปี บีมก็เลยกลับมามาอยู่กันเป็นครอบครัวเหมือนเดิม...“ยังไงคะ” คิ้วสีอ่อนเลิกมอง เธอไม่เข้าใจเลยสักนิด ว่าสิ่งที่แม่พูดต้องการจะสื่ออะไร คนถูกคาดคั้นด้วยสายตานิ่งไปชั่วขณะ ก่อนจะหลุบหลบแล้วเลือกที่จะตอบปัด ไม่ลงดีเทล“อาจเป็นเพราะเขาโตขึ้นด้วยแหละมั่ง”ตอนแรกสาวน้อยก็ไม่ได้คิดอะไร แต่ท่าทางของแม่ทำให้เธอต้องรื้อบันทึกความทรงจำอีกครั้งเปลี่ยนไปงั้นเหรอ...“แล้วนี่ไปไหนกันมา”“อ้อ...” ใบชาถูกดึงกลับมาสู่โลกปัจจุบันและจำใจต้องโป้ปด “ไปทำพาร์ตไทม์ค่ะ”แต่ก็มีความจริงอยู่นิดหน่อย เพราะขืนปล่อยให้แม่รู้ว่าพี่ชายไปแข่งรถเพื่อเงินเดิมพัน ต้องโดนคนป่วยบ่นหูชาแน่“แล้วเงินที่คุณเขาให้
Read more
BAD ENG’ : 03 (1/2)
[ มันมีจริงไหม...? คนที่หว่านพืชโดยไม่หวังผล ]ปึก!ฝีเท้าเล็กหยุดชะงักเมื่อรับรู้ถึงแรงกระแทกเข้าหน้าผากอย่างจังหลังมัวแต่เดินกดมือถือเพื่อเรียกรถในแอพมาเรื่อยๆ ตามทางและก้าวผ่านประตูอัตโนมัติได้เพียงไม่กี่ก้าว ใบชาใช้เวลาเพียงเสี้ยววิในการตั้งสติ จากนั้นก็รีบโน้มตัวขอโทษขอโพยด้วยอารามลนลาน“ขะ…ขอโทษค่ะ”“ทำไมไม่รู้จักมองทาง”เธอไล่สายตาขึ้นตามความสูงจนปะทะกับดวงตาคมเข้มของชายที่มีแมสดำปิดบังใบหน้า ขณะนั้นเขายังใช้มือข้างหนึ่งดึงปีกหมวกแก๊ปสีเดียวกันลงมาอีกระดับ คล้ายกังวลว่าใครจะจับสังเกตและจดจำใบหน้าได้ สุดท้ายเลื่อนมือสอดเข้าในกระเป๋าแจ็กเกตหนังทั้งสองข้างคนอื่นยังไม่รู้ แต่สาวน้อยฌาริดาจำได้ตั้งแต่แวบแรก“คุณ” น้ำเสียงที่เปล่งออกมามันทั้งตกใจ และก็แอบแฝงความดีใจไว้ลึกๆ เพราะเธอกำลังคิดอยู่เลยว่าจะโทรหาเขาตอนนั่งรถกลับ แต่ผู้มีพระคุณแสนลึกลับดันโดดออกจากหัวมาปรากฏต่อหน้าในเวลาที่ต้องการความช่วยเหลือพอดีอีกแล้ว นี่ไม่ใช่ครั้งแรกหรอกนะ ที่เขาทำราวกับเป็นเทพหรือองครักษ์ประจำตัว“แม่เข้าโรงพยาบาล ทำไมไม่โทรบอก” เขายิงคำถามเสียงเรียบพลางหรี่ตามองอย่างคาดคั้น ก่อนจะเปลี่ยนเป็นเบิก
Read more
BAD ENG’ : 03 (2/2)
“แล้วคุณจะกินอะไรไหมคะ”“ไม่”นั้นไง! จะกินยังไงละ คุณเขาเคยยอมเปิดแมสซะที่ไหน ใบชาพาตัวเองไปเลือกซื้อของกินอยู่พักใหญ่ ก่อนจะได้เป็นบะหมี่เกี๊ยวหมูแดงต้มยำของโปรดกับลวกจิ้มปลา จังหวะที่เธอเดินใกล้จะถึงโต๊ะ คนเฝ้าโต๊ะกำลังไถหน้าจอมือถือก็รีบเก็บมันเข้ากระเป๋าแจ็กเกตด้วยท่าทีมีพิรุธแปลกๆ คล้ายกับไม่อยากให้เธอเห็นอะไรที่เป็นส่วนตัวเลยสักอย่างเดียวอาหารในมือถูกผู้ใหญ่ใจดีช่วยรับวางลงบนโต๊ะ และเธอนั่งลงฝั่งตรงข้ามหลังจากนั้น“พรุ่งนี้เตรียมตัวด้วยนะ จะย้ายแม่ไปที่โรงพยาบาลW” อยู่ๆ เขาก็พูดออกมาโดยไม่ถามความสมัครใจสักคำ“ไม่ต้องค่ะ” คำปฏิเสธออกมาไม่เต็มเสียงนักเพราะเธอเพิ่งส่งเกี๊ยวเข้าปากแหม็บๆ ก่อนเธอจะรีบกลืนแล้วชี้แจงต่อ “แม่ดีขึ้นเยอะแล้ว อีกสองสามวันหมอก็น่าจะให้กลับบ้านได้แล้ว”คนเสนอนิ่งเงียบไปเมื่อความหวังดีถูกตีกลับคืน แต่ก็ต้องยอมรับอย่างจำใจในสิทธิ์ของความเป็นลูก หากเธอไม่ยอม ใครบังคับก็ไม่ได้ คิดได้แบบนั้นไอโฟนก็ถูกควักออกมาอีกครั้งแต่ไม่ได้ยกสูง เขาก้มมองแล้วใช้ปลายนิ้วหัวแม่มือกดหน้าจอสักพักติ้ง!ฝั่งหนึ่งเก็บ อีกฝั่งหยิบขึ้นมารูม่านตาสีเข้มขยายกว้างเมื่อเห็นข้อความเงินโ
Read more
BAD ENG’ : 04 (1/2)
[ คิดไหม...? ว่าใครบางคนจะติดอยู่ในใจได้นานขนาดนี้       ]  วันเปิดภาคการศึกษา…เซเนเซนท์ เปรียบเสมือนศูนย์รวมเหล่าลูกผู้ลากมากดีและเด็กหัวกะทิไอคิวสูงปี๊ดไว้มากมาย ซ้ำยังเป็นเป้าหมายหลักของเด็กมอ.ปลายหลายๆ คนหนึ่งในนั้นก็...ใบชา ฌาริดา นักศึกษาทุนพิเศษที่ทำคะแนนสอบนำโด่งติดอันดับหนึ่งจนขึ้นหน้าเว็บบอร์ดมหาลัย ฉลาด เก่ง และสวย เรื่องปากกัดตีนถีบก็ขั้นสุดถ้าเทียบกับเด็กกว่าค่อนในรั้วมหาลัยระดับภาค แถมยังดูโดดเด่นมากๆ วัดจากที่เธอสามารถสะกดนัยน์ตาคู่คมของรุ่นพี่ต่างคณะได้นานนับนาที...หนุ่มวิศวะยืนกอดอกทิ้งข้างลำตัวพิงกำแพงอยู่อีกมุมหนึ่งซึ่งห่างจากลานกิจกรรมหลังตึกนิติศาสตร์ไม่เท่าไหร่“มายืนทำห่าไรตรงนี้วะ”เป็นไฟที่เข้ามาขัดจังหวะช่วงเวลาสุนทรี ฝ่ามือใหญ่ตบลงบนไหล่คนอยู่ก่อนและฝากวางไว้บนนั้นโดยไม่ได้รับอนุญาต เรียกให้สายตาดุดันตวัดมองพร้อมตอบกลับด้วยพรสวรรค์ที่ติดตัวมาแต่กำเนิด“ส้นตีนกู กูจะยืนตรงไหนก็ได้”เรื่องสกิลปากต้องยกให้เขาเลย นา
Read more
BAD ENG’ : 04 (2/2)
ผ่านไปเกือบครึ่งนาทีไฟก็พูดต่อ...“เฮียชื่อไฟ เป็นพี่รหัสเธอ”คนฟังเริ่มมีปฏิกิริยาตอบสนองมากกว่าแววตาหวาดหวั่น เธออ้าปากเหวอสีหน้าปรับเปลี่ยนเป็นแปลกประหลาดชวนขำ จนไอ้หนุ่มเลือดร้อนเผลออมยิ้มไม่รู้ตัว“มะ…มาบอกแบบนี้เลยเหรอคะ ไม่ใช่ว่าฉันต้องเป็นคนตามหา เออ…”เหมือนสาวสวยเพิ่งค้นหาตัวเสียงตัวเองเจอ ประโยคหลุดออกมาแบบงกๆ เงิ่นๆ และถูกหยุดไว้แค่นั้น เธอลังเลในสรรพนามที่รุ่นพี่ใช้แทนตัวเอง เพราะแบบนั้นมันแปลว่าต้องสนิทสนมระดับหนึ่งแล้วแต่นี่เพิ่งได้คุยกันครั้งแรก...“เรียกเฮียนั่นแหละ ยังไงก็ต้องสนิทกันอยู่แล้ว”ไฟโพล่งขึ้นราวกับเข้าไปนั่งอยู่ในความคิดสาวรุ่นน้อง ทำให้ใบชานิ่งไปพักหนึ่ง ถึงพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ“...”“ความจริงมันก็ต้องเป็นแบบนั้นนะ แต่…”เป็นจันทร์เจ้าที่เรียกความสนใจจากคนสวยไปด้วยการวนตอบคำถามซึ่งถูกทิ้งไว้ในตอนแรก แล้วหยุดกระตุกมุมปากแปลกๆ พร้อมกับเคลื่อนสายตาไปจ้องตัวต้นเรื่อง รวมถึงการพาพวกเขามาอยู่ตรงนี้ด้วย
Read more
BAD ENG’ : 05 (1/2)
[ กล้าไหม...? ที่จะเผชิญหน้ากับความเป็นจริง ]วันสุดสัปดาห์ 21:20 น.@SAM Club (เอสเอเอ็มคลับ)ร่างสูงของตะวันก้าวขึ้นบันไดชั้นลอยสู่โซนวีไอพีแล้วตรงไปยังโซฟาทรงครึ่งวงกลมเนื้อกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้มประจำแก๊ง ‘Disaster’ คำนิยามซึ่งได้มาจากชื่อของพวกเขาทั้งห้าและวีรกรรมหลายแหล่ที่ก่อไว้ร่วมกัน“ไอ้จ้าวอะ?” มาถึงก็มองหาไอ้แฝดตัวดีที่ล่วงหน้ามาก่อนตั้งหลายสิบนาทีเป็นอันดับแรก แม้เจอหน้าจะใส่กันยับตลอด แต่พอไม่เห็นก็อดห่วงไม่ได้“ไปเข้าห้องน้ำมั่ง”ได้คำตอบเป็นน้ำเสียงนิ่งเรียบจากม่านหมอกที่ยังก้มหน้าจดจ่อกับไอโฟนของตัวเอง ซึ่งเป็นวินาทีเดียวกับตะวันทิ้งตัวลงนั่งชิดที่พักแขนฝั่งหนึ่ง ส่วนคนถัดไปซึ่งนั่งอยู่ก่อนแล้วคือหนุ่มแว่นสุดเพอร์เฟกต์“ได้ข่าวว่าไปตามจีบเด็กนิติอ๋อ?” พายุในท่านั่งไขว่ห้างเอี้ยวตัวมาข้างหน้าเพื่ออรรถรสในการสนทนาและเปิดประเด็นแบบไม่อ้อมค้อม อารมณ์แบบคันปากอยากแซวขั้นสุด“ข่าวไวปานหมาคาบมาบอก” ตะวันเอื้อมคว้าแก้วมาชงเหล้าพลางปรายตามองหมาตัวข้างๆ ส่งผลให้ไฟแกล้งหันซ้ายหันขวาคล้ายกำลังหาว่าหมาไหนที่มันกล้าคาบข่าวมาปล่อย “เนียนมากมั่ง”“ไม่ต้องไปด่ามัน มึงอะอย่ามาเนียน
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status