BAD Girl สะดุดรักนายเย็นชา

BAD Girl สะดุดรักนายเย็นชา

last updateHuling Na-update : 2025-04-02
By:  อิแย้มKumpleto
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
45Mga Kabanata
3.5Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

คนอย่างเธอ อยากได้อะไรก็ต้องได้ ยิ่งอะไรที่ได้มายาก ๆ มันยิ่งท้าทาย เหมือนกับที่เธออยากได้ผู้ชายจอมเย็นชาคนนั้นแต่เขาดันมีเจ้าของ

view more

Kabanata 1

บทที่1

Waking up to my body being shaken I hear my friend and personal guard Mada telling me to come quickly with her the castle is under attack by the Lycan Prince Augustus. He was after me for my unique abilities and knew my father the King of Wolves would never agree to his peace treaty terms and hand me over to be the Lycan Prince’s toy and Luna, for destroying all hybrids. The prince knew from prophecy that there would be a child born with auburn hair that would be a powerful uniter of species. Augustus instead wanted to use my abilities to destroy all treaties and make the hybrids submit to his rule. Stamp out those whom he felt were weak, as hybrids, since they were not pure bloods.

Taking a look outside I could see the kingdom ablaze from the prince’s warriors. Where was my mother and father?

Bolting from my bed I ran down the hall to my father’s office.

“Mada, what is she doing here?” My father bellowed. “YOU were supposed to take her and flee the kingdom, I do not have time for this right now.”

“It’s not Mada’s fault dad. I want to help!”

“Adina, this is not the time for this. I can’t lose you too.” My father says and he strokes my cheek with tears in his eyes.

Pulling back from him, I ask “What do you mean, you can’t lose me too? What’s happened?”

“Your… mother… is gone.”

“NOOOOOO!” searching the pack link, feeling for my mother’s life, I can not find her.

“Mada, drag her out of here if you have to! Take her and go, NOW! That bastard is here, I can feel him.”

Mada grabs me around the waist, and I feel a slight pinch in my neck.

“Mada, not like…” I fade out into a deep sleep.

“Is she out?”

“Yes, my King.” Mada tells him

“You were assigned to protect my daughter at all costs. This will be the last time I am able to remind you of this. She trusts you. I will not be able to protect her and this kingdom. Even if we lose this battle, we cannot let her be lost to Augustus. Keep her safe with your people. Those of your coven will help her get an audience with the Witch Queen. Only the Queen can help Adina to restore her Kingdom. Let Serena know her sister, my mate is dead.” My father instructs Mada for the last time.

In a blink we were gone just as Prince Augustus entered my father’s castle.

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
45 Kabanata
บทที่1
ตึก ตึก ตึกยามเมื่อรองเท้าส้นสูงดังกระทบพื้นกระเบื้องภายในสนามบินจนเกิดเสียง ผู้คนมากมายต่างพากับจับจ้องมายังร่างระหงของหญิงสาวเป็นสายตาเดียว ความสวยไร้ที่ติของเธอตกเป็นเป้าสายตาของผู้คนภายในสนามบินทันทีเมื่อเธอเดินเข้ามาภายในอาคาร ร่างเพรียวบางมีสัดส่วนเด่นชัดใบหน้าสว่างขาวใสมีออร่า ใบหน้าเชิดหยิ่งริมฝีปากกระจับดวงตากลมโตโค้งได้รูปตอบรับกับใบหน้าแววตาสวยคู่นั้นถูกบดปังภายใต้แว่นกันแดดราคาแพง"เชิญทางนี้ครับคุณหนู"น้ำเสียงสุขุมของชายชุดดำดังขึ้นก่อนร่างสูงใหญ่เดินนำทางไปยังประตูทางออกตามด้วยร่างเด่นสง่าของ 'แองเจิ้ล นิคาไล'"ยินดีต้อนรับกลับเมืองไทยครับคุณหนู"เหล่าบอดี้การ์ดการ์ดโน้มศีรษะต้อนรับก่อนจะเปิดประตูให้คุณหนูของตนเองเข้าไปนั่งบนรถท่ามกลางสายตานับหลายสิบคู่ของผู้คนที่มองมาและพากันสงสัยว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใครทำไมถึงได้มีบอดี้การ์ดล้อมหน้าล้อมหลังตามเป็นขบวนกันแบบนั้นเพียงแค่ใช้เวลาไม่นานเหล่าขับวนรถหรูคันสีดำต่างขับทยอยเข้ามาภายในอาณาเขตคฤหาสน์หลังใหญ่ซึ่งมีพื้นที่กว้างใหญ่ไพศาล เหล้าแม่บ้านและบอดี้การ์ดอีกนับสิบชีวิตต่างรีบเดินทยอยเดินกันออกมาต้อนรับคุณหนู"นางฟ้า"น้ำเสียงอ
Magbasa pa
บทที่2
ใบหน้าขาวใสยื่นออกไปตอบรับสายลมในยามรุ่งเช้า แสดงแดดเหลืองอ่อนยามเมื่อตกกระทบกับผิวขาวช่วยขับผิวให้สว่างใส ริมฝีปากเรียวเล็กคลี่ยิ้มกว้างร่างกายรู้สึกฟื้นตัวกลับมาหลังจากได้รับการพักผ่อนมากเพียงพอติ๊ด ติ๊ดเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นดึงสติของแองเจิ้ลให้หันกลับมา ฝ่าเท้าเล็กเดินกลับเข้าไปในห้องนอนชื่อของเพื่อนสนิทที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอทำให้เจ้าตัวคลี่ยิ้มกว้าง"ฮัลโหล""ไม่ต้องมาทำเสียงหวานอีนางมาร ตื่นแล้วก็รีบอาบน้ำแต่งตัวอีกหนึ่งชั่วโมงฉันจะไปรับ"เสียงแหลมของปลายสายทำเอาแองเจิ้ลถึงกับต้องยกโทรศัพท์ออกห่างจากหู พลางกลอกตากับคำพูดของเพื่อนสนิทอย่างพริกไทย"ให้ตายเถอะยายพริก นี่แกจะแหกปากให้คนทั้งหมู่บ้านได้ยินเลยหรือไง""อย่ามาพูดดีเลยค่ะ แกก็ไม่ต่างจากฉันหรอกอีนางมาร รีบอาบน้ำแต่งตัวเดี๋ยวฉันต้องไปรับยายแม่ชีที่บ้านมันอีก""โอเค แค่นี้แหละเดี๋ยวฉันจะรีบไปอาบน้ำ""ให้ไว"ติ๊ดแองเจิ้ลส่ายหน้ากับเพื่อนสนิทของตัวเองก่อนจะรีบเดินไปคว้าผ้าเช็ดตัวเดินเข้าห้องน้ำไป"จะไปซื้อชุดนักศึกษาแล้วเหรอลูก"อมีนาเอ่ยถามเมื่อเห็นบุตรสาวเดินลงบันไดมา นางฟ้าตัวน้อยของเธอบัดนี้โตเป็นสาวดูสวยสง่าเป็นที่น่าชื่นช
Magbasa pa
บทที่3
"นางฟ้าลูก""ขาคุณแม่"หญิงสาวในชุดนักศึกษาขานรับริมฝีปากฉีกรอยยิ้มหวานอันเป็นเอกลักษณ์ยามเมื่ออยู่กับครอบครัว วันนี้เป็นวันแรกแห่งการย้ายเข้าสู่สถาบันใหม่ในรั้วมหาวิทยาลัย นางฟ้าได้กลายเป็นเฟรชชี่หน้าใสซึ่งเป็นสิ่งที่เธอรอคอยมานาน"คุณพ่อเรียกพบจ้ะ"สองแม่ลูกเดินคล้องแขนเข้าไปหาผู้เป็นพ่อซึ่งตอนนี้กำลังนั่งรอบุตรสาวเพียงคนเดียวภายในห้องรับแขก"อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณพ่อสุดหล่อของนางฟ้า""นั่งก่อนสิลูก ว่าแต่ชุดของหนูมันไม่ได้สั้นไปใช่ไหม""ถ้าไม่โดนตาคุณพ่อต้องขอโทษด้วยนะคะ แต่ว่านางฟ้าชอบแบบนี้"หญิงสาวเข้าไปกดจมูกโด่งลงบนแก้มสากของบิดาก่อนจะหย่อนกายนั่งลงบนโซฟา ซึ่งนิคาลอสเองก็ไม่ได้ว่าอะไรมากถึงการแต่งตัว สิทธิของลูกไม่ว่าลูกจะชอบอะไรเขาไม่เคยขัดข้องขอเพียงแต่อย่าให้มันมากเกินไปในสายตาของตน"ว่าแต่คุณพ่อมีเรื่องอะไรจะคุยกับหนูเหรอคะ""จำได้ไหมว่าพ่อเคยสัญญาอะไรกับลูกเอาไว้ ก่อนที่ลูกจะบินไปหาคุณปู่"ริมฝีปากอมชมพูค่อย ๆ คลี่ยิ้มกว้างด้วยความดีใจเมื่อเธอได้เห็นสิ่งที่คุณพ่อหยิบยื่นให้แองเจิ้ลพุ่งเข้าไปกอดท่านด้วยความตื้นตันปนดีใจดวงตากลมโตเอ่อคลอ ผู้เป็นบิดามองหน้าภรรยาที่รักท่านทั้งสองยิ้ม
Magbasa pa
บทที่4
"สองคนนี้เบา ๆ กันหน่อยจะได้ไหม"อบเชยเอ่ยปรามทั้งสองพลางมองอาการของเพื่อนด้วยความปลงใจพริกไทยเอาแต่โบกมือให้พร้อมส่งยิ้มกระชากใจไปให้ผู้ชายที่ชื่อปอร์เช่ ส่วนนางฟ้าอย่างแองเจิ้ลก็ไม่น้อยหน้าแม้ว่าจะไม่ออกอาการว่าสนใจแต่ความเป็นเพื่อนที่รู้จักกันมานานแค่มองตาก็รู้แล้วว่าเธอกำลังสนใจผู้ชายที่ชื่อเพลิงกัลป์"อย่ามาห้ามฉันได้ไหมฮะ นาน ๆ ทีจะได้เจอผู้ชายที่ถูกใจ"พริกไทยหันมาโวยวายใส่เพื่อนแม่ชีอย่างไม่จริงจัง"แต่ก็อย่าให้มันมากได้ไหมล่ะ ดูสิพวกเขากำลังมองมาทางเราแล้ว""เหรอ"พริกไทยเบิกตากว้างเพราะคิดว่าผู้ชายที่หมายปองกำลังมองมายังตน และมันก็ใช่พวกเขาทั้งสี่กำลังมองมาจริง ๆ ด้วย"เงียบ"เสียงใหญ่ตะโกนดังกึกก้องจากใบหน้าสวยที่มีแต่รอบยิ้มค่อย ๆ จางหายกลายเป็นเรียบนิ่งเอนเอียงไปทางบึ้งตึง ส่วนผู้ชายคนนั้นกลับหันมองไปสนใจทางอื่นและไม่ยอมมองมาทางที่เธออีกเลย"วันนี้พวกพี่ทั้งสี่คนจะมาแจ้งการรับน้องให้ทุกคนได้ทราบ ย้ำ ตลอดการรับน้องห้ามทุกคนขาดหรือมาสายโดยเด็ดขาด ไม่ฉะนั้นจะต้องถูกลงโทษ"คำอธิบายจากปากของสิงหาไม่ได้เข้าหูของแองเจิ้ลเลยสักนิด สายตาของเธอยังคงมองอยู่ที่เพลิงกัลป์อยู่อย่างนั้นจนคน
Magbasa pa
บทที่5
"นี่ครับคุณหนู"แองเจิ้ลพยักหน้าเธอคว้าเอกสารตรงหน้าขึ้นมาอ่านรายละเอียดในนั้น'เพลิงกัลป์ นายอัคคี อัครเดโช'นิสัย โลกส่วนตัวสูง เข้ากับคนยาก สถานะ มีแฟนแล้วคิ้วสวยกระตุกถี่เมื่ออ่านมาถึงตรงนี้ แองเจิ้ลมองข้ามไปอ่านยังเนื้อหาคนอื่นด้วยความตั้งใจ ในเมื่อเธอสนใจใครแล้วก็ต้องสืบหาประวัติของเขาก่อนสิ จริงไหม"ทำอะไรอยู่คะนางฟ้า"เสียงเรียกของมารดาที่ดังมาแต่ไกลทำให้แองเจิ้ลต้องรีบเก็บเอกสารพวกนั้น เพราะกลัวว่าท่านจะมาเห็น"เปล่าค่ะ คุณแม่กับคุณพ่อกลับมาจากทำงาน เหนื่อยไหมคะ"ร่างเล็กในชุดนักศึกษาเดินเข้าไปหาท่านทั้งสองซึ่งพึ่งจะกลับมาจากที่ทำงาน"พ่อกับแม่ไม่เหนื่อยหรอก ว่าแต่ลูกเถอะไปเรียนวันแรกเป็นยังไงบ้าง""ก็ดีค่ะ แต่ช่วงนี้มีการรับน้องหนูอาจจะกลับบ้านไม่เป็นเวลานะคะ""ถ้าอย่างนั้นพ่อหาซื้อคอนโดใกล้ ๆ กับมหาลัยให้หนูดีไหม จะได้ไม่ต้องขับรถระยะไกลไป ๆ มา ๆ ""คุณพ่อไม่ห่วงหนูเหรอคะที่จะต้องไปอยู่คนเดียว"แองเจิ้ลเอียงคอถาม เพราะก่อนหน้านั้นเธอเคยขอท่านทั้งสองเรื่องการออกไปอยู่ข้างนอก"ห่วงสิ ลูกสาวของพ่อกับแม่ทั้งคนจะไม่ห่วงได้อย่างไร""...""แองเจิ้ล ที่พ่อกับคุณแม่ทำงานหนักก็เพื่ออยา
Magbasa pa
บทที่6
"ว๊าว ห้องสวยมากฉันขอย้ายมาอยู่ด้วยคนสิ"พริกไทยตาลุกวาวพลางเดินสำรวจห้องพักของเพื่อนสาว ห้องหรูตกแต่งอย่างทันสมัยเหมาะสมกับราคาที่แพงลิ่ว"ได้สิแต่แกต้องไปขอคุณลุงก่อนนะ""ตบปากตัวเองตามอายุเดี๋ยวนี้ค่ะ แกก็รู้ว่าเสร็จพ่อของฉันไม่มีทางยอมให้องค์หญิงตัวน้อย ๆ เสร็จลงจากหอคอยเพียงลำพัง"พริกไทยทรุดกายนั่งลงบนโซฟาข้างอบเชย ฝ่ามือเรียวทั้งสองข้างกุมลงบนหน้าอกข้างซ้าย"อย่าเว่อร์ มาช่วยฉันจัดของได้แล้ว""อย่าลืมตอบแทนบุญคุณพวกฉันทั้งสองคนด้วยล่ะ ใช่ไหมอบเชย"อบเชยที่ไม่รู้เรื่องอะไรก็ได้แต่พยักหน้าตอบ ก่อนทั้งสามจะช่วยกันจัดของให้เป็นระเบียบซึ่งก็ใช่เวลานานอยู่หลายชั่วโมงอยู่เหมือนกัน"โอ๊ย ทำไมมันเหนื่อยอย่างนี้เนี่ย แกจะขนของมาเยอะทำไมขนาดนี้ฮะ"พริกไทยโวยวายหลังจากทำหน้าที่ของตัวเองเสร็จ เสื้อนักศึกษาตัวเล็กปีกชุ่มไปด้วยเหงื่อจนเห็นชุดชั้นในลูกไม้สุดแสนจะเซ็กซี่ด้านในซึ่งไม่ต่างกับอะไรกับเพื่อนอีกสองคน"ฉันว่าฉันเอามาไม่เยอะนะ ใช่ไหมอบเชย"ตุบ"อื้อ ไม่เยอะ"น้ำเสียงอ่อนล้าพร้อมกับร่างบอบบางของอบเชยถึงกับทรุดกายนั่งลงกับพื้นอย่างคนหมดเรี่ยวแรง ทำเอาเจ้าของห้องอย่างแองเจิ้ลได้แต่ยิ้มแห้งสงสั
Magbasa pa
บทที่7
"เพลิง ข้าวต้องขอโทษด้วยนะที่วันนั้นอารมณ์ร้อนใส่"น้ำเสียงของปลายสายเจอปนไปด้วยความรู้สึกผิดแต่กลับยิ่งสร้างความรู้สึกผิดให้อีกฝ่ายไม่ต่างกัน"เพลิงเองก็ต้องขอโทษ ข้าวไม่โกรธเพลิงนะครับ""ไม่เลย เรื่องนี้ข้าวเองก็มีส่วนผิด"ริมฝีปากหยักคลี่ยิ้มเล็กอย่างที่ไม่เคยยิ้มให้ผู้หญิงคนไหน จะมีก็แต่'ฟางข้าว'ที่ได้เห็นและสัมผัสมุมอ่อนโยนของผู้ชายคนนี้"แล้วตอนนี้ข้าวอยู่ที่ไหน ทำไมไม่มาเรียนเพลิงไปหาที่ห้องก็ไม่เจอ""เอ่อ ตอนนี้พี่ที่ร้านพาข้าวออกมาจัดงานที่ต่างจังหวัดน่ะ เอาไว้เสร็จงานแล้วข้าวจะรีบกลับไปหาเพลิงนะคะ"เพียงแค่ได้ยินน้ำเสียงอ่อนหวานพูดจาออดอ้อนก็ทำให้ความขุ่นเคืองจากหญิงสาวอีกคนเลือนหายไป ชายหนุ่มเอนกายนอนลงบนเตียงพูดคุยโทรศัพท์กับปลายสายด้วยความคิดถึงก่อนแฟนสาวจะเป็นคนวางสายเขายิ้มให้กับรูปถ่ายของแฟนสาวซึ่งมีเขาและเธออยู่ร่วมเฟรมเดียวกันซึ่งรูปถ่ายในตอนนั้นเป็นตอนที่เขาคุกเข่าขอเธอเป็นแฟนแกร๊ก แอด"เธอ""อรุณสวัสดิ์ตอนเช้าค่ะ ที่รัก"คิ้วเข้มทั้งสองข้างขมวดเข้าหากันยุ่งเมื่อเห็นร่างเล็กของแองเจิ้ลยืนฉีกยิ้มอยู่ตรงหน้าห้องของเขา"เมื่อไหร่จะเลิกยุ่งวุ่นวายกับฉันเสียที""ก็ตอนที่พี
Magbasa pa
บทที่8
ดาวคณะไม่ได้มาเพราะโชคช่วยแต่ได้มาเพราะความสวยสะดุดสายตา ออร่าแผ่กระจายจนใครต่างพากันเหลียวมองจนคอแทบเคล็ด"หนูไม่ได้อยากเป็นดาวคณะ"หญิงสาวผมแดงสะดุดตาโพล่งขึ้นในห้องประชุมหลังจากกิจกรรมรับน้องในวันนี้เสร็จสิ้นลง รุ่นพี่ทุกคนต่างมองหน้ากันเมื่อนางฟ้าตัวน้อยยืนยันด้วยน้ำเสียงจริงจัง"ทำไมน้องแองเจิ้ลถึงไม่อยากเป็นดาวคณะล่ะคะ พวกพี่ขอทราบเหตุผลหน่อยจะได้ไหม"หนึ่งในรุ่นพี่ปีสองเอ่ยถามด้วยความสงสัย แองเจิ้ลถอนหายใจเงยหน้ากวาดสายตามองทุกคน"เอาจริง ๆ นะคะพวกพี่ หนูไม่มีความพร้อมที่จะเป็นดาวคณะหรือมีความสามารถที่จะเข้าไปประกวดดาวมหาลัยเลย""หน้าตาก็งั้น ๆ ทำอะไรก็ไม่เป็นหนูไม่อยากทำลายความหวังของพวกพี่และคนในคณะของเรา"ริมฝีปากเล็กเคลือบลิปสติกสีเดียวกับเส้นผมเม้มเข้าหากันด้วยความประหม่า"ถ้าหากว่าหนูไม่ได้เป็นดาวมหาลัยขึ้นมาตามความหวังของทุกคน หนูกลัวพวกพี่จะผิดหวังในตัวของหนู"บุคลิกภายนอกของเธออาจจะดูแรงกล้าแสดงออก แต่เปล่าเลยลึก ๆ ภายในแล้วเธอขี้อายกว่าจะก้าวผ่านความรู้สึกเหล่านั้นมาได้ต้องใช้เวลานานอยู่เป็นปี ยังดีที่พริกไทยเป็นคนคอยสอนให้เธอกล้าแสดงออกกล้าได้กล้าเสียเหมือนกับคนอื่น"พวก
Magbasa pa
บทที่9
"คืนนี้ให้ฉันสองคนนอนเป็นเพื่อนแกไหม"พริกไทยเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง หลังจากทุกคนพากันแยกย้ายเธอกับอบเชยก็อาสามาส่งแองเจิ้ลที่คอนโดโดยทิ้งรถของสปอร์ตคันหรูของหญิงสาวเอาไว้ที่นั่น"ไม่เป็นอะไร พวกแกกลับไปพักเถอะวันนี้ทุกคนก็เหนื่อยกันมาทั้งวันแล้ว""แต่สีหน้าของแองเจิ้ลไม่ดีเลยนะ พวกเราเป็นห่วง"ริมฝีปากเรียวส่งยิ้มให้กับอบเชยและพริกไทย ความเป็นห่วงจากเพื่อนทั้งสองเธอรับรู้และสัมผัสมันได้"ฉันไม่เป็นอะไรจริง ๆ ไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอกกลับไปได้แล้ว ขับรถมืด ๆ ค่ำ ๆ มันอันตราย""แกไหวจริง ๆ นะ อย่าโกหกพวกฉันสองคนนะโว้ย""ฉันไม่เป็นอะไรจริง ๆ ไป ๆ กลับกันไปได้แล้วฉันจะเข้าห้องอาบน้ำพักผ่อน""ถ้ามีอะไรรีบโทรหาพวกเราสองคนเลยนะ""โอเค ไม่ต้องทำสีหน้าแบบนั้นฉันไม่เป็นอะไรง่าย ๆ หรอก"แองเจิ้ลโบกมือให้ก่อนจะแตะคีย์การ์ดเปิดประตูห้องพักปึง'วันนั้นฉันคงไม่ว่าง'"แกกำลังทำอะไรอยู่นางฟ้า"เกิดความเงียบขึ้นภายในห้อง แสงสว่างจากด้านนอกสาดส่องเข้ามา ความมืดมิดไร้ซึ่งแสงไฟกำลังห้อมล้อมความรู้สึกน้อยใจของเธอในตอนนี้"แกกำลังทำอะไรอยู่"ตกดึกบรรยากาศภายนอกหนาวเหน็บไปด้วยเมฆฝนซึ่งกำลังโหมกระหน่ำ หยาดฝนโปรยล
Magbasa pa
บทที่10
"แล้วเช็ดตัวคนป่วยมันต้องทำยังไงวะ ต้องถอดเสื้อผ้าหรือเปล่า"เพลิงกัลป์นั่งเปิดคลิปวิธีสอนการเช็ดตัวในโทรศัพท์พลางใช้ผ้าชุดน้ำเช็ดไปตามเนื้อตัวของคนป่วยบนเตียง"ฮึก คุณแม่ขา นางฟ้าหนาว"ผ้าเช็ดตัวเปียกน้ำยามเมื่อสัมผัสกับเนื้อตัวยิ่งเพิ่มความหนาวสั่นแต่ถึงอย่างนั้นเพลิงกัลป์ยังคงไม่หยุดเช็ดตัวให้แม้ว่าแองเจิ้ลจะพยายามพลิกตัวหนีความหนาวเย็นจากตรงนั้น"อยู่นิ่ง ๆ สิยายบ้าอย่าตายหรือไง"เขาอดไม่ได้ที่จะบ่น เธอปล่อยให้ตัวเองเป็นไข้หนักแบบนี้ได้อย่างไรมันน่าจับมาตีก้นเสียให้ลายเลยจริง ๆ ปิ๊ง ป๊องเพลิงกัลป์วางผ้าเช็ดตัวลงดึงผ้าห่มมาคลุมร่างเซ็กซี่ก่อนจะรีบเดินไปรับของซึ่งเขาโทรสั่งพนักงานของคอนโดให้ออกไปซื้อมาให้ ทั้งยาแก้ไข้ สารพัดยาที่หามาได้พร้อมกับอาหารสำหรับคนไข้"นี่เธอ ลุกขึ้นมาจะได้กินข้าวกินยา"ชายหนุ่มเขย่าปลุกร่างเล็กของคนไข้ แองเจิ้ลได้สติแต่เธอตื่นพยายามเปิดเปลือกตาขึ้นมามองหน้า อาการปวดศีรษะเล่นงานหนักจนเธอไม่สามารถลุกขึ้นไหวแต่รับรู้ได้ว่าใครเป็นคนเอ่ยขานเรียกชื่อเธอ"พะ...พี่เพลิง""ฉันเอง ลุกขึ้นมากินข้าวจะได้กินยา"ตอนนี้เธอไม่มีแรงมากพอจะต่อล้อต่อเถียง เพลิงกัลป์สอดแขนเข้าไป
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status