บทที่ 8 เปิดตัว

เดย์ยิ้มทักทายนานิแล้วทรุดตัวนั่งข้างแฟนสาวโดยไม่ได้หันกลับไปมองทางกลุ่มเพื่อนอีก เขาแค่ต้องการให้เพื่อนเห็นว่าแฟนเขาน่ะคนนี้ ส่วนพวกนั้นจะนั่งมองเขาจีบเธอต่อหรือไปรอที่ห้องเรียนเลยก็สุดแล้วแต่

คนตัวเล็กตกใจนิดหน่อยเมื่อเดย์ทรุดตัวลงนั่งเบียดเธอบนม้าหินอ่อนตัวเดียวกัน แทนม้านั่งอีกสองตัวที่ว่างอยู่ แขนแกร่งภายใต้เสื้อนักศึกษาสัมผัสเบียดชิดกับแขนเล็กของเธอ เพียงแค่สัมผัสเล็กน้อยก็ทำเอาหัวใจตัวน้อยเต้นโครมครามไม่หยุด เธอไม่คุ้นชินกับการใกล้ชิดเพศตรงข้ามเพราะเธอเรียนโรงเรียนหญิงล้วนมา และไม่เคยสัมผัสความรักแบบหนุ่มสาวมาก่อน เธอเลยไม่ประสีประสาเรื่องความรัก หัวใจตัวน้อยจึงอ่อนเหลวและสั่นไหวกับเดย์อย่างง่ายดาย

จากที่ตั้งใจว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายอันตรายอย่างเดย์ ทว่าเมื่อโดนเขาโดนหยอดนิดหยอดหน่อยเธอก็เขินจนตัวบิดเป็นเกียว แล้วพอเขารุกเข้าจริงๆ เธอกลับตกหลุมพรางเขาอย่างรวดเร็ว ตกลงปลงใจเป็นแฟนกับเขาหลังจากคุยกันได้ไม่นาน

“หวัดดีครับน้องนานิ พี่ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ” เดย์ทักทายและฝากเนื้อฝากตัวกับนานิด้วยรอยยิ้มผูกไมตรี เขากำลังพยายามผูกมิตรกับเพื่อนสนิทของแฟนสาวอย่างเต็มที่ เพราะคิดไว้ว่าถ้าวันใดที่เขากับไอญดามีปัญหากัน นานินี้แหละจะเป็นตัวช่วยที่ดี

“หวัดดีค่ะ” นานิฉีกยิ้มทักทายกลับ แม้จะเป็นการพบเจอกันครั้งแรกกับเดย์แต่นานิก็ไม่ได้แปลกใจเพราะเธอรับรู้ความสัมพันธ์ทั้งสองมาโดยตลอด ผ่านทางไอญดา

ซึ่งตอนแรกที่ไอญดาบอกเธอว่ากำลังคุยกับเดย์ในทางศึกษาดูใจกัน เธอไม่เห็นด้วยกับเพื่อนสาวสุดๆ สืบเนื่องมาจากชื่อเสียงความเจ้าชู้ของเดย์ เขาอันตรายเกินไปสำหรับไอญดา แต่ไอญดายืนยันว่าอยากลองคุยกับเดย์ดูก่อน ไม่อยากด่วนตัดสินใจใครจากคำพูดคนอื่น เธอจึงไม่สามารถขัดได้ แถมตอนนี้เดย์ได้กลายเป็นแฟนของไอญดาไปแล้ว เธอก็คงต้องเปิดใจและผูกมิตรกับเขาไว้

“พี่เดย์ไม่เห็นบอกไอเลยว่าจะมาหา” ไอญดาว่าขณะกวาดตามองรอบกาย เห็นทุกคนกำลังเมื่องมองมาที่เธอกับเดย์อย่างสนใจใคร่รู้เป็นอย่างมาก เธอไม่คิดเลยว่าการมีแฟนเป็นหนุ่มฮอตของมหาลัยคนจะให้ความสนใจขนาดนี้

“อายเหรอครับ”

“นิดหน่อยค่ะ คนมองเต็มเลย ไอไม่ชิน”

“เป็นแฟนหนุ่มฮอตต้องทำใจหน่อยนะครับ”

“^^” เดย์ก็คือเดย์ เขาชอบให้เธอเขินแก้มแตกได้ตลอด และเพราะเขาเป็นแบบนี้เธอถึงได้ตกหลุมรักเขาง่ายดาย ไม่แค่เบ้าหน้าฟ้าประมานแต่เดย์ยังชอบหยอด ชอบอ่อยเธออยู่เสมอ แล้วคนที่พึ่งเคยมีแฟนคนแรกอย่างเธอเหรอจะต้านทานเขาไหว

“เอ่อ….นานิขอตัวไปซื้อน้ำก่อนนะคะ เดี๋ยวเรามานะไอ” คนเขากำลังจีบกันเธอไม่อยากนั่งเป็นก้างขวางคอ จึงขอปลีกตัวไปซื้อน้ำที่ร้านขายน้ำข้างตึก

ปล่อยคู่รักหมาดๆ เขากระหนุงกระหนิงกันดีกว่า….

“คิดถึงจังเลยครับ เสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมาไอก็กลับบ้านเราเลยไม่ได้เจอกันเลย หลังเลิกเรียนไปกินข้าวหรือดูหนังด้วยกันไหม” คล้อยหลังนานิเดย์ก็ออดอ้อนแฟนสาวโดยไม่ต้องเกรงใจใคร ว่าแล้วก็ตั้งศอกใช้ฝ่ามือหนุนหัวจ้องมองใบหวานละมุนแล้วพูดกับเธอด้วยน้ำเสียงที่ฟังยังไงก็เป็นเสียงสอง มันออดอ้อนจนคนฟังหลุบตาหนีทนสบตากับนัยตาหวานละมุนนั้นไม่ไหว “นะคร้าบไอ”

ก่อนหน้านี้ทั้งสองได้ไปทานข้าว ดูหนัง เดินเล่นด้วยกันบ้างแล้วหลายครั้งหลายครั้งแล้ว ก็ตามประสาหนุ่มสาวทั่วไป

“ไอมีเรียนถึงบ่ายสามเลยนะคะ พี่เดย์รอไหวเหรอคะ”

“พี่มีเรียนถึงบ่ายสองครึ่ง เรียนเสร็จพี่นั่งรอในรถที่นั่งตึกมนุษย์นะครับ”

“แค่กินข้าวนะคะ ดูหนังวันนี้คงไม่ทัน ไอต้องทำรายงานที่ค้างไว้ค่ะ” จากที่ตั้งใจว่าหลังเลิกเรียนจะรีบกลับห้องไปปั่นรายงานก็คงต้องเปลี่ยนแผนนิดหน่อยเพราะพอโดนลูกอ้อนเหมือนลูกแมวของเดย์ เธอจะปฏิเสธลงได้ยังไง

“ได้ครับ เราหาอะไรกินแถวมอดีไหม จะไม่เสียเวลาขับรถด้วย กินเสร็จไอจะได้กลับห้องไปทำรายงาน” ความจริงเขาตั้งใจจะชวนเธอไปดูหนังที่ห้อง แต่คำตอบเธอดักเขาทุกทาง เลยจำเป็นต้องเก็บแพลนยัดใส่กล่องไว้ก่อน

คราวหน้าแล้วกัน!

“ก็ดีค่ะ อ้อ พี่เดย์เอาเสื้อเลยไหมคะ” เกือบลืมแล้วไหมล่ะ เจ้าของเสื้อก็ไม่ทักท้วงเลยเอาแต่คุยเรื่องอื่น ทั้งที่เสื้อช็อปของเขาอยู่ที่เธอเป็นเดือนแล้ว ตั้งแต่เธอเอาเสื้อช็อปเขามาซัก เขาก็ทำเป็นพิมพ์มาถามเรื่องเสื้อพอเธอถามกลับว่าให้เอาไปคืนเมื่อไหร่ เขาก็ตอบเอาไว้ก่อนยังไม่ว่าง ไม่ว่างเป็นเดือน

ที่แท้ก็เอาเรื่องเสื้อมาเป็นข้ออ้างจีบเธอนี้เอง^^

“ครับ” เดย์รับถุงกระดาษที่ไอยืนให้มาถือไว้ แล้วหยิบเอาเสื้อช็อปวิศวะออกมา “หอมจังครับ หอมแบบนี้วันหลังซักให้พี่อีกได้ไหม”

“ไอส่งซักที่ใต้คอนโดค่ะ” หน้าแตกดังเพล้งแต่ก็ยังส่งยิ้มให้ข้างกาย เขารู้ว่าเธอไม่ได้ช็อตฟีลเหมือนพวกเพื่อนตัวดีของเขาชอบทำ ดูสายตาที่ว่างเปล่าก็รู้แล้วว่าเธอแค่ตอบออกมาด้วยความสัตย์จริงและความใสซื่อ

มองตาแป๋ว น่ารัดฉิบหาย! อยากรัดโว้ยยย!!

“งั้นวันหลังพี่ต้องเอาไปซักที่นั้นบ้างแล้วล่ะ” ยังไงเขาก็จะไปวนเวียนแถวนั้นให้ได้

ไม่คิดเลยว่าการเดินชนเธอวันนั้นที่หน้าร้านกาแฟ จะทำให้เขาได้เธอมาเป็นแฟนวันนี้ แม้ว่าเหตุการณ์ครั้งแรกที่เจอกับเธอนั้นไม่ค่อยจะน่าประทับใจเท่าไหร่ แต่เผอิญที่ใบหน้าจิ้มลิ้มนั้นทำให้เขาถูกใจอย่างบอกไม่ถูก เขาจึงใช้เหตุการณ์ตอนนั้นเป็นจุดเริ่มต้นในการเข้าหาเธอเสียเลย

ตอนแรกเขาก็กะจะเล่นๆ แหละ แต่พอได้คุยได้รู้จักเธอมากขึ้นบวกกับความรู้สึกที่ไม่รู้ทำไมเขาถึงถูกใจเธอนัก ไม่ได้รู้สึกกับใครแบบนี้มานานแล้ว ยอมรับด้วยก็ได้ว่าวันนั้นตอนเจอกันครั้งแรก ไอ้สิ่งมีชีวิตตรงหน้าอกข้างซ้ายที่เรียกว่าหัวใจมันกระตุกแบบไม่มีสาเหตุ พอมั่นใจกับรู้สึกตัวเองว่าเธอพิเศษกว่าใครเลยไม่คิดจะเล่น

จริงจังแม่งเลยกลัวคนอื่นปาดหน้าแย่งเธอไป!

ส่วนเรื่องที่เขาไม่ปริปากบอกเพื่อนๆ ในกลุ่มเรื่องไอญดา ก็ไม่มีอะไร ไม่ได้ตั้งใจจะเซอร์ไพร์ซหรือเป็นความลับ ปกติคุยกับใครเขาก็ไม่ได้ประกาศให้โลกรู้อยู่แล้ว คนคุยจริงๆ นะ ไม่รวมที่เต๊าะที่หยอก ที่อ่อยนู้น อ่อยนี้ไว้ก็ไม่นับ

คนที่ทำทุกอย่างเหมือนเป็นความลับน่าจะเป็นไอญดาเสียมากกว่า เพราะเธอมักจะเลี่ยงที่จะเจอเขาสถานที่ใกล้เคียงมหาลัย ไม่อยากให้นักศึกษาในมหาลัยเห็นเธออยู่กับเขา ตอนแรกกขัดใจเดย์นิดหน่อยที่เธอไม่ได้เปิดตัวให้ใครรู้ว่ากำลังคุยอยู่กับหนุ่มฮอตอย่างเขา แต่ไอญดาก็บอกว่ารอสถานะของเขากับเธอชัดเจนกว่านี้ก่อนค่อยเปิดตัว เดย์ก็เลยต้องยอมตามใจ

ก็หลงเขา ชอบเขา ให้ทำอะไรก็ยอม….