Masukเดย์เดินเข้ามาในห้องเรียนด้วยรอยยิ้มกว้าง มองทางไหนก็เป็นสีชมพูไปหมด เขาโคตรมีความสุขเลย 10นาทีสำหรับการนั่งเบียดชิดร่างเล็ก ทั้งที่รู้ว่าเธอเกร็งแต่เขาก็ไม่ขยับหนี อยากให้หญิงสาวได้ชินกับการใกล้ชิดกับเขา เพราะหลังจากนี้อาจจะได้แนบชิดกันมากยิ่งขึ้น เดย์อมยิ้มกับความคิดตัวเอง ก่อนทรุดตัวลงนั่งข้างแฝดน้อง
“ไปแดกข้าวเที่ยงโรงอาหารมนุษย์กัน” เดย์ถามไปโดยไม่คิดอะไรและไม่ได้รู้ถึงความตรึงเครียดรอบกายด้วย “กูจะกินที่นี้” ไนท์ตอบในขณะที่พยายามปรับน้ำเสียงไม่ให้แข็งมาก พร้อมพยายามย้ำกับตัวเองว่าเดย์ไม่รู้ว่าเขาชอบไอญดา เขาจะโทษพี่ชายตัวเองไม่ได้ ผิดที่เขาไม่จีบเธอเอง มันไม่ใช่ความผิดของเดย์เลย…. “กูอยากไปเจอไอ” เดย์บอกความต้องการของตัวเองที่ชวนไปทานข้าวไม่ใช่ว่าเขาอยากกินข้าวที่นั้น แต่เขาอยากไปหาแฟนตัวเองต่างหาก ไปคนเดียวก็เหงาไปเลยชวนเพื่อนไปด้วย “เดี๋ยวกูไปเป็นเพื่อน ให้ไอ้เรนกินกับไอ้ไนท์แล้วกัน” ชินที่นั่งถัดจากไนท์อีกฝั่งรีบเสนอตัว เพราะไม่อยากให้เดย์กดดันไนท์ “โอเคคร้าบเพื่อนชิน… ว่าแต่มึงเถอะเป็นอะไร ดูอารมณ์ไม่ค่อยดี” เดย์ตอบชินแล้วกลับมาสนใจคนข้างๆ อีกครั้งเพราะพึ่งสังเกตเห็นสีหน้าตึงเครียดของไนท์ “เปล่า” “มีอะไรก็คุยกับกูได้ มึงก็รู้” ถึงจะกวนตีนกันตลอด แต่ถึงเวลามีปัญหาเขาสองคนก็เป็นที่ปรึกษาและอยู่เคียงข้างกันและกันเสมอ เพราะพวกเขาเป็นพี่น้องกัน! “อืม แต่กูไม่ได้เป็นอะไร” “โอเคๆ” เดย์พอดูออกว่าไนท์ดูไม่ค่อยสบอารมณ์กับอะไรสักอย่าง แต่ก็ไม่อยากรบเร้าต่อเพราะรู้ดีถ้าไนท์ไม่ยอมเปิดปากแสดงว่ายังไม่พร้อมจะเล่า @ร้านนั่งชิว “ทำไมมานั่งดื่มที่นี่” “....” “เปลี่ยนบรรยากาศ?” เรนจิถามซ้ำอีกครั้งเมื่อคนที่ชวนเขามาดื่มด้วยไม่ตอบคำถามแรก เขาแปลกใจที่ไนท์มานั่งร้านนี้ที่พวกเขาเคยมานับครั้งได้ เพราะไม่ใช่สายนี้ ที่จะมานั่งฟังเพลงอกหัก จิบเหล้าเคล้าบรรยากาศเศร้าๆ ปกติพวกเขามักจะไปดื่มที่ร้านประจำอย่าง EDM PUB “....” “หรือมาทำตัวเป็นพระเอกเอ็มวี?” ถามดีๆ เสือกไม่ตอบ ชอบให้แทงใจดำ ซึ่งมันได้ผลจริงๆ นัยน์ตาคมดุคู่นั้นตวัดใส่เขาอย่างฟาดฟันทันที แล้วไง ใครกลัว! “ถ้าจะกวนตีนก็กลับไป” “หึๆ คนอกหักนั่งคนเดียวมันเศร้านะ มึงไม่รู้เหรอ” เรนจิกระตุกยิ้มมุมปากอย่างเย้ยหยัน “ช่างเลือกร้านเนาะ เพลงแม่งเข้ากับคนอกหักอย่างมึงฉิบหาย เดี๋ยวก็ได้แดกน้ำตาแทนเหล้ากันพอดี” “ไอ้สัดเรน!” ไนท์กระแทกเสียงเรียกเพื่อนสนิทบ่งบอกว่าอารมณ์ได้คุกรุ่นจากการโดนอีกฝั่งกวนใส่ไม่หยุด เพื่อนเหี้ย! “หรือกูพูดผิด?” “จะแดกเหล้าหรือแดกตีน?” ไนท์เงยหน้าถามด้วยสีหน้าเอาเรื่อง “ไม่น่าถาม” เรนจิเลิกคิ้วอย่างกวนๆ ตอบ แล้วหยิบแก้วมาเทเหล้าใส่เติมโซดาหย่อนน้ำแข็งลงไป เขาทำทุกอย่างใจเย็นภายใต้สายตาแข็งก้าวของไนท์ “อย่างหลังสินะ” “อย่างหลังพ่อง! เห็นอยู่ว่ากูกำลังชงเหล้า แดกเหล้าดิวะ” เรนจิชูแก้วเหล้าของตัวเองแล้วแกว่งไปมาด้วยสายตาเย้าแหย่ก่อนกระดกดื่มเหล้ารวดเดียวหมดแก้ว “กวนตีน!” “แล้วมึงยิ้มทำห่าอะไร” คนกวนตีนถามยิ้มๆ เหมือนรู้คำตอบนั้นอยู่แล้ว “....” นั้นดิ เขาจะยิ้มทำซากอะไร ทั้งที่ท่าทางของเรนจิทำให้เขาคันตีนยุบยิบ เหมือนอยากเต๊ะปากคน แต่อีกในความรู้สึกหนึ่งกลับรู้สึกดีไม่น้อยที่ได้ต่อปากต่อคำกับเรนจิ ที่รู้ใจเขายิ่งกว่าใครและเป็นคนที่เขารู้สึกสบายใจที่จะคุยเสมอ นั่งดื่มกับมันก็ดีกว่านั่งดื่มคนเดียวละวะ! “แล้วนึกยังไงมานั่งร้านนี้” “อยากนั่งดื่มเงียบๆ” “ไม่นั่งแดกที่ห้องล่ะ” “เงียบไปไอ้สัด” เรนจิตอบรับด้วยการยกยิ้มขำไม่ต่างจากไนท์ ไนท์เองก็ไม่ถนัดแนวนั่งชิวเท่าไหร่ ปกติชอบเสียงเพลงบรีทหนักดังอึกกระทึกเวลาดื่มมากกว่า ทว่าวันนี้กลับไม่ได้รู้สึกแบบนั้นเลย อยากหาที่นั่งดื่มที่เงียบสงบกว่านั้น เลยเลือกมานั่งที่ร้านนั่งชิว มันก็ไม่ได้แย่ บรรยากาศเอย เพลงเอย เศร้าเหี้ยๆ “แล้วมึงจะเอาไงต่อ?” เรนจิเอ่ยถามด้วยสีหน้าจริงจังไม่มีแววยียวนเหมือนก่อนหน้านี้ “เอาไงล่ะ” “ตัดใจ?” “ถามเหมือนกูมีทางเลือกอื่น” “ถ้าเป็นคนอื่น กูคงยุมึงทำแย่งเขามา แต่นี้ดันเป็นไอ้เดย์ พี่มึงอีกด้วย” “แล้วกูแย่งมันไม่ได้เหรอ?” “ไม่ได้!!!!” “หึๆ กูก็ไม่ได้เหี้ยขนาดนั้น…..แต่ก็ไม่ได้รู้สึกยินดีกับมันตอนนี้” เขาอิจฉาเดย์ อิจฉาที่เดย์ได้ใจเธอไปครอบครอง…. แต่เขาจะทำอะไรได้ พี่ชายกำลังมีความรักครั้งใหม่ เขาอยากยินดีกับเดย์ แค่ตอนนี้มันยังรู้สึกแบบนั้นไม่ได้จริงๆ “ชอบน้องเขามากขนาดนั้นเลยเหรอ” “อืม” ไม่คิดเหมือนกันว่าจะชอบเธอได้มากขนาดนี้ เธอเป็นเหมือนรักแรกพบ หัวใจมันกระตุกไม่มีสาเหตุตั้งแต่แรกเห็น และคงเป็นเพราะชอบเธอมากเขาเลยไม่กล้าเข้าหา ไม่กล้าจีบ ได้แต่เฝ้ามอง กลัวผิดหวัง กลัวจีบเธอแล้วโดนปฏิเสธ กลัวแม่งมันไปทุกอย่าง สุดท้ายเขาเลยแดกแห้ว….- เดย์ -ผมมาที่คาเฟ่เปิดใหม่ตรงหน้ามหาลัยที่ไอ้สามตัวนั้นนัดไว้ด้วยสภาพยังไม่ตื่นเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์เท่าไหร่ เพราะเมื่อคืนดื่มหนักไปหน่อยแถมยังไปต่อที่ห้องกับน้องอะไรสักอย่างจำชื่อไม่ได้แล้วตอนนี้ ทั้งที่พึ่งออกจากห้องเขามาแท้ๆเออ นั่นแหละ ได้แล้วจบ! ทำไมต้องจำชื่อให้เปลืองพื้นที่สมองด้วยขณะที่เดินมาถึงทางเข้าคาเฟ่ สายตาดันเหลือบไปเห็นผู้หญิงไซต์มินิสองคนที่กำลังเปิดประตูเดินออกจากร้านมา แต่ผมสะดุดตาเจ้าของเรือนผมดำขลับยาวสลวยเกือบถึงเอวนั่นมากกว่าออร่าความขาวเนียนชมพูทำให้ดวงตาที่หนักอึ้งของผมเบิกกว้างทันที ก่อนกวาดตาสำรวจเธออย่างเสียมารยาทร่างเล็กที่ไม่ได้ผอมเพรียวแบนราบ มีทรวดทรงองเอว ผิวขาวเนียนเปล่งปลั่งจนโดดเด่น หน้าตาจิ้มลิ้ม ดูน่ารัก น่าถนุถนอมสเปคผมเลย!อยากจีบว่ะ!แต่อยู่ๆ จะให้เดินเข้าไปขอเบอร์เลยคงดูแปลกๆ คงต้องสร้างเหตุการณ์ แล้วไอ้สมองอันชาญฉลาดของผมก็ทำงานได้ดีเกินประสิทธิภาพผมก้าวเข้าไปข้างหน้าโดยไม่ได้มองไปในทิศทางที่เดิน แต่ทำเป็นเสมองดูนั่นดูนี่ แอบเหลือบตามองอีกสองร่างเดินตรงออกมาเหมือนกัน ซึ่งเหมือนโชคจะเข้าข้างที่ทั้งสองเหมือนกำลังหันหน้าไปคุยกันอย่างออกรส
ไอญดาตื่นขึ้นมาในช่วงเช้าสาย ทว่าเจ้าของลำแขนแกร่งที่อุทิศให้เธอหนุนนอนตลอดทั้งคืนยังไม่ตื่น เธอรู้ว่าเดย์งอนนิดๆ เรื่องที่เธอแอบไปเที่ยวผับกับพวกรุ่นพี่คนสนิทเมื่อคืนหลังจากพวกเธอทานหมูกระทะเสร็จตั้งใจกลับบ้านจริงๆ ทานเสร็จกันตั้งแต่สองทุ่มกว่าๆ แล้วแต่พอขับรถผ่านแล้วแสงสีและเสียงเพลงมันดึงดูดเกินห้ามใจ ลูกพีชเลยสั่งให้เคทที่หน้าที่เป็นสารถีจอดแล้วบอกว่าขอแวะฟังเพลงแป๊บเดียว แค่ชั่วโมงเดียวแล้วกลับชินกับเดย์ไม่รู้หรอก ซึ่งเคทกับข้าวฟ่างที่เป็นสายเที่ยวสายดื่มอยู่แล้วก็เออออเห็นด้วยทันที รุ่นน้องอย่างเธอและนานิจะปฏิเสธได้อย่างไรและที่เธอกับลูกพีชไม่บอกแฟนหนุ่มเพราะไม่อยากให้สองหนุ่มไปเฝ้า บอกไว้แล้วว่าวันนี้เป็นวันของสาวๆ หนุ่มๆ เองก็นัดกันที่ห้องเดย์แล้ว แยกย้ายกันไปมีเวลาให้เพื่อนบ้างแต่จากที่บอกว่านั่งฟังเพลงแป๊บเดียว เบียร์ผ่านไปสามโปรสาวๆ ก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะกลับ และดื่มเพลินจนเวลาล่วงเลยเกือบสี่ทุ่ม สุดท้ายเดย์กับชินก็จับได้เสียพวกเธอแอบหนีเที่ยวไอญดาคุ้นคิดวิธีง้องอนเดย์อยู่หลายนาทีก่อนจะฉีกยิ้มกว้างเมื่อถึงอะไรออก‘จะง้อใครก็เอาของที่เขาชอบมาง้อ’เธอรู้ดีว่าเดย์ชอบอะไร แล
หลายเดือนต่อมา….วันนี้เดย์ได้นัดอีกสามหนุ่มมาดื่มกันที่ห้องเนื่องจากไอญดามีนัดไปทานหมูกระทะกับนานิและรุ่นพี่คนสนิทอย่างลูกพีช เคทและข้าวฟ่าง ตามประสาสาวๆ เดย์เลยนัดหนุ่มๆ มานั่งดื่มกันที่ห้องและที่นัดดื่มที่ห้องเพราะตอนนี้หลายคนเริ่มมีพันธะจึงสะดวกกว่าที่จะดื่มกันที่ห้องมากกว่าการไปนั่งดื่มที่ผับ“แดกหมูกระทะอะไรวะ 3ทุ่มยังไม่กลับเลย” เดย์ว่าน้ำเสียงเครียดๆ หลังยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดู“มึงจะห่วงอะไรนักหนา เขาก็แค่ออกไปเจอเพื่อน แล้วก็ไปกันตั้งหลายคน” เรนจินปรามคนที่เดินจงกรมวนไปมาในมือถือโทรศัพท์ด้วยสีหน้าชั่งใจ“รู้ว่าไปหลายคน แต่ผู้หญิงทั้งนั้น ชินลองโทรหาพีชสิ”“แล้วมึงไม่โทรหาไอเองอ่ะ” ชินเลิกคิ้วถาม“มันไม่กล้าไง ถึงให้มึงไปเค้นคนของมึงแทน” เรนจิตอบแทนเดย์ เพราะเท่าที่เขาสังเกตอาการเดย์ที่เดี๋ยวปลดล็อกโทรศัพท์เหมือนจะกดโทรออกแต่ชั่วอึดใจก็กดล็อกโทรศัพท์แล้วเดินวนไปมาจนเขาเวียนหัว“แล้วมึงคิดว่ากูกล้าเหรอ ก่อนออกไปพีชยังสั่งกูอีกด้วยว่าห้ามโทรตาม ตามพิมพ์ตาม ถึงเวลาจะกลับเอง” ชินแจกแจงกับเดย์เพิ่มเติมถึงเหตุผลที่เขาไม่กล้าโทรตามแฟนสาว“แล้วมึงก็เชื่อฟัง?”“เอ้า ไอ้นี่ ไม่เชื่อฟัง
ก่อนเปิดภาคเรียนที่ 2 ที่จะถึงอีกไม่กี่วัน เดย์ขอให้ไอญดาพาเขาไปเจอพ่อแม่ของเธอ ซึ่งไอญดาก็ตอบตกลงและทำการนัดพ่อกับแม่ของเธอให้“ไปบ้านไอแล้วจะแนะตัวว่าเป็นอะไรกับไอคะ?”“แฟนไง” เดย์ขมวดคิ้วตอบอย่างไม่เข้าใจ ก็เขาเป็นแฟนเธอ ถ้าไม่ให้แนะนำว่าเป็นแฟนแล้วเป็นอะไร? ผัวงี้? ไม่ได้มั้งพ่อกับแม่เธอคงไล่เขาออกบ้านพอดี“ไอบอกตอนไหนว่าพี่เดย์ผ่านช่วงดูพฤติกรรมแล้ว?” ไอญดาทำหน้าซื่อตาใสถามต่อ ต่างหากอีกคนที่เริ่มขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างเครียดๆ“ก็ตั้งแต่วันที่ไอโยกให้ที่โซฟาไง วันที่พี่สักมาอ่ะนั่นไม่ใช่คำตอบเหรอ?”“อย่ามาโมเมเอาเองสิคะ วันนั้นไอไม่ได้พูดเลยว่าพี่เดย์ผ่านแล้ว” ไอญดาลอยหน้าลอยตาตอบ“ไอ เอากันทั่วห้องขนาดนี้ยังไม่ใช่แฟนแล้วจะเป็นอะไร” พื้นที่เดียวที่ยังไม่ได้ใช้เป็นสนามรักคือเพดาน เพราะเขาไม่ใช่สไปเดอร์แมนโว้ย! ที่จะพาเธอไปกระดึ๊บๆ อยู่บนเพดานห้องได้“ที่ระเบียงยังไม่เคยนะคะ” ไอญดาแย้งหน้าตาใสซื่อ ทำเอาเดย์อยากจะจับเธอมาตีก้นลงโทษสักทีสองทีโทษฐานที่เธอกำลังปั่นเขาอยู่“เอาไหมล่ะ จัดให้ตอนนี้เลยก็ยังได้ แต่หลังจากวันนี้ เราสองคนอาจจะกลายเป็นคนดังในเวปหนังโป๊ได้นะ” เพราะตัวระเบียงที่ค
สองสัปดาห์ต่อมา….เดย์ได้ถอดเฝือกแล้วกลับมาเดินเหินโดยไม่ต้องใช้ไม้ค้ำเดินอีก แต่ยังทำกิจกรรมโลดโผนไม่ได้ ซึ่งเซ็กซ์ไม่ถือว่าเป็นกิจกรรมโลดโผนถ้าท่าไม่แอดวานซ์เกินไปแล้วตอนนี้ที่เดย์จับไอญดากินในห้องน้ำก็ยังถือว่าเป็นท่าเบสิคเพราะฉะนั้นไม่มีอะไรให้ต้องกังวลเรื่องขาเลย“อ๊ะ! อ๊ะ!” เสียงร้องครางกระเส่ากับเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังผสานในห้องน้ำดังจากสองร่างเปล่าเปลือยที่กำลังสอดประสานกันใต้ฝักบัวที่ถูกเปิดทิ้งไว้นานนับชั่วโมง จนเกิดไอน้ำลอยฟุ้งทั่วห้องร่างบางถูกจับให้หันหน้าเข้ากับกำแพงโดยมีร่างสูงใหญ่แนบชิดอยู่ข้างหลัง ริมฝีปากร้อนและสันจมูกโด่งซุกไซร้ ขบเม้มไล้เลียผิวอ่อนตามลำคอระหง ลาดไหล่ลงไปที่แผ่นหลังจากคลั่งไคล้ หลงใหล ในขณะที่เอวสอบก็ตวัดเข้าออกในจังหวะที่หนักหน่วง“โคตรเสียวเลยไอ” เดย์กระซิบบอกเสียงหอบๆ เขาไม่ได้มีเซ็กซ์แบบจัดเต็มแบบนี้มานานหลายเดือน กระแทกเข้าออกไม่กี่ทีก็แทบจะแตกพร่าแม้ว่าหลายสัปดาห์ที่ผ่านมาเขากับเธอก็มีอะไรกันมาตลอด แทบทุกวันด้วยซ้ำ แต่เพราะขายังไม่หายดี ท่าเลยค่อนข้างจำกัด ส่วนมากเป็นคนตัวเล็กที่เป็นคนโยก มันก็ดีแหละ ดีมาก แต่ได้กระแทกเอง คุมจังหวะเองมันก็ด
หลายสัปดาห์ต่อมา….เมื่อการสอบปลายภาควันสุดท้ายเสร็จสิ้นลง สี่หนุ่มฉายาเจ้าชายวิศวะก็พากันมาฉลองสอบเสร็จที่ร้านอาหารกึ่งบาร์ ต่างจากปกติที่จะพากันฉลองที่ผับแถมมหาลัย แต่ด้วยความที่เดย์ยังไม่ถอดเฝือกและยังต้องใช้ไม้ค้ำเดินอยู่ แม้จะลดเหลือแค่อันเดียวแล้วก็ตาม สี่หนุ่มจึงต้องปรับเปลี่ยนสถานที่ฉลองเพราะขืนเดย์ไปผับในสภาพนี้ คงดูกระเสือกกระสนเกินไป แถมข้างในยังแออัดมากไม่เหมาะกับคนที่เดินเหินยังไม่สะดวกอย่างเดย์เลยและแม้จะเป็นนัดของหนุ่มๆ แต่ไอญดาก็ได้รับอนุญาตให้ติดส่อยห้อยตามมา เพราะต้องขับรถมาส่งและรับเดย์กลับเนื่องจากอีกสามหนุ่มไม่ได้ขับรถมาเพราะเตรียมตัวจัดหนักกันเต็มสตรีม วันนี้เลยไม่มีใครเป็นสารถีไปรับเดย์ และอีกผลหนึ่งคือเดย์ติดแฟนสาวมาก ไปไหนก็ต้องหนีบไปด้วยทุกที ไอญดาจึงได้ร่วมวงกับหนุ่มๆ อยู่บ่อยครั้งไอญดากับเดย์นั่งแอบอิงดูเมนูอาหาร พูดคุยกันกะหนุงกะหนิงไม่เกรงใจชินกับเรนจิที่นั่งร่วมโต๊ะเลย แต่พอทั้งคู่เห็นไนท์กลับดีดตัวออกจากกันแทบทันที แถมยังมีท่าทีเกร็งๆ อีกด้วยไนท์ถอนหายใจพรืดอย่างไม่ชอบใจที่เดย์กับไอญดาเป็นแบบนี้ทุกครั้งที่เห็นเขา เขารู้ว่าทั้งสองเกรงใจและพยายามไม่ให้







