Chapter 1: Snatcher

"Ate, huwag mo sanang kakalimutan yung kakailanganin kong tuition para bukas, ha? I love you!"

Napabuntong hininga si Sania matapos mabasa ang text message galing sa nakababata niyang kapatid na si Yngrid. Exam kasi nito bukas kaya kakailanganin na nilang bayaran ang remaining balance nito sa paaralan. Fourth year college na nito sa kursong nursing.

Sobrang gastos ng kurso na kinuha ng kanyang kapatid, pero dahil sa nakikita niyang kagustuhan nitong makapagtapos ay sinuportahan niya ito kahit na halos wala ng matira pa sa kanya.

Ulila na silang magkapatid sa mga magulang at tanging ang lola na lang nila ang karamay nila sa buhay. Isa iyon sa dahilan kaya natigil siya sa pag-aaral. Highschool graduate lang siya at hindi na nakatungtong pa sa college sa kawalan ng pera at suporta. Kaya imbes na magpatuloy ay naghanap na lang siya ng trabaho upang mapag-aral ang kapatid.

Nagbabalak pa rin naman siyang ipagpatuloy ang kolehiyo kapag nakatapos na ito, kaya kahit kaunti o barya lang ang natitira sa kanya ay itinatabi niya para sa muli niyang pagbabalik sa pag-aaral.

"I love you too! Basta gagalingan mo sa pag-aaral, ha?" nakangiti niyang reply sa kapatid.

Matapos nun ay dali-dali siyang sumakay ng tricycle papunta sa bakery na pinagtatrabahuan. Pagkatapos ng shift niya sa bakery ay dishwasher naman siya sa restaurant kapag tanghali, sa gabi naman ay bartender siya sa isang bar. Kung anu-anong raket ang pinapasok niya para lang mabuhay silang tatlo at may pangtustos sa pag-aaral ng kanyang kapatid.

Napatawa si Sania sa magkabilaan niyang mga trabaho. Kulang na lang ay hatiin niya ang sarili upang kumita pa ng mas marami. Ngunit kahit ganun, sa kabila ng hirap ay nananatili pa rin siyang positibo sa buhay.

"Kuya, wala bang discount diyan para sa mga magaganda?" biro niya sa driver na kakilala niya.

"Naku, ikaw na naman!" tawa ng driver nang mapagtanto kung sino ang pasahero. Ilang beses na niyang naisakay ang dalaga kaya alam na niya kung gaano ito kakwela.

"Si Manong oh, parang ayaw akong makita eh kailan lang nung nireto mo ako sa anak mo," tawa naman ni Sania nang maalala ang huling engkwentro sa driver.

Napakamot naman ng ulo ang lalaki at natawa na lang din.

Abot langit naman ang ngiti ni Sania nang makakuha nga siya ng discount sa pamasahe. Biro lang niya ang mga iyon pero kapag may kumagat eh di go. Makaka-save pa siya ng pamasahe.

"Oh, Sania. Hindi ka ba nasabihan ni boss kagabi?" bungad ng kaibigan niyang si Carol.

"Nasabihan saan?" taka naman niyang tanong habang inaayos ang kanyang apron.

"Tanggal ka na raw, bakla. Bigla-bigla na lang nagtanggal ng mga trabahador kahapon at isa ka na dun. Tinanong ko nga si boss kung bakit ka napasama eh pareho na tayong matagal dito. Ayon, walang sagot. Random lang daw ang pagpili," puno ng simpatya na wika ng kaibigan.

Lumaylay ang mga balikat ng dalaga sa narinig. May palagay siyang dahil iyon sa pagtanggi niya sa panliligaw ng anak nito. Intsik kasi ang amo nila. Eh ayaw naman niya dahil sobrang istrikto ng anak nito. Bukod pa doon ay hindi niya gusto ang lalaki dahil masangsang sa ilong ang amoy ng putok ito.

Bigla siyang napangiwi. Si Carol naman ay natawa sa reaksyon niya na para bang alam na kung ano ang kanyang iniisip.

"Ewan ko ba dun sa boss natin. Tatanggalin ka kapag hindi nakuha ang gusto. Ganun siguro ang mga may pera, no? Kainggit," litanya ni Carol habang nagmamasa. Hindi siya nag-aalala sa kaibigan dahil alam niyang madiskarte ito at makakakita rin ng bagong trabaho.

Napanguso na lang si Sania habang pinapanood ang ginagawa ng kaibigan. Nanghihinayang siya dahil malaki laki rin ang pasahod sa bakery. Plano pa naman sana niyang i-advance ang sweldo niya sa buwan na ito.

"Patulan mo na lang kaya ang anak ng boss natin?" suhol ni Carol na natatawa. "Magbubuhay prinsesa ka doon. Yun nga lang ay kailangan mong tiisin ang kili-kili power niya every day."

"Baliw!" tawa niya at binatukan ito. "Hindi pa ako nasisiraan ng bait upang gawin yan."

Kapag nagka-boyfriend siya, gusto niya yung mahal niya at gusto niya talaga. Kahit na mahirap lang din kagaya niya basta responsable at may pangarap sa buhay ay okay na siya.

.....

"Pasensya na po pero ang kailangan kasi namin ay college graduate eh. Base kasi dito sa resume mo ay hanggang highschool ka lang," anang staff na kausap ni Sania sa isang maliit na department store na pinag aaply'an niya.

"Kuya, alam ko po ang mag-sales talk. May experience din ako sa paglalako. Magaling din akong mambola ng mga customers para may bumili. Kayang-kaya ko ang trabaho. Promise!" pagpupumilit pa niya dito. Sinamahan pa niya iyon ng puppy eyes.

Naawa naman ang lalaki at bahagyang namula ang mga pisngi. Ang ganda kasi nito at nagpapa-cute pa pero siya naman ang malalagot kapag hindi siya

sumunod sa patakaran.

"P-Pasensya na talaga, miss. Hindi talaga pwede eh. Baka sesantehin ako kapag pinalusot kita."

Hindi na napigilan ni Sania ang mapasimangot. Pang anim na itong rejection niya sa araw na ito. Lahat ay college graduate ang hanap. Gusto pa sana niyang humirit sa lalaki pero baka maagrabyado nga niya ang trabaho nito kaya umalis na lang siya.

Sa huli ay wala siyang choice kundi ang i-withdraw ang ipon niya para sa pag-aaral upang may pangdagdag sa tuition ng kapatid niya. Mangiyak-ngiyak pa nga siya habang binibilang ang pera. Ilang taon din niya iyong pinag-ipunan tapos iglap lang ay mawawala agad iyon sa kanya.

"Okay lang, para naman ito sa kapatid ko. Malapit na siyang magtapos. Kaunting tiis na lang..." pagpapalakas niya sa kanyang loob.

Ngunit saktong paglabas niya sa bangko ay biglang may humablot sa hawak niyang bag. Nanlamig ang buong katawan niya dahil nandoon ang perang para sa tuition ng kapatid niya!

"M-Magnanakaw! Kuya guard, tinangay yung bag ko!" naghihisterya niyang sigaw sa guard ng bangko na agad hinabol ang snatcher. Ang isang guard na naiwan ay may tinawagan sa radyo.

Wala naman sa sariling napatakbo pasunod si Sania upang sundan ang mga ito. Hindi pwedeng matangay ang pera niya! Gusto niyang maglupasay na lang sa kalsada at mag-iiyak pero hindi naman siya ganun kagaga.

Dahil sa matinding emosyon at adrenaline sa katawan, pakiramdam niya ay siya si superman at basta na lang siyang tumawid sa kabilang kalsada!

Huli na nang mapansin niya ang isang humaharurot na sasakyan at bigla siyang nabangga.