Chapter 3

Third Person’s POV

Kakatok na sana si Aodhan sa pinto nang marinig niya ang malakas na ungol ng isang babae mula sa loob.

​Akala niya, isa lang ito sa mga karaniwang babaeng pinaglalaruan ni Thaddeus.

​Napabuntong-hininga na lang siya habang pilit na dinededma ang maiinit na ungol na nanggagaling sa loob ng library. Pero bago pa man siya makatalikod, biglang bumukas ang pinto. Literal na napatigil si Aodhan nang makita kung sino ang lumabas.

​Si Tanya. Ang kapatid niya sa ina.

​Hindi makapaniwala si Aodhan sa nakikita niya. Ang babaeng inakala niyang isa lang sa mga linta na umaaligid kay Thaddeus, kapatid niya pala. At ang pinakamasakit sa lahat? Walang kamalay-malay si Tanya. Sobrang inosente nito sa katotohanang ang lalaking nagbibigay sa kanya ng panandaliang sarap ay ang mismong halimaw na pumatay sa mga magulang nila.

​“K-kanina ka pa ba riyan?” nauutal na tanong ni Tanya. Mukhang nahalata nitong narinig ni Aodhan ang nangyari sa loob.

​Hindi siya pinansin ni Aodhan. Nilagpasan niya lang ang kapatid at dumiretso ang tingin kay Thaddeus.

​“So,” malamig na panimula ni Aodhan, bawat salita ay may banta. “This is how you reward her now?”

​“You’re back… and you’re alive,” may paghanga sa tono ni Thaddeus habang pinapahiran ang sariling labi.

​“Haven’t you told her yet?” tanong ni Aodhan sabay upo sa sofa na nasa gilid ng lamesa ni Thaddeus.

​“Told her what? That we killed her bastard father and accidentally killed her mother? Or… told her that she has a brother?” nakangising sagot ni Thaddeus.

​Hindi nakasagot si Aodhan. Biglang nag-iba ang vibe sa loob ng silid. Ang kaninang ngiti at tila pag-iingat ni Thaddeus kay Tanya ay napalitan ng ma mabigat at nakakakilabot na atmospere.

​Naglabas ng sigarilyo si Aodhan at sinindihan ito.

​“Wala siyang dapat malaman,” mariin at puno ng pagbabanta niyang pahabol.

​“Are you gonna make her your woman? She’s so young! And you’re taking advantage of her!” asar na dagdag ni Aodhan. Kahit kinakabahan, pilit niyang sinalubong ang tingin ng lalaki.

​Hindi sumagot si Thaddeus. Sa halip, nag-sindi lang ito ng tabako. Habang humihithit ay relax na relax nitong sinalinan ng mamahaling alak ang kanyang baso. Ngumisi siya at tumingin nang diretso kay Aodhan.

​“That’s for me to decide,” kaswal na sagot nito.

​“Bullshit! I know we’re not blood-related, but she’s too young!” Galit na tumayo si Aodhan at malakas na hinampas ang lamesa ni Thaddeus.

​Hindi man lang natinag si Thaddeus sa pagwawala ni Aodhan. Nanatili lang itong nakasandal sa leather chair niya, dahan-dahang pinapaikot ang alak sa baso habang ang makapal na usok ng tabako ay lumulutang sa pagitan nilang dalawa na parang multo.

​“Are you done throwing tantrums, Aodhan?” malamig na tanong ni Thaddeus. Sobrang kalmado ng boses niya pero ang talim ng tingin niya ay sapat na para maputol ang hininga ng kahit sino.

​“I’m not fucking playing with you, Thaddeus,” mariing sagot ni Aodhan. Nanginginig na ang mga kamao niya sa ibabaw ng mahogany desk habang pilit na pinapanatili ang eye contact. “She’s my sister. I don’t care what kind of sick game you’re playing, I won’t let you ruin her.”

​Dahan-dahang ibinaba ni Thaddeus ang kanyang baso. Ang marahang tunog ng paglapat ng kristal sa kahoy ay tila tunog ng batingaw ng kamatayan.

​Tumayo si Thaddeus mula sa upuan niya. At doon pa lang, ramdam na agad ang dehado ni Aodhan. Mas malaki at mas matangkad si Thaddeus, at sa simpleng pagtayo na ‘yon, literal na nilamon ng anino nito ang buong silid. Lumapit siya nang dahan-dahan, walang katiting na takot, hanggang sa mapilitan si Aodhan na tumingala nang kaunti dahil sa sobrang lapit at tangkad ng lalaki.

​“You’re forgetting who holds the leash here, Aodhan,” bulong ni Thaddeus, habang nakatitig pababa sa kanya. Ang boses niya ay parang talim ng patalim na nakadikit sa leeg. “Your precious little sister is only safe for as long as she stays compliant under me. If you want to keep her breathing… make sure you don’t make a sound.”

​Tumingin si Thaddeus sa nakasarang pinto ng library, bago muling ibinalik ang nakakangiting tingin kay Aodhan. Isang ngiti na walang kabuhay-buhay.

​“Because the second she finds out the truth? I won’t just break her. I’ll ruin her, piece by piece, right in front of your eyes. And you’re going to sit there and watch.”

Hindi nakasagot si Aodhan. Nanatili lang siyang nakatayo, blangko ang tingin at mariing nakakuyom ang mga palad. Gustuhin man niyang sumbatan o saktan si Thaddeus, alam niyang hawak siya nito sa leeg. Bawat salita ni Thaddeus ay tila tali na unti-unting sumasakal sa kanya.

​Umayos ng tayo si Thaddeus, tila walang nangyaring tensyon, at kaswal na inayos ang cuffs ng kanyang mamahaling polo.

​“Now fix yourself,” utos ni Thaddeus, tuluyang binasag ang nakabibinging katahimikan sa loob ng library. Ang boses niya ay bumalik sa pagiging kalmado pero naroon pa rin ang awtoridad. “And sumabay ka sa amin mag-dinner.”

​Hindi na niya hinintay ang sagot ni Aodhan. Tinalikuran niya ito at dahan-dahang naglakad patungo sa pinto, na tila ba ang buong sitwasyon ay isang simpleng business meeting lang na katatapos lang pag-usapan

 

Tanya's Pov

Biglang may kumatok sa pinto ng kwarto ko.

*knock knock

​Binuksan ko naman agad at laking gulat ko nang makita ko si Manang Salve.

​“Bakit po, Manang?” tanong ko sa kaniya.

​“Pwede bang ikaw muna ang magtimpla ng kape ni sir? May sakit kasi ako, baka magalit si sir, eh,” sambit ni Manang na literal na nakabalot sa blanket.

​Grabe naman si Manang, as in lowkey naaawa ako. May sakit na nga, hindi pa rin nagpapahinga. Akala mo naman may parusa ‘pag ‘di nakapag-serve.

​“Nako, Manang! Magpahinga ka na po kaya muna ? Ako na bahala rito. Sana pinasabi niyo na lang po sa ibang maids,” pag-aalala ko sa kaniya.

​Iba rin talaga ang mindset ng mga nakatatanda ngayon, eh. Sobrang boomer move, hindi ba nila alam na pwede naman akong i-text na lang? Hays,