Mag-log inKevin's POV
"Damn it?!" sigaw ko habang marahas kong ibinababa ang aking cellphone sa ibabaw ng lamesa. Kanina ko pa sinusubukang tawagan ang lahat ng tauhan namin pero walang makapagbigay sa akin ng malinaw na sagot kung kaninong limousine ang sumundo kay Lucy sa harap ng mansyon namin. Umiiyak pa rin si Jena sa gilid ng sofa, hawak ang kaniyang dibdib habang si mom naman ay natatarantang nagpapahanda ng gamot at tubig. "Kevin, please, don't look for Lucy anymore," hikbi ni Jena, ang boses niya ay basag na basag at halatang nagpapakita ng matinding takot. "Galit na galit siya sa akin kanina. Nakita mo naman kung paano niya ako tinignan. Baka kung anong gawin niya sa sarili niya o sa atin kapag pinilit mo pa siyang bumalik dito." "Shut up, Jena! Hindi mo ba nakita kung anong klaseng sasakyan ang sumundo sa kaniya?!" asik ko habang pabalik-balik ang lakad ko sa sala, hindi ko na maitago ang matinding inis, selos, at pagkalito ko. Dumiretso ako sa tapat ng bintana at marahas na hinila ang kurtina, nakatingin sa bakanteng gate kung saan gumuho ang kontrol ko sa babaeng akala ko ay hawak ko sa leeg. "Everything was perfectly planned! Ang kasal na ito ang magliligtas sa atin sa mga utang ng kumpanya!" sigaw ko muli habang nakakuyom ang aking mga kamay. "At ikaw, Jena! Bakit kailangan mo pang magdrama sa harap niya kanina?! You shouldn't have pushed her to the edge! Sabi ko sa'yo magtiis ka lang ng isang buwan hanggang sa matapos ang kasal at makuha ko ang buong pirma niya sa kumpanya!" "K-Kevin, kasalanan ko ba?" umiiyak na sagot ni Jena, lalong isinubsob ang mukha sa kaniyang mga palad. "I was just trying to talk to her! Hindi ko alam na magiging ganoon kalamig ang reaksyon niya!" "Hindi mo alam?! dynamic at matalino si Lucy, pero kanina, tinitigan niya ako na parang wala lang ako sa buhay niya! That wasn't the Lucy I control! She looked at me with pure disgust!" galit kong giit, sabay sipa sa maliit na lamesa sa harap ng sofa, dahilan para tumalsik ang mga basong kristal at mabasag sa sahig. "She took her things, walked out of that door, and treated me like I am a nobody! May tinatago siya sa akin, sigurado ako! may lalaki siyang pinupuntahan!" Sa pagitan ng komosyon namin ay biglang bumukas ang p***o ng sala at pumasok ang aking kanang kamay, si Marco, na may hawak na tablet. "Young Master... nahanap na po namin kung kanino nakarehistro ang limousine na sumundo kay Miss Lucy kanina," nauutal na pahayag ni Marco habang nanginginig ang kaniyang mga kamay na may hawak ng tablet. Mabilis akong lumapit sa kaniya at hinablot ang kaniyang kuwelyo, binuhat ko siya nang bahagya dahil sa galit. "Who is it?! Is it some old rich businessman she met behind my back?! Is she selling herself now?!" "H-Hindi po, Sir..." napalunok si Marco, halos hindi makatingin sa aking mga mata dahil sa takot na baka mapatay ko siya. "Ang limousine po ay pagmamay-ari ng pamilya Acosta. Ang pamilya ng mga pinakamayayamang entrepreneur sa bansa na matagal nang naghahanap sa nag-iisang tagapagmana nila" "What?!" nanlaki ang aking mga mata, dahan-dahan kong binitawan ang kaniyang damit habang umaatras ako nang isang hakbang. "The Acostas?! Are you out of your mind, Marco?! Ang pamilyang sinusubukan nating pakiusapan para sa isang investment noong nakaraang buwan pero hindi man lang tayo hinarap dahil masyado silang mataas?! Paanong naging konektado si Lucy sa kanila?! She's just the daughter of my father's dead bodyguard! She's a total nobody!" "May... may isa pa po kaming mas masamang ulat, Sir Kevin," dagdag ni Marco, lalong nanginig ang boses nito sa takot habang ipinapakita ang screen ng tablet sa akin. "Hindi po dumiretso ang sasakyan sa mansyon ng mga Acosta." "Then where the hell did she go?! Speak up, damn it!" sigaw ko, ang buong katawan ko ay napupuno na ng matinding kaba at galit. "Sa... sa kuta po ng West Central Clan," sagot ni Marco na parang isang kutsilyo na bumaon sa aking dibdib. "Pumasok po si Miss Lucy sa mansyon ni Don Joaquin Zorro nang mag-isa... at ayon sa mga espiya natin doon, may hawak siyang megaphone at hayagang nag-propose ng kasal kay Don Joaquin sa harap ng lahat ng mga armadong tauhan nito." "No..." bulong ni Jena, biglang napatayo mula sa sofa habang nanlalaki ang mga mata at tuluyang nawalan ng kulay ang mukha hanggang sa mabitawan ang kaniyang panyo. "Hindi maaari... kay Don Joaquin? Ang pinakamalupit na Mafia Don?" Napako ako sa aking kinatatayuan, parang unti-unting gumuho ang buong kapangyarihan ng pamilya ko. Si Don Joaquin Zorro—ang pinakamalaking kalaban ng aming pamilya, ang lalaking pumatay sa halos kalahati ng mga tauhan ng ama ko sa nagdaang mga taon. At si Lucy... ang babaeng akala ko ay kontrolado ko, ang babaeng ginamit ko lang ang damdamin para sa interes ng pamilya ko, ay kasama na ngayon ng mortal kong kaaway? But why did she do that? "She'll soon leak our secrets," bulong ko sa aking sarili habang nararamdaman ang pagkalabog ng aking dibdib. Maya-maya'y napahawak ako sa aking ulo, ramdam ko ang biglang pag-ikot ng paligid. "She knows about the southern port shipments next week... she's out underground accountant! Kung kasama niya si Don Joaquin, ibig sabihin ay hawak na ng West Central Clan ang lahat ng kahinaan ng pamilya Sandiego! High treason ang balak niya!" Hinarap ko si Marco nang may matinding galit at takot. "Prepare the men! We need to stop her before she destroys everything! I don't care if we have to start a war with the Zorros, get my fiancée back! If she thinks she can look down on me and run to my worst enemy, she is dead wrong! I will drag her back here even if I have to break her legs!"Kevin's POV"Damn it?!" sigaw ko habang marahas kong ibinababa ang aking cellphone sa ibabaw ng lamesa. Kanina ko pa sinusubukang tawagan ang lahat ng tauhan namin pero walang makapagbigay sa akin ng malinaw na sagot kung kaninong limousine ang sumundo kay Lucy sa harap ng mansyon namin.Umiiyak pa rin si Jena sa gilid ng sofa, hawak ang kaniyang dibdib habang si mom naman ay natatarantang nagpapahanda ng gamot at tubig."Kevin, please, don't look for Lucy anymore," hikbi ni Jena, ang boses niya ay basag na basag at halatang nagpapakita ng matinding takot. "Galit na galit siya sa akin kanina. Nakita mo naman kung paano niya ako tinignan. Baka kung anong gawin niya sa sarili niya o sa atin kapag pinilit mo pa siyang bumalik dito.""Shut up, Jena! Hindi mo ba nakita kung anong klaseng sasakyan ang sumundo sa kaniya?!" asik ko habang pabalik-balik ang lakad ko sa sala, hindi ko na maitago ang matinding inis, selos, at pagkalito ko. Dumiretso ako sa tapat ng bintana at marahas na hinila
JOAQUIN'S POV Nakatutok ako sa CCTV footage mula sa labas ng Mansiyon. Nagmulandoob ang ng malakas na ingay ng isang babaeng gumagamit ng megaphone upang tawagin ang pansin ko. "Who the hell dares to call me?" panimula ko sa aking sarili habang mabilis akong naglakad palabas ng silid. Ngunit nawala ang lahat ng angas ko nang mapagtanto kung sino ang babaeng sumisigaw. Lucy Reyes—the Sandiego's fiancée. She's alive. Ibig sabihin, totoo nga ang nangyari. I was reborn in this lifetime. Namatay ako sa nakaraang buhay ko matapos kong ubusin at lusubin ang buong kuta ng mga Sandiego. Dalawang linggo matapos kong mapatay si Lucy sa araw ng kaniyang kasal dahil sa isang malubhang maling akala. At sa araw ding iyon, matapos kong makuha ang mga dokumento ng kaniyang pamilya, nalaman ko ang katotohanan na tuluyang nagwasak sa natitira kong katinuan. My parents died in a targeted car accident when I was a child. Noong gabing ma-ambush kami, nadamay ang pamilya ni Lucy na nagkataong dumaan
Mabilis kong isinara ang aking malaking maleta, nailagay ko na ang lahat ng importanteng gamit ko roon. Pagdating ko sa ibaba, nadaanan ko muli sina Kevin at Jena na nakatayong pa rin sa ginta ng sala. Halatang hindi pa rin natatapos ang kanilang bulungan dahil mabilis silang naglayo nang marinig ang pagrating ko."Lucy, where the hell do you think you're going?" pagalit na tanong ni Kevin habang humaharang sa aking daan. Salubong pa ang mga kilay nito na para bang may pakialam talaga siya sa akin.Ngunit hindi ako sumagot. Nagpatuloy lang ako sa paglakad patungo sa pinto, na lalong nagpainit sa kaniyang ulo. Bigla na lang siyang humakbang nang mabilis at kinabig ang aking braso nang marahas, sapat para mapahinto ako. Nagkatitigan kaming dalawa nang matagal, ngunit hindi ako sumuko sa kaniya."I'm asking you, Lucy! Ano'ng arte na naman 'to? anito.Pero bago pa ako makasagot ay nagawa na namang sumingit ni Jena. Humakbang siya papalapit at marahang kumapit sa kabilang braso ni Kevin.
Chapter 1 Bigla akong napasinghap nang malalim, paulit-ulit, at saka mabilis na idinilat ang aking mga mata. Hawak ko ang aking dibdib, habang nanginginig pa ang buong katawan ko. Kasunod ay ang pagkapa sa aking tagiliran na tinamaan ng bala. Pero bakit walang dugo? Walang sugat? Nilingon ko ang sarili sa isang malaking salaming nasa harapan ko. Ako nga ito, ngunit bakit wala ako sa araw ng kasal ko? Wait, nagpalinga-linga ako sa paligid. I am on the flower shop. Am I choosing the kind of bouquet I want on my wedding? Nananaginip ba ako? Or, did I traveled back in time? Naaalala ko pa kung paano kami naging bihag ng West Central Clan. At higit sa lahat, hinding-hindi ko malilimutan ang malamig, walang pakialam na boses ng aking fiancé na si Kevin nang papiliin siya ng mga armadong tao kung sino ang ililigtas niya. Isa lang dapat sa amin ni Jena-ang first love niya. "Save Jena! Please, just save Jena!" basag ang boses ni Kevin, habang nakaluhod sa sahig at nakatingin sa kaniyan


![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




